Ολοκλήρωση της πορείας της κυπριακής εκκλησίας προς τη δεσποτεία

Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε στις 20/5/2026 την αλλαγή του καταστατικού χάρτη της εκκλησίας της Κύπρου ώστε η εκλογή επισκόπων να γίνεται απευθείας από την Ιερά Σύνοδο χωρίς την εμπλοκή λαϊκών. Οι αλλαγές στοχεύουν στη μείωση των εντάσεων , των αντιπαραθέσεων και του φανατισμού, όπως υποστηρίζουν οι ιερείς.

Η απόφαση αυτή είναι η συνέχεια μιας άλλης απόφασης της Ιεράς Συνόδου που λήφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 και με την οποία αποκλείστηκε το λαϊκό στοιχείο από τη διαδικασία εκλογής ιεράρχη.

Είναι φανερό ότι τα μέλη της ιεράς συνόδου επαναρυθμίζουν τις σχέσεις εκκλησίας και κοινωνίας. Και αντί να διευερύνουν τη δημοκρατική βάση της εκκλησίας με τη μεγαλύτερη εμπλοκή πιστών στα της εκκλησίας, επιχειρούν το αντίθετο, δηλαδή να εξαφανίσουν κάθε σχέση κοινωνίας και εκκλησίας προς μια δεσποτική προσέγγιση της πραγματικότητας ή ένας ζήλος στο να επιβλήθεί το παπικό μοντέλο. Η οπισθοδρόμηση είναι ολοφάνερη. Και συνδέεται η δεσποτοποίηση της εκκλησίας με τις ευρύτερες πολιτικές δεσποτοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα τοπικά και διεθνώς. Ή είναι μια προσρμογή της εκκλησίας στο κοσμοσυστημικό γίγνεσθαι. 

Το ερώτημα που ανακύπτει φυσικά είναι το εξής: πώς γίνεται σε παλαιότερους χρόνους η παρουσία της κοινωνίας στα της εκκλησίας να είναι έντονη και με δικαίωμα ανάκλησης κάποιου ιεράρχη, ενώ τώρα που υποτίθεται ότι προοδεύσαμε θεωρείται ξεπερασμένη η συμμετοχή της κοινωνίας στα της εκκλησίας; Μήπως δεν προοδεύσαμε όπως μας σερβίρουν;

Συμπέρασμα: Οι ιεράρχες "είτε επιτήδειοι είτε ανεπιτήδειοι περί των πολιτικών και πνευματικών" από τη δεκαετία του 1920   έβαλαν χέρι σταδιακά στην εκκλησιαστική περιουσία των κοινοτήτων και υφάρπαξαν την περιουσία τους και στις μέρες μας τους πέταξαν κυριολεκτικά έξω από τη διοίκηση της εκκλησίας!!!  Σήμερα είναι όνομα και πράμα δεσπότες,ξένοι στις ανθρωποκεντρικές καταβολές της κυπριακής εκκλησίας.

Για την ιστορία επικεφαλής του παραμερισμού της κοινωνίας από την εκκλησία ήταν οι Αρχιεπίσκοποι Χρυσόστομος Β΄και Γεώργιος. 

ΥΓ. Τις εντάσεις και τους φανατισμούς δεν τους προκαλούσε η κοινωνία αλλά μια μερίδα φανατικών ολιγαρχικών που ήταν οργανωμένοι σε κάτι ομάδες που λέγονταν κόμματα και ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία σε σχέση με το σύνολο των πιστών. Αν γι αυτούς αποφασίσατε να οπισθοδρομήσετε  την ανθρωποκεντρική βάση της εκκλησίας, αυτό σημαίνει ότι είστε ανεπιτήδειοι και στα πολιτικά και στα πνευματικά και έπρεπε να πάτε όλοι σπίτι σας, αντί να ταπαιπωρείτε με την παρουσία σας  την κυπριακή κοινωνία.

Πάλι το παραμύθι των "πολλαπλών συντάξεων" αξιωματούχων

 Κάθε τρεις και λόγο επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα των αξιωματούχων που λαμβάνουν και μισθούς και συντάξεις ταυτοχρόνως. Τώρα με τις βουλευτικές εκλογές πάλι επανήλθε το ζήτημα  και κάποιοι βουλευτές δήλωσαν με επιστολή τους στον Υπουργό Οικονομικών ότι αποποιούνται τη σύνταξη και κάποιο άλλοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να την λαμβάνουν , αλλά θα τη δωρίζουν σε ιδρύματα. Και το πανηγύρι συνεχίζεται με κάθε σοβαρότητα.

Και γιατί η βουλή δεν μπορεί να νομοθετήσει ότι αξιωματούχος δεν θα λαμβάνει σύνταξη κατά τη διάρκεια της θητείας του; Εδώ αρχίζουν τα βαρύγδουπα για λαϊκή κατανάλωση. Υπάρχει νομολογία, η σύνταξη είναι ιδιοκτησία και προστατεύεται από το άρθρο 23 του συντάγματος. Κανένας δεν μπορεί να αγγίξει τη σύνταξη, λένε. Γι αυτό και η Βουλή το 2025 ψήφισε νόμο για αποποίηση σύνταξης σε εθελοντική βάση.

Για παράδειγμα ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δικαιούται  τον μισθό του βουλευτή που είναι 7.660.00 ευρώ ( 5466.00 ευρώ καθαρά). Δικαιούται και σύνατξη 2270.00 ευρώ και με βάση το νόμο έστειλε επιστολή και αποποιήθηκε τη σύνταξή του.

Τούτο το ζήτημα επικράτησε να ονομάζεται " πρόβλημα των πολλαπλών συντάξεων", κάτι που διαστρεβλώνει προκαταβολικά το πρόβλημα. Το αν κάποιοι παίρνουν πολλές συντάξεις είναι ένα ζήτημα. Το άλλο ζήτημα  είναι η ταυτόχρονή καταβολή σε ένα αξιωματούχο  μισθού και σύνταξης. Μόλις αρχίσει να συζητείται στη βουλή το ζήτημα ,όλοι βρίσκουν επιχειρήματα για να μην αλλάξει τίποτε, κόμματα και κυβέρνηση. Και ενώ όλοι θεωρούν  απαράδεκτο το φαινόμενο , όλοι με τη στάση τους το συντηρούν σκόπιμα γιατί κανένα δεν θέλει να  απωλέσει τα κεκτημένα του. Και κυριολεκτικά κοροϊδεύουν τους πολίτες.

Ας  εξετάσουμε λογικά το ζήτημα της ταυτόχρονης καταβολής  σύνταξης και μισθού σε ένα αξιωματούχο. Λένε οι κουτοπόνηροι οι βουλευτές είναι πρόβλημα σύνταξης, κανείς δεν μπορεί να την αγγίξει, άρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε!!! Αυτό είναι το σκεπτικό των 56 βουλευτών και της κυβέρνησης.

Απάντηση: Αν δεν μπορείτε να αγγίξετε τη σύνταξη, τότε αγγίξετε το μισθό, ποιο είναι το πρόβλημα; Για παράδειγμα κανένας να μην αποποιείται τίποτε, εφόσον είναι ιδιοκτήσιά του η σύνταξη. Αλλά ο μισθός θα ορίζεται με βάση και το γεγονός ότι παίρνεις σύνταξη. Δηλαδή , ο κύριος Οδυσσέας Μιχαηλίδης παίρνει σύνταξη 2270.00 ευρώ. Ο μισθός του βουλευτή είναι. 

Υπάρχει λύση. Αλλά μόλις την αναφέρεις θα σου πούνε" δεν γίνεται κάτι τέτοιο, ίση αμοιβή για ίση εργασία" και άλλα παραμύθια.

Οι ολιγαρχικοί έχουν ένα χαρακτηριστικό, την απληστία. Μην αγγίξεις την τσέπη τους. Για δεκαετίες πάλεψαν με συνέπεια ληστεύοντας την κοινωνία προς όφελός τους. Και θα συνεχίσουν, γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν. Και να εξαπατούν. Και  επιβιώνουν περήφανοι γαιτί υπάρχουν αφελείς που τους πιστεύουν.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΣ

 Εθελόδουλος  είναι αυτός που με τη δική του βούληση επιλέγει να είναι δούλος. Εθελόδουλοι σήμερα υπάρχουν μόνο στον πολιτικό τομέα. Άνθρωποι επιλέγουν να είναι δούλοι κάποιων άλλων με την έννοια ότι εκείνοι με τις αποφάσεις τους θα καθορίζουν τη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι είναι κατά κύριο λόγο οπαδοί κομμάτων. Έχουν εκπαιδευτεί ,κυρίως από την οικογένειά τους, να υποστηρίζουν φανατικά ένα κόμμα και συχνά να πολεμούν ένα άλλο. Είναι έντονα ανταγωνιστικοί  σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους: φανατικοί με το κόμμα, φανατικοί με την ποδοσφαιρική ομάδα, φανατικοί με το σωματείο. Είναι φανατικοί και με πρόσωπα του κόμματος και δεν δέχονται μύγα στο σπαθί τους. Τα υπερασπίζονται μέχρι τελικής πτώσεως.

Ο φανατισμός τους τυφλώνει και αδυνατούν να διαλεχθούν με την πραγματικότητα. Η μερική πραγματικότητα τους είναι η ζωή τους όλη. Δεν τους ενδιαφέρει να ξέρουν κάτι άλλο. Επιμένουν δογματικά στο μερικό και αδυνατούν να κατανοήσουν το όλον. Βλέπουν πάντα το δέντρο και ποτέ το δάσος. Ω ςγνήσιοι οπαδοί των ολιγαρχικών  μιλούν με στόμφο γαι τα οικονομικά ζητήματα. Η ελευθερία δεν τους ενδιάφερει, εκτός και αν είναι η εθνική. Η πολιτική ελευθερία τους είναι παντελώς άγνωστη. 

 Ο διάλογος μαζί τους είναι σπατάλη χρόνου. Δεν ακούν τα επιχειρήματα του άλλου παρά μόνο πετάνε συνεχώς ωσάν από μαγνητόφωνο αυτό που τους έμπηξαν στον εγκεφάλο τους η οικογένειά τους και το κόμμα. Αν και υστερούν και στο διάλογο και στη γνώση, αρέσκονται να αυτοπαρουσιάζονται ως δημοκρατικοί, ενώ από τους  φασίστες τους χωρίζει μια λεπτή γραμμή. Έτσι με ταχυδακτυλουργίες νιώθουν καλά με τον εαυτό τους.

Οι εθελόδουλοι δεν θέλουν να σκέφτονται, θέλουν να σκέφτεται το κόμμα ή ο ηγέτης για κείνους. Αμέσως παπαγαλίζουν τη θέση του κόμματος και νιώθουν καλά με τον εαυτό τους γιατί νομίζουν ότι μπορούν και σκέφτονται. Αν το κόμμα καθυστερήσει να πάρει μια θέση και νιώθουν εκτεθειμένοι, είναι η μοναδική φορά που μπορεί να εξοργιστούν με το κόμμα γιατί τους άφησε χωρίς θέση απέναντι στους αντιπάλους.

Η ζωή τους αναζωογονείται όποτε υπάρχουν εκλογές. Γιατί τότε τους προσεγγίζει η ιεραρχία του κόμματος και νιώθουν σπουδαίοι. Αν πάνε και σε κάποια κομματική σύναξη, τότε αγαλλιάζονται κυριολεκτικά γιατί συμμετέχουν στις διαβουλεύσεις.  Η αίσθηση ότι συμμετέχουν ενεργά στον προεκλογικό αγώνα κυριολεκτικά τους απογειώνει, δίνει άλλο νόημα στην άχαρη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι στις δημοσκόπησεις αποτυπώνονται με το βαθμό συσπείρωσης του κόμματος. Είναι οι δεδομένοι εθελόδουλοι του κάθε ολιγαρχικού κομματάρχη.. Τη μέρα των εκλογών συνήθως ακολουθούν μια άλλη ιεροτελεστία, διαφορετική από την καθημερινότητά τους. Ο εαυτός τους αναβιβάζεται στο κέντρο των εξελίξεων Είναι πρωταγωνιστής στις εκλογές. Οι εκλογές είναι η γιορτή της ολιγαρχίας αλλά κυρίως των εθελόδουλων.

Και αφού εκχωρήσει το δικαίωμα ψήφου εν λευκώ σε ένα άλλο μετατρέποντας τον εαυτό του σε πολιτικά δούλο, αναμένει εναγωνίως το αποτέλεσμα των εκλογών. Το κόμμα φροντίζει για κάποιο λόγο να βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στους νικητές και έτσι δίνει την ευκαιρία στους εθελόδουλους να πανηγυρίσουν για την καταντιά τους. 

Οι ολιγαρχικοί των κομμάτων μαζί με τους εθελόδουλους είναι οι στυλοβάτες δύο πολιτευμάτων, της μοναρχίας και της ολιγαρχίας και των εκτροπών της, τυραννία, δικτατορία. Στην Κύπρο όλοι αυτοί, σύμφωνα με τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου είναι μια μειονότητα του εκλογικού σώματος. Καιρός να σκεφτούμε πως θα τους ξεφορτωθούμε για να δούμε άσπρη μέρα.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΉ

 Κάποια συμπεράσματα για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου 2026.

1. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν 51 βουλευτές, ενώ τα κόμματα 5. Λογικά τα κόμματα με την αλαζονεία τους και την ολιγαρχική ιδεολογία τους μπορεί να ζητήσουν περισσότερους βουλευτές να εκλέγονται από τα κόμματα. Φτιάχνουν ένα ψεύτικο σενάριο και το πλασάρουν στον κόσμο, έτσι κάνουν πάντοτε.
2. Η βουλή δεν έχει τη νομιμοποίηση από την πλειονότητα του εκλογικού σώματος. Μόλις 318289 έγκυρα ψηφοδέλτια νομιμοποίησαν τους βουλευτές ή ποσοστο 44.25% .
3. Η αποχή ήταν πάρα πολύ μεγάλη (33.09% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων), αν αναλογιστεί κάποιος ότι υπάρχαν 19 κομματικοι σχηματισμοί και 753 υποψήφιοι βουλευτές.
4. Οι χορηγοί χρήματος και δημοσιότητας ενίσχυσαν ολοφάνερα τα παραδοσιακά κόμματα προβάλλοντας μια συνθηματική κενολογία (σταθερότητα, ασφάλεια, ανάπτυξη). Τα νέα κόμματα δεν κατόρθωσαν να προβάλουν ακι να πείσουν ότι έχουν μια πρόταση για αλλαγή του συστήματος, ώστε να συσπειρώσουν τον κόσμο. Γι αυτό στο τέλος απέτυχαν παταγωδώς, αν αναλογιστεί κανείς τη δυσαρέκεια που υπήρχε απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα. Ουσιαστικά τα νέα κόμματα έδωσαν το φιλί της ζωής στους μελλοθάνατους και ακύρωσαν τις όποιες προοπτικές στο παρόν.
5. Την ερχόμενη πενταετία η ζωή των πολιτών θα χειροτερέψει εξαιτίας της απληστίας  και εξουσιολαγνίας των ολιγαρχικών κομμάτων. Δεν ξέρουν κάτι άλλο ούτε και υπάρχει από κάπου πρόταση γαι αλλαγή του υφιστάμενου συστήματος. Δηλαδή η σχέση της κοινωνίας με την πολιτική δεν θα αλλάξει ούτε και η ομολογημένη κομματική λογική για υπηρεσία στην αγορά.
6. Η διαφθορά των κομμάτων  ή με τη νόμιμη διαφορά( χορηγία, συνεργάτες, παχυλοί μισθοί για μερική εργασία, εφάπαξ, συντάξεις, ασυλία) ή παράνομη (μίζες). Κανένα κόμμα ή υποψήφιος απορρίπτε αυτά τα σκανδαλώδη προνόμια.

Γενικά οι εθελόδουλοι οπαδοί των κομμάτων που ψηφίζουν από φανατισμό τους καταστροφείς τους και τους ληστές τους δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι στον τόπο. Αυτή την πενταετία οι συσχετισμοί δύναμης θα ανατραπούν στην κοινωνία οριστικά και οι ολιγαρχικοί θα αναγκαστουν σε μεγάλες υποχωρήσεις για να επιβίωσουν.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΟΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή καιρός να ανησυχούμε

1.Το χορό των παρακολούθησεων άνοιξε η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη που προσπάθησε να περάσει με τη μορφή του επείγοντος τροποποίηση του συντάγματος ώστε η ΚΥΠ να παρακολουθεί όποιο θέλει χωρίς να απαιτείται άδεια από δικαστήριο. Παρά τις εντατικές προσπάθειες του Προέδρου της Επιτροπής Νομικών της Βουλής Νίκου Τορναρίτη , ΔΗΣΥ, οι αγωνιώδεις προσπάθειες δεν τελεσφόρησαν και θα επανέλθουν μετά τις εκλογές. Προσωπικά δεν κατάλαβα το βίτσιο των ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΊΔΗ, ΦΥΤΙΡΗ, ΤΟΡΝΑΡΙΤΗ να έχουν μανία με την παρακολούθηση των πολιτών. 

2. Προεκλογικά είχαμε και δεύτερο κρούσμα παρακολουθησιομανίας. Στις 20/5/2026 ένας υποψήφιος του ΕΛΑΜ έγραψε πως αν εκλεγεί βουλευτής, θα προτείνει τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης αρχής προστασίας του συντάγματος η οποία θα θέτει άμεσα υπό παρακολούθηση κόμματα και οργανώσεις  που αποτελούν σαφή απειλή. Ενώ η κυβέρνηση επιθεμεί η ΚΥΠ να παρακολουθεί πολίτες, το ΕΛΑΜ στοχεύει αλλού, κόμματα και οργανώσεις. Υπάρχει μια δυσκολία στην πράξη τέτοια παρακολούθηση αλλα το πρόβλημα είναι αλλού, τι κάθεται και σκαρφίζεται ο νους του ανθρώπου.

3. Η κορύφωση της προεκλογικής παρακολουθησιομανίας είναι νομίζω το ποικίλο και λιτό πρόγραμμα του ΔΗΣΥ με τις 31 θεματικές ενότητες. Στην 27η με τίτλο " Ασφάλεια-Αντιμετώπιση οργανωμένου εγκλήματος"  και σε σύνολο 5 γραμμών ,οι 2 τελευταίες γραμμές αναφέρουν κατά λέξη: " Σε ένα σωστό πλαίσιο θα πρέπει να δοθεί στις διωκτικές αρχές το εργαλείο των παρακολουθήσεων καθώς  και της τοποθέτησης καμερών σε πολυσύχναστους δρόμους". Ο πιο προωθημένος στις απόψεις του είναι σίγουρα ο ΔΗΣΥ. Εκτός από τις παρακολουθήσεις θέλεις και κάμερες  στους πολυσύχναστους δρόμους!!!

Υποτίθεται ότι οι πιο πάνω νοιάζονται για το κοινό μας καλό, όμως δεν είναι έτσι. Γιατί αν γνοιάζονταν για το κοινό μας καλό θα χρησιμοποιούσαν το νου τους να βρουν τρόπους με τη χρήση της τεχνολογίας να διευρύνουν την ελευθερία μας  και όχι να την περιορίσουν.

Το επιχείρημα πως είναι γαι το οργανωμένο έγκλημα και την ασφάλεια του πολίτη που ενδιαφέρονται είναι εκτός πραγματικότητας. Εδώ καθημερινά ενημερώνεται όλη η Κύπρος για τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος από την  Anna Alexui  και σεις θέλετε παρακολουθήσεις για να μάθετε αυτά που ξέρει όλη η Κύπρος. Ποιον κοροϊδεύετε;

Και να τελειώνουμε με τις βιτσιοπαρακολουθήσεις σας. Στην ιστορία ένιωθαν φόβο και προωθούσαν τις παρακολουθήσεις όσοι κατείχαν παράνομα εξουσία ή πλούτο. Και ο φόβος τους ήταν ο λαός. Αυτό θέλετε να παρακολουθείτε και κανένα άλλο.

Αν τώρα την παρακολουθησιομανία  τη συνδέσουμε με τη συνεχόμενη έκφραση ανησυχίας για τη σύνθεση της νέας βουλής από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, την Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, τον πρώην του ΔΗΣΥ Ν Αναστασιάδη, τότε ως κοινωνία οφείλουμε να ανησυχούμε από την ανησυχία τους.Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το 2013 και το 2020 η κυβέρνηση Αναστασιάδη κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης , κυβερνούσε με διατάγματα σε βάρος της ελευθερίας των πολιτών. Σε κυβερνητικό επίπεδο οι πιο έμπειροι σε ανελεύθερα καθεστώτα είναι οι του ΔΗΣΥ και όχι το ΕΛΑΜ.

ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙ Ο ΑΒΕΡΩΦ ΣΤΟΝ ΦΕΙΔΙΑ

 Ο Φειδίας της ΑΜΚ βρήκε τους όπου γης ολιγαρχικούς να τον συμβουλεύουν για να προωθήσει -φαντάζομαι- την άμεση δημοκρατία! Και τους δηλώνει δημόσια μέσα στη αφέλειά του για να προσδώσει κύρος στον εαυτό του γιατί ο ίδιος τους θεωρεί σπουδαίους! 

Από τους πολιτικούς επέλεξε σύμβουλο τον Αβέρωφ Νεοφύτου!!! Μπορείς αμέσως να αντιληφθείς την ποιότητα του ανδρός. Δήλωσε λοιπον ο Φειδίας: " Με τον Αβέρωφ έχουμε μια πολλά καλή σχέση. Ο Αβέρωφ επειδή είναι από τους πιο έμπειρους πολιτικούς στην Κύπρο, έπιασα και ρώτησα για να μάθω πράματα".

Ο Αβέρωφ είναι έμπειρός κομματικός, όχι πολιτικός. Δηλαδή έχει μια μερική γνώση της πραγματικότητας, όχι καθολική γνώση. Αυτό συμβαίνει με όλα τα ολιγαρχικά κόμματα. Επομένως με τον Αβέρωφ μπορεί να μάθεις πολιτικές όχι πολιτική. Δηλαδή, πολιτικά θα στραβωθείς και θα κάμνεις και χαρά.

Προσωπικά εκτιμώ πως το καλύτερο μάθημα που θα σου έκανε ο Αβέρωφ είναι ο χειρισμός  των γεγονότων του 2013, που τον χάραξε ως κομματικό ηγέτη.

ΜΑΘΗΜΑ 1ο

Όταν ο κόσμος είναι συναισθηματικά φορτισμένος, οργισμένος, αγανακτισμένος τότε πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός τι λες. Ταυτίζεσαι μαζί με τον όχλο και τους λες αυτό που θέλει να ακούσει.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Την τρόικα την έφεραν τα λάθη και οι παραλείψεις μας, ..., την φέραμε όλοι  εμείς οι πολιτικοί,....".( Δηλώσεις Αβερωφ 14/11/2013)

-"Πρέπει να ζητήσουμε ένα μεγάλο συγγνώμη για τα λάθη του πολιτικού συστήματος" (Δηλώσεις Αβέρωφ 18/12/2013) 

ΜΑΘΗΜΑ 2ο 

Ταυτόχρονα να παρουσιάζεσαι δυναμικός αποφασιστικός. Ο όχλος θέλει αίμα.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Σε υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής όμως, η ανοχή μας είναι μηδενική". ( Δηλώσεις Αβέρωφ 10/11/2013)

-"Η αξίωσή μας παραμένει πως όσοι ευθύνονται θα πρέπει να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης". (6/12/2013)

ΜΑΘΗΜΑ 3ο

Μερικούς μήνες μετά την κρίση ο κόσμος κουράζεται, όσο περισσότερο τον βομβαρδίζεις με ανοησίες ,τότε πιο γρήγορα θα κουραστεί και πρέπει να του δείξεις , εσύ ο πολιτικός, ότι  τον νιώθεις και έχει έτοιμη την λύση. ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Πρέπει να σταματήσουμε ένα πόλεμο πολιτικό πινγκ-πονγκ ποιος φταίει και ποιος δεν φταίει, να τραβήξουμε μια γραμμή και να κοιτάξουμε μπροστά". (Δηλώσεις Αβέρωφ 5/12/2013)

ΑΥΤΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ Ο ΦΕΙΔΙΑΣ ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΤΟΝ ΕΜΠΕΙΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΦΕΙΔΙΑ. ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ , ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΜΠΡΟΣΤΑ.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΉ ΠΑΡΩΧΟΛΟΓΙΑ Ή ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ/ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗΣ

 Η οικονομική κατάσταση στην Κύπρο έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την ανισότητα. Το πλουσιότερο 1%  κατέχει το 33% του συνολικού πλούτου. Αυτό το 1% το 2000 κατείχε το 12.8% του πλούτου ή σχεδόν τριπλασιάστηκε ο πλούτος τους σε λίγα χρόνια με τη βοήθεια της κυβερνητικής πολιτικής. Την ίδια χρονική στιγμή το φτωχότερο 50% κατέχει μόλις το 4% του πλούτου. Το 17.1% του πληθυσμού ή 167.000 άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (2025).

Ποιος έχει την ευθύνη γι αυτά τα δεδομένα; Φυσικά οι κυβερνώντες την τελευταία δεκαπενταετία, δηλαδή οι κυβερνήσεις Αναστασιάδη και Χριστοδουλίδη που αποδείχτηκαν πολύ ικανοί στην προαγωγή της ανισότητας. Διαφημίζουν με έπαρση το ρυθμό ανάπτυξης που είναι στο 3%. Πράγματι το 3% δηλώνει αύξηση του παραγόμενου πλούτου , αλλά το ερώτημα είναι ποιος τον καρπώνεται. Και η πολιτική ολιγαρχία τον παραχωρεί στην οικονομικη ολιγαρχία. Γι αυτό και αυξάνονται οι ανισότητες. Επομένως οι διακηρύξεις του ΔΗΚΟ και του ΔΗΣΥ για ανάπτυξη, σταθερότητα,σοβαρότητα είναι κενολογίες για εξαπάτηση των πολιτών. Η οικονομική πολιτική που ακολούθησαν φτωχοποίησε την κοινωνία. Το ΔΗΚΟ προβάλλει έντονα την άποψη πως πρέπει να σκεφτόμαστε πού είμασταν το 2013 και τι βήματα προόδου έχουν γίνει. Το επιχείρημα είναι γελοίο γιατί την οικονομική καταστροφή του 2013 ποιος την έφερε; Εκτός και αν κάποιοι πιστεύουν πως η δουλειά των πολιτικών είναι πρώτα να μας καταστρέφουν και μετά να μας στηρίζουν!!! Αυτά είναι σοφιστείες.

Απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση με κύρια χαρακτηριστικά τη φτώχεια, την ακρίβια, τα ακριβά ενοίκια, την αδυναμία των νέων να εγκαταλείψουν το σπίτι των γονιών τους και να κάνουν οικογένεια τι πρτείνουν προεκλογικά τα κόμματα;

Όλα τα κόμματα, ως ολιγαρχικοί μηχανισμοί, είναι φυσικό να μη θέλουν να αλλάξει τίποτε απολύτως. Γι αυτό και παρατηρούμε ότι όλα τα κόμματα επικεντρώνονται σε προτάσεις είτε να δώσει το κράτος( επιδόματα και παροχές) είτε να εισπράξει το κράυος ( φόρος τραπεζών, πλουσίων). Αυτή η προσέγγιση ειναι το ευαγγέλιο των ολιγαρχικών. Δηλδή η οικονομία θα  παραμείνει υπό τον πλήρη έλεγχο των ολιγαρχώ του κράτους που ωσάν μαφιόζος εισπράττει τέλη επί των εσόδων των ολιγαρχών. Αυτό το τρισάθλιο σύστημα οικονομικής πολιτικής είναι αυτονόητο ότι παράγει φτώχεια και εξαθλίωση, είναι γνωστό. Γι αυτό έρχεται το κράτος να απαμβλύνει τα κακά που παράγει η οικονομική πολιτική των ολιγαρχών, ως αληθινός υπηρέτης τους: ελάχισταεγγυημένα  εισοδήματα, επιδόματα, παροχές. Γι αυτό και η σημερινή τρισάθλια κατάσταση θα συνεχιστεί . Αυτό θα εφαρμόσουν όλα τα κόμματα. Κανένας δεν τολμά να τα βάλει με την ολιγαρχία. 

Αυτή την ολιγαρχική πολιτική στην οικονομία είναι φυσικό να τη στηρίζουν τα ολιγαρχικά κόμματα. Φυσικά σε μια δημοκρατία η οικονομική πολιτική θα θεωρούνταν πετυχημένη στο βαθμό που δημιουργεί ελάχιστη φτώχεια. Και φυσικά σε μια δημοκρατία δεν τίθεται θέμα κρατικών παροχών γιατί συνιστούν εξάρτηση από το κράτος/κόμματα, άρα απώλεια της ελευθερίας του πολίτη. Και στη δημοκρατία η πιο σημαντική αξία δεν είναι το χρήμα, όπως στην ολιγαρχία, αλλά η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτή η προοπτική στις μέρες μας έχει απομακρυνθεί περαιτέρω με την εμφάνιση κομμάτων που ενίσχύουν σημαντικά το ποσοστό νομιμοποίησης του υφιστάμενου τρισάθλιου ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος. Άρα απομακρυνέται η προοπτική αλλαγής του.

Απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση 

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΤΙΜΙΑ Ή ΑΧΝΟΧΑΡΑΖΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

Εκτός από  τα υλικά αγαθά, υπάρχουν και τα πολιτικά αγαθά, "οι τιμές". Ο όρος "τιμή" στους Έλληνες ταυτίζεται με τα δημόσια αξιώματα. Ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του αναφέρει:" τιμάς γαρ λέγομεν είναι τας αρχάς". Τόσο τα οικονομικά όσο και τα πολιτικά αγαθά δημιουργούν αδικίες  και εξεγείρουν τις διάφορες κοινωνικές ομάδες. Στα αρχαία χρόνια παροιμιώδης ήταν η αναφορά του Ομήρου ότι   όποιος δεν μετέχει στις τιμές είναι όπως τον ¨ατίμητον μετανάστην",  που δεν μετέχει στα δημόσια αξιώματα. Αυτός , όμως, αποκρύπτεται για εξαπάτηση των συνοικούντων.

Αφόρμηση γι αυτή την εισαγωγή είναι το γεγονός ότι στην Κύπρο υπέβαλαν υποψηφιότητα για τις  βουλευτικές εκλογές της  24ης Μαίου 753 υποψήφιοι και 19 κόμματα.. Μέχρι τώρα μονοπωλούσαν το αξίωμα του βουλευτή 5-6 κόμματα, ολιγαρχικές μερίδες.  Για πρώτη φορά τόσα πολλά κόμματα και τόσοι πολλοί υποψήφιι διεκδικούν συμμετοχή στα πολιτικά αγαθά. ή αμφισβητούν την μονοπώληση των πολιτικών αγαθών από συγκεκριμένες ολιγαρχικές ομάδες. Φυσικά στο πολιτικό σύστημα της Κύπρου η  συμμετοχή στα  δημόσια αξιώματα επιφέρει και οικονομικά αγαθά για άτομα και κόμματα. Οπόταν δεν είναι σαφές το κίνητρο, δηλαδή σε σχέση με τα οικονομικά και πολιτικά αγαθά. Σε κάθε περίπτωση, το πλήθος των υποψηφίων δημιουργεί μια νέα πργματικότητα  με χαρακτηριστικό πως πιο πολλοί πολίτες διεκδικούν συμμετοχή στα δημόσια αξιώματα, στις τιμές.

Ποιοι είναι αυτοί που διεκδικούν δημόσια αξιώματα, πέρα από τα γνωστά κόμματα, δηλαδή την παγιωμένη τάξη των ολιγαρχικών; Δέν έχει γίνει κάποια μελέτη για να έχουμε κάποια ασφαλή συμπεράσματα. Όμως άτομα που ήταν εκτός πολιτικού συστήματος τώρα διεκδικούν να καταλάβουν δημόσια αξιώματα. Και αυτό είναι το νέο στοιχείο. Δεν είναι οι πτωχοί, αλλά αμφισβητούν το μονοπώλιο των παραδοσιακών κομμάτων.  Στόχος του δεν φαίνεται να είναι τα υλικά αγαθά αλλλά το κύρος και η πολιτική ελευθερία.Και αυτό το δεδομένο δεν μπορεί να ανακοπεί. Είναι κάτι νέο στη λειτουργία του συστήματος που θα συνεχιστεί. Φυσικά αυτή η τάση δεν αλλάζει σε τίποτε το πολιτικό σύστημα,αλλά μόνο τα πρόσωπα. Επομένως τα αδιέξοδα του συστήματος θα συνεχιστούν και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση. Ή οι συγκρούσεις θα είναι πολύ πιο έντονες. Από τη μια η απουσία προοπτικής για αλλαγή στο πολιτικό σύστημα και από την άλλη οι οξυμένες συγκρούσεις των ολιγαρχικών θα δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό μείγμα με ορατό τον κίνδυνο της οπισθοδρόμησης του πολιτικού συστήματος, έστω και προσωρινά.

Οι ολιγαρχικοί είναι αυτοί που επιδιώκουν στην κοινωνία τόσο τα υλικά οφέλη όσο και τα δημόσια αξιώματα. Επιδιώκουν κύρος, δόξα και πολιτική ελευθερία. Και θεωρούν ότι τα δημόσια αξιώματα  ουσιαστικά τους ανήκουν. Αυτό εύκολα το διαπιστώνει κανείς με τις αντιδράσεις των παραδοσιακών κομμάτων απέναντι στα νέα. Από την  άλλη οι ακραιφνείς ολιγαρχικοί διεκδικούν συνεχώ; να είναι βουλευτές έστω και αν με αυτό τον τρόπο αποκλείουν άτομα της δικής τους τάξης να συμμετέχουν στις τιμές. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και κάποιοι αρχηγοί κομμάτων που  η εξουσιομανία τους είναι τόση που θέλουν να καταλαμβάνουν το αξίωμα χωρίς εκλογή!!! Είναι τόσο τυφλοί που δεν μπορούν να αντιληφθούν πού οδηγούν οι επιλογές τους.

ΦΥΣΙΚΑ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ  ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΓΑΘΆ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΓΑΘΑ. Σημαντικό θα είναι αυτό που θα βαρύνει στη συνείδησή τους, το κέρδος ή οι τιμές; Αυτοί δε που νομίζουν ότι ελέγχουν το σύστημα θα αρχίσουν να συνειδητοποιούν ότι έχουν μαύρα μεσάνυκτα.

  

ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΡΥΠΑΝΣΗ

  Για δεκαεπτά (17) χρόνια οι πολίτες πληρώνουν τον πρόστιμο της Ε.Ε. για τους ρύπους λόγω της χρήσης μαζούτ από την ΑΗΚ. Για να γλυτώσουμε το πρόστιμο θα έπρεπε η ΑΗΚ να προχωρήσει στη χρήση φυσικού αερίου.Τούτο το πρόβλημα υπάρχει για 17 χρόνια.

Την 1/6/2009 όλοι οι καταναλωτές της ΑΗΚ είδαμε τους λογαριασμούς του ρεύματος να αυξάνονται κατά 3% λόγω της επιβολής του προστίμου από την ΕΕ.

Ποιοι είχαν την ευθύνη για την επιβολή του προστίμου; Οι πολιτικοί φυσικά. Όμως είναι όπως τους φεουδάρχες, ό,τι αποφασίσουν είναι ελέω θεού, δεν μπορεί να τους αγγίξει χέρι ανθρώπου. Γι αυτό υποχρέωσαν τους δούλους να πληρώνουν τη ζημιά. Από το 2009 ως το 2026. Μόνο τα τελευταία οκτώ χρόνια πληρώσαμ εοι καταναλωτές 1, 3 δις!!!

Καλά θα πει κάποιος, για 17 χρόνια δεν έκαναν τίποτε; Τόσο ανίκανοι είναι; 

Γιατί να το κάνουν; το πρόστιμο κάθε χρόνο δεν το εισέπραττε η ΕΕ, αλλά η κυπριακή κυβέρνηση!!! Η ΕΕ είναι ένα απέραντο τρελλοκομείο. Οι πολιτικοί δεν φέρνουν φυσικό αέριο, η ΕΕ βάζει πρόστιμο και τιμωρεί τους πολίτες που δεν φταίνε σε τίποτε και τα χρήματα τα εισπράττει αυτός που ευθύνεται για το πρόβλημα!!! Αυτή είναι μια σοβαρή προσέγγιση.

Λένε οι φιλευρωπαιστές πως οι ΕΕ δεν θέλει να τιμωρήσει τους πολίτες με το πρόστιμο αλλά να ασκήσει πίεση στις κυβερνήσεις να περιορίσουν τους ρύπους. Στη φαντασία των ευρωπαιολάγνων  μπορεί να ισχύει, αλλά στην πράξη οι πολιτικοί βρήκαν ακόμα ένα τρόπο να γαλεύκουν το λαό με τις ευλογίες της ΕΕ.

Οι πολιτικοί , λοιπόν, έκαναΝ την  πάπια, η ΕΕ έβαλλε πρόστιμο για τους αιώνιους ρύπους ,ο λαός πλήρωνε και η κυβέρνηση εισέπραττε αυξάνοντας τα έσοδα τους κράτους. Η τέλεια κλοπή!!! Ούτε μαφιόζοι δεν σκέφτονται τέτοιες λύσεις.

Το 2019 η κυβέρνηση Αναστασιάδη αποφάσισε να δώσει σε μια κινέζικη εταιρία το έργο της κατασκευής στο Βασιλικό για την έλευση υγροποιημένου φυσικού αερίου.  Νομίζαμε οι αφελείς ότι ήταν για το καλό μας. Η απόφαση λήφθηκε σε σύσκεψη στο προεδρικό από Αναστασιάδη και παρουσία  ονομαστων πολιτικών(Γεωργιάδης, Λακκοτρύπης, Παμπορίδης)  και παρά τις αντιρρήσεις της ελεγκτικής υπηρεσίας και του γενικού λογιστηρίου. Το αποτέλεσμα το έργο έμεινε ατέλειωτο και οι Κινέζοι έφυγαν, η ΕΕ ζήτησε πίσω τα 67 εκ.  που χρηματοδότησε το έργο και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει έρευνα για ποινικές  ευθύνες!!! 

Έτσι συνεχίζεται ομαλά η επιβολή προστίμου για 17 χρόνια.

Αυτοί οι επονομαζόμενοι πολιτικοί είναι παντελώς ανίκανοι να επιλύσουν ένα απλό πρόβλημα , το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο παράς, τίποτε άλλο.

Γιατί ενεργούν έτσι; Γιατί δεν υπάρχει πολιτικό δίκαιο για να δικάζονται και να πληρώνουν για τα εγκλήματά τους. Και γιατί υπάρχουν πολίτες που τους ψηφίζουν εν λευκώ δίνοντάς τους το δικαίωμα ακόμα και να τους καταστρέφουν ή να τους ληστεύουν χωρίς καμία απολύτως συνέπεια. ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΓΓΥΩΜΑΙ ΌΤΙ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. ΗΒΡΑΝ ΤΖΑΙ ΚΑΜΝΟΥΝ ΟΙ ΡΥΠΟΓΟΝΟΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ.

 

 ευρωαπιολάγνων μπορεί

ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΛΗΣΤΕΙΑΣ Η ΝΟΜΙΜΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ

 "Η κατάχρηση  εξουσίας  για ίδιον όφελος" είναι ο πιο συνήθης ορισμός της διαφθοράς. Κατάχρηση μπορεί να γίνει και νόμιμα, ιδιαίτερα από το νομοθετικό σώμα που ψηφίζει κατά  το δοκούν.

Το πιο τρανταχτό παράδειγμα νόμιμης διαφθοράς είναι οι απολαβές βουλευτών, κομμάτων και τα προνόμιά τους. Όλα έργο της βουλής ή και σε συνεργασία με την κυβέρνηση ή ακόμα και άλλους αξιωματούχους. 

Έχουν 115 συνεργάτες και επιλέγουν όποιους θέλουν και τους πληρώνει το κοινωνικό σύνολο. Ποσα; Όχι πολλά, μόνο 6,5 εκατομμύρια. Κάθε βουλευτής δικαιούται δύο συνεργάτες. Και γιατί; Επειδή δεν έχουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντά τους μόνοι τους. Όπως ακριβώς ο Φειδίας που υποστηρίζει ότι ως πολιτικός δεν χρειάζεται να τα ξέρεις όλα, το μυστικό είναι να επιλέγεις τους κατάλληλους συμβούλους!!! Η διαφορά είναι ότι ο Φειδίας το παραδέχεται, ενώ οι άλλοι προσποιούνται τους πάνσοφους.

Κανόνισαν τα καλά μας τα κόμματα να παίρνουν και 7 εκατομμύρια ετήσια επιχορήγηση για λειτουργικά έξοδα!!! Οργανώνουν το κόμμα τους με τέτοιο τρόπο και έχουν έξοδα και καλείται το κοινωνικό σύνολο να τους πληρώνει χωρίς να έχει σχέση με το κόμμα!!! "Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει".

Θα πει καποιος: Γιατί να μην πληρώνουν τα μέλη τους; Φρόντισαν τα κόμματα στο νόμο για τον ορισμό του κόμματος να μην γίνεται αναφορά σε μέλη για να συντηρούνται από το πάγιο ταμείο!!! ΑΥΤΉ ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΓΝΉΣΙΑ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΉ ΙΔΕΟΛΟΓΊΑ. (Ο νόμος για τα κόμματα δεν προβλέπει την ύπαρξη μελών-πολιτών!!!)

Το τι γίνεται με το μισθό τους είναι απερίγραπτο. Το σύνταγμα του 1960 προέβλεπε αποζημίωση για μερική απασχόληση.Από το 1960 μονομερώς αύξησαν την αποζημίωσή τους γιατί λένε είχαν πολύ δουλειά με πρωτοστάτη τον τότε Πρόεδρο της Βουλής Γλαύκο Κληρίδη.Μετά, λίγο- λίγο για να μην προκαλούν το δημόσιο αίσθημα πρόσθεταν αυξήσεις , επιδόματα, συντάξεις χωρίς να πληρώνουν κοινωνικές ασφαλίσεις, φιλοδωρήματα. Χρονολογία σταθμός στα κατορθώματα της βουλής είναι το 2019  , όταν αποφάσισαν με νόμο, μιμούμενοι τους δικαστές, ότι η βουλή θα έχει οικονομική αυτονομία και θα συντάσσει το δικό της προϋπολογισμό.Έτσι πέτυχαν το ακατόρθωτο. Σε 7 χρόνια αύξησαν το μισθό τους από 4.108 ευρώ σε 5.466 ευρώ!!! Αυτοί που γνοιάζονται γαι την κοινωνία με 167.000 στα όρια της φτώχειας. Περίπου 6 εκατομμύρια δαπανώνται για τις απολαβές των βουλευτών!!!

Μόνο αυτά; Όχι, 314,000 για τις κομματικές νεολαίες και κάτι ακόμα για γυναικείες οργανώσεις ή καμιά συνδρομή σε ευρωπαϊκά κόμματα. Όλο και κάτι προβλέπεται.

Αυτοί, λοιπόν , οι άνθρωποι σας λένε ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα σας. Σας κοροϊδεύουν όλοι τους. Σας ληστεύουν, σας φτωχοποιούν και μετά σοβαρά σας λένε πως θα σας σώσουν!!! ΚΑΛΗ ΣΩΤΗΡΙΑ.

ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Ο ΛΑΟΣ , ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

 Η κοροίδια των πολιτών συνεχίζεται ομαλά εν όψει των βουλυετικών ολιγαρχικών εκλογών της 24ης Μαίου 2026. Σήμερα, με την υποβολή των υποψηφιότητων, άρχισε επίσημα η μεγάλη γιορτή των ολιγαρχικών στην Κύπρο.

Ειδικά σήμερα ακούεις ο κάθε νοήμονας πολίτης απίστευτα πράγματα και διερωτάται σε ποιο τόπο ζει και τον πιάνει απελπισία. Μονοσήμαντα όλα τα κόμματα προβάλλουν την αντίληψη ότι οι εκλογές σημαίνει δημοκρατία!!!

Ο Πρόεδρος της ΑΔΚ Φειδίας Παναγιώτου δήλωσε: " μέσω του application της Άμεσης  Δημοκρατίας ...εκλέξαμε άμεσα δημοκρατικά τους 56 υποψήφιους βουλευτές μας".

Ο Πρόεδρος των Οικολόγων κ. Στ. Παπαδούρης "χαρακτήρισε τη σημερινή μέρα ως την έναρξη μιας όμορφης γιορτής, της Γιορτής της Δημοκρατίας".

Η υποψήφια του ΑΚΕΛ στη Λεμεσό Δανάη Χρίσου υποστήριξε πως "'όταν αποφασίζει ο λαός , είναι δημοκρατία".

Η προπαγάνδα ότι οι εκλογές είναι δήμοκρατία δεν αφορά μόνο δηλώσεις. Η CYPRUS REPUBLIC (ΚΥΠΡΙΑΚΉ ΠΟΛΙΤΕΙΑ) μετατρέπεται ταχυδακτυλουργικά σε κυπριακή δημοκρατία και τα κόμματα είναι οι κράχτες της δημοκρατίας: Δημοκρατικό Κόμμα, Δημοκρατικός Συναγερμός. Έτσι ο κάθε ολιγαρχικός βιώνει μια δημοκρατία στα λόγια και αυτοϊκανοποιείται.

Θα απαντήσω σε κάποια θεμελιώδη ερωτήματα σε σχέση με τις κενολογίες των ολιγαρχικών.

Ερώτημα 1: Όταν αποφασίζει ο λαός, είναι δημοκρατία;

Εξαρτάται. Ο λαός αποφασίζει με την ψήφο του. Όταν ο λαός ψηφίζει δε σημαίνει ότι είναι δημοκρατία.  Γιατί τα είδη της ψήφου του λαού είναι τρία. Είναι η εκλογική ψήφος όταν νομιμοποιείς κάποιο πρόσωπο σε κάποια θέση εξουσίας ή όπως λέγεται η νομιμοποιητική ψήφος. Αυτή η ψήφος υπάρχει μόνο στην εκλόγιμη μοναρχία και ολιγαρχία και όχι στη δημοκρατία όπου αποφασίζει το θεσμικό όργανο που λέγεται δήμος και συμμετέχουν όλοι οι πολίτες. Είναι ακόμα η αντιπροσωπευτική ψήφος στην οποία εκλέγεις κάποιο σε θέση εξουσίας και έχεις επιπλέον το δικαίωμα να τον ελέγχεις ως εντολέας. Και αυτή η ψήφος αφορά την εκλόγιμη μοναρχία και ολιγαρχία.Μόνο που εδώ ο πολίτης είναι μέλος της πολιτείας , όχι υπήκοος όπως σήμερα, με δικαίωμα ελέγχου, ανάκλησης και τιμωρίας των πολιτικών του αντιπροσώπων. Δημοκρατική ψήφος υπάρχει μόνο στο πολίτευμα της δημοκρατίας. Αυτή η ψήφος είναι αποφασιστική για κάποιο θέμα και γίνεται από ένα θεσμικό όργανο που λέγεται δήμος και στο οποίο συμμμετέχουν όλοι οι πολίτες.

ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Η εκλογή βουλευτών ή υποψηφίων βουλευτών είναι άμεση δημοκρατία;

Κατηγορηματικά όχι. Είναι νομιμοποιητική ψήφος, Στη δημοκρατία δεν εκλέγονται βουλευτές!!! Είναι φτηνή προπαγάνδα. Αν εκλέγει τους βουλευτές με τη γραφή ή ψηφιακά δεν αλλάζει το σύστημα. Αλλάζει το μέσο.

ΕΡΩΤΗΜΑ 3: Είναι οι εκλογές γιορτή της δημοκρατίας;

Φυσικά και όχι. Είναι γιορτή της ολιγαρχίας. Και δικαίως γιορτάζουν οι ολιγαρχικοί και οι αφελείς οπαδοί τους. Επιτυγχάνουν οι ολιγαρχικοί κάτι πολύ σπουδαίο. Κάθε 5 χρόνια οι πολίτες εκχωρούν τα πολιτικά τους δικαιώματα στους ολιγαρχικούς αφέντες τους και οι ίδιοι γίνονται δούλοι . Και φυσικά οι ολιγαρχικοί τους εκμεταλλεύονται ασύστολα γιατι ο σκοπός της ολιγαρχίας είναι  το χρήμα και η απληστία των λίγων που ικανοποιούνται από τους πολλούς. 

ΕΡΩΤΗΜΑ 4:Τελικά η Κύπρος είναι πολιτεία ή δημοκρατία;

Η Κύπρος είναι πολιτεία πράγματι με την έννοια ότι  αναγνωρίζει κατ΄ελάχιστο την ατομική ελευθερία των πολιτών και κάποια δικαιώματα. Αυτό το είδος της ελευθερίας υπάρχει στην εκλόγιμη μοναρχία και την ολιγαρχία. Στη δημοκρατία οι πολίτες κατέχουν την πλήρη ελευθερία, ατομική, κοινωνική και πολιτική. Σήμερα στην Κύπρο στον κοινωνικό και πολιτικό τομέα είμαστε δούλοι. Δημοκρατία δεν υπάρχει αλλά ούτε μπορεί να υπάρξει στο κοντινό μέλλον.

                                              :

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ή εγώ σε εξαπατώ, εσύ με εξαπατάς, ...

 Οι κομματικές ολιγαρχίες επιδίδονται σε αγώνα να πείσουν τον "ηλίθιο όχλο" ότι θα αντιμετωπίσουν και τη διαφθορά: διαφάνεια, λογοδοσία, λύση κυπριακού( Volt). Φυσικά τίποτε απ΄αυτά δεν θα είναι αποτελεσματικό. Αν δεν βρεις την αιτία, λύση γιοκ.

Υπάρχουν πολιτικά συστήματα που δεν τίθεται θέμα διαφθοράς; Ναι.

1. Η δεσποτεία

2. Η δημοκρατία

Και στα δύο πιο πάνω συστήματα ο φεουδάρχης ή ο δήμος μπορεί να πολιτευόνται λανθασμένα ή να είναι σπάταλοι αλλά δεν θα κατηγορηθούν για διαφθορά γιατί η λειτουργία της πολιτικης,  και  το αποτελέσμα της τους ανήκουν. Είναι οι κάτοχοι της πολιτικής και οι δικαιούχοι.

Τίθεται θέμα διαφθοράς μόνο σε πολιτικά συστήματα που άλλος είναι ο κάτοχος της πολιτικής και άλλος ο δικαιούχος.Άλλος είναι ο εντολέας και άλλος ο εντολοδόχος.Σε αυτή την περίπτωση οι επιλογές είναι δύο.

1. Αν υπάρχει η αντιπροσωπευτική αρχή, δηλαδή ο πολίτης εντολέας επιλέγει τον πολιτικό εντολοδόχο,ορίζει το περιεχόμενο και το χρόνο της εντολής, διατηρεί το δικαίωμα του ελέγχου και της ανάκλησης του εντολοδόχου και ο εντολοδόχος έχει ευθύνη για τυχόν βλάβη που θα προκαλέσει στον εντολέα, σε αυτή την περίπτωση το πολιτικό σύστημα ( εκλόγιμη μοναρχία ή ολιγαρχία ) δεν έχει πρόβλημα διαφθορας.

2.Αν, όμως, δεν υπάρχει η  αντιπροσωπευτική αρχή - το πολιτικό σύστημα είναι προ-αντιπροσωπευτικό-  δηλαδή ο πολίτη; επιλέγει τον πολιτικό αλλά τον εξουσιοδοτεί εν λευκώ, δεν έχει το δικαίωμα ελέγχου ούτε ο πολιτικός υπέχει πολιτική ευθύνη για τη βλάβη που προκαλεί στην κοινωνία, τότε σε αυτό το προ-αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα της εκλόγιμήςμοναρχίας ή ολιγαρχίας ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ. Ο πολιτικός ιδιοποιείται την πολιτική και λειτουργεί ως ελεγκτής και ελεγχόμενος, εντολέας και εντολοδόχος  και το σύστημα γίνεται το θερμοκήπιο της διαφθοράς.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ; Αν δεν αλλάξει το πολιτικό σύστημα, η διαφθορά δεν αντιμετώπιζεται. Και επειδή κανένας δεν προτείνει αλλαγή, για αυτό θα προβάλλεται ως λύση η ηθική λύση, που δεν επιλύει κανένα πρόβλημα.

Το εκτρφείο της διαφθοράς είναι το πολιτικό σύστημα με τους βουλευτές και τα κόμματα  να απολαμβάνουν ασυλία, να αρνούνται να συζητήσουν καν την έννοια της πολιτικής ευθύνης ( ως νεοφεουδάρχες) και να διαπλέκονται με τους  χορηγούς χρήματος και δημοσιότητας. 

ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΛΎΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΣΑΣ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ ΚΑΙ ΣΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΗΛΊΘΙΟΥΣ.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ;

 Αρχίζω με κάποιοες προκαταβολικές παραδοχές για αποτελεσματική επικοινωνία.

1. Οι όροι "συστημικός" και "αντισυστημικός" έγιναν της μόδας από το ίδιο το σύστημα. Άρα δεν εκφράζουν κάποια ανάγκη των ανθρώπων. Εδώ και 50 χρόνια που εμφανίστηκαν πιο πολύ προκαλούν σύγχυση. 
2. Αναφέρομαι στα αντισυστημικά κόμματα, άρα αναφέρομαι μόνο στην πολιτική διάσταση του όρου "αντισυστημικός". Δεν αναφέρομαι στην οικονομική ή κοινωνική διάσταση  ούτε και στην ατομική.
3. Ο κυρίαρχος ορισμός αποδιδει τον όρο "αντισυστημικός" ως αυτός που εναντιώνεται  -εδώ- στο πολιτικό σύστημα. Φυσικά αυτό δεν είναι αρκετό. Εκτός από την αντίθεση απαιτείται και μια πρόταση θετική: ποιο άλλο πολιτικό σύστημα προτείνεις και πώς θα το προωθήσεις. Εκτός , δηλαδή, από την άρνηση , απαιτείται και θέση.

Με βάση τα πιο πάνω μπορεί να καταλήξει κάποιος σε διαπιστώσεις:

Τα παραδοσιακά κόμματα ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ δεν είναι αντισυστημικά. Κανένα από αυτά τα πολιτικά κόμματα δεν πρότεινε κάποιο άλλο πολιτικό σύστημα. 

Στο σημείο αυτό απαιτείται μια διευκρίνιση. Τι σημαίνει άλλο πολιτικό σύστημα; Είναι απλό. Εφόσον σήμερα όλη η εξουσία ανήκει στους φορείς της εξουσία του  κράτους - αυτό που ονομάζεται εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική εξουσία -  νέο πολιτικό σύστημα θα ήταν οποιαδήποτε πρόταση που θα εισήγαγε και την κοινωνία στο πολιτικό σύστημα, θα έδινε δηλαδή και στους πολίτες ένα μερίδιο εξουσίας.

Μήπως κάποιο από τα καινούρια κόμματα  είναι αντισυστημικό;

Το Volt  προβάλλουν το μήνυμα ότι θα είναι καλύτεροι διαχειριστές του υφστάμενου συστήματος και προβάλλουν και την ευρωπαϊκή τους διάσταση με την υποστήριξή μιας ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. Ούτε σε κυπριακο ούτε σε ευρωπαϊκό επίπεδο προτείνει κάποιο άλλο πολτικό σύστημα.

Το ΑΛΜΑ προτείνει κάποιες άλλαγες  που σχετίζονται με τη συμμετοχή της κοινωνίας: πρωτοβουλία για δημοψηφίσματα, δημοψηφίσματα . Αυτές οι προτάσεις είναι βελτιωτικές του συστήματος, δεν ανατρέπουν την υφιστάμενη δομή εεξουσίας. Μπορεί να εισηγείται αλλαγές ανακατανομής ανάμεσα σε βουλή και κυβέρνηση αλλά αυτά δεν αφορούν την κοινωνία. Επίσης τα δημοψηφίσματα μέσα στο υφιστάμενο πολιτικό σύστημα αναπαράγουν τις κυρίαρχες καθεστωτικές αντιλήψεις , όπως αυτές προωθούνται από τους χορηγούς χρήματος και δημοσιότητας. Η  λειτουργία της είναι παρόμοια με αυτή των εκλογών.

Η ΑΜΕΣΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ προβάλλει την άμεση δημοκρατία. Όμως είναι σε  πλήρη σύγχυση αναφορικά με το τι είναι η άμεση δημοκρατία. Σύμφωνα με τα λεγόμενα τους είναι άμεση δημοκρατία όταν επιλέγεις σε μια εφαρμογή ηλεκτρονικά τους υποψήφιους του κόμματος!!! Ή όταν ερωτάται ο κόσμος για ένα θέμα ηλεκτρονικά και το μεταφέρει ο αντιπρόσωπος στη βουλή!!! Αυτά είναι φυσικά ανοησίες. Το γεγονός ότι ερωτήθηκαν οι πολίτες για θέματα ευρωκοινοβουλίου. σημαίνει ότι άλλαξε το πολιτικό σύστημα της Ευρώπης; Φυσικά, είναι γεγονός ότι η χρήση διαδικτύου μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή του πολιτικού συστήματος, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό που προβάλλει αυτό το κόμμα.

Γενικά το ΑΛΜΑ και η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ που στοχεύουν να καρπωθούν τη  δυσαρέσκεια των πολιτών κατά των παραδοσιακών κομμάτων και παρουσιάζονται ως αντισυστημικά, δυστυχώς θα ωφελήσουν τελικά το υφιστάμενο σύστημα σε βάρος της κοινωνίας. Και ας μην ξεχνούν οι πολίτες ότι:

-Οι επικεφαλής τους είναι συστημο- δίαιτοι. Το να υπηρετείς ένα σύστημα , να απολαμβάνεις τα προνόμια που σου παρέχει και μια μέρα να ξυπνάς και να λες είμαι εναντίον του συστήματος, δεν πείθει.

- Η οργάνωση των κομμάτων τους με βάση το νόμο, υποχρεωτικά μιμείται το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα με μοναρχικά και ολιγαρχικά στοιχεία και καθόλου δημοκρατικά.

-Το καταστατικό τους  και η πράξη τους προβάλλει την ιδεολογία του μονάρχη και μάλιστα με αυταρχική μορφή.

-Δεν προτείνουν τίποτε απολύτως για τα σκανδαλώδη προνομία των βουλευτών, αυτό ακριβώς προδιαγράφει και το τι θα απομείνει στη συνέχεια από τις προτάσεις των δύο κομμάτων. 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΥΤΕ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΟΓΈΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΘΑ  ΑΛΛΑΖΕ ΤΟΥΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΊΑΣ. 

Τα κόμματα γενικά είναι ομάδες πολιτών, δηλαδή ολιγαρχικοί μηχανισμοί. Ως μηχανισμοί είναι αδύνατο να προτείνουν την καταστροφή τους ή την υπόσκαψή τους. Παρόλα αυτά, αν κάποιο κόμμα πρότεινε αλλαγή στο πολιτικό σύστημα με είσοδο της κοινωνίας στην πολιτική και τρόπο  προώθησης  , τότε θα άξιζε ένας δημοκρατικος πολίτης να υποστηρίξει ένα ολιγαρχικό κόμμα και ενάντια στην ιδεολογία του.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ: ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ , ΜΑΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ

 Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου στο πασχαλινό του μήνυμα αποφάσισε να δώσει πολιτικές νουθεσίες στο ποίμνιό του! Εν όψει των βουλευτικών εκλογών απευθύνει έκκληση να "μην επιδείξουμε πολιτική ανωριμότητα" και "τυχόν ψήφος διαμαρτυρίας ας γίνει ψήφος προς τους  καλύτερους και όχι προς τους άμοιρους πολιτικής παιδείας και αδιάφορους προς τα κοινωνικά προβλήματα". "Το καθήκον επιβάλλει να σκεφτούμε τη λειτουργία των θεσμών και την επιβίωση της πατρίδας και μετά τις εκλογές. Κι ακόμα, να σκεφτούμε πώς θα μας αξιολογήσουν εκείνοι,  από τους οποίους ζητούμε βοήθεια για τη συνέχιση του εθνικού μας αγώνα."

( ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΝΟΥΘΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ: Ψηφίστε μόνο τα παραδοσιακά κόμματα ώστε να μην αλλάξουν οι φορείς της εξουσίας του συστήματος, που το καθιστούν λειτουργικό και για μας και υπηρετικό των ξένων αφεντάδων,)

Ουσιαστικά ο Αρχιεπίσκοπος  λειτουργεί ως κράχτης υπέρ των παραδοσιακών κομμάτων  με ένα επίπεδο πολιτικής κενολογίας και κινδυνολογίας που τον καθιστά πολιτικά νήπιο  και ανώριμο και οπωσδήποτε ακατάλληλο για πολιτικες συμβουλές.  

Στο πλαίσιο  των διακριτών ρόλων ο ρόλος της εκκλησίας είναι καθαρά πνευματικός  και δεν έχει κανένα πολιτικό ρόλο και λόγο. όμως στην Κύπρο όλα τα κόμματα με κάθε ευκαιρία νομιμοποιούσαν τον πολιτικό ρόλο της εκκλησίας. Από την πλευρά της εκκλησίας θεωρήθηκε ως κεκτημένο ιστορικό να εκφέρει λόγο κυρίως για τα εθνικά θέματα. ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ  ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΙΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΤΩΝ ΝΟΥΘΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

Στα χρόνια της κατοχής της Κύπρου από τους Οθωμανούς οι Κύπριοι είχαν το δικαίωμα να προωθούν την καθαίρεση του Αρχιεπισκόπου, εφόσον αδυνατούσε να προωθήσει το κοινόν συμφέρον. Τότε δηλαδή, ο Αρχιεπισκοπος ως θρησκευτικός και πολιτικός ηγέτης ήταν ανακλητός. Πώς γίνεται , σήμερα που δήθεν προοδεύσαμε, να μην μπορεί κανένας να αγγίξει ούτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτε Αρχιεπίσκοπο; Ή μήπως πολιτικά οπισθοδρομήσαμε;

Η ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΥΤΟΥΠΟΣΚΑΨΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ

 Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι με τις καταγγελίες Δρουσιώτη υποσκάπτεται και η δικαστική εξουσία. Τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Η δικαστική εξουσίά σε συνεργασία με τη νομοθετική και την εκτελεστική καταλήστευαν, φίμωναν και έδερναν τους πολίτες για δεκαετίες. Και τρεις εξουσίες συμπεριφέρονταν απέναντι στην κοινωνία ως φεουδάρχες μεσαιωνικού τύπου. Και νόμιζαν ότι το βασίλειό τους θα είναι αθάνατο.

Το 2011  ξεσπά η οικονομική κρίση με ευθύνη αποκλειστική της οικονομικήςκαι πολιτικής ολιγαρχίας  λόγω της διαπλοκής τους. Η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία μείωσαν μισθούς , συντάξεις, προχώρησαν σε αποκοπές, κατάργησαν προσαυξήσεις κλπ. Κυριολεκτικά αφαίμαξαν την κοινωνία για να ξεπληρωθεί η παροιμιώδης ανικανότητά τους.

Ποια ήταν τότε η στάση των δικαστών; Στις 14.6.2013 η ολομέλει του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάσισε ότι η μείωση των απολαβών των δικαστών, κάτω από οπιεσδήποτε συνθήκες είναι ανεπίτρεπτη λόγω "... της ανάγκης διαφύλαξης της ανεξαρτησίας και αμεροληψίας της δικαστικής εξουσίας που είναι "---θέμα υψίστης σημασίας δημοσίου συμφέροντος".

Την ίδια στιγμή οι αθεοφόβοι απέρριπταν τις προσφυγές των Δ.Υ. εναντίον των αποκοπών για λόγους δημοσίου συμφέροντος!!! Αυτή είναι η συνέπεια της δικαστικής εξουσίας.  Αυτοϋποσκάπτονται απέναντι στην κοινωνία με αλαζονεία και αυταρχισμό. Εκπορνεύω ή καλύτερα φαλκιδεύω μια έννοια " δημόσιο συμφέρον" και την προσαρμόζω στο ατομικό η ομαδικό συμφέρον. Και έτσι με την απόφαση των δικαστών κατοχυρώθηκε για άλλη μια φορά η ισότητα των πολιτών!!!

Οι φορείς της εξουσίας του κράτους φαίνεται να είναι διαποτισμένοι με την αντίληψη πως η ανεξαρτησία τους είναι συνυφασμένη με τα πολλά λεφτά που εισπράττουν. Και είναι υποχρέωση των υπηκόων να σκάζουν και να πληρώνουν.

Για αν είμαστε δίκαιοι οι πρώτοι που δίδαξαν τη ληστεία του κρατικού ταμείου ήταν τα κόμματα. Και συνεχίζουν ως τις μέρες μας. Και ζήλεψαν οι δικαστ'ες. Τρωνε και πίνου όλοι τους και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανένα.

ΑΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ , Η ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΊΝΑΙ ΑΥΤΟΝΌΗΤΗ.

1. 
   

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ:" Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ" Ή ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΙΣΤΟ

 Οι διάφοροι φορείς της εξουσίας του κράτους και οι σφογγοκωλάριοι τους μπροστά στην εξώφθαλμη απαξίωσή τους από την κοινωνία δεν χάνουν ευκαιρία να κατηγορήσουν τον λόγο της ύπαρξής τους, δηλαδή την κοινωνία. Λαλίστατος πολιτικός γυρολόγος πρόσφατα στα ΜΜΕ κατηγορούσε την κοινωνία ότι φταίει και εκείνη για τη διαφθορά, όπως και γνωστή δημοσιογράφος!!! Γιατί; Και απαντούν μόνοι τους, το ρουσφέτι. Αποκλειστικά πολιτικά υπεύθυνοι για το ρουσφέτι είναι αυτοί που είχαν την εξουσία να το προωθούν και όχι η κοινωνία.

Τη σκυτάλη πήρε ο Γ. Εισαγγελέας με αφορμή την επίθεση εναντίον δικηγόρου της Νομικής Υπηρεσίας: "Δεν πάμε καλά, η κοινωνία μας δεν πάει καλά, είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό περιστατικό". Άλλος ένα; που δεν έχει συνείδηση της θέσης του και της αποστολής του. Του φταίει και αυτού η κοινωνία. Έτσι εμπεδώνεται το δόγμα του κάθε ολιγαρχικού, ότι άλλος αποφασίζει και άλλος φταίει. Και αυτό το υποστηρίζει ένας λειτουργός της δικαιοσύνης!!! Όλοι τους είναι γνήσιοι κληρονόμοι του μεσαιωνικού απόλυτου μονάρχη της ασυλίας και του ανεύθυνου.

Για τη σαπίλα και τη βρωμιά που επικρατεί στον τόπο μας δεν φταίνε, δεν ευθύνονται αυτοί που εξουσιάζουν, αλλά οι εξουσιαζόμενοι!!! Η νεοφανής αυτή θεώρηση δεν έχει καμία λογικη βάση . Είναι αποκύημα της φαντασίας των εκφραστών της και της αγραμματοσύνηςτους.

Εφ΄όσο ο Γ. Εισαγγελέας είχε το θράσος να καταφερτεί εναντίον της κοινωνίας, τότε νομιμοποιούμαστε και εμείς οι πολίτες να υποβοηθήσουμε την εξασθενημένη μνήμη του:

- υπόθεση Κατσουνωτού- Αριστοτέλους

-μαύρο κατασκοπευτικό βαν

-Οδυσσέας Μιχαηλίδης

-καταδίκη από ΕΔΑΔ για χειρισμό σεξουαλικής κακοκποίησης γυναίκας

-υπόθεση Συλλούρη

Αυτά είναι τα πιο γνωστά. Υπάρχουν και τα πιο μικρά. Σύμφωνα με δημοσίευμα στο τύπο στις 13/3/2026 ο Γ. Εισαγγλέας προχώρησε στη διακοπή ποινικής δίωξης ενατίον προσώπου που καταγγέλθηκε από το Υφυπουργείο Τουρισμού, όταν ο δικηγόρος απείλησε  να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο υποστηρίζπντας τη αντισυνταγματικότητα της σύστασης του Υφυπουργείου Τουρισμού.Και για να μην αμφισβητηθεί η ίδρυση Υφυπουργείων, ανέστειλε την ποινική δίωξη. Αυτό είναι το κράτος δικαίου που προωθεί ο Γ. Εισαγγελέας.

Και επικαλείται συχνά το δημόσιο συμφέρον περιοριστικά, νομικά για να αποφασίζει στα κρυφά ό,τι θέλει λες και ζούμε στο μεσαίωνα. Το δημόσιο συμφέρον είναι κατεξοχήν πολιτική έννοια, δημιουργήθηκε από τα αρχαία χρόνια  στην περίοδο της δημοκρατίας και είναι συνυφασμένη με το δήμο. Καθετί που ανήκει ή αναφέρεται στο δήμο είναι δημόσιο. Και επειδή σήμερα δεν υπάρχει δήμος, δημόσιο είναι καθετί που ανήκει ή αναφέρεται στους πολίτες, γιατί δήμος είναι το σύνολο των πολιτών.Δεν μπορείς να επικαλείσαι το δημόσιο συνφέρον - η φεουδαρχία πεθανε προ πολλού-  χωρίς να δημοσιοποιείς την αιτιολόγηση της απόφασής σου και ούτε να δίνεις λογαριασμό σε οιονδήποτε. Μόνο ολιγαρχικοί αλλάζουν το νόημα των λέξεων κατα πως τους βολεύει, δηλαδή εκπορνεύουν τις λέξεις.

Ερωτηθείς ακόμη για τις καταγγελίες του Μ. Δρουσιώτη δήλωσε πως "έχω πλήρη εμπιστοσύνη στην αστυνομια". Δικαίωμα του Γ. Εισαγγελέα. Όμως όλες οι έρευνες δείχνουν ότι η πλειονότητα της κυπριακής κοινωνίας δεν εμπιστεύεται την αστυνομία. Βρίσκεται, λοιπόν, σε αντίθεση με την κοινωνία ο κ. Σαββίδης. Το ερώτημα είναι ποιου τα συμφέροντα εκφράζει ο κ. Σαββίδης, αν όχι της κοινωνίας;

Φυσικά τέτοια ερωτήματα δεν  απασχολούν γιατί οι ολιγαρχικοί θεωρούν ότι είναι αφέντες και εμείς όλοι δούλοι. Τα σέβη μας δεν θα τα υποβάλουμε ποτέ. Και επί του παρόντος η ευχή μας - αφού η βούληση των πολλών δεν γίνεται αποδεκτή- να απαλλαγούμε από την παρουσία του όσο το δυνατό πιο σύντομα. Δεν θα έχουμε τίποτε καλό να  θυμόμαστε. Όπως και τον Φειδία που δήλωσε με γενναιότητα πως δεν τον ενδιαφέρει η υστεροφημία του!!!

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΩΦΘΑΛΜΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. Αν δεν αλλάξει το σύστημα, τετοιοι θα διαφεντεύουν τη μοίρα μας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έχει δώσει αρκετά δείγματα της ανικανότητάς του και της εχθρότητάς του απέναντι στην κοινωνία.

1. Το 2026 τροποποιήθηκε από τη Βουλή ο νόμος που ψηφίστηκε το 2025 και αφορούσε τις συγκεντρώσεις πολιτών μετά από γραπτή παρέμβαση του ΟΑΣΕ!!! Ουσιαστικά η νομοθεσία που ψηφίστηκε το 2025 περιείχε τέτοιες διατάξεις που περιόριζε το δικαίωμα στη διαδήλωση. Τόση αγάπη έχουν για τα δικαιώματα των πολιτών.
2. Το Μάρτη του 2026  έστειλε εσπευσμένα στη Βουλή νομοσχέδιο για τροποποίηση πάλι του άρθρου 17 του συντάγματος για τις παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Και πριν 17 χρόνια το άλλαξαν. Τώρα όμως τι θέλουν αυτοί που απέτυχαν παταγωδώς να εφαρμόσουν την τροποποίηση του 2010;  Η ΚΥΠ να μπορεί να παρακολουθεί. Πρώτα είπαν με απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα, ύστερα με μια απόφαση τριμελούς επιτροπής που διορίζει ο Πρόεδρος και τώρα με απόφαση δικαστικού!!! Τόση μελέτη και τόση σοβαρότητα δε συναντάς εύκολα. Φυσικά ο στόχος τους είναι ένας : με τυπική έγκριση οποιουδήποτε η ΚΥΠ να μπορεί να παρακολουθεί. Λες και θα μπορεί να την ελέγξει οποιοσδήποτε για τις νόμιμες ή παράνομες παρακολουθήσεις. Ο στόχος πάλι ο περιορισμός ενός δικαιώματος των πολιτών.
3. Τοποθέτησε κάμερες στα φώτα τροχαίας για γάλεμα των πολιτών και για παρακολούθηση δημόσιων χώρων. Η δικαιολογία και εδώ η οδική ασφάλεια! (Δεν υπήρχε κανένα θέμα οδικής ασφάλειας στα φώτα τροχαίας γιατί δεν γίνονταν δυστυχήματα). Έτσι μας αφαίμαξε ο λαοπρόβλητος ηγέτης.
4. Μία πολίτης της Κ.Δ . , η Ιωάννα Φωτίου, καταγγέλλει δημόσια και επανειλημμένα πως κινδύνευε η ζωή της στην Κύπρο και αναγκάστηκε να ζητήσει  και να  πάρει πολιτικό άσυλο στη Ρωσία και αντι η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη να δώσει εξηγήσεις, όπως όφειλε, μας ανακοίνωσε πως υπάρχουν διεθνή εντάλματα εναντίον της και μας ενημέρωνε για να δώσουμε πληροφορίες για τον εντοπισμό της!!! Έλεος, όλοι ήξεραν πως βρίσκεται στη Ρωσία! Αυτός είναι ο σεβασμός του κράτους απέναντι σε μια πολίτη και κάθε πολίτη.
5. Ξέσπασε το σκάνδαλο videogate, παραιτήθηκε ο Διευθυντής του γραφείου του Χ. Χαραλάμπους  και δήλωνε δημόσια ότι "είναι πράξη αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης". Σοβαρά κύριε Πρόεδρε; Ήταν βέβαιος  και είχε πίστη στην επιλογή του να  παραιτηθεί;  Αυτή είναι ενημέρωση των πολιτών από Πρόεδρο; Τόση υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών;
6. Αποπέφθηκε ο Γενικός Ελεγκτής και το μόνο που μας είπε είναι πως δεν αναμειγνύεται!!! Και φυσικά κανείς δεν το πίστεψε.
7. Κάηκε η μισή  Λεμεσός και φρόντιζε να πανηγυρίζει - όχι για τα αποκαίδια- αλλά για τις χορηγίες στήριξης των πληγέντων ακολουθώντας τον πολιτικό του πατέρα Ν. Αναστασιάδη πως ¨η κρίση είναι ευκαιρία". Και αυτός δημιουργεί κρίσεις και μετά βρίσκει ευκαιρία να αρπάξει κάποια ψήφο!!!  Όπως και με τον αφθώδη πυρετό, τον τουρισμό κλπ. .
8. Συνεχίστηκαν κανονικά οι εκποιήσεις από τις τράπεζες  με τη καταψήφιση της πρότασης του ΑΚΕΛ για το δικαίωμα του πολίτη να προσφεύγει στο δικαστήριο πριν την εκποίηση, όπως θα έπρεπε να γίνεται σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία. Στο δίλημμα  -κοινωνικό σύμφερον ή συμφέρον τραπεζών- η κυβέρνηση διάλεξε στρατόπεδο.

Αυτός ο  Πρόεδρος είναι , όπως και αυτός που τον ανέδειξε, δηλαδή ο Ν. Αναστασιάδης. Ασχολείται πολύ με επικοινωνία αλλά στην ουσία είναι ένα μηδενικό.

  

Δυστυχώς, κανένας απ΄όσους τον ψήφισαν δεν είχε την προνοητικότητα να τον ρωτήσει:

-τι θα γίνει αν άλλα μας δείχνεις και άλλα μας μπείξεις;

- τι θα γίνει αν οι αποφάσεις σου στρέφονται εναντίον των πολιτών;

ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΤΕ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΌΤΙ ΣΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ. ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΗΛΙΘΙΟΥΣ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.

ΕΧΘΡΟΣ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ Ή ΑΠΟ ΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 Ό,τι η οικονομική και πολιτική ολιγαρχία θεωρεί τους πολιτες ηλίθιους δεν χρειάζεται απόδειξη.

Ότι καταληστεύουν τον πολίτη δεν χρειάζεται απόδειξη. Βουλευτές για μερική απασχόληση απολαμβάνουν βασικό μισθό, έξοδα γραμματέως, έξοδα παραστάσεως, οδοιπορικά, έξοδα για συνεργάτες των ιδίων και των κομμάτων τους, εφάπαξ, σύνταξη! Μόνο αυτά. Ακούσετε κάποιο κόμμα να λέει λέξη για όλα αυτά τα σκανδαλώδη προνόμια; Επιπλέον παίρνουν κρατική χορηγία για  τη λειτουργία του κόμματος και ΧΟΡΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΟΥΣ! ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΜΑΣ!!!

Και μοναδική τους έγνοια είναι να δημιουργούν πολιτικές θέσεις για να βολεύονται οι κομματικοί: συνεργάτες στο προεδρικό, υφυπουργεία παράνομα. Η μαφία μπροστά τους ωχριά. ΑΦΗΣΤΕΤΗΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΌ ΤΙΣ 167000.

Ο μοναδικός εχθρός των κομμάτων είναι η κοινωνία και θέλουν να την υποτάξουν ολοκληρωτικά ώστε να μην κινδυνεύει ο πλούτος και η εξουσία τους. Να ληστεύουν τον κόσμο και να μην αντιδρα από φόβο.

Από τον 2007 την εποχή του Τ. Παπδόπουλου και στη συνέχεια επί Δ. Χριστόφια τέθηκαν οι βάσεις για την καθολική επιτήρηση των πολιτών. Από τότε μέχρι σήμερα επικεντρώνονται στις κάμερες τροχαίας δήθεν για την οδική ασφάλεια, αλλά στην ουσία για να κλέφτουν τους πολίτες και να ελέγχουν τις οδούς σε περίπτωση αναταραχών. 

Ακόμα στοχεύουν στη  νόμιμη παρακολούθηση της επικοινωνίας των πολιτών με ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 17 του συντάγμαυτος για το απόρρητο των επικοινωνιών. Αυτό επιχειρείται τώρα  με εσπευμένη τροποποίηση με πρωταγωνιστές τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, τον Υπουργό Δικαιοσύνης Κ. Φυτιρή και τον Πρόεδρο της Επιτροπής της Βουλής Νίκο Τορναρίτη του ΔΗΣΥ. Προωθούν την τροποποίηση πριν το κλείσιμο της Βουλής για τις εκλογές.

Μέχρι τώρα χρειαζόταν έγκριση από δικαστή για την παρακολούθηση οποιουδήποτε. Ουδέποτε η εκτελεστική εξουσία αποτάθηκε σε δικαστή για πρακολούθηση. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπήρχε πραγματική ανάγκη. Τώρα έρχονται και ζητούν τρποποίηση για παρακολουθήσεις από την ΚΥΠ με έγκριση του αρχηγού της ΚΥΠ και μιας τριμελούς επιτροπής, όλοι διορισμένοι από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, "Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει". Και όλα αυτά για τη ασφάλεια δήθεν του κράτους και διάφορα εγκλήματα που εισηγείται ο κ. Φυτιρής.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ  ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ :ΑΥΤΗ Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ, ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ. Η  ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΛΕΙΔΑ.

Θα πει κάποιος, αυτά είναι υπερβολές. ΝΑΙ, αλλά

1. Το 2015 είχαμε το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων που οδήγησε στην παραίτηση του Α, Πενταρά, τον οποίο είχε διορίσει το 2013 ο Αναστασιάδης ως αρχηγό της ΚΥΠ.

2.Το  2019 είχαμε το σκάνδαλο με το κατασκοπευτικό μαύρο βαν του Ταλ Ντίλιαν, τον οποίο αθώωσε ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας  Σάββα Αγγελίδης γιατί δεν υπήρχαν στοιχεία. Το εν λόγω πρόσωπο καταδικάστηκε στην Ελλάδα σε φυλάκιση οκτώ ετών και δήλωσε από τη φυλακή ότι συνεργαζόταν μόνο με κυβερνήσεις!!!  Εκεί τον φυλάκισαν, εδώ τον αθώωσαν!!!

3, Η Ν. Τσικίνη κατήγγειλε στη Βουλή ότι αστυνομικός της ΚΥΠ στο Προεδρικό έγραψε κάτω από ανάρτησή της στο διαδίκτυο: " Πνάσε για να μην αρκέψω να φκάλλω τα άπλυτά σου στη φόρα".

Οι κυβερνώντες δεν είναι άξιοι καμίας εμπιστοσύνης ότι δεν θα παρακολουθούν τους πολίτες και τους πολιτικούς για να εκβιάζουν και να χειραγωγούν  και να υποδουλώσουν τελικά τους πολίτες.

ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. 

ΣΤΟ ΨΕΥΤΟΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΟΛΙΓΑΡΧΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

 

 

ΔΙΑΦΘΟΡΑ , ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ

 Το τι ακούς με κάθε σοβαρότητα από ανθρώπους που θέλουν εξουσία , είναι απίστευτο.

Παλιότερα είχαμε τον Αναστασιάδη που έλεγε ο αθεόφοβος με κάθε σοβαρότητα ότι διόριζε τους άριστους των αρίστων. Και ταχυδακτυλουργικά μετέτρεψε το πολίτευμα σε αριστοκρατία!!! Ακόμα θεωρούσε το πρόβλημα της διαφθοράς ως ηθικο και δημοσίευε  συνέχεια κώδικες δεοντολογίας. Μετα βαρέθηκε και ασχολήθηκε με πιο   σοβαρά  θέματα, όπως  τα χρυσα διαβατήρια.

Τώρα για τη διαφθορά βρήκαν οι εξουσιολάγνοι ολιγαρχικοί νέο λεξιλόγιο: διαφάνεια και λογοδοσία. Και σοβαρομιλούν οι αθεόφοβοι.

Στην Ελλάδα με τον Μητσοτάκη δημοσιεύονται τα πάντα. Σταμάτησαν τα σκάνδαλα;

Η άλλη μαγική λέξη είναι η λογοδοσία. Η λογοδοσία αποκτά νόημα μόνο αν υπάρχει απονομή ευθύνης και κύρωση, τιμωρία. Διαφορετικά είναι εκθέσεις μαθητών δημοτικού σχολείου. Κανένα κόμμα δεν τολμά να εισηγηθεί τη θεσμοθέτηση πολιτικού δικαίου για τους πολιτικούς. Και συνεχίζουν να κοροιδεύουν τους πολίτες με διάφορες αερολογίες.

Τι θα πετύχουν τελικά με αυτές τις προσεγγίσεις; Θα υπάρχει μια διάκριση στη διαφθορά: η πρό διαφάνειας και λογοδοσίας και η μετά!!!

Ποια είναι η αιτία της διαφθοράς; Το γεγονός ότι οι πολιτικοί είναι οι ίδιοι και ελεγκτές και ελεγχόμενοι, εντολείς και εντολοδόχοι. Ή διαφορετικά, Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει.

Τι πρέπει να γίνει; Είναι απλό, η διαφθορά θα σταματούσε αμέσως αν οι πολίτες αποκτούσαν το δικαίωμα του ελέγχειν, ευθύνειν και ανακαλείν.

Ποιος τολμά να δώσει αυτή την αρμοδιότητα στον πολίτη; Κανένα κόμμα δεν εισηγείται ο πολίτης να γίνει μέρος της πολιτείας γιατί είναι αντίθετο στην ολιγαρχική ιδεολογία που εκπροσωπούν. Θέλουν μόνο   οι πολίτες να τους ψηφίζουν και δίνουν υποσχέσεις. Και πολλοί πολίτες εξαπατούνται εύκολα.

Το υφιστάμενο κράτος δημιουργεί σκουπίδια, απατεώνες και κλέφτες. Υπάρχει έστω ένα κόμμα που αμφισβητεί τον πλούτο και τα προνόμια των βουλευτών; Κανένα γιατί αυτά είναι το μοναδικό κίνητρο για διεκδίκηση εξουσίας.  

167000 κάτοικοι της Κύπρου βρίσκονται στα όρια της φτώχειας. Ποιος τους δημιούργησε; Και ποιος τα υφάρπαξε;

Αυτοί που τώρα ωσάν μοιρολογίστρες ζητούν την ψήφο σας. Δεν τους απασχολούν ποσώς οι 167000. Αντίθετα βρίσκονται σε κατάσταση μέθης γιατί απομένουν ακόμα 500000 να γαλέψουν.

Το σύστημα είναι αντι-συστημικό (!) ή περί αχαριστίας και βλακείας

 Μεγάλη μερίδα του πληθυσμού απαξιώνει τα παραδοσιακά κόμματα και ΜΜΕ. Η δυσαρέσκεια του κόσμου εκφραζόταν μέχρι πρόσφατα με την αποχή ή και την υποστήριξη νέων προσώπων ω; αντίδραση πιο πολύ προς τα παραδοσιακά κόμματα. Αυτό το αντιλαμβάνονται και τα κόμματα αλλά δεν αντιδρούν γιατί είναι ανίκανοι να αντιδράσουν.

Η εμφάνιση του Φειδία και της ΑΔΚ στο πολιτικό σκηνικό ωφέλησε πολλαπλά το σύστημα και το κατεστημένο, που βρισκόταν σε αδιέξοδο.

1. Με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έφερε την πολιτική πιο κοντά στον πολίτη και υποχρεώθηκαν και τα παραδοσιακά κόμματα να εκσυγχρονιστούν κάπως με τη χρήση του νέου επικοινωνιακού συστήματος.
2. Ουσιαστικά ενέταξε  μέσα στο πολιτικό σύστημα μια μερίδα του πληθυσμού που ήταν στο πολιτικό περιθώριο ή απαξίωνε τα παραδοσιακά κόμματα. Αυτό ουσιαστικά ενίσχυσε τη νομιμοποίηση των κομμάτων και του συστήματος μέσα στην κοινωνία. Υπενθυμίζω ότι στις ευρωεκλογές του 2024 η αποχή μειώθηκε από 55% το 2019 σε 41%, κάτι εκπληκτικό.
3. Δεν αποτελεί κίνδυνο για το σύστημα με την έννοια του αντισυστημικού και ουσιαστικά δεν αμφισβητεί σε κάτι το υπαρκτό πολιτικοοικονομικό σύστημα. Η χρήση του διαδικτύου δεν αλλάζει το σύστημα και επιπλέον χρησιμοποιεί τον όρο "άμεση δημοκρατία" για να περιγράψει κάτι άσχετο με τη δημοκρατία, αλλά που το σύστημα θα χρησιμοποιήσει εναντίον αυτών  που θα επιχειρήσουν μελλοντικά να προωθήσουν τη δημοκρατία. Ας μη ξεχνάμε ότι ο νεοτερικός όρος δημοκρατία πρωτοχρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το αβασίλευτο πολίτευμα στις ΗΠΑ. Και το σύστημα για 200 χρόνια διαλαλούσε στις κοινωνίες ότι έχουμε δημοκρατία και αν δεν σας αρέσει, η άλλη επιλογή είναι η δικτατορία!!! Φυσικά το  πολιτικό σύστημα  σήμερα είναι εκλόγιμη  μοναρχία ως διάδοχο σχήμα της συνταγματικής μοναρχίας . 

Ο Φειδίας και η ΑΔΚ αναζωογόνησαν και έδωσαν παράταση ζωής σε ένα τρισάθλιο σύστημα που καταδυναστεύει το λαό. Οι φορείς του συστήματος- κόμματα και ΜΜΕ- θά έπρεπε να ευγνωμονούν τον Φειδία. Όμως είναι τόσο ανταγωνιστικοί και μικρόνοες που τον πολεμούν  υποσκάπτοντας όχι τον Φειδία αλλά το σύστημα που τους δίνει πλουτο, προνομία και εξουσία. Τόσο έχουν τυφλωθεί κάποια κόμματα, ΜΜΕ και κομματικοί φανατικοί του διαδικτύου. Αν δεν εμφανιζόταν ο Φειδίας, η συνείδηση ορισμένων θα αναζητούσε κάποιο γκρεμο για να βουτήξουν. Γενικά, η στάση των παραδοσιακών κομμάτων , ΜΜΕ και κομματικών του διαδικτύου  απέναντι στον Φειδία είναι άθλια. Σας δίνει διέξοδο και σεις θέλετε τον γκρεμό. Γκρεμοτσακιστείτε να τελιώνουμε.

Η πορεία των φορέων της εξουσίας του κράτους προς τον αυταρχισμό ή η άνοδος της ακροδεξιάς

Είναι γεγονός  ότι  υπάρχουν αναρίθμητες μελέτες και άρθρα που αποπειρώνται να ερμηνεύσουν το φαινόμενο της ανόδου της ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Προσωπικά κατανοώ το φαινόμενο  πολιτικά, δηλαδή σε συνάρτηση με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και τις μεταλλάξεις του τις τελευταιες δεκαετίες.

Η λεγόμενη  ακροδεξιά σε σύγκριση με τα παραδοσιακά κόμματα μέχρι τώρα είχε μια ομοιότητα και μια διαφορά σε σχέση με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Η ομοιότητα αφορά το ότι όλοι στηρίζουν το υφιστάμενο πολιτικό συστήμα με κύριο χαρακτηριστικό τον αποκλεισμό της κοινωνίας από την πολιτική. Η διαφορά τους είναι ότι  μέχρι πρόσφατα η ακροδεξιά εμφανιζόταν πιο αυταρχική στη λειτουργία του πολιτικου συστήματος, ενώ τα παραδοσιακά κόμματα πιο φιλελεύθερα.

Αυτή η διαφορά όμως τείνει να εκμηδενιστεί καθώς τα παραδοσιακά κόμματα ρέπουν όλο και περισσότερο προς τον αυταρχισμό.

Το πρώτο τέτοιο παράδειγμα  είναι η κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών, την οποία οι θεωρητικοί της πίστευαν ότι ήταν τον αντιδοτο στη αυθαιρεσία της εξουσίας του  κράτους. Είναι εμφανές και στην Κύπρο τις τελευταίες δεκαετίες ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει:δημιουργήθηκαν κυβερνώντα και συγκυβερνώντα κόμματα , η δε δικαστική εξουσία διορίζεται από τον Πρόεδρο. Ουσιαστικά  ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ελέγχει όλες τις εξουσίες, είναι ένας εκλεγμένος μονάρχης. Αυτή η νέα πραγματικότητα επιβλήθηκε από τα κόμματα λόγω εξουσιολαγνείας. Έτσι το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα έγινε στη συνείδηση του κόσμου πιο αυταρχικό και αποτελεί ευθύνη των κομμάτων. Παράλληλα, με την επιβολή της ενοποιημένης κρατικής εξουσίας  στην κοινωνία, τα παραδοσιακά κόμματα απώλεσαν στα μάτια των πολιτών τον φιλελεύθερο χαρακτήρα τους και απογοητευμένοι οι πολίτες αναφωνούν το σύνηθες πια: "είναι όλοι τους ίδιοι".

Το δεύτερο παράδειγμα  αφορά τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος στo πλαίσιo της λεγόμενης "κοινωνίας των πολιτών". Αυτή η αναφορά δεν αφορά την κοινωνία αλλα την πρακτική της εξουσίας να διαβουλεύεται με τις οργανώσεις που εξέχουν της κοινωνίας πριν τη λήψη μιας απόφασης. Με αυτό τον τρόπο τα κόμματα αποκόπηκαν πλήρως από την κοινωνία  και διαλέγονται μόνο με τις διάφορες οργανώσεις , τις οποίες και χρηματοδοτούν!!! Με αυτή την ευφυή πρακτική δεν θεωρείται ότι εκπροσωπουν την κοινωνία και επιπλέον τοποθέτησαν ακόμα ένα εμπόδιο ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική ή αποξενώθηκαν από την κοινωνία.

Αν συνυπολόγισει κάποιος το γεγονός ότι η κρατική εξουσία χρησιμοποιεί τη σύγχρονη τεχνολογία όχι γαι να διευρύνει την ελευθερία, αλλά για να περιορίσει τα ατομικά δικαιώματα, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι η απόσταση ,σε επίπεδο πολιτικού συστήματος και όχι διακηρύξεων,  ανάμεσα στα παραδοσιακά κόμματα και την ακροδεξιά έχει μικρύνει επικίνδυνα. 

Δυστυχώς με αναθεματισμούς και κατάρες δεν λύονται τα πολιτικά προβλήματα. Στην Κύπρο σήμερα από τη μια ακούονται αναθεματισμοί  και από την άλλη γίνεται προσπάθεια πλήρους ενσωμάτωσης της ακροδεξιάς στο υφιστάμενο.πολιτικό σύστημα.  Οι αποστάσεις έχουν σμικρύνει τόσο που οι διαφορές στα μάτια τους φαίνονται ασήμαντες. Το τίμημα το πληρώνει ήδη βαρύ η κοινωνία κυρίως με τις επιλογές των παραδοσιακών κομμάτων: έχουν στρώσει το τραπέζι και για τα χειρότερα.

Οι εκλογές  του κόμματος "Άμεση Δημοκρατία Κύπρου"

Οι εκλογές για επιλογή για επιλογή υποψηφίων βουλευτών από το συγκεκριμένο κόμμα θεωρείται κάτι σημαντικό και αντιδιαστέλλεται προς εκείνο που κάνουν τα άλλα κόμματα.

Είναι πράγματι κάτι σημαντικό;

1. Η επιλογή υποψηφίων μέσω μιας εφαρμογής στο διαδίκτυο είναι πράγματι κάτι διαφορετικό με την επιλογή υποψηφίων με την παραδοσιακή ψήφο.Όμως, σε σχέση με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος δεν αλλάζει τίποτε απολύτως. Ως διαδικασία επιλογής είναι μια ολιγαρχική επιλογή και τίποτε άλλο. Και φυσικά αυτή η διαδικασία δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία. Από την άλλη, η διαδικτυακή επιλογή βουλευτών μέσω μιας εφαρμογής συμβάλλει στον εκσυχρονισμό της ολιγαρχίας  ή πιο σωστά δίνει ένα παράδειγμα εκσυγχρονισμού του ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος.
2. Είναι γεγονός ότι στο μέλλον η αναβίωση της δημοκρατίας  δεν θα στηρίζεται στη φυσική συνάντηση των πολιτών,αλλά στη τεχνοδικτυακή. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με αυτό που κάνει τώρα το εν λόγω κόμμα.
3. Ο ηγέτης του εν λόγω κόμματος υποστήριξε ότι δεν θέλει να είναι σαν τους άλλους κομματάρχες που επιλέγουν οι ίδιοι, όπως ισχυρίζεται, τους υποψήφιους βουλευτές και ότι στην εφαρμογή όποιος θέλει μπορεί να είναι εν δυνάμει υποψήφιος βουλευτής και θα επιλέξουν οι χρήστες της εφαρμογής τους υποψήφιους βουλευτές. Αυτό λέγεται απλουστευμένη προσέγγιση.  Ποιος ελέγχει την εφαρμογή, ποιος αξιολογεί του εν δυνάμει υποψήφιους , ποιος  γίνεται χορηγός δημοσιότητας; Δυστυχώς, ο παραδοσιακός κομματάρχης και ο διαδικτυακός κομματάρχης είναι οι ίδιοι.
4. Στην εφαρμογή του κόμματος στο διαδίκτυο δεν απαιτείται να είσαι μέλος του κόμματος για να μπορέσεις να εγγραφείς. Και αυτό γιατί δεν αρέσει στον ηγέτη του κόμματος ο παραδοσιακός διαχωρισμός σε δεξιούς, αριστερούς κλπ.. Και θέλει να υπερβεί αυτή τη διαίρεση επιτρέποντας στον καθένα να εγγραφεί στην εφαρμογή του κόμματος. Φυσικά, η προσέγγιση είναι τουλάχιστον αφελής. Η εφαρμογή συνιστά      ένα μέσο και τίποτε άλλο.  Η πραγματικότητα δείχνει ότι οι παραδοσιακοί διαχωρισμοί "δεξιός, αριστερός" θα ξεπεραστούν. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι δεν θα γεννηθούν νέοι διαχωρισμοί στην κοινωνία που θα αντανακλούν  τις νέες πραγματικότητες. Γι αυτό και αδυνατούν οι του κόμματος να δηλώσουν μια νέα ταυτότητα παρά μόνο απορρίπτουν τις παλιές. Και όλες τους οι ενέργειες συγκλίνουν στο να υπηρετούν την εφαρμογή!!!
5. Ανεξάρτητα αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτό το κόμμα, ένα είναι το γεγονός μέχρι στιγμής , ότι ο Φειδίας Παναγιώτου και το κόμμα του συνέβαλαν  σημαντικά και σε σύντομο χρονικό διάστημα στον εκσυγχρονισμό του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος της εκλόγιμης μοναρχίας. Οι υπηρεσίες προς το υπαρκτό πολιτικό σύστημα είναι τεράστιες. Περιόρισαν την αποχή στις ευρωεκλογές σημαντικά προσφέροντας περαιτέρω νομιμοποιηση στο υφιστάμενο σύστημα. Ο Φειδίας, επίσης, με την επιτυχία τους στις ευρωεκλογές άνοιξε το  δρόμο για να εισέλθουν στην πολιτική πάρα πολλοί ομοιδέατες του, κάτι εκπληκτικό. Και αυτό φαίνεται όχι μόνο από το πλήθος των υποψηφίων στην εφαρμογή του κόμματος.
6. Η επιτυχία του Φειδία στις ευρωεκλογές ουσιαστικά φανερώνει τη κατάρρευση του δόγματος από την εποχή της γαλλικής επανάστασης  πως "δέκα οργανωμένοι μπορούν να κάνουν δεκάδες χιλιάδες να τρέμουν χωριστά" και στο οποίο στηρίχθηκε η πολιτική και οικονομική ολιγαρχία. Αυτό το δόγμα στο νέο επικοινωνιακό πλαίσιο, το τεχνοδικτυακό, φαίνεται πως δεν θα ισχύει και απόδειξη είναι η επιτυχία ενός ατόμου  απέναντι σε οργανωμένες ομάδες. Αυτή η επισήμανση στον παρόντα χρόνο δεν αφορά τη δημοκρατία αλλά τους ολιγάρχες, πολιτικούς και οικονομικούς, που υπνώττουν. Τι κάνουν; Καταράζονται τον Φειδία ή του βάζουν τρικλοποδιές! Έλεος, έλεος, έλεος.

 Για το κόμμα "Άμεση Δημοκρατία Κύπρου"

Η ίδρυση ενός κόμματος με την πιο πάνω ονομασία  φανερώνει το βάθος του προβληματισμού των ιδρυτών. Είναι αυτονόητο ότι οι ιδρυτές, πριν αναλάβουν το εγχείρημα τους, μελέτησαν σε βάθος το υπαρκτό πολιτικό σύστημα και το στόχο τους  για το μέλλον, δηλαδή την "άμεση  δημοκρατία".

Κάποιες επισημάνσεις στα γρήγορα:

1. Η ονομασία "δημοκρατία" δεν είναι αυτοφυής στην εποχή μας αλλά επίκτητη. Οι  εμπνευστές της, λοιπόν,  όταν ένα πολιτικό σύστημα το αποκαλούσαν δημοκρατία εννοούσαν ότι υπάρχει ενα θεσμικό όργανο  στην πολιτεία που λέγεται δήμος και στο οποιο συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και είναι ο "κύριος" της εξουσίας. 
2. Αυτό το θεσμικό όργανο που λέγεται δήμος είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει.  Οι  προσδιορισμοί "άμεση", "έμμεση", αντιπροσωπευτική", "προεδρική" είναι εφευρέσεις της νεοτερικότητας και δεν σημαίνουν τίποτε απολύτως. Χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για εξαπάτηση των ανθρώπων.
3. Υποστηρίζεται ότι το τωρινό σύστημα είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία!!! Είναι μια δημοκρατία χωρίς  δήμο και μια αντιπροσώπευση χωρίς αντιπροσώπους!!! Κάποιος λέει μια ανοησία και την αναπαράγουμε όλοι χωρίς προβληματισμό. Λογικά δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μπορεί να υποστηρίξει με επιχειρήματα ότι το τωρινό πολιτικό σύστημα είναι δημοκρατία. Άλλο πολιτικό σύστημα η αντιπροσώπευση και άλλο η δημοκρατία.
4. Τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένης της "Άμεσης Δημοκρατίας", είναι ολιγαρχικές ομάδες  που κατοχυρώνουν την ανισότητα στην κατανομή του πλούτου, των προνομίων και της εξουσίας. Ως ολιγαρχικοί εκπροσωπούνται στη βουλή και επιδιώκουν κυρίως την κατάληψη της προεδρίας ή της πρωθυπουργίας στο πολιτικό σύστημα. Γιατί τα πολιτικά συστήματα στις μέρες μας είναι εκλόγιμες μοναρχίες , δηλαδή ο κύριος της εξουσίας είναι ο ένας. Αυτό το μοντέλο αναπαράγεται και στο εσωτερικό των κομμάτων με διάφορες παραλλαγές. Εννοείται και στην  "Άμεση Δημοκρατία".
5. Κάποιος θα υποστηρίξει πως η "Άμεση Δημοκρατία" μπορεί στο παρόν στάδιο να είναι ολιγαρχικός μηχανισμός αλλά θα επιδιώξει την άμεση δημοκρατία. Αυτό δεν γίνεται, είναι αδύνατο γιατί δεν προτείνει τίποτε απολύτως για να πάνε στην άμεση δημοκρατία.
6. Η "Άμεση Δημοκρατία" προβάλλει κυρίως τη δυνατότητα να συμμετέχουν οι πολίτες στην διαδικτυακή εφαρμογή της. Αυτή η επιλογή δεν είναι δημοκρατική. Είναι εν μέρει αντιπροσωπευτική. Για να καταστεί αντιπροσωπευτική απαιτείται να εκπληρώνονται και άλλες προυποθέσεις.  Φυσικά το υφιστάμενο σύστημα δεν αλλάζει, είναι εξωθεσμικη ρύθμιση.
7. Οι χορηγοί δημοσιότητας και χρήματος που ελέγχουν το πολιτικό σύστημα, θα προτιμήσουν την "Άμεση Δημοκρατία" ή τα παραδοσιακά κόμματα; Τα παραδοσιακά κόμματα περνούν κρίση και δεν χαπαρίζουν. Είναι εκτός τόπου και χρόνου. Επομένως η οικονομική ολιγαρχία έχει κάθε λόγο να υποστηρίξει φωνές , όπως η "Άμεση Δημοκρατία", εφόσον κατοχυρώνεται ότι δεν θα αλλάξει τίποτε απολύτως στο υφιστάμενο πολιτικοοικονομικό σύστημα.