ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΩΝ

 Σε συνέντευξή της η κ. Μαριλένα Ραουνά  συνεχίζει το παραμύθι του αυτολιβανίσματός της  για την πετυχημένη κυπριακή προεδρία της ΕΕ που τερματίστηκε στις 30/6/2026, δηλαδή πριν τρισήμισι μήνες. Στη συνέντευξή της ηθικολογεί με αναφορές σε δεοντολογικές φαντασιώσεις , όπως :" Οι πολιτικοί και οι θεσμοί πρέπει να υπηρετούν την Κύπρο και τους πολίτες".

Ας το εξετάσουμε , λοιπόν, με αναφορά μόνο σε ένα θέμα από τα πολλά που χειρίστηκε η κ. Ραουνά με εξαιρετική επιτυχία : τo  CHAT CONTROL 1.O . Είναι μια παρέκκλιση που ψηφίστηκε από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο κατακαλόκαιρα , 9/7/2026  - μεθοδευμένα φυσικά- γιατί απουσίαζαν πολλοί βουλευτές  με την οποία  παρατείνεται ως το 3/4/2028 η  παρακολούθηση των ιδιωτικών δεδομένων από τις μεγάλες εταιρίες με πρόσχημα την προστασία των παιδιών από τη διαδικτυακή σεξουαλική κακοποίηση. 

Το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο απέρριψε την πρόταση με 324 ψήφους έναντι 276. Για να ισχύσει η απόρριψη έπρεπε να πάρει 361 ψήφους, γιατί δεν ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας για όλα τα θέματα. 

Ποιος μεθόδευσε αυτή την εξέλιξη ; Η κυπριακή προεδρία , η πετυχημένη, του Χριστοδουλίδη -Ραουνά. Η κ. Ραουνά μάλιστα μας κάνει και μαθήματα ηθικής , ότι νοιάζεται για τον Κύπριο πολίτη, δηλαδή μας παρακολουθεί , περιορίζει την ατομική μας ελευθερία για το καλό μας !!! 

Γι αυτή την  κατάπτυστη απόφαση η κυπριακή προεδρία περηφανεύεται -τόσο έχει αποκοπεί από την κοινωνία - με αναφορές του τύπου "σπουδαίο επίτευγμα". Θεωρεί σπουδαίο επίτευγμα την παρακολούθηση των δεδομένων όλων των πολιτών από τις ιδιωτικές εταιρείες, μια διαδικασία συνεχούς επιτήρησης και υποδούλωσης των πολιτών.

Με ανακοίνωσή της στις 9/7/2026 η νομική υπηρεσία περηφανεύεται για τη συμβολή της στην προώθηση της συγκεκριμένης οδηγίας, που ήταν αποτέλεσμα  εντατικών                      διαπραγματεύσεων. 

Και ενώ η νομική υπηρεσία είναι λαλίστατη και αποκαλυπτική γι αυτό το όνειδος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στον απολογισμό του για την κυπριακή προεδρία στις 8/7/2026 είπε μόνο πέντε λέξεις για το συγκεκριμένο θέμα: "για την προστασία των παιδιών"!!! Αυτή ήταν η σφαιρική ενημέρωση του Πρόεδρου στην παράσταση πανηγυρισμού για την κυπριακή προεδρία.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ Κ. ΡΑΟΥΝΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. ΤΡΙΣΗΜΙΣΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΕΙΣ

 Κάποτε διαδήλωναν οι πολίτες με στόχο να ασκήσουν πίεση στα κέντρα λήψης αποφάσεων για να ικανοποιήσουν κάποια αιτήματα. Και ευελπιστούσαν ότι θα έχουν την υποστήριξη των κομμάτων στις διεκδικήσεις τους. Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα άλλο στάδιο όπου οι διοργανωτές διαδηλώσεων έχουν γίνει τα κόμματα και δη τα αντιπολιτευόμενα.

Τι δηλώνει αυτή εξέλιξη;

 Τα κόμματα δεν μπορούν πια να προωθήσουν τις θέσεις τους μέσω των θεσμών ή ο θεσμικός τους ρόλος έχει υποβαθμιστεί ή εξαφανιστεί. Και πράγματι στο πλαίσιο της διακυβέρνησης  που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια ουσιαστικά η πολιτική λειτουργία έχει αλλάξει. Η κυβέρνηση συναποφασίζει με τις οργανώσεις της αγοράς και το κοινοβούλιο επικυρώνει τις αποφάσεις. Ουσιαστικά στο κοινοβούλιο δεν γίνονται πια συζητήσεις γιατί δεν υπάρχει λόγος, ο ρόλος του είναι μόνο επικυρωτικός των αποφάσεων κάποιων άλλων. Και ας και κόμμα αντιπολιτευόμενο ούτε η επικύρωση δεν σου αναλογεί με την έννοια ότι την έχουν τα συμπολιτευόμενα κόμματα. Ουσιαστικά μέσα στη βουλή  ένα αντιπολιτευόμενο κόμμα δεν έχει κανένα ρόλο σήμερα ή θεσμικά δεν προσφέρει τίποτε απολύτως.

Εάν δεν μπορεί ένα κόμμα να λειτουργήσει πολιτικά εντός βουλής, τότε η άλλη επιλογή είναι ο δρόμος για να ασκήσουν πίεση αλλά και για να βρουν ένα τρόπο επανασύνδεσης με την κοινωνία. Τώρα αν βάλεις το ερώτημα; είναι σωστό ένα βουλευτής να αμείβεται με 6,000 μηνιαίως γαι να διαδηλώνει, τότε αναδεικνύονται οι παθογένειες του πολιτικού συστήματος. 

Σε κάθε περίπτωση παρατηρείται το φαινόμενο ακόμα και σε συνθήκες εξευτελισμού των κομμάτων και των βουλευτών , δεν αποτολμάται η υποβολή προτάσεων για αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Ενώ εξόφθαλμα νοσεί το σύστημα, οι βουλευτές και τα κόμματα μένουν περιχαρακωμένοι στην ικανοποίηση της απληστίας τους, δηλαδή να καρπώνονται πλούτο και προνόμια. Το αποτέλεσμα θα είναι η επίταση του πολιτικού αδιεξόδου.

Σε λίγο καιρό θα διαδηλώνει στους δρόμους όλη η βουλή και τα κόμματα. Σε ένα επόμενο στάδιο θα διαδηλώνει και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πότε; Όταν η εκτελεστική εξουσία και η οικονομική ολιγαρχία θα επιβάλουν την επικύρωση των αποφάσεών τους και ο βουλευτής θα έχει μόνο μια δυνατότητα, να συμφωνεί άλαλος.   Και ο Πρόεδρος θα διαδηλώνει ως νομάρχης της ΕΕ που δεν του δίνουν κονδύλια να ανακουφίσει το πλήθος εξαιτίας των  εγκλημάτων  του σε βάρος της κοινωνίας.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ. ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟΥΣ. ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΑΘΜΙΑΙΑ ΤΗΝ ΧΑΝΟΥΝ.

ΥΓ. Όλοι ασχολούνται με τις προεδρικές εκλογές όχι γιατί υπάρχει κάποια πρόταση, αλλά τα κόμματα αντελήφθησαν ότι όποιος παίρνει την προεδρία , τα παίρνει όλα. Φυσικά κανένας υποψήφιος πρόεδρος δεν θα αλλάξει κάτι με την έννοια ότι θα συνεχίσει να είναι νομάρχης της ΕΕ, να υπηρετεί τις λεγόμενες αγορές( οικονομική ολιγαρχία) και να κάνει υποκλίσεις στην υπερδύναμη, όπως τον Γεραπετρίτη. Οι εθελόδουλοι κομματικοί, αληθινά, βρήκαν κάποιο νόημα στην άχαρη ζωή τους με αυτά τα πανηγύρια.

Η ΕΝΔΟΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΔΙΟΡΙΣΤΕΩΝ ΚΑΙ ... ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ: ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ

 Η σύγκρουση της ΥΠΑΝ με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν ενέχει κάποιο ελπιδοφόρο μήνυμα για την κοινωνία. Δεδομένου ότι οι συνδικαλιστικές οργανώσει ελέγχονται από τους φορείς της ολιγαρχίας, τα κόμματα, η σύγκρουση είναι ενδοολιγαρχική. Δηλαδή , η σύγκρουση δεν προβάλλει κάποιο σημείο αμφισβήτησης του συστήματος.

Το  σημείο τριβής είναι τι θα γίνει με τους εκπαιδευτικούς που έχουν διοριστεί με τον κατάλογο διοριστέων και δεν έχουν νομιμοποιηθεί. Η ΥΠΑΝ προτείνει εξετάσεις για νομιμοποίηση ,ενώ οι οργανώσεις αντιδρούν.

Η πολιτική σημασία των εξετάσεων

Ουσιαστικά οποιαδήποτε άλλη διαδικασία διορισμού εκτός εξετάσεων θεωρείται απαράδεκτη για το υφιστάμενο ολιγαρχικό σύστημα και την ΕΕ που χρηματοδοτεί τις αλλαγές. Η ιδεολογία της ολιγαρχίας είναι συνυφασμένη με την επιλογή: επιλογή του ιδιοκτήτη μιας επιχείρησης για το προσωπικό που θα προσλάβει, επιλογή του πολιτικού προσωπικού με ψηφοφορία, επιλογή προϊόντων από τον καταναλωτή. Οτιδήποτε άλλο εκτός από την επιλογή, αποτελεί καρκίνωμα για τους ολιγαρχικούς και πρέπει να εξαφανιστεί, γιατί άμεσα ή έμμεσα αμφισβητεί το υφιστάμενο πολιτικοοικονομικό σύστημα. Γι αυτό η Υπουργός εμμένει και θα εμμένει σε εξετάσεις και οι οργανώσεις δεν θα αντιδρούν, αλλά θα επιζητούν μια ρύθμιση για τους ήδη διορισθέντες.

Το περιεχόμενο των εξετάσεων

Οι φορείς του συστήματος εξουσίας -κυβέρνηση και κόμματα- διακηρύττουν την πίστη τους στην αξιοκρατία και την αριστεία. Αυτά είναι βαρύγδουπες διακηρύξεις χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο που μόνο  γέλωτα προκαλούν.   Οι εξετάσεις επικεντρώνονται στην αποστήθιση γνώσεων, παιδαγωγικές αντιλήψεις και υπακοή στο σύστημα. Κυρίως υπακοή στο σύστημα και να μπορείς να ανταπεξέλθεις στοιχειωδώς στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης θέσης. Αυτά είναι τα κυρίαρχα κριτήρια αξιολόγησης σε όλο το εύρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Και γι αυτό οι κομματικοί θεωρούνται πιο ικανοί από τους υπόλοιπους. Η ολιγαρχία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την αριστεία, αλλά για τη "συμμορφούμενη επάρκεια".

Αριστεία και βλακεία

Η επιστήμη δεν προσέγγισε το θέμα της επιλογής μόνο από την πλευρά της αριστείας -επιλέγω τους καλύτερους- αλλά και από την πλευρά της βλακείας -επιλέγω τους πιο βλάκες. Η διάκριση αυτή είναι τεράστιας σημασίας. Για να αποφανθείς με σιγουριά για τη λειτουργία των εξετάσεων, πρέπει πρώτα να τοποθετηθείς σε σχέση με το σύστημα, δηλαδή αν βρίσκεται σε ακμή ή παρακμή. Σε περιόδους ακμής οι βλάκες αποτυγχάνουν στις εξετάσεις ,ενώ σε περιόδους παρακμής θριαμβεύουν. 

ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΗΜΟΝΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΣΎΣΤΗΜΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΠΑΡΑΚΜΉ. (Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε ότι το σύστημα βρίσκεται σε δοκιμασία όχι  σε παρακμή, για το οποίο θα επανέλθω σε άλλη ανάρτηση).

1. Σύμφωνα με την κατανομή GAUSS το ποσοστό  του πληθυσμού με νοητική υστέρηση και οριακή νοημοσύνη είναι 15.8%.

2. Αυτή η κατανομή συνδέεται στην ψυχολογία με το φαινόμενο Dunning-Kruger effect: τα άτομα με χαμηλές δεξιότητες ή γνώσεις τείνουν τα υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους  (τεράστια αυτοπεποίθηση), ενώ οι άνθρωποι με υψηλή νοημοσύνη τείνουν να υποτιμούν τους εαυτούς τους.

3.Ο Carlo Cipolla στους "Θεμελιώδεις νόμους της ανθρώπινης βλακείας"  δεν χρησιμοποίησε το  IQ, αλλά όρισε τη βλακεία βάση συμπεριφοράς: "Βλάκας είναι αυτός που προκαλεί ζημιά σε έναν άλλο άνθρωπο ή ομάδα, χωρίς ο ίδιος να κερδίζει τίποτε".

Ο δεύτερο θεμελιώδης νόμος αναφέρει: "Η πιθανότητα ένα άτομο να είναι βλάκας είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό του". Επομένως η βλακεία εμφανίζεται με ένα σταθερό ποσοστό σε κάθε κοινωνική ομάδα: εργάτες, φοιτητές, καθηγητές πανεπιστημίου πολιτικοί, εκπαιδευτικοί. Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ.

Αν γίνει συνδυασμός -αυθαίρετος - των δυο πάνω προσεγγίσεων , τότε θα υποστηρίζαμε ότι ένα ποσοστό 15.8% σε κάθε κοινωνική ομάδα είναι καταστροφικό. Όμως, φαίνονται πολύ περισσότεροι γιατί η ψευδαίσθηση ανωτερότητας που έχουν , τους κάνει υπερβολικά δραστήριους. Και επιδιώκουν την εξουσία περισσότερο από κάθε άλλο.

4. Ο Carlo Cipolla απάντησε και σε ένα άλλο ερώτημα: πότε μια κοινωνία βρίσκεται σε παρακμή;

η κατηγορία των "Ληστών" γίνεται υπερβολικά άπληστη. οι "Έξυπνοι" απομονώνονται ή υπομένουν παθητικά την κατάσταση  και οι "Βλάκες" επελαύνουν και καταλαμβάνουν θέσεις εξουσίας. Όταν καταλάβουν την εξουσία  , φυσικά και δεν θα καταλάβουν ποτέ ότι απέτυχαν. Μπορεί να καταστρέψουν τη χώρα , αλλά θα κατηγορήσουν τους "εχθρούς", τη "στοχοποίηση", την "κακή τύχη". Σύμφωνα με τον πέμπτο θεμελιώδη νόμο του Cipolla  " ο βλάκας είναι ο πιο επικίνδυνος τύπος ανθρώπου  που υπάρχει". Μια κοινωνία που αφήνεται στους βλάκες είναι καταδικασμένη να καταρρεύσει.

Όταν η κοινωνία βρίσκεται σε παρακμή, το περιεχόμενο των εξετάσεων είναι συγκεκριμένο, τα παραθυράκια αυτονόητα, ποτέ δεν ευθύνεται το σύστημα των εξετάσεων κ.α..

ΠΑΠΑΓΑΛΙΑ, ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ, ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΈΨΗΣ, ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΣΤΆΣΗΣ ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΩΦΕΛΑ ΠΕΡΙΠΛΟΚΕΣ, ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΣΧΕΤΕΣ ΜΕ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ, ΠΑΡΑΘΥΡΑΚΙΑ ΔΗΘΕΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ "ΑΝΩΝΥΜΑ " ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ "ΜΥΡΙΖΟΥΝ " ΑΣΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΙΚΑΝΟΥΣ.

ΤΕΛΙΚΑ , ΌΤΑΝ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΠΡΟΑΓΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΉ ΤΟΤΕ... ΠΡΟΑΓΕΙ ΚΑΤΙ ΆΛΛΟ.

ΥΓ. ΑΝΑΜΕΝΩ ΑΡΙΣΤΙΝΔΗΝ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΔΙΟΡΙΣΙΜΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΤΕ.

 

 

ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΔΕΙΠΝΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

 Το δείπνο του Αβέρωφ Νεοφύτου με την Αννίτα Δημητρίου στην παρουσία του ιδιοκτήτη  της εφημερίδας "ΠΟΛΙΤΗΣ" Κρις Παναγιώτου και του Αρχισυντάκτη της Δ. Διονυσίου μπορεί να προσεγγιστεί με πολλούς τρόπους. 

Η συνάντηση ενός δημοσιογράφου και ενός ακόμα ιδιοκτήτη εφημερίδας με τους πολιτικούς με σκοπό την ενημέρωση δεν έχει τίποτε επιλήψιμο. Σε αυτή την περίπτωση λειτουργούν ως διαμεσολαβητές  ανάμεσα στον πολιτικό και την κοινωνία. Αυτό εμπίπτει στις υποχρεώσεις του μέσου ενημέρωσης και είναι κατανοητά.

Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που το μέσο ενημέρωσης και οι φορείς του - δημοσιογράφοι, ιδιοκτήτες- επιδιώκουν και αναλάβουν πολιτικές λειτουργίες που ανήκουν στο πολιτικό σύστημα και μεταβάλλονται έτσι από μέσα ενημέρωσης σε μέσα παραγωγής πολιτικής.

Σε αυτή την περίπτωση η πολιτική, που αφορά την κοινωνία, αφήνεται σε ένα εξωθεσμικό και   εξωπολιτειακό θεσμό που ανήκει σε ένα ιδιώτη ιδιοκτήτη και στοχεύει στο κέρδος . Ο πολιτικός είναι φορέας εξουσίας, ο ιδιοκτήτης είναι φορέας δύναμης. Ο ένας επιδιώκει αυτό που λέγεται "δημόσιο συμφέρον" ,ο άλλος το ίδιον συμφέρον. Για τον πολιτικό τα άτομα είναι πολίτες για τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων είναι καταναλωτές.

Η πολιτική από την πλευρά του ιδιοκτήτη του μέσου μεταβάλλεται σε θεατρική σκηνή  με σκηνοθέτη τον ίδιο με στόχο τον εντυπωσιασμό και τη  προσωποποίηση. Ο πολιτικός διάλογος και το επιχείρημα δεν έχουν  θέση, αντίθετα επικρατεί ο πολιτικός "καυγάς" και η οξύτητα.

Σε αυτό το πλαίσιο η πολιτική ιδιοποιείται πια από τον πολιτικό και τον ιδιοκτήτη του μέσου οι οποίοι δρούν στο παρασκήνιο και από κοινού διαχειρίζονται τις πολιτικες εξελίξεις. Η ουσία της πολιτικής είναι εξωθεσμική και στα κρατικά πολιτικά όργανα υλοποιούνται τα προειλημμένα.

Με βάση τα πιο πάνω υπάρχουν συγκεκριμένα ερωτήματα:

1. Γιατί ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας κάλεσε ταυτόχρονα τους δύο πολιτικούς για να συζητήσουν; 

2. Γιατί οι δυο πολιτικοί  αποδέκτηκαν την πρόσκληση, όπως και οι άλλοι πολιτικοί που είχαν προσκληθεί σε άλλες συναντήσεις;

3. Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον ιδιοκτήτη της εφημερίδας  "να ανταλλάσσει  απόψεις και να προτείνει λύσεις" για πολιτικά θέματα και γιατί οι πολιτικοί αποδέκτηκαν κάτι τέτοιο;

Οι πολιτικοί εκχώρησαν στον ιδιοκτήτη της εφημερίδας από τα τέσσερα στάδια της πολιτικής λειτουργίας-διαβούλευση, εισήγηση, απόφαση, εκτέλεση - τα δύο , διαβούλευση, εισήγηση.  Ιδιωτικοποίησαν οι άχρηστοι την πολιτική λειτουργία υπέρ ενός ιδιώτη ιδιοκτήτη και σε βάρος της κοινωνίας. Τελικά υπάρχουν θεσμοί ή δεν υπάρχουν;

4. Ο αρχισυντάκτης Δ. Διονυσίου δήλωσε "είναι απολύτως φυσιολογικό οι πολιτικοί να ζητούν τη γνώμη δημοσιογράφων με πολυετή εμπειρία". Δεν είναι καθόλου φυσιολογικό γιατί τότε ο δημοσιογράφος μετατρέπεται σε σύμβουλο με επηρεασμό όλων των λειτουργιών της πολιτικής αλλά και της αντικειμενικής ενημέρωσης.

ΤΟ ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΜΠΛΑΚΕΙ Η ΑΡΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΏΣΤΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ ΕΙΝΑΙ: Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΕΧΟΥΝ ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ,ΌΠΩΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ, ΕΝΩ Ο ΝΌΜΟΣ ΆΛΛΑ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ;

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΜΟΝΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. ΣΙΩΠΟΥΝ ΓΙΑΤΊ  ΑΝ ΜΙΛΗΣΟΥΝ,  Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΩΜΑΤΕΡΕΣ.

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΚΑΙ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΑΝΟΗΤΟΛΟΓΙΑ

 Στο μήνυμά του για την επέτειο της 1ης Οκτωβρίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε και τα εξής: "Η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν και παραμένει η κορυφαία μεταβολή στη μακραίωνη ιστορία της χώρας μας, η οποία μετά από αιώνες καταπίεσης και μακραίωνης δουλείας, έγινε ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος."

Τι υποστηρίζει ο Πρόεδρος

1. Αξιολογεί τη μακραίωνη ιστορία της Κύπρου ή των Κυπρίων.

2.Θεωρεί κορυφαία μεταβολή την 1η Οκτωβρίου απ΄ όλες τις μεταβολές της μακραίωνης ιστορίας της Κύπρου.

3. Δικαιολογεί τη θέση του αυτή με τον τερματισμός της καταπίεσης και της δουλείας  της Κύπρου  και την ίδρυση ανεξάρτητου  και κυρίαρχου κράτους.

Είναι έτσι τα πράγματα;

1. Πρώτα αξιολογούμε τη μεταβολή  της 1ης Οκτωβρίου και μετά τη συγκρίνουμε με τις μεταβολές της μακραίωνης ιστορίας της Κύρου.

Τι μεταβολή έγινε την 1η Οκτωβρίου;

Πολιτικό επίπεδο 

Αποχώρησαν οι ξένοι κατακτητές που κατείχαν καθ ΄ ολοκληρία την εξουσία του κράτους και ανέλαβαν την εξουσία του κράτους ομοεθνείς κατακτητές. Για τους φορείς της εξουσίας του κράτους -ξένους και ντόπιους- ο Έλληνας της Κύπρου θεωρείται  και είναι πολιτικά δούλος με την έννοια ότι τη μοίρα του την καθορίζει ολοκληρωτικά ο κάτοχος της εξουσίας του κράτους, είναι πλήρως εξαρτημένος ως τα σήμερα.

Το κράτος του κατακτητή ονομάστηκε κράτος της ανεξαρτησίας με διατήρηση της εξουσίας, της διοίκησης, της υγείας, της ασφάλειας.

Σε αυτό το πλαίσιο δημιουργήθηκε μια τάξη εξουσιαστών-καταπιεστών στην Κύπρο, αρχικά με τον Μακάριο και τους αυλοκόλακές του και μια μερίδα αγωνιστών και αργότερα με τα κόμματα και την οικονομική ολιγαρχία. Όλοι αυτοί που καρπώθηκαν τα οφέλη προνομίων, πλούτου και εξουσίας της 1ης Οκτωβρίου την υμνολογούν απευθυνόμενοι σε ηλίθιους.

Παράλληλα, σε επίπεδο λειτουργία του συντάγματος ή της τότε ολιγαρχίας υπάρχει εμφανής αδυναμία συνεννόησης των ηγετών της δυαρχίας στο πλαίσιο προαγωγής της ομοφωνίας και όχι του ανταγωνισμού. Δύο μονάρχες δεν μπορούν να λειτουργήσουν μια δυαρχία!!! Έτσι οι Έλληνες της Κύπρου έζησαν την περίοδο 1960-1974 τα πιο ταραγμένα χρόνια της ζωής τους στα νεότερα χρόνια με συγκρούσεις και εσωτερικές και εξωτερικές.

Κοινωνικό επίπεδο

Η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού είναι γεωργοί. Οι αποικιοκράτες προωθούν την ακτημοσύνη και τη μισθωτή εργασία, ώστε και σε κοινωνικό επίπεδο οι άνθρωποι να είναι πλήρως εξαρτημένοι , "μισταρκοί".

Η πλειονότητα των γεωργών είναι ιδιοκτήτες γης και απολαμβάνουν την κοινωνική ελευθερία. Με την ανεξαρτησία δειλά-δειλά κάποιοι γίνονται μισθωτοί παράλληλα ή εξ ολοκλήρου στο κράτος.  Παράλληλα, λειτουργεί και η εταιρική κοινωνία, δηλαδή η συνεταιρικότητα στην εκτέλεση ενός έργου. Το 1974 με την κατοχή του 40% από την Τουρκία και την προσφυγοποίηση  200,000 ατόμων ανακόπτεται βίαια  η εξέλιξη . Η εταιρικότητα εξαφανίζεται, εισάγεται βίαια η μισθωτή εργασία και η αστικοποίηση. Η εξάρτηση γίνεται η κύρια μορφή εργασίας, δηλαδή προάγεται η κοινωνική δουλεία.

Το 2026 έχει επικρατήσει ολοκληρωτικά σχεδόν η μισθωτή εργασία και έχουν διευρυνθεί ανισότητες και , παράλληλα, ασκείται πίεση στα ατομικά , κοινωνικά δικαιώματα.

Ατομικό επίπεδο

Οι αποικιοκράτες αναγνώριζαν την ατομική ελευθερία και κάποια δικαιώματα για τους κατακτημένους. Είναι γεγονός ότι με την ανεξαρτησία αυτά κατοχυρώθηκαν και διευρύνθηκαν. Στις μέρες μας σταδιακά απομειώνονται κάποια από τα δικαιώματα. Απέκτησαν και το πολιτικό δικαίωμα της ψήφου, το οποίο δεν διαφοροποιούσε την πολιτική τους θέση σε σχέση με την αποικιοκρατία,, γιατί κάθε 5 χρόνια ήταν υποχρεωμένοι να το παραχωρούν σε κάποιο αντιπρόσωπο και να ξαναγίνονται πολιτικά δούλοι. Αυτό ισχύει ως τις μέρες μας.

Εθνικό επίπεδο

Η αποχώρηση του κατακτητή υποδηλώνει την απόκτηση θεωρητικά της εθνικής ελευθερίας. Η εθνική ελευθερία μπορεί να αποκλείει πια τις όποιες αυθαιρεσίες του ξένου κατακτητή αλλά δεν αποκλείει τις όποιες αυθαιρεσίες των ομοεθνών. Αν συνυπολογιστεί ο δικοινοτικός χαρακτήρας του συντάγματος  και οι ξένες εγγυήσεις, τότε μπορεί κάποιος να υποστηρίξει βάσιμα πως έφυγαν οι ξένοι κατακτητές, αλλά δεν αποκτήθηκε ούτε η εθνική ελευθερία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ σε σχέση με την αποικιοκρατία οι αλλαγές που έγιναν ήταν ασήμαντες για την κοινωνία, που σε ποσοστό 70% ήταν αγροτική. Η κοινωνία βίωσε περιπέτειες εξαιτίας της ανικανότητας των ντόπιων ηγετών και των επεμβάσεων των ξένων δυνάμεων που κατοχυρώθηκαν με τις συμφωνίες.

Επιπλέον, από άποψη  ελευθερίας η κατάσταση χειροτέρεψε σε σχέση με την απώλεια σταδιακά και της κοινωνικής ελευθερίας και της λειτουργίας  της εταιρικής κοινωνίας.

2. Υπάρχουν άλλες σημαντικές μεταβολές στη μακραίωνη ιστορία της Κύπρου;

Το 332 π.Χ. , όταν  οι Κύπριοι βασιλιάδες βοήθησαν τον Μέγα Αλέξανδρο στην πολιορκία της Τύρου με αντάλλαγμα την αυτονομία των πόλεων κρατών. Έτσι , η Κύπρος ακολουθεί παράλληλη πορεία με τις άλλες ελληνικές πόλεις κράτη: από την ανεξάρτητη πόλη-κράτος γίνεται μετάβαση στην αυτόνομη πόλη - κράτος και στη συνέχεια οργανώνονται στα λεγόμενα κοινά , μια μορφή οργάνωσης πολιτικής και  κοινωνικής που διατηρήθηκε στην Κύπρο ως το 1974 στις αγροτικές περιοχές. Από την άποψη της διάρκειας αυτή είναι η πιο σημαντική αλλαγή.

Από άποψη μεταβολής σε σχέση με την ελευθερία η πιο σημαντική είναι η μετάβαση από τη Βενετοκρατία στην Οθωμανοκρατία. Αυτή η μετάβαση θεωρήθηκε "καλλιωτέρα ελευθερία" γιατί οι άνθρωποι από πράγματα που τους αντιμετώπιζαν οι Βενετο,ί απέκτησαν με τους Οθωμανούς σε ένα πρώτο στάδιο ,την ατομική και κοινωνική ελευθερία, παρόλες τις καταπιέσεις που συνεπαγόταν η κατάκτηση. Σε ένα επόμενο στάδιο με τα προνόμια βελτίωσαν περαιτέρω τη θέση τους. 

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΕΙ  ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΜΕΤΑΒΟΛΗ.

3. Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η  αιτιολόγηση που προβάλλει ο Κύπριος Πρόεδρος;

α. Η καταπίεση και η δουλεία δεν εξέλιπαν με τη δημιουργία του ανεξάρτητου κράτους. Οι εξουσιαστές δεν έχουν ταυτότητα, είναι εξουσιαστές. Αντίθετα, με τα σύγχρονα μέσα τεχνολογίας παρατηρούμε ότι η καταπίεση αυξάνεται αντί να μειώνεται. Η δουλεία, δε, η πολιτική εξακολουθεί όπως και στην αποικιοκρατία. Η κοινωνική, δε, δουλεία έχει ενισχυθεί πολύ περισσότερο σε σχέση με την αποικιοκρατία. 

β. Η αναφορά για ανακήρυξη ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους φανερώνει το πόσο λίγες είναι οι ιστορικές γνώσεις του Προέδρου. Ουδέποτε ο Ελληνισμός και η Κύπρος στην μακραίωνη ιστορία του θέλησαν  να στεγαστούν σε ένα κράτος ανεξάρτητο και κυρίαρχο. Επομένως , με τι συγκρίνει ο Πρόεδρος; Με κάποιο φάντασμα; 

Η αναφορά ότι το 1960 έγινε ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος προκαλεί θυμηδία σε κάθε έλλογο ον γιατί τότε το κράτος δεν ήταν ούτε ανεξάρτητο ούτε κυρίαρχο.

ΓΕΙΝΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΣ, ΑΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ.

Η ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Ή ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΕΣ

 Ένάμιση χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο και όλοι έχουν στοχεύσει από  τώρα σε αυτό το πολιτικό γεγονός. Θεωρείται η πιο επίζηλη θέση στο πολιτικό σύστημα και όλοι την εποφθαλμιούν. ήδη ακούγονται ονόματα υποψηφίων στο προσκήνιο και πολύ περισσότερα γίνονται στο παρασκήνιο.

Σίγουρα η θέση του Προέδρου σε ένα σύστημα εκλόγιμης μοναρχίας είναι πολύ σημαντική από την άποψη της εξουσία, των προνομίων και του πλούτου.  Τα κόμματα θεωρούν ότι είναι δικό τους θέμα η Προεδρία και προωθούν τους εκλεκτούς τους. 

Από την άποψη της ουσίας σήμερα  στην Κύπρο ποια προσόντα πρέπει να κατέχει ένας Πρόεδρος;

Από γνώσεις δεν χρειάζεται να ξέρει κάτι. Το είπε και ο ευρωβουλευτής ο Φειδίας" κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να τα ξέρεις ούλλα, αλλά να έχεις ικανούς συνεργάτες".  Δηλαδή ο υποψήφιος δεν είναι ανάγκη να γνωρίζει τι είναι η πολιτική και τι είναι το κοινό καλό. Αυτά είναι πολύ φιλοσοφημένα για υποψήφιους προέδρους. (ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ)

Όμως πρέπει να είναι επικοινωνιακός, δηλαδή δεν θα προβάλλει την ουσία ενός θέματος, αλλά την επικοινωνιακή διαχείρισή του. Πρέπει να είναι ψεύτης γιατί έχει υποχρέωση να φτιάχνει φανταστικά σενάρια και να αποκρύπτει τους πραγματικούς στόχους της διεθνούς και τοπικής ολιγαρχίας. Πρέπει να είναι πονηρός ώστε να μην του την φέρουν οι αντίπαλοί του ή για να ξεφεύγει από τρικλοποδιές. Δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών στην Κύπρο πρέπει να έχει το προσόν του οσφυοκάμπτη και του σφογγοκωλάριου, δηλαδή του υπηρέτη των δυνατών.

Υπερβολές θα πει κάποιος. Ουσιαστικά όλες οι αποφάσεις που αφορούν το νησί λαμβάνονται στην ΕΕ και μάλιστα από τον ισχυρό πυρήνα της.  Ο Πρόεδρος έχει το ρόλο ενός νομάρχη. Σημαντικός ρόλος αλλά υποβαθμισμένος, αφού κυρίως εκτελεί εντολές άνωθεν.

Στο κυπριακό δεν μπορεί να κάνει και κάτι γιατί τους όρους τους παιγνιδιού τους καθορίζει  η Τουρκία που είναι πιο ισχυρή. Και στο διεθνές περιβάλλον επικρατεί ο νόμος της δύναμης.

Σε σχέση με την οικονομία όλα είναι ξεκάθαρα από πριν, δηλαδή όλες οι κυβερνήσεις είναι δεσμευμένες να υπηρετούν τις αγορές και να συναποφασίζουν για τις ακολουθητέες πολιτικές.

Και αν ένας Πρόεδρος  χρειαστεί να κάνει και κάτι,προσλαμβάνει πληθώρα συμβούλων  ή έχει το υπουργικό συμβούλιο του. ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ. ΜΙΑ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΠΕΞΕΛΘΕΙ ΣΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ.

Επειδή οι ολιγαρχικοί δεν βρίσκουν άλλο νόημα στη ζωή τους, γι αυτό και ασχολούνται με αυτές τις ασημαντότητες, όπως το ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος.

"ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΓΟΡΑ" ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΌ ΣΥΣΤΗΜΑ

 Η ελεύθερη αγορά στις μέρες μας είναι στις δόξες της. Το κράτος και το πολιτικό σύστημα πρέπει να υπηρετούν την αγορά. Και ακόμα οφείλουν να λειτουργούν όπως η αγορά. Και ακόμα πιο πολύ,  φορείς της εξουσίας και αγορά θα πρέπει να συναποφασίζουν  στα πλαίσια της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος. Και η κατάληξη : όλα στις μέρες μας είναι θέμα ισορροπίας  ανάμεσα στο κράτος, στην αγορά και στις ομάδες πίεσης. 

Υπάρχει κάτι, όντως , που ονομάζεται ελεύθερη αγορά;

Αυτοί που εφηύραν τον όρο και τον διατήρησαν ως στις μέρες μας  με τον όρο "ελεύθερη" εννοούσαν ότι δεν θα υπήρχε κρατικός παρεμβατισμός, κρατικός έλεγχος στην οικονομία. Δηλαδή ταύτιζαν το κράτος με το ανελεύθερο ή τη δουλεία αλλά μόνο στην οικονομία όχι και στην πολιτική. Έτσι δεν αμφισβήτησαν ποτέ το πολιτικό σύστημα. Αυτοί, λοιπόν, οι φιλελεύθεροι αγαπούσαν μόνο την οικονομική ελευθερία και όχι την πολιτική ελευθερία.

Υπάρχει κάτι , όντως , που ονομάζεται ελεύθερη  αγορά; 

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι ανεξάρτητα αν οι οι εφευρέτες της εννοούν κάτι με αυτό τον όρο.  Δεν είναι δυνατό να υπάρχει κάτι που ονομάζεται ελεύθερη αγορά γιατί η αγορά δεν έχει βούληση. Από τη στιγμή που δεν έχει βούληση δεν μπορεί να είναι ούτε ελεύθερη ούτε σκλάβα. Πιο πολύ αυτός ο όρος είναι προπαγανδιστικός και σύνθημα χειραγώγησης και παραπλάνησης των ολιγαρχών, όπως και τόσοι άλλοι. Έχουν τη δύναμη οι ολιγάρχες να διαστρεβλώνουν τις έννοιες και να τους αποδίδουν όποιο περιεχόμενο τους κατέβει για τον έλεγχο των ανθρώπων.

Πώς, λοιπόν , πρέπει να εννοήσουμε  αυτό που λένε για την ελεύθερη αγορά;

Πρέπει να εννοήσουμε τη λεγόμενη ελεύθερη αγορά ως μια συγκεκριμένη αντίληψη για το οικονομικό σύστημα στις μέρες μας. Και το μεγάλο ζήτημα δεν είναι η ελεύθερη αγορά , αλλά ποιος ελέγχει το οικονομικό σύστημα. Η απάντηση είναι οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής. Αυτοί είναι και οι ιδιοκτήτες του οικονομικού συστήματος.  Στον παρελθόν οι φιλελεύθεροι αντιπαρατάχθηκαν με τους σοσιαλιστές  στο θέμα της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής. Οι μεν υποστήριζαν την ιδιωτική ιδιοκτησία οι δε την κρατική. 

Αυτές λίγο-πολύ ήταν οι ιδεολογίες της νεοτερικότητας.

Το να ελέγχουν  οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής το οικονομικό σύστημα είναι αποδεδειγμένα ένα σύστημα με πολλές αποτυχίες  και ουσιαστικά η ελεύθερη αγορά δεν εφαρμόζεται πουθενά. Το να περάσουν τα μέσα παραγωγής στην ιδιοκτησία του κράτους το οποίο , έτσι θα κατέχει και το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα είναι όντως καταστροφικό για την ελευθερία του ανθρώπου. Είναι φανερό ότι οι ιδεολογίες της νεοτερικότητας ήταν αποτυχημένες. Γιατί το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής ,αλλά ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του οικονομικού συστήματος.

Η ιδιοκτησία του οικονομικού συστήματος από τους ιδιώτες δημιουργεί ανισότητες και φτώχεια σε μια πολιτεία , ενώ η ιδιοκτησία του οικονομικού συστήματος  από το κράτος δημιουργεί ανελευθερία. Γι αυτό και στη νεοτερικότητα οι μεν φιλελεύθεροι πρόβαλλαν την ελευθερία, ενώ οι σοσιαλιστές την ισότητα. Και εδώ υπάρχει γνωσιολογική ανεπάρκεια γιατί ελευθερία και ισότητα δεν είναι αντίθετες έννοιες αλλά αλληλοεξαρτώμενες.

Στο παρόν στάδιο δεν υπάρχει κάποια άλλη προοπτική γιατί σε επιστημονικό επίπεδο δεν προωθείται κάτι διαφορετικό και σε πολιτικό επίπεδο τα κόμματα είναι προσκολλημένα στις ιδεολογίες της νεοτερικότητας, σοσιαλισμός και φιλελευθερισμός , νεο-, κονωνικός -, κλπ. .

Η ελεύθερη αγορά είναι ένα παραμύθι που κάποιοι δημιούργησαν σε έναν παρελθοντικό χρόνο με βάση τις γνώσεις τους και τις πραγματικότητές τους. Πίσω από τον όρο αυτό υπάρχει μόνο ένας όρος, το οικονομικό σύστημα και το ζητούμενο είναι ένα, ποιος το έλεγχει: Οι ιδιώτες , το κράτος ή ....

"ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;" Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

 Οι ολιγαρχικοί, λοιπόν, και στα αρχαία χρόνια και στις μέρες μας υποστηρίζουν ότι οι ειδικοί πρέπει να αποφασίζουν στην πολιτική. Απέναντι σε αυτή την κυρίαρχη αντίληψη του παρόντος , δεν αναπτύσσεται κάποιος ουσιαστικός αντίλογος , γιατί δεν υπάρχουν υποστηρικτές της δημοκρατικής ιδεολογίας στον παρόντα χρόνο. 

ΓΙΑΤΊ; οι  ολιγαρχικοί εξαπατούν τον κόσμο πως είναι οι ίδιοι δημοκρατικοί, πολλοί υπήκοοι είναι εθελόδουλοι και τους στηρίζουν, μα κυρίως δεν υπάρχει κοινωνικό αίτημα για αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Διαφορετικά, η ανθρωποκεντρική εξέλιξη της κοινωνίας δεν επιτρέπει την προβολή τέτοιων αιτημάτων. Επομένως ο όποιος αντίλογος για το επιχείρημα των ειδικών κατ΄ ανάγκη θα αναζητηθεί στα αρχαία χρόνια, όπου οι κοινωνίες εξελικτικά είχαν προχωρήσει περισσότερο.

Ο (Ψευδο-) Ξενοφών στην "Αθηναίων Πολιτεία"  αναφέρει ωπς στη δημοκρατία δεν έχουν οι "ειδικοί" την εξουσία γιατί αυτοί θα υπηρετούσαν τα συμφέροντα των ομοίων τους αλλά και γιατί προέχει η ελευθερία του πολίτη στο ατομικό, κοινωνικό και πολιτικό πεδίο. Έτσι " ο δήμος δεν θέλει να διοικείται καλά , αυτός δε να είναι δούλος".

Ο κατ΄εξοχήν υποστηρικτής της δημοκρατίας, ο Αριστοτέλης, προσφέρει τα πιο πολλά επιχειρήματα υπέρ των πολλών και κατά των ειδικών. Στο ερώτημα ,λοιπόν, ποιος είναι κατάλληλος να αποφασίζει στην πολιτική - οι ειδικοί ή ο δήμος ως συγκροτημένο σώμα - υποστηρίζει  πως " ο καθένας εκ των πολλών μόνος του θα είναι κατώτερος κριτής από τους ειδικούς, αλλά όλοι μαζί είναι πολύ καλύτεροι ή, πάντως, όχι χειρότεροι από τους ειδικούς".

Επιπλέον υποστηρίζει ότι ο παραγωγός ενός προϊόντος δεν είναι και ο καλύτερος κριτής. "Ένα σπίτι για παράδειγμα, αρμόδιος να κρίνει τη χρησιμότητά του είναι όχι μόνο ο κατασκευαστής αλλά και , πολύ περισσότερο, αυτός που το χρησιμοποιεί".

Στις άλλες τέχνες αρμόδιος να κρίνει είναι ο ειδικός, π.χ. ο ιατρός. Εάν , όμως, εφαρμοστεί αυτή η αρχή στην πολιτική, τότε ο λαός δεν νομιμοποιείται να έχει καμία αρμοδιότητα. Έτσι, όμως, το πλήθος θα γίνει εχθρός της πολιτείας.

Επιπλέον η πολιτική δεν είναι , όπως οι άλλες τέχνες. Εάν επιλέξεις τον ειδικό να αποφασίζει, επιλέγεις ταυτόχρονα κοινωνικό και πολιτικό σύστημα . Επομένως, επιλέγεις πόσο ελεύθερος θα είναι ο άνθρωπος.

Αυτή η επιχειρηματολογία στις μέρες μας μπορεί να ακούγεται και κάπως απόμακρη γιατί βρισκόμαστε σε ένα στάδιο εξέλιξης που ακόμα ισχύει η διάκριση αριστερός-δεξιός ή υστερούμε ανθρωποκεντρικά. Οι αρχαίες κοινωνίες βρίσκοντας σε ένα άλλο στάδιο εξέλιξης που η κύρια αντίθεση ήταν ολιγαρχικός-δημοκρατικός. Προς τα εκεί πορευόμαστε. Δεν μπορούμε να παραμείνουμε εσαεί στον 7ο π.Χ. αιώνα.

"ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;" Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

 Αραιά και που συζητείται δημόσια το θέμα των ειδικών στην πολιτική. Όταν τίθεται το ερώτημα " ποιος πρέπει να αποφασίζει στην πολιτική" άλλοι υποστηρίζουν οι λίγοι, οι ειδικοί ή οι ειδήμονες και άλλοι οι πολλοί. 

Το ζήτημα δεν είναι τωρινό, ο διάλογος έχει αναπτυχθεί από τα αρχαία χρόνια. Το ζήτημα τότε είχε τεθεί από τους ολιγαρχικούς οι οποίοι ήταν αντίθετοι στην ενσωμάτωση της κοινωνίας στο πολιτικό σύστημα. Σε αυτό το πλαίσιο επικαλούνταν ότι πρέπει να αποφασίζουν οι λίγοι, οι ειδικοί.  

Τι σήμαινε αυτή η θέση των ολιγαρχικών;  ότι  υποστήριζαν α) το ολιγαρχικό πολίτευμα και απέρριπταν τη δημοκρατία, β)  την πολιτική ελευθερία μόνο για τους λίγους και την απέρριπταν για τους πολλούς. 

Επομένως στο ερώτημα " ποιος αποφασίζει" όταν επιλέγεις την α ή την β απάντηση , επιλέγεις ταυτόχρονα πολιτικό σύστημα και ανάπτυγμα ελευθερίας.

΄Σήμερα , αντίθετα από τα αρχαία χρόνια- το ζήτημα προκαλεί σύγχυση λόγω της διαστρέβλωσης των εννοιών από τους ολιγαρχικούς μια και οι έννοιες δεν είναι αυτοφυείς αλλά επίκτητες. Η σύγχυση έχει σχέση με την ονομασία του πολιτεύματος, τον αυτοπροσδιορισμό των συμμετεχόντων όχι, όμως με την επιχειρηματολογία τους.

Ονομάζουν σήμερα το πολίτευμα  δημοκρατία και συνήθως τοποθετούν και κάποιο επιθετικό προσδιορισμό: αντιπροσωπευτική, έμμεση, προεδρική, κοινοβουλευτική, αστική. Όλοι αυτοί οι προσδιορισμό είναι ανοησίες γιατί μόνο μια δημοκρατία υπάρχει: είναι το πολίτευμα ότου οι πολίτες συγκροτούνται σε ένα θεσμικό όργανο που λέγεται δήμος και είναι το κυρίαρχο όργανο. Για παράδειγμα ο όρος "αντιπροσωπευτική δημοκρατία"  είναι βλακώδης γιατί είναι άλλο σύστημα αν κυβερνούν οι αντιπρόσωποι και άλλο σύστημα αν κυβερνά ο δήμος. Ο  όρος "έμμεση δημοκρατία" δεν υφίσταται γιατί κάτι είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει, ολίγον έγκυος δεν γίνεται. Αυτές οι σκόπιμες διαστρεβλώσεις γίνονται από τους ολιγάρχες  με σκοπό την εξαπάτηση των πολιτών. ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΛΟΓΙΜΗ ΜΟΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ Η ΒΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ (ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ).

Επίσης, οι πολιτικοί συμμετέχοντες σε αυτό το σύστημα δεν αυτοπροσδιορίζονται ως ολιγαρχικοί αλλά ως δημοκρατικοί!!!  Οι αρχαίοι ολιγαρχικοί ήταν πιο ειλικρινείς από τους σημερινούς. Φυσικά τα κόμματα είτε τους αρέσει είτε όχι είναι οι κύριοι φορείς της ολιγαρχίας.

Σε σχέση με την επιχειρηματολογία , όμως , δεν διαφέρουν από τους αρχαίους ολιγαρχικούς, δηλαδή υποστηρίζουν φανατικά τους ειδικούς και διαφωνούν επίσης στην ενσωμάτωση της κοινωνίας στο πολιτικό σύστημα.  Έχουν δηλαδή τις ίδιες θέσεις με τους αρχαίους ολιγαρχικούς. 

Γενικά, είναι λογικό τα κόμματα να υποστηρίζουν τους ειδικούς γιατί διαφορετικά θα ακύρωναν τον εαυτό τους. Στα προ-αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα -οι πολίτες ψηφίζουν εν λευκώ -(μοναρχία , ολιγαρχία) είναι γεγονός ότι στα αρχαία χρόνια και σήμερα η εξουσία ανατίθεται σε ηγέτες που έχουν γνώση των πολιτικών πραγμάτων. 

Αυτά για τους ολιγαρχικούς τότε και σήμερα. Στο επόμενο θα δούμε τη δημοκρατική επιχειρηματολογία και ιδεολογία , αν και είναι κάπως απόμακρη ως αντικείμενο συζήτησης και ενδιαφέροντος.

 

ΟΙ ΛΟΜΠΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΕΙΣ

 Η Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς ενημέρωσε στις 5/9/2026 ότι στην Κύπρο υπάρχουν  360 λομπίστες (άτομα, ομάδες συμφερόντων) . Στις  Βρυξέλλες υπάρχουν 25.000 έως 30.000 λομπίστες!!!Η Αρχή τους καταγράφει και τους υποχρεώνει κάθε έξι μήνες να υποβάλλουν αναφορά για εμπλοκή τους σε οποιαδήποτε διαδικασία λήψης δημόσιας απόφασης. Σκοπός όλων αυτών των ενεργειών της Αρχής είναι ένας και μόνο, η διαφάνεια.  

Αυτές οι ομάδες συμφερόντων ονομάστηκαν από τους "επιστήμονες" υπηρέτες της ολιγαρχίας διαμεσολαβημένη κοινωνία των πολιτών!!! Τούτοι οι 360 λομπίστες στην Κύπρο είναι η διαμεσολαβημένη κυπριακή κοινωνία πολιτών. 'Οταν, λοιπόν, οι ολιγαρχικοί μιλούν για κοινωνία πολιτών εννοούν μόνο κάποιες ομάδες συμφερόντων που εξέχουν της κοινωνίας. Γι αυτό ακριβώς η χρήση  του όρου "κοινωνία πολιτών" από τους ολιγαρχικούς συνιστά άλλη μια εκπόρνευση λέξεων με στόχο την χειραγώγηση των πολιτών. Η κοινωνία πολιτών δεν είναι οι διάφορες ομαδούλες, όπως υποστηρίζουν οι ολιγαρχικοί, αλλά το αντίθετο. Δηλαδή "κοινωνία πολιτών" είναι το σώμα (σύνολο) των πολιτών, το οποίο συγκροτείται πολιτικά και ενσαρκώνει το πολιτικό σύστημα ,που έχει αποσπασθεί από το κράτος.

Όταν , λοιπόν ακούτε την κυβέρνηση, τα κόμματα να μιλούν για κοινωνία πολιτών εννοούν τις ομάδες συμφερόντων και όχι την κοινωνία!!!  

Τι κάνουν αυτές οι ομάδες συμφερόντων; Οι ολιγάρχες , χωρίς να αλλάξουν το πολιτικό σύστημα , βρήκαν έναν τρόπο να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων. Δηλαδή, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διαβουλεύεται μαζί τους πριν τη λήψη μιας απόφασης. Αν συνυπολογιστεί ότι πλάσαραν και τον ηθικοπλαστικό όρο "καλή διακυβέρνηση" στα πλαίσια της οποίας πρέπει να υπηρετούν την αγορά και να ακολουθούν την επιχειρησιακή της λογική, ουσιαστικά η εξουσία γίνεται συνεταιρική ανάμεσα στους πολιτικούς και οικονομικού ολιγάρχες!!! Ουσιαστικά σήμερα το σύστημα λειτουργεί με τη συνέργεια τριών παραγόντων, του κράτους, της αγοράς και των ομάδων συμφερόντων.

Το αποτέλεσμα αυτών των επιλογών της ΕΕ είναι η επικράτηση των συσχετισμών δύναμης στη λήψη αποφάσεων, η εξωθεσμική λειτουργία της πολιτικής, η γιγάντωση του παρασκηνίου, η απομείωση της κανονιστικής λειτουργίας του κράτους, όξυνση των ανισοτήτων. Βρωμιά και δυσώδία από απαίδευτους ολιγάρχες και μισάνθρωπους.

Και η κοινωνία; Η κοινωνία δεν υπάρχει πουθενά στην πολιτική τους σκέψη. 

Έτσι ο πολίτης αντιμετωπίζεται μόνο ως καταναλωτής, όπως τον αντικρύζει η αγορά. απομακρύνεται από την πολιτική αφού ούτε καν αναγνωρίζεται η ύπαρξη της ως πολιτική κατηγορία. Οι ομάδες πίεσης είναι πάνω από την κοινωνία!!!

Σε επίπεδο θεματολογίας οι διεκδικήσεις της κοινωνίας , όπως η σχέση εργασίας και εργοδότη, η πρόνοια, η αναδιανομή του πλούτου είναι εκτός ημερήσιας διάταξης γιατί δεν συμφωνούν με το πρόταγμα της αγοράς!!! ΠΟΛΙΤΙΚΗ= ΑΓΟΡΑ

ΣΕ ΑΥΤΌ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΒΙΩΝΟΥΝ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΨΗ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΩΝ  ΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΩΝ.

Άλλες δύο εκπορνεύσεις λέξεων σήμερα: κοινωνία πολιτών, καλή διακυβέρνηση.

Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 Ο Μπιλ Γκέιτς  σε ένα εκτενές κείμενό του -εκτενή αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν στα ΜΜΕ στις 26/8/2026- αναφέρεται και στην απώλεια θέσεων εργασίας λόγω της τεχνητής νοημοσύνης και των ρομπότ που βασίζονται σε αυτή. Και σημειώνει ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως σχέδιο για τις τεράστιες ανατροπές που θα επιφέρει. 

Η λεγόμενη κοινωνία της εργασίας της νεοτερικότητας  πιέζεται ποικιλότροπα στις μέρες μας. 

-Η ίδια η τεχνολογία δημιουργεί νέες αυτόνομες θέσεις εργασίας και όχι εξαρτημένες.

- Η τεχνητή νοημοσύνη και τα ρομπότ σταδιακά θα εκτοπίζουν από την εργασία όλο και μεγαλύτερο αριθμό μισθωτών.

- Εκτός από την τεχνολογία πίεση,  στην εργασία στις μέρες μας ασκείται και από την μετανάστευση η οποία όχι μόνο δεν θα περιοριστεί αλλά και θα αυξηθεί. Ήδη η μαζική μετανάστευση οδήγησε στην απαξίωση ορισμένων επαγγελμάτων από τις τοπικές κοινωνίες.

Αυτές οι εξελίξεις είναι τεράστιας σημασίας για το μέλλον της ανθρωπότητας, Στο παρόν στάδιο δημιουργούν αβεβαιότητα και ανασφάλεια γιατί ακριβώς δεν υπάρχει κανέναν σχέδιο.. Για παράδειγμα στην Κύπρο συζητούν για εξόφληση του κρατικού χρέους προς το ΤΚΑ σε 40 χρόνια!!! Είναι για να γελάς.

Η αβεβαιότητα  του παρόντος συνδέεται και με τις γνωσιολογικές μας βεβαιότητες που δεν μπορούν να δώσουν απαντήσεις στις προκλήσεις του παρόντος. ΄Ετσι διαβάζουμε ότι στις ΗΠΑ μια πρόταση είναι η καταβολή μισθού σε κάθε πολίτη χωρίς να εργάζεται!!!

Η γνώση της νεοτερικότητας  στην οικονομική επιστήμη στηρίζεται στην αρχή ότι το σύστημα ανήκει στην ιδιοκτησία. Για παράδειγμα η ιδιοκτησία επί των μέσων παραγωγής αποτέλεσε το συγκρουσιακό στοιχείο του φιλελευθερισμού - ιδιωτική ιδιοκτησία- και του σοσιαλισμού -κρατική ιδιοκτησία.

Για παράδειγμα στη φεουδαρχία  ο ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής ταυτίζεται με τον ιδιοκτήτη του . συστήματος της παραγωγής. Έτσι συμπεριέλαβε στην ιδιοκτησία του και τον φορέα της εργασίας και τον μετέβαλε σε δουλοπάροικο.. Η  μετα-φεουδαλική νεοτερικότητα το μόνο που έκανε ήταν να περιορίσει την ιδιοκτησία στην εργασία που παρεχόταν για συγκεκριμένο χρόνο, ώστε να διασωθεί η ατομική ελευθερία του φορέα της εργασίας. Γι αυτό δημιουργήθηκε η σύμβαση εργασίας σύμφωνα με την οποία ο φορέας της εργασίας εκχωρούσε την εργασιακή του δύναμη έναντι αμοιβής. Αυτά είναι τα δεδομένα της νεοτερικότητας.

Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που οι γνώσεις είναι ελλιπείς, άρα δεν μπορούν να προσφέρουν  κάποιο σχέδιο για το μέλλον. Για παράδειγμα:

- δεν γίνεται στις μέρες μας καμία διάκριση της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και της ιδιοκτησίας του συστήματος είτε συνολικά είτε στα πλαίσια μιας επιχείρησης. Η διάκριση ενέχει τεράστια σημασία.

- δεν γίνεται κανένας λόγος για την κοινωνική ελευθερία που συνεπάγεται την απόρριψη της μισθωτής/εξαρτημένης εργασίας

- ούτε καν έχει καταπιαστεί η νεοτερικότητα με την μελέτη της διαχρονίας περιοριζόμενη στην στενοκεφαλιά της, Για παράδειγμα εκτός από την κοινωνία της εργασίας, υπάρχει εξελικτικά και η κοινωνία της σχόλης και ακόμα η εταιρική κοινωνία.

Την αβεβαιότητα , λοιπόν, στις μέρες μας την δημιουργεί σε μεγάλο βαθμό η γνωσιολογική μας ανεπάρκεια. Ανεπάρκεια η οποία δεν αφορά μόνο την εργασία αλλά και το πολιτικό σύστημα όπου και εκεί εφαρμόζεται η αρχή πως το σύστημα ανήκει στην ιδιοκτησία. Έτσι η πολιτική και η οικονομική ολιγαρχία θεωρούνται ιδιοκτήτες του πολιτικού και οικονομικού συστήματος  και αποφασίζουν και διατάσσουν ανέλεγκτα κατά το πρότυπο της φεουδαρχίας χωρίς να ντρέπονται. Αυτή η πραγματικότητα εμποδίζει τις κοινωνίες να προχωρήσουν στο μέλλον και δημιουργούν τις αβεβαιότητες

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (3): ΣΕΝΑΡΙΑ

 Ανεξάρτητα από τις συγκρούσεις που εκτυλίσσονται μπροστά μας  σε πγκόσμιο ή τοπικό επίπεδο  ο αυριανός κόσμος θα γεννηθεί από δύο σημαίνουσες αλλαγές.

Η πρώτη είναι η τεχνητή νοημοσύνη σε συνάρτηση με την έκπτωση του ανθρώπου από την οικονομική εργασία. Δεν είναι κάτο μακρινό αλλά κάτι μεσοπρόθεσμο. Ακόμα και αν ακολουθούνται πολιτικές επιβράδυνσης , δεν μπορεί να αποφευχθεί τελικά ή απαλλαγή του ανθρώπου  από τη δουλεία της μισθωτής εργασίας. 

Η δεύτερη αλλαγή αφορά τη χρήση των προσωπικών δεδομένων που συνδέεται με το νέο επικοινωνιακό σύστημα και που προσδίδει στον κάτοχό τους μεγάλη δύναμη. Επί του παρόντος υποβόσκει μια σύγκρουση των ολιγαρχών που ελέγχουν την κρατική εξουσία με  τους ολιγάρχες των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών. Αυτή η σύγκρουση θα είναι εξίσου θεμελιακή για το αύριο του πλανήτη.

Θα μπορούσε με ευκολία κάποιος να υποστηρίξει ότι η τυχόν  επικράτηση της παραδοσιακής ολιγαρχία; του κράτους θα έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή ενός ψηφιακού ολοκληρωτισμού, ενώ η επικράτηση των μεγάλων τεχνολογικών κολοσσών - των νέων  ολιγαρχών- θα οδηγούσε σε ιδιωτικά ψηφιακά φέουδα. Καμιά επιλογή είναι συμφέρουσα για την κοινωνία. 

Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που είναι πολύ ενδιαφέρουσα και αφορά την κοινωνία. Αν η σύγκρουση τους οδηγηθεί σε αδιέξοδο, τότε θα θελήσουν να πρσεταιριστούν την κοινωνία. Αυτοί που έχουν συμφέρον να το πράξουν είναι οι νέοι ολιγάρχες εναντίον των παραδοσιακών ολιγαρχών που υπερτερούν στη βία.. Σε αυτή την περίπτωση οι αλλαγές θα είναι τεράστιες και ένας νέος κόσμος θα δημιουργηθεί , τελείως διαφορετικός από τον υφιστάμενο. 

Σε ένα επόμενο κείμενο θα αναφερθώ και στην έκπτωση του ανθρώπου από την οικονομική εργασία, κάτι εξίσου σημαντικό από την άποψη της πλανητικής εξέλιξης.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ(2): ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

 Η απάτη των λεγόμενων προσωπικών δεδομένων είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη του κοσμοσυστήματος.  Τα προσωπικά δεδομένα αφορούν την ατομική/ιδωτική ζωή του ανθρώπου, ενώ οι ολιγάρχες της ΕΕ και τα τοπικά φερέφωνά τους συμπεριέλαβαν και τα κοινωνικά και τα πολιτικά δεδομένα.

Επομένως ,στο παρόντα χρόνο υπάρχουν δύο δρόμοι σε σχέση με τα ψηφιακά δεδομένα, που είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι υπάρχουν :  ο ένας δρόμος είναι τα κοινωνικά/οικονομικά /πολιτικά δεδομένα να ενταχθούν σε ένα περιβάλλον κοινωνικής διαφάνειας, ενώ ο άλλος δρόμος είναι να παραμείνουν κρυφά , όπως προωθεί σήμερα η διεθνής και η τοπική ολιγαρχία.

Αν υπερισχύσει  τελικά ο δρόμος της αδιαφάνειας της πολιτικής και παραδοσιακής ολιγαρχίας , τότε το μέλλον είναι ο ψηφιακός ολοκληρωτισμός. Πρότυπο θα είναι η Κίνα.

Γιατί αυτό; Γιατί τα λεγομενα "προσωπικά δεδομένα " είναι κρυφά για τους πολίτες αλλά ορατά για τους ολιγάρχες της εξουσίας. Δίνει μια τρομακτική δύναμη στους κατόχους αυτών των δεδομένων για επιβολή της καθολικής επιτήρησης αλλά και του αποκλεισμού με το πάτημα ενός κουμπιού. Απίστευτες δυνατότητες. Το "Πανοπτικον" του Φουκώ υλοποιείται στη ψηφιακή εποχή.

Για να γίνει πιο κατανοητό το ζήτημα να σκεφτούμε το λεγόμενο ψηφιακό ευρώ. Σε ένα σύστημα διαφάνειας  οι ιδωτικές εταιρείες δεν θα μπορούν να παίρνουν ανεξέλεγκτες προμήθειες ή να κλειδαμπαρώνουν οικονομικά δεδομένα και η διαφθορά με το μαύρο χρήμα των πολιτικών και των μαφιόζων θα εξαφανιστεί.

Αν μείνει  στα χέρια μιας ανεξέλεγκτης κομματικής εξουσίας, τότε θα οδηγήσει στον ψηφιακό ολκληρωτισμό. Ας μην ξεχνάμε τον "πόλεμο" κατά των μετρητών. Τα μετρητά διευκολύνουν το μαύρο χρήμα και την φοροδιαφυγή και το έγκλημα , λένε, τη στιγμή που με το παράθυρο των  offshore εταιρειών γίνονται ψηφιακές μεταφορές καθώς και με άλλα παραθυράκια που οι ίδιοι ψήφισαν. Ας μην ξεχνάμε τους περιορισμούς από τις τράπεζες στην ανάληψη των δικών σας χρημάτων.

Άρα, τα προσωπικά δεδομένα είναι μια εκπόρνευση των λέξεων που στοχεύει στην χειραγώγηση των πολιτών. Δεν είναι τυχαία αλλά προγραμματισμένη από τους δολοπλόκους ολιγάρχες. 

Αυτή τη στιγμή στην προώθηση της αδιαφανούς συλλογής δεδομένων για το κάθε άτομο ξεχωριστά  πρωτοστατούν οι πολιτικοί ολιγαρχία (κόμματα, κράτος) ,οι παραδοσιακοί ολιγάρχες των τραπεζών αλλά και οι νέοι ολιγάρχες , οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίες  (big tech).

Και οι πολίτες; Τίποτε, καμία αντίδραση. Γιατί "τα ευτυχισμένα παιδιά της Κίρκης" να αντιδράσουν; Όλα είναι πιο εύκολα.Έχουν επιλογές. Για παράδειγμα να ανησυχούν τι θα γίνει με τα προσωπικά τους δεδομένα ή να αντιδρούν στο γεγονός ότι το κράτος και οι τράπεζες και οι εταιρείες κατακρατούν δεδομένα τους. Ευκολία ή ελευθερία;

Επομένως για την εξέλιξη στο μέλλον σε ένα πρώτο επίπεδο ενέχει τεράστια σημασία η συνεργασίων των τριών ομάδων ολιγαρχών. Υπάρχουν τριβές αλλά όχι αδιέξοδα επί του παρόντος.

ΥΓ. Είναι γεγονός ότι η κομματική εξουσία ελέγχει τα δεδομένα. Όχι μόνο γιατί έχει ιδιωτικοποιηθεί η κρατικής εξουσία και υπηρετεί τα κόμματα αλλά και γιατί το ομολογούν οι ίδιοι. Στις  12/6/2008 ο βουλευτής Γ. Περδίκης δήλωνε δημόσια πως την  Επίτροπο Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων " την γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι"!!! Στις 10/9/2008 ενώπιον της επιτροπή νομικών της βουλής η Επίτροπος δήλωνε ότι "τα΄κόμματα όχι απλώς με γράφουν , αλλά με γράφουν κανονικότατα"!!! Στι ς18/11/2008 μιλώντας ενώπιον της βουλής κατήγγειλε  πολιτικούς, βουλευτές και κόμματα  παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα πολιτών!!! Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ στις 14/9/2008 καταγγέλλει ότι τα κόμματα που ψήφισαν τον νόμο γαι την προστασία των προσωπικών δεδομένων, την ίδια στιγμή τον παραβίαζουν!!! Υπάρχουν και άλλες αποδείξεις για το ρόλο των κομμάτων, αλλά σταματώ εδώ.

ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΕΙΣ ΛΕΞΕΩΝ : ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

 Συνήθης πρακτική των ολιγαρχικών είναι να αλλάζουν το νόημα των λέξεων, ώστε να ελέγχουν την σκέψη των ανθρώπων. Δεν δημσιουργούν οι ίδιοι τις λέξεις γιατί δεν υπάρχει τάτοια ανάγκη,  αλλά τις ποκτούν έτοιμες από τους αρχαίους συνήθως και δίνουν το περιεχόμενο που τους βολεύει με διάφορους ανόητους συλλογισμούς. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΗΜΟΣΙΟΣ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΧΟΥΝ ΕΚΠΟΡΝΕΥΤΕΊ Ως ΕΝΝΟΙΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ.

Σε αυτό το κείμενο θα ασχοληθώ με την εκπόρνευση της φράσης ¨προσωπικά δεδομένα" από την ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα. Αφορμή ήταν η καταγγελία ενός κυπατζή κατά του Μακάριου Δρουσίωτη για αποκάλυψη προσωπικών δεδομένων.

Προσωπικά δεδομένα είναι κάθε πληροφορία που αφορά έναν ζωντανό άνθρωπο και μπορεί να τον  δείξει ή να τον ξεχωρίσει από τους άλλους, λένε οι επίσημοι ορισμοί. Και στη συνέχεια η εξουσία αποφασίζει με παραδείγματα ποιες πληροφορίες εντάσσονται στα προσωπικά δεδομένα: 

- όνομα και επώνυμο Χορηγούνται στο πλαίσιο της διάκρισης της ατομικότητας σε μια κοινωνία ομοειδών. Το όνομα και το επώνυμο αφορούν την κοινωνική μου ζωή, δεν είναι προσωπικό δεδομένο.

- διεύθυνση: είναι το όνομα του σπιτιού μου στο κοινωνικό πλαίσιο, δεν είναιπροσωπικό δεδομένο.

- αριθμός τηλεφώνου: είναι προσωπικό δεδομένο με την έννοια ότι είναι το μέσο επικοινωνίας και η επικοινωνία αφορά την ιδιωτική μου ζωή.

- αριθμός:ταυτότητας; δεν είναι προσωπικό δεδομένο , είναι ένας αριθμός που εκδίδει η εξουσία του κράτους για δικούς της σκοπούς , είναι κρατικό δεδομένο και όχι προσωπικό και χρησιμοποιείται "ιδωτικά" από τα κόμματα

υγεία: είναι  προσωπικό δεδομένο γιατί αφορά την ατομική μου ζωή.

πολιτικές απόψεις: είναι όχι προσωπικό αλλά πολιτικό δεδομένο , δηλαδή αφορά ολόκληρη την κοινωνία, όπως και η ψήφος

εργασία, φορολογία, ιδιοκτησία : είναι κοινωνικά δεδομένα και όχι προσωπικά. 

Τι είναι ττα προσωπικά δεδομένα; Είναι κάθε τι που αφορά την ατομική/ ιδιωτική μου ζώή. Τίποτε άλλο.  Η κοινωνική μας ζωή και η πολιτική μας ζωή δεν είναι προσωπικό δεδομένο , όπως μας τα τσουβαλιάζει όλα η ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα. Πιο απλά η ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα αποφάσισαν ότι δεν είναι αποδεκτή  η διάκριση της ζωής σε ατομική , κοινωνική και πολιτική και την ενοποίησαν προοικονομώντας την αυριανή μας δουλεία!!!

Σε ορισμένες χώρες τα εισοδήματα, η περιουσία, η φορολογία είναι δημόσια και υπάρχει κοινωνικός έλεγχος . Αν κάποιοι θέλουν να τα κρύψουν είναι γιατί έχουν λόγους που δεν σχετίζονται με το κοινό μας καλό.

Ο κυπατζής που κατήγγειλε τον Μακάριο Δρουσιώτη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων στηρίχθηκε στις στρεβλώσεις που επέβαλε η ΕΕ ενάντια σε κάθε λογική,ότι  το επάγγελμα και ειδικά κυπατζής είναι προσωπικό δεδομένο. Αν ήταν προσωπικό δεδομένα θα έπρεπε να ζει στην κορυφή ενός βουνού μόνος σου. 

Αλλή περίπτωση η Πρόεδρος της βουλής που υποστήριξε ότι η βιντεογράφηση στη βουλή μπορεί να παραβιάζει προσωπικά δεδομένα. Υποτίθεται ότι η βουλή είναι δημόσιος χώρος της πολιτικής, δηλαδή που αφορά ολόκληρη την κοινωνία, πώς γινέται στον συγκεκριμένο χώρο να υπάρχουν προσωπικά δεδομένα;

Αυτά , λοιπόν, που ονομάζει η ΕΕ "προσωπικά δεδομένα" δεν είναι τέτοια, αλλά είναι στοιχεία ολοκληρωτικού ελέγχου του ανθρώπου που συνάδουν με ολοκληρωτικά καθεστώτα  που σταδιακά και ύπουλα προωθούν μισάνθρωπες αντιλήψεις.

ΤΟ "ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ" ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 Η τακτική του "διάιρει και βασίλευε" είναι γνωστή στους Κύπριους καθώς η αγγλική αποικιοκρατική πολιτική στην Κύπρο συνδέθηκε με το διαίρει και βασίλευε. Η τακτική αυτή χρησιμοποιείται από τους κατόχους της εξουσίας στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό με σκοπό της ανεμπόδιστη άσκηση της εξουσίας του. Παρεμποδίζεται η ενότητα κάποιων , ώστε να διαιωνιστεί η εξουσία του κατόχου.

Δεν θα αναφερθώ στο διαίρει και βασίλευε στις διεθνείς σχέσεις. Θα περιοριστώ στο διαίρει και βασίλευε στην εσωτερική πολιτική. Αυτή η τακτική στο εσωτερικό μιας χώρας μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν υπάρχει  εξουσιαστικό πολίτευμα του ενός ή των λίγων σε όλες τις παραλλαγές. Στο εσωτερικό μιας χώρας δεν εφαρμόζεται το διαίρει και βασίλευε μόνο στη δημοκρατία. Γιατί είναι μη λογικό η κοινωνία να διαιρεί τον εαυτό της για να μην έχει την εξουσία!!! Φυσικά το πολίτευμα που έχουμε σήμερα δεν είναι δημοκρατία, αλλά εκλόγιμη μοναρχία. Γι αυτό και εφαρμόζεται ποικολότροπα η τακτική του διαίρει και βασίλευε  από τους ολιγαρχικούς, ώστε ο λαός ποτέ να μην ενωθεί και να αποτελέσει κίνδυνο για την εξουσία τους.

Η κύρια αντίθεση που διαπερνά τη ζωή του κυπριακού κράτους είναι κληρονομιά σε μεγάλο βαθμό της αποικιοκρατίας και είναι η διάιρεση που επικράτησε στις μέρες μας με την ονομασία  "Ελληνοκύπριοι- Τουρκοκύπριοι". Είναι αποτελέσμα εξωτερικών επεμβάσεων αλλά και αποτέλεσμα επιλογών της άρχουσας τοπικής τάξης. Αν ήταν αυτόνομες επιλογές των ντόπιων ή λειτουργούσαν ως φερέφωνα  της διεθνούς τάξης  είναι ένα ζήτημα.

Παράλληλα και εντός των Ελληνοκυπρίων αναπτύχθησαν πολλές διαιρέσεις από την ηγετική τάξη. Τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας κυριαρχούσαν οι διαρέσεις "δεξιός-αριστερός", "μακαριακός -γριβικός", ενωτικός -ανεξαρτησιακός". Μετά το 1974 κάποιες διαρέσεις εξαφανίστηκαν  και άλλες μεταλλάχθηκαν και άλλες δημιουργήθηκαν.

Μετά το 1974 και σταδιακά επικράτησε στη κοινωνία και σήμερα είναι επικρατούσα η κομματική διάιρεση. Οι ολιγαρχικοί διαιρούν την κοινωνία σε ομάδες ώστε να κατοχυρώσουν ότι η εξουσία τους δεν θα κινδυνεύσει. Περίπου 50 % της κοινωνίας ακολουθεί την τακτική του διάιρει και βασίλευε των ολιγαρχικών. Είναι οι λεγόμενοι εθελόδουλοι που αποτελούν το πιο συντηρητικό και αντιδραστικό στοιχείο της κοινωνίας. Το υπόλοιπο 50% δεν υιοθετεί το διαίρει και βασίλευε των ολιγαρχικών κομμάτων.

Αυτή είναι η πιο σοβαρή διαίρεση σήμερα της κυπριακής κοινωνίας. Και είναι πολλαπλή κατοχυρώνοντας ότι δεν θα επηρεαστεί η εξουσία των ολιγαρχικών: ναι ή όχι στη διαίρεση σε κόμματα και στη συνέχεια άλλη διαίρεση  των μελών της κοινωνίας για επιλογή συγκεκριμένου κομμάτος. Αν η δουλειά του εξουσιαστή είναι να εξουσιάζει, η δουλειά του εξουσιαζόμενου ποια είναι;

Φυσικά οι ολιγαρχικοί εξουσιαστές  εφευρίσκουν συνεχώς διαιρέσεις ώστε η κοινωνία να μην ενωθεί ποτέ της. Αυτή είναι η δουλειά τους και αυτό μόνο ξέρουν να κάνουν.

Για παράδειγμα μόλις μια ομάδα εργαζομένων σηκώσει κεφάλι και διεκδικήσει κάτι, οι ολιγαρχικοί αμέσως θα φροντίσουν να στρέψουν την υπόλοιπη κοινωνία εναντίον της με ανόητα επιχειρήματα μεν, αλλά που υιοθετούν πολλοί αφελείς. Βασικά οι ολιγαρχικοί επικαλούνται την κοινωνία για να ακυρώσουν τις όποιες διεκδικήσεις.

Άλλο παράδειγμα είναι η λεγόμενη woke agenda  που συνδέθηκε με τον λεγόμενο δικαιωματισμό. Από μια άποψη η διεθνής ολιγαρχία και τα τοπικά φερέφωνά της κατήργησαν μονομερώς εργασιακά δικαιώματα και προώθησαν τον δικαιωματισμό ως μέσο αποπροσανατολισμού - γιατί το δικαίωμα δεν είναι ελευθερία- και διαίρεσης της κοινωνίας. 

Το αποτέλσμα είναι η συνεχής απώλεια και δικαωμάτων και στέρηση ελευθεριών στα μέλη της κοινωνίας.

Αυτές οι διαιρέσεις αν δεν ξεπεραστούν, οι ολιγαρχικοί θα συνεχίσουν το πάρτι τους σε βάρος των κοινωνιών. Οι κοινωνίες θα υποδουλωθούν σε ένα νέο σχέδιο ψηφιακού ολοκληρωτισμού. Και τα σημάδια συνεχώς εντείνονται.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

1. Πρωταγωνιστής  της γενικευμένης σύγκρουσης των τελευταίων ημερών είναι το ΔΗΚΟ. Θυμήθηκε το ένδοξο παρελθόν του και ζητούσε από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη επιπλέον θέσεις υπουργών και ακόμα διορισμό στα ΔΣ των ημοκρατικών ατόμων που δεν έκαναν αίτηση στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο.

2. Παράξενο ήταν το γεγονός πως ο Γενικός Εισαγγελέας δεν παρενέβη να ασκήσει ποινικές διώξεις. Γιατί με βάση τον ποινικό κώδικα (ΑΡΘΡΟ 105Α) υπήρξε ολοφάνερη προσπάθεια επηρεασμού αρχής για διορισμό ημετέρων, αυτό που λέμε ρουσφέτι. Ποινικό αδίκημα διέπραξαν τόσο ο Πρόεδρος του  ΔΗΚΟ όσο και ο Γενικός Γραμματέας με βάση τα  όσα διέρρεαν στον τύπο καθημερινά. Ποινικό αδίκημα διέπραξε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τους ,γιατί έπρεπε εντός τριών ημερών να καταγγείλει στην αστυνομία την προσπάθεια επηρεασμού του.

3.Τελικά , το "συγκυβερνών ΔΗΚΟ" (ποιο άρθρο του συντάγματος ή νόμου επιτρέπει να υπάρχει κάτι που λέγεται συγκυβερνών κόμμα) ικανοποιήθηκε και στο επίπεδο διορισμού Υπουργών και στο επίπεδο διορισμού μελών ΔΣ ημικρατικών. 

4. Το πρόβλημα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις όταν διαρρέει στον τύπο πως μόνο 74 από τα 95 μέλη ΔΣ προτάθηκαν από το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο. Τα υπόλοιπα 21 μέλη διορίστηκαν εκτός της ακολουθούμενης διαδικασίας. Η κυβέρνηση είχε υποχρέωση να το δηλώσει ευθύς αμέσως και να το δικαιολογήσει αλλά "έπαιξε πελλόν".

5. Τα κόμματα ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΑΛΜΑ κατηγορούν την κυβέρνηση για ρουσφέτια και η κυβέρνηση ανταπαντά διάφορα. Ότι η κατάσταση τώρα είναι καλύτερη από τον καιρό του ΔΗΣΑΚΕΛκαι το πάρτι των δυο κομμάτων τέλειωσε (ο Πρόεδρος νιώθει περήφανος που προέρχεται από το ΔΗΣΥ που έκανε πάρτι στους διορισμούς παλαιότερα).Ότι για κάποιους οργανισμούς δεν υπήρχε αρκετό ενδιαφέρον. Αυτό είναι ψέμα γιατί δημοσιοποιήθηκαν οι αιτήσεις ανά οργανισμό και είναι υπεραρκετές. Εξάλλου η κυβέρνηση μπορούσε να δημοσιοποιήσει, ως όφειλε , τον κατάλογο των 21 για να το υποστηρίξει, κάτι που δεν έκανε μέχρι σήμερα. 

6. Η έκπληξη ήταν ο Πρόεδρος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου και ειδικός σύμβουλος της κυβέρνησης σε θέματα δεοντολογίας Γιώργος  Αρέστη που δήλωσε "Γίνεται αυτή η φασαρία για το 20%;" Είναι ο ίδιος άνθρωπος που στις 12/10/2023 άλλα έλεγε εξυμνώντας τη διαφάνεια που επέφερε η κυβέρνηση στους διορισμούς ,γιατί αν δεν έκανε δεκτές τις εισηγήσεις του Γνωμοδοτικού  " θα πρέπει να δημοσιεύσουν αυτή την απόφασή τους και να δώσουν λόγους γιατί αποκλίνουν από τις εισηγήσεις". Τα ξέχασε όλα και τώρα μιλά για "φασαρία" κοροιδεύοντας τους πολίτες  αυτός ο συνταξιούχος δικαστής. Φυσικά ούτε αυτός παραιτήθηκε και έγινε ο κύριος διαφάνεια και αξιοκρατία 80%.

7. Η σύγκρουση δείχνει ότι πολιτικοί και κόμματα είναι αδίστακτοι στην προώθηση των συμφερόντων τους και δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Για παράδειγμα όλοι οι ολιγαρχικοί υποστηρίζουν με πάθος (εγώ λέω βλακωδώς) ότι με τις εκλογές αποδίδεται δικαιοσύνη. Εφόσον στις τελευταίες εκλογές έχασαν οι υποψήφιοι ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ και κέρδισε ο κύριος Χριστοδουλίδης σημαίνει ότι απονεμήθηκε και δικαιοσύνη για τις αμαρτίες των αποτυχόντων και κλείει το θέμα. Ποιο το νόημα να το επαναφέρει ο Χριστοδουλίδης το θέμα του ρουσφετιού του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ; Οι πολίτες τους τιμώρησαν και τώρα κρίνεται μόνο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.  

Φυσικά όλοι έχουν αντιληφθεί ότι το διακύβευμα της σύγκρουσης δεν είναι ούτε τα ρουσφέτια ούτε οι διαδικασίες, το διακύβευμα είναι μόνο οι προεδρικές εκλογές του 2028 ή ποιος ξεδιάντροπος θα καθίσει στη θέση του μονάρχη εν έτει 2028. 

Η ΒΟΥΛΗ ΩΣ ΠΡΟΑΓΩΓΟΣ ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

 Το πιο κάτω κείμενο είναι απότοκος της παρακολούθησης μιας συνεδρίασης της κυπριακής βουλής, οπόταν και μου γεννήθηκαν πολλές απορίες.

Δεν μπόρεσα να αντιληφθώ γιατί οι βουλευτές μιλούν στις συνεδριάσεις της ολομέλειας κατά την ψήφιση νομοθεσιών. Ο διάλογος έχει νόημα μόνο στην περίπτωση που με επιχειρήματα  προσπαθεί κάποιος να πείσει για την ορθότητα της θέσης του ή για τη δική του αλήθεια. Διάλογος χωρίς πειθώ είναι σπατάλη χρόνου και φθορά της φαιάς ουσίας. Από τη στιγμή που κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων οι θέσεις όλων των βουλευτών είναι προαποφασισμένες και κανένας δεν αλλάζει τη θέση του γιατί άκουει τα επιχειρήματα του άλλου, τότε γιατί μιλούν οι βουλευτές ; Ποιο νόημα έχει ένας διάλογος κωφών;

Κάποιος μπορεί να πει ότι μιλούν για να τους ακούσει ο λαός μέσα από τα διάφορα μέσα. Μα και αυτό είναι γελοίο. Μπορεί ο καθένας με ένα βίντεο που θα κυκλοφορεί να λέει τη θέση του. Δεν χρειάζεται να μιλούν στις συνεδριάσεις της βουλής.

Κάποιος θα πει ότι στη συνεδρίαση της βουλής υποβάλλονται τροποποιήσεις σε μια νομοθεσία. Ναι, αλλά το αποτέλεσμα είναι γνωστό από πριν, κατά τη συνεδρία μιας Επιτροπής.Δηλαδή δεν υπάρχει λόγος να επιχειρηματολογήσει κάποιος. 

Ένα τέτοιο σκηνικό είναι παντελώς ανούσιο και κυριολεκτικά αυτοί που μιλούν είναι αξιολύπητοι. Το μόνο "ενδιαφέρον" σε τέτοιο σκηνικό είναι κάποια ένταση άνευ ουσίας για να γίνει ανεκτή η μίζερη ζωή των βουλευτών. Σε ένα τέτοιο σκηνικό δεν χρειάζεται κάποιος να έχει προσόντα για να γίνει βουλευτής, αρκεί να σηκώνει το χέρι του ή να πατά ένα κουμπί κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας. Θέλω να πω ότι δεν χρειάζεται ένας βουλευτής να είναι οξυδερκής ή ετοιμόλογος ή γνωστικός ή κάτοχος της γλώσσας στα πλαίσια μιας ρητορικής αντιπαράθεσης.  Αυτά είναι περιττά. Το μεγαλύτερο προσόν είναι να είσαι πιστός υπηρέτης του κόμματος ή του αρχηγού του.

Σέ ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας τι κάνει ο Πρόεδρος της βουλής ; Τίποτε απολύτως. Είναι τόσο τυποποιημένες οι διαδικασίες (ποιος θα μίλήσει για το τίποτε, πόσο θα μιλήσει, ποιος θα δευτερολογήσει) που την εργασία αυτή θα μπορούσε να την αναλάβει άνετα ένα ρομπότ. Άλλο να συντονίζεις μια συζήτηση που αναζητά την αλήθεια και απαιτούνται τρομερές ικανότητες, και άλλο να συντονίζεις μια τυποποιημένη διαδικασία προαναγγελθέντος αποτελέσματος άνευ οποιασδήποτε ουσίας. Θέλω να πως ότι το επίπεδο της βουλής έχει ως κύριο, χαρακτηριστικό την υποβάθμιση των απαιτήσεων σε τέτοιο βαθμό που η απέχθεια του κόσμου δικαιολογείται απόλυτα. 

Το ερώτημα παραμένει: γιατί μιλούν οι βουλευτές στην ολομέλεια και εκτίθενται τόσο πολύ -όχι με τις δημιουργικές τους ικανότητες -αλλά με τη πονηριά; Η αυτοϋποβάθμιση είναι κατάντια για το ανθρώπινο γένος. Φυσικά , οι ολιγαρχικοί ουδέποτε ανησύχησαν για την πτώση του επιπέδου τους, αφού η κύρια φροντίδα τους είναι ο πλούτος, τα προνόμια και η εξουσία τους. ΟΣΟ ΤΑ ΚΑΤΕΧΟΥΝ , ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ .

ΥΓ. ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΕΊΝΑΙ Η ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ. ΟΣΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟΝ ΌΡΟ "ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ" ΠΙΣΤΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ.

ΝΕΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΠΑΛΙΕΣ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΕΣ

 Η απόφαση του Υπουργείο Εσωτερικών να διαφοροποιήσει τις νέες ταυτότητες με την αφαίρεση στοιχείων του πατέρα και μητέρας  προκάλεσε  δικαιολογημένες αντιδράσεις.

Δικαιολογημένες γιατί η κυβέρνηση είχε υποχρέωση να ενημερώσει τους πολίτες και όχι στα κρυφά, στα μουλωχτά, να δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος των πολιτών. Δεν γίνεται τη διαφάνεια να τη θυμόμαστε  όποτε μας συμφέρει.

Δεν θα σταθώ στις αντιδράσεις κάποιων κομμάτων γιατί δεν είδα καμία απολύτως επιχειρηματολογία. Δηλαδή , η διαδικασία επιβολής του κράτους συνοδευόταν από τη διαδικασία αντίδρασης κάποιων κομμάτων είτε θετικά είτε αρνητικά

Κάποια επιχειρηματολογία από την πλευρά της κρατικής προσέγγισης προέβαλε σε ανάρτηση του (29/7/2026) ο Α. Αιμιλιανίδης, Πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών. Το κείμενο γράφτηκε για να υποστηρίξει τις αλλαγές στις ταυτότητες. Ποια επιχειρηματολογία προβάλλει;

1. "Η ταυτότητα είναι δημόσιο έγγραφο" ενώ σε άλλο σημείο υποστηρίζει ότι είναι "κρατικό έγγραφο". Σίγουρα ορθό είναι το δεύτερο. Δημόσιο είναι το αναφερόμενο στο δήμο, όμως δήμος στις μέρες μας δεν υπάρχει, δηλαδή θεσμικό όργανο που συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και αποφασίζει. Γι αυτό και δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία. Η χρήση των λέξεων "δημόσιο" και "δημοκρατία" συνιστά εκπόρνευση των λέξεων για εξαπάτηση του λαού.

2."Συνιστά άσκηση κρατικής εξουσίας δηλαδή επιβολής και όχι σχέση ισοτιμίας". Η πιο πάνω αναφορά είναι αυτονόητη. Εξάλλου σημειώνεται και στην ταυτότητα: " υπηκοότητα - κυπριακή". Είμαστε υπήκοοι, δηλαδή πολιτικά δούλοι και όχι πολίτες του κράτους. Γιατί τόση έμφαση σε μια ασημάντοτητα; Φυσικά στην ιστορία πάντοτε υπήρχαν οι εθελόδουλοι που η δουλειά τους ήταν να υπηρετούν τους άφεντές τους και εκείνοι που διεκδικούν κάτι καλύτερο. Γιατί λοιπόν ένας επιστήμονας προβάλλει κάτι αυτονόητο για την εξουσία του κράτους; Σίγουρα δεν είναι σχέσεις ισοτιμίας . Ισότιμοι οι άνθρωποι είναι μόνο στη δημοκρατία και όχι στην εκλόγιμη μοναρχία. Και αυτό αυτονόητο.

3."'Οπως σε όλες τις σχέσεις κρατικής εξουσίας, όσο λιγότερες οι υποχρεώσεις του πολίτη για δημόσια αναφορά προσωπικών  του στοιχείων τόσο το καλύτερο". Φυσικά η πιο πάνω αναφορά είναι προπαγανδιστική , είναι η γλώσσα της εξουσίας που παραποιεί τα γεγονότα κατά πως την βολεύει. Η έκδοση του δελτίου ταυτότητας δεν σχετίζεται με τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του υπηκόου. Είναι μονομερής πράξη επιβολής της κρατικής εξουσίας με την οποία ο πολίτης εξαναγκάζεται έκων-άκων σε τακτά χρονικά διαστήματα να πληρώνει υπερβολικά ποσά για να αποκτήσει το χαρτί. Δεύτερο, το έγγραφο δεν κοινοποιείται σε όλους για να θεωρηθεί έστω "δημόσιο". Τρίτο,το σημαντικό δεν είναι τα στοιχεία που κοινοποιούνται, αλλά τα στοιχεία που έχει συσσωρευμένα το κράτος και με διασυνδέσεις μπορεί κυριολεκτικά να σε επιτηρεί , όπως ένας τύραννος. Φυσικά ο κ. Αιμιλιανίδης μπορεί να πιστεύει ότι θα τους επιτηρεί όλους το κράτος εκτός από τον ίδιο.

4. "Η ταυτότητα δεν είναι έγγρ αφο αυτοπροσδιορισμού αλλά ετεροπροσδιορισμού". Πρέπει να εκφράζουμε σωστά τα νοήματα: "Το δελτίο ταυτότητας σήμερα δεν είναι έγγραφο αυτοπροσδιορισμού αλλά ετεροπροσδιορισμού". Υποστηρίζει , δηλαδή, ότι το δελτίο ταυτότητας δεν είναι έκρφραση ελευθερίας αλλά εξάρτησης. Σωστό, το ανέφερες και προηγουμένως. Είπαμε προπαγάνδα, αλλά να μην το παρατραβούμε με λεκτικές ακροβασίες. Ο άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται μόνο στη δημοκρατία και όχι στην εκλόγιμη μοναρχία.  Η διαφωνία μας είναι πως εσύ υποστηρίζεις πως ο άνθρωπος ετεροπροσδιορίζεται στη δημοκρατία και επιχειρηματολογείς!!! 

5." δημιουργείται αυτονόητα δυσμενής διάκριση σε όσους δεν θέλουν να αποκαλυφθούν τα στοιχεία". Υποστηρίζει ότι αν επιτραπεί επιλογή,  θα είναι δυσμενής διάκριση σε όσους θα επιλέξουν να μην υπάρχει το όνομα πατέρα-μητέρας. Γιατί όμως; Γράφει ένα αυτονόητα και ξεμπέρδεψε. Όμως η πιο πάνω θέση έρχεται σε αντίθεση με τη δική του αναφορά πως είναι καλύτερο να υπάρχουν λιγότερα στοιχεία για δημόσια αναφορά. Τελικά ποιο είναι το καλύτερο πέρα από τη σύγχυση που προσπαθεί να προκαλέσει ως υμνωδός της κρατικής εξουσίας;

Όλα τα πιο πάνω είναι στήρικτες θέσεις από άνθρώπους του συστήματος που δεν τολμούν να πουν την αλήθεια,γιατί υπηρετούν άλλες καταστάσεις. Είναι γεγονός ότι οι φορείς της κρατικής εξουσίας σήμερα και οι διάφοροι συγκατανευσιφάγοι  τους, που υπηρετούν τη διεθνή ολιγαρχία ως νομάρχες, δεν θέλουν να ακούσουν ούτε για έθνος ούτε για οικογενεία, αλλά μόνο για άτομο. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια. Τα άλλα όλα είναι παραμύθια. Και δεν είχαν ποτέ το θάρρος να προβάλουν την επιχειρηματολογία τους αλλά ως μηρυκαστικά αναμασούν τα της διεθνούς ολιγαρχίας.

Απέναντι σε αυτή την κατάντια του κυπριακού κράτους κάθε αντίδραση κρατά σε αυτή τη φάση ζωντανή μια λέξη, ελευθερία. Δεν συνιστά πρόοδο να προωθείς την όποια θέση εν αγνοία των πολιτών.

.

ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ;

 Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη εντείνει τις προσπάθειές της για ψηφιακό έλεγχο της κοινωνίας και με διάφορα προσχήματα. Ειδικότερα:

3/7/2026 Δήλωση Γενικού Εισαγγελέα στη Βουλή για προώθηση νομοθεσίας για τα Fakenews

3/7/2026 Δήλωση Γενικού Εισαγγελέα στη Βουλή για προώθηση της τροποποίηση του συντάγματος για παρακολουθήσεις τηλεφώνων από την ΚΥΠ χωρίας άδεια δικαστή.

7/7/2036 Ανακοίνωση αρχηγείου αστυνομίας  για τοποθέτηση καμερών τεχνητής νοημοσύνης για εντοπισμό οδηγών που χρησιμοποιούν κινητά

9/7/2026 προώθηση του CHAT CONTROL 1.0  από την κυπριακή προεδρία της ΕΕ με την οποία απόφαση δίνεται στις εταιρείες το δικαίωμα να σαρώνουν τις ιδιωτικές συνομιλίες των πολιτών και με πρόσχημα  την προστασία των παιδιών από σεξουαλική κακοποίηση. Είναι σύστημα γενικευμένης επιτήρησης στη ΕΕ , αυταρχικό και ανελεύθερο.

Αν συνυπολογίσουμε και την προώθηση του ψηφιακού ευρώ , ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ποιο είναι το όραμα της σημερινής ηγεσίας της ΕΕ Μια Ευρώπη  ούτε των λαών ούτε των δικαιωμάτων ούτε της ελευθερίας, αλλά μια Ευρώπη του αυταρχισμού , του ελέγχου και της επιτήρησης, του ολοκληρωτισμού με την έννοια ότι θέλουν να ελέγχουν ολοκληρωτικά τη ζωή των πολιτών.

Όταν άνθρωποι μισάνθρωποι και μισελεύθεροι πάρουν εξουσία, αντί να επιδιώκουν τη διεύρυνση της ελευθερίας του πολίτη με τη χρήση τηςτεχνολογίας, επιχειρούν το αντίθετο, δηλαδή ξεδιάντροπα να την περιορίσουν. 

Και επειδή οι αλλαγές γίνονται λίγο-λίγο , ανεπαίσθητα για να μην προκαλούνται αντιδράσεις, θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα διερωτώμαστε, αλλά θα είναι αργά.

"Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω". Κ. Καβάφης.

       

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΩΣ ΜΟΝΑΡΧΗΣ

 Αντίθετα από τα παραμύθια που πλασάρουν οι  ολιγαρχικοί και τα φερέφωνά τους, το πολίτευμα στην Κύπρο δεν έχει κάποια σχέση με τη δημοκρατία, είναι εκλόγιμη μοναρχία. Αυτό το πολίτευμα είναι συνδεδεμένο με την εξελεκτική πορεία της Δύσης από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική κληρονομική μοναρχία και τώρα στην εκλόγιμη μοναρχία. Στην Κύπρο αυτό το σύστημα επιβλήθηκε λόγω της παρουσίας των Άγγλων (Κυβερνήτης, Ύπατος Αρμοστής) και υιοθετήθηκε από τον Μακάριο. Δηλαδή η Κύπρος δεν ακολούθησε την εξελεκτική πορεία της Δύσης. 

Όπως ο Άγγλος κυβερνήτης  έλεγχε όλη την εξουσία ως εντολοδόχος της βασίλισσας και του Υπουργού Αποικιών, έτσι και ο Πρόεδρος ελέγχει όλη την εξουσία αλλά με εκλογική διαδικασία. Η θέση των υπηκόων δεν άλλαξε με την αλλαγή. Και επί Άγλλων και επί Προέδρου  έχουμε την ατομική ελευθερία και κάποια κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα( ψήφος). Σίγουρα η απομάκρυνση των ξένων κατακτητών γέννησε ελπίδες γιατί την εξουσία την καταλάμβανε ένας ομοεθνής. Όμως , ο χρόνος έδειξε ότι η ελπίδα ήταν κούφια με την έννοια ότι η καταπίεση, ο έλεγχος , η λεηλασία των πολιτών συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό και γιγαντώθηκε στις μέρες μας.

Ποιε είναι οι αρμοδιότητες του Προέδρου- μονάρχη της Κύπρου;

Ελέγχει τη λεγόμενη εκτελεστική εξουσία. Διορίζει Υπουργούς και Υφυπουργούς (16) και στα πλαίσια του επιτελικού κράτους έχουν διακοσμητικό κυρίως ρόλο, δηλαδή υποβαθμίστηκαν σε πουρκούς, βοηθούς και υπηρέτες του Προέδρου.

Διορίζει και κάμποσους αυλικούς στο Προεδρικό για να τον βοηθούν.

Διορίζει επιτρόπους(16), αρχές, αξιωματούχους, Δ.Σ. ημικρατικών και πάει λέγοντας, ολόκληρος στρατός.(βαρέθηκα να  μετρήσω τους συγκατανευσιφάγους).

Υπέρκειται της νομοθετικής εξουσίας με την έννοια ότι υπογράφει και δημοσιεύει τους νόμους, αναπέμπει τους νόμους  ή κάνει αναφορά στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστηρίο, που διορίζει ο ίδιος. Παράλληλα, καταργήθηκε η διάκριση των εξουσιών μέσω των κομμάτων και γίνεται κυριολεκτικά πάρτι σε βάρος του λαού ( κυβερνώντα, συγκυβερνώντα , αντιπολιτευόμενα κόμματα). Έτσι ο Πρόεδρος ελέγχει πιο άμεσα τη νομοθετική εξουσία.

Υπέρκειται και της δικαστικής εξουσίας  αφού διορίζει τους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, διορίζει ποινικούς ανακριτές, εισαγγελείς και , επιπλέον, ακυρώνει αποφάσεις δικαστηρίων με μείωση, αναστολή, μετατροπή ποινής.

Μπορέι ακόμα να δίνει και κατά παρέκκλιση πολεοδομική άδεια, Έλεος!!!

Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει ότι για να εντοπίσεις το είδος του πολιτεύματος πρέπει να ρωτήσεις "τι το κύριον", ποιος είναι ο κυρίαρχος της εξουσίας. Στην Κύπρο είναι  ο Πρόεδρος. Γι αυτό και όλα τα κόμματα επιδιώκουν την Προεδρία. Αυτό το πολίτευμα λέγεται εκλόγιμη μοναρχία. 

Δεν υπάρχει ούτε ένα λογικό επιχείρημα ότι το πολίτευμα είναι δημοκρατία και λέγεται  από τους ολιγαρχικούς για εξαπάτηση του κόσμου. Αν ο κόσμος πιστεύει τις ανοησίες των ολιγαρχικών είναι θέμα νοημοσύνης και δεν μπορεί κανένας να κάνει κάτι.

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΩΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

 Με το τέλος της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου, άρχισαν τα πανηγύρια και οι φιέστες για την τεράστια επιτυχία . Κόμματα, εφημερίδες, ξένοι ειδικοί και ανειδίκευτοι ύμνησαν δεόντως της κυπριακή προεδρία. Σε αυτά τα πλαίσια του κλίματος γενικευμένης επιτυχίας η κυβέρνηση προσπάθησε να περάσει μια εξάμηνη παράταση της θητείας της κ. Ραουνά, αλλά δεν της βγήκε, ανέτρεψε τους σχεδιασμούς της επιτυχίας και προκάλεσε εκνευρισμό στον Πρόεδρο. Γενική εκτίμηση κάθε ολιγαρχικού είναι πως η κυπριακή προεδρία ως εκπρόσωπος της τοπικής ολιγαρχίας αντεπεξήλθε επιτυχώς. Όμως άλλο η επιτυχία για τους ολιγάρχες και άλλο η επιτυχία για την κοινωνία.

Στις 7/4/2026 υποστήριξα σε κείμενό μου ότι ο κ. Χριστοδουλίδης είναι εχθρός της κοινωνίας. Η κυπριακή προεδρία το επιβεβαιώνει. Ειδικότερα:

1.Η κυπριακή προεδρία, σύμφωνα με δημόσιες δηλώσεις στις 9/7/2026 προώθησε την οδηγία chat. control. 1.0  που με πρόσχημα την προστασία των παιδιών από την σεξουαλική κακοποίηση , έδωσε το δικαίωμα στις εταιρίες να παρακολουθούν τα δεδομένα όλων των πολιτών μέχρι το 2028  παραβιάζοντας την ιδιωτικότητα και την ελευθερία. Μάλιστα, η κυπριακή προεδρία γι αυτό το κατάπτυστο κείμενο επαίρεται κιόλας μιλώντας για "σπουδαίο επίτευγμα",  "βασική προτεραιότητα" , εντατικές διαπραγματεύσεις". Είναι επιτυχία η προώθηση της  υποδούλωσης των πολιτών; ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΣΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ.

2. Η κυπριακή προεδρία προώθησε και την υπογραφή της συμφωνίας  Mercosur  (17/1/2026) παρακάμπτοντας το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Η συμφωνία επηρεάζει αρνητικά εκατομμύρια αγρότες της ΕΕ, οι οποίοι αντιδρούν για αθέμιτο ανταγωνισμό αφού η παραγωγή γεωργικών προϊόντων στη Λατινική Αμερική δεν έχει τους περιορισμόυς που υπάρχουν στην ΕΕ.

3. Επί κυπριακής προεδρίας το Συμβούλιο ενέκρινε  στις 21/4/2026 τη νομοθετική πρόταση για τα μεταλλαγμένα φυτά (NGTs). Η νομοθετική πρόταση ψηφίστηκε από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στις 17/6/2026 παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των οργανώσεων καταναλωτών, περιβαλλοντικών οργανώσεων, καλλιεργητών και επιστημόνων. Έτσι καταργείται η σήμανση στις ετικέτες για τα γενετικά τροποποιημένα με αποτέλσμα οι καταναλωτές να αγνοούν τι αγοράζουν. Η ρύθμιση αυτή προωθεί το συμφέρον των εταιρειών βιοτεχνολογίας.

4. Η Ιρλανδία, η χώρα που διαδέχεται την Κύπρο στην προεδρία του Συμβουλίου, από τον Νοέμβρη του 2025 προχώρησε σε ανοικτή διαβούλευση με την κοινωνία για να καθοριστούν οι προτεραιότητες της ιρλανδικής προεδρίας. Αιώνες μπροστά από την Κύπρο από την άποψη μιας δημοκρατικής προσέγγισης της πραγματικότητας. Εδώ υμνολογούμε ακόμα τον μονάρχη και τους αυλικούς στην δήθεν επιτυχημένη προεδρία τους.

Ανέφερα ενδεικτικά μια απόφαση που άπτεται της ενελευθερίας, μια απόφαση που πλήττει τους γεωργούς και τους καταναλωτές και ακόμα μια απόφαση που πλήττει τους καταναλωτές και μια διαδικασία που δεν ακολούθησε η πετυχημένη κυπριακή προεδρία. Αυτά πρόλαβα σε λίγο χρόνο. Αν υπήρχαν συγκεντρωμένες οι επιτυχίες , η κριτική θα ήταν πιο ολοκληρωμένη. ΌΜΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗ ΛΕΞΗ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ. ΕΠΕΙΔΗ ΜΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΗΛΙΘΙΟΥΣ.

 

ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ

 Στις 3 Απριλίου 2026 ο Γενικός Εισαγγελέας με αφορμή την επίθεση εναντίον ενός δικηγόρου της Νομικής Υπηρεσίας δήλωσε: " Δεν πάμε καλά, η κοινωνία μας δεν πάει κάλα, είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό περιστατικό". 

Στις 8/7/2026 ενώπιον της Επιτροπής Νομικών της Βουλής ο Γενικός Εισαγγελέας υποστήριξε διάφορα, άξια σχολιασμού κάποια.

1.Αυτοεξαίρεθηκε από την ποινική ανάκριση για το ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΦΙΑ για λόγους αντικειμενικής αμεροληψίας. "Αν κάναμε το αντίθετο ήταν να μας κρεμάσουν",είπε. Στη συνέχεια για την αποφυλάκιση Χάρμπουγκερ τόνισε " την ώρα που παίρνουμε τις αποφάσεις μας απομονώνουμε την οποιαδήποτε κοινή γνώμη". Δεν γίνεται τη μια να υποστηρίζει ότι η κοινή γνώμη εν να σε γκρεμάσει και να αποφασίζει ανάλογα και την άλλη να λέει ότι δεν λαμβάνει υπόψη την κοινή γνώμη , όταν αποφασίζει. Κάποιο λάθος υπάρχει στην σκέψη, κάτι δεν πάει καλά.

2. Για τις προτεραιότητες της Γενικής Εισαγγελείας υποστήριξε " θέλουμε να πατάξουμε τη διαφθορά, δεν μπορούμε χωρίς τις παρακολουθήσεις. Το θέμα των παρακολουθήσεων είναι κάτι που πρέπει να προχωρήσει, αν θέλουμε να κτυπήσουμε τη διαφθορά." Μέχρι τώρα η παρακολούθηση τηλεφώνων συνδεόταν με την εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά , την πορνογραφία. Τώρα για πρώτη φορά συνδέεται με τη διαφθορά. Δηλαδή τον Αναστασιάδη που διερευνούσε η Αρχή κατά της Διαφθοράς  ο Γενικός Εισαγγελέας προτείνει να μπορεί να παρακολουθείται και το τηλέφωνό του; Κάτι δεν παέι καλά.

3.Η δεύτερη προτεραιότητα της Γενικής Εισαγγελείας είναι η προώθηση νομοθεσίας για τα fake news στα ΜΚΔ "για περιορισμό της ασυδοσίας, είναι περιορισμός του να κάθεται κάποιος πίσω από ένα πληκτρολόγιο και να βρίζει". Δώσε μας εξήγηση γιατί σε απασχολούν οι ψευδείς ειδήσεις στα ΜΚΔ και όχι στα συστημικά ΜΜΕ,γιατί σε απασχολεί το ψέμα ενός χρήστη του διαδικτύου και όχι το ψέμα ενός πολιτικού που είναι πολλαπλάσιου μεγέθους αφού εξαπατά μια ολόκληρη κοινωνία, γιατί σε απασχολεί η βρισιά του κάθε άσχετου και όχι η συστηματική βρισιά , μεθοδευμένη, πληρωμένη του κάθε κομματικού τρόλ; Κάτι δεν πάει καλά.

Δικαιολογημένα ο κάθε πολίτης μπορεί σίγουρα να πει: " Δεν πάμε καλά, η γενική εισαγγελεία δεν πάει καλά, οι δηλώσεις του Γενικου Εισαγγελέα ενώπιον της Επιτροπής Νομικών της Βουλής είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα."

ΟΙ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

 Στις  18/6/2026 ο Α. Αιμιλιανίδης , δικηγόρος του Ν. Αναστασιάδη,  με την Τ. Σταυρινού (Ο φιλελεύθεροςς) συζήτησαν, εντελώς τυχαία, για τις ψευδείς ειδήσεις , τη συκοφαντία τη δυσφήμιση στο διαδίκτυο. Στις 23/6/2026 σε συνέντευξη τύπου ο κ. Αναστασιάδης και με αφορμή το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς  αναφέρθηκε και σε αυτό το θέμα τονίζοντας: "ενοχλεί η λάσπη και η δολοφονία χαρακτήρα". Ο κύριος Αιμιλιανίδης μιλούσε ως ειδικός και ο  κύριος Αναστασιάδης ως πρώην πολιτικός.

Η προσέγγιση και των δύο ήταν αποσπασματική και υποκριτική και παραπλανητική. 

Ποιοι εισήγαγαν το ψέμα στη δημόσια σφαίρα; Οι πάτρωνες της ψευδολογίας είναι οι πολιτικοί από τα αρχαία χρόνια ως τις μέρες μας. Είναι αστείο κάποιοι πολιτικοί ή οι δικηγόροι τους να συζητούν για τα ψέματα στα ΜΚΔ και να αγνοούν το πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα που είναι τα ψέματα των πολιτικών, Και είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα γιατί οι πολιτικοί εξαπατούν ολόκληρες κοινωνίες χωρίς να έχουν καμία απολύτως συνέπεια, ενώ κάτι δημοκράτες ζητούν την κεφάλη επί πίνακι ,αν ψευδολογείς στο διαδίκτυο. Ακόμα και τώρα αν ανατρέξεις στο διαδίκτυο θα βρείς πληθώρα τίτλων βιβλίων για τις ψευδολογίες των πολιτικών:John J. Mearsheimer "Γιατί οι πολιτικοί λένε ψέματα", H. Arendt "Τα ψέματα στην πολιτική".

Ο κύριος Αναστασιάδης είναι προκλητικός όταν καταδικάζει το ψέμα, τη λάσπη, τη συκοφαντία, κλπ. Γιατί; Πόσους δημοσιογράφους διόρισε παράνομα στο Προεδρικό , όταν έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Για να λένε την αλήθεια; Χρειάζεσαι συμβούλους για την αλήθεια που είναι μόνο μία και μπορεί ο καθένας να την πει; 

O J.J. Courtine στην εισαγωγή του στο βιβλίο του J, Swift "Η τέχνη  της πολιτικής ψευδολογίας" (1733) αναφέρει και τα εξής: "Ποιος έχει δικαίωμα να  επινοεί "σωτήρια ψεύδη"; Μονοπώλιο της αλήθειας, ναι, αλλά και δημοκρατική συμμετοχή στο ψέμα: αποξενωμένος από την αλήθεια ο λαός έχει σε αντάλλαγμα απαραβίαστο δικαίωμα στο ψέμα, "προνόμιο δίκαιο" το οποίο εύλογα προσδοκά να ασκήσει και προς το οποίο εξάλλου δείχνει μια "επίμονη προσήλωση".  Όλος ο κόσμος ψεύδεται: οι υπουργοί εξαπατούν το λαό για να τον κυβερνήσουν, ο λαός διαδίδει συκοφαντικούς ψιθύρους για να απαλλαγεί από αυτούς".

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:Οι πολιτικοί και οι συγκατανευσιφάγοι ως θιασώτες και πάτρωνες του ψεύδους , ειδικά αυτοί, δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να κατηγορούν για ψέμα τον οιονδήποτε. Είναι αστείο " αυτοί που εξόρυξαν τα μάτια των ανθρώπων να τους μέμφονται γιατί είναι  τυφλοί"(J. Milton, 1642).

ΥΓ. Για χάρη της γνωσιολογίας και μόνο ,εκτός από το συκοφαντικό ψέμα, υπάρχουν και το "προσθετικό" ψέμα και το "διαβιβαστικό" ψέμα. Για να γίνουν κατανοητά θυμηθείτε τις πυρκαγιά στην ορεινή Λεμεσό: διαβίβαζαν την ευθύνη στην Υπουργό Γεωργίας που δεν αποφάσιζε τίποτε απολύτως με σκοπό να απαλλαγεί ο Πρόεδρος (διαβιβαστικό ψέμα) και την ίδια στιγμή προβαλλόταν ο Πρόεδρος ως άτομο με πολλές ικανότητες στα μέτρα στήριξης των πληγέντων (προσθετικό ψέμα).

Η προσέγγιση και των δύο ήταν υποκριτική.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

 Κάτω από ποιες συνθήκες λειτουργίας του πολιτεύματος εκδηλώθηκε η περίπτωση Αναστασιάδη είτε  ως αρχηγός κόμματος είτε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε μια κατάσταση που υποδηλώνει εκτεταμένη διαφθορά; Τέτοια περίπτωση εκτεταμένης διαφθοράς γιατί δεν υπάρχει σε άλλα κράτη της ΕΕ;

Σε όλη την Ε.Ε. το πολιτικό σύστημα είναι το ίδιο, δηλαδή εκλόγιμη μοναρχία με τον μανδύα του Προέδρου ή του Πρωθυπουργού. Δηλαδή, όλη σχεδον η εξουσία είναι συγκεντρωμένη στα χέρια ενός ο οποίος  ελέγχει τη Βουλή ( κυβερνώντα, συγκυβερνώντα κόμματα, συμπολίτευση/αντιπολίτευση) αλλά και τη δικαιοσύνη αφού διορίζει τον Γενικό Εισαγγελέα και τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επιπλέον, έχει δικαίωμα να ακυρώνει αποφάσεις δικαστηρίων απονέμοντας χάρη σε κατάδικους ως ανώτατος δικαστής.Η λεγόμενη διάκριση των εξουσιών δεν υπάρχει αφού η εξουσία έχει ενοποιηθεί και ο αυταρχισμός έχει ενισχυθεί. Στην ΕΕ οι θεσμοί , όμως ,εξακολουθούν να λειτουργούν και η διαφθορά είναι περιορισμένη.

Στην Κύπρο η εξέλιξη του κράτους από την ίδρυσή του ήταν διαφορετική. Αρχικά πρόσωπα και μετά τα κόμματα ιδιοποιήθηκαν τους θεσμούς, δηλαδή τον δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικοποίησαν με αποτελέσμα σήμερα αντί τα κόμματα να υπηρετούν τους θεσμούς, οι θεσμοί να υποταχθούν στις ανάγκες των κομμάτων. Σήμερα στην Κύπρο δεν υπάρχει κράτος με θεσμούς ,υπάρχουν μόνο κόμματα. Αυτή η υποταγή των θεσμών στα κόμματα είναι και η βάση για γιγάντωση της διαφθοράς. Μιας διαφθοράς που είναι εκτεταμένη και κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποκαλυφθούν  και άλλες να αποκρύπτονται ή να συγκαλύπτονται.

Το εκτροφείο της  διαφθοράς είναι τα κόμματα και το κράτος είναι ένα απέραντο διαφθορείο.

Όταν λοιπόν ακούω κόμματα να εκφράζουν πύρινους λόγους καταδίκης του Αναστασιάδη κυριολεκτικά γελώ και από την άλλη οργίζομαι με την υποκρισία τους. Γιατί αν υπάρχει διαφθορά Αναστασιάδη, αυτοί που του έδωσαν το δικαίωμα και το δίνουν ως τις μέρες μας είναι τα κόμματα. Το δε σύστημα Αναστασιάδη δεν μπορεί να ξηλωθεί με τίποτε γιατί είναι συμφυές με τη λειτουργία του συστήματος. Ας σταματήσουν κάποιοι να κοροϊδεύουν τον κόσμο.ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΕΥΡΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ Ή ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΏΤΗ.

Και για του λόγου το αληθές ένας Πρόεδρος δήλωνε "το κράτος είμαι εγώ"( ιδιωτικοποίηση του κράτους) και άλλος Πρόεδρος δήλωνε "τα κόμματα είναι τα πιο θεσμικά όργανα που υπάρχουν"(υποταγή των θεσμών στα κόμματα). 

Και ενώ όταν δημιουργείται μια υπηρεσία τα κόμματα νομοθετούν με δεκάδες σελίδες λεπτομερώς, για τον εαυτό τους όρισαν σε πέντε γραμμές τι είναι κόμμα και αυτές οι γραμμμές δυσνόητες ώστε να μην μπορεί κανείς να τους ελέγξει. Το συστημα αυτό , της κομματοκρατίας, δεν υπάρχει παντού, είναι προνόμιο της Κύπρου, όπως και η διαφθορά. ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ.

Τα κόμματα λοιπόν, δεν δικαιούνται να κατηγορούν τον Αναστασιάδη γιατί αυτά εξέθρεψαν το φαινόμενο και το συντηρούν ως τις μέρες μας.Οι πολίτες φυσικά και έχουν δικαίωμα, κυρίως στα ΜΚΔ που έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται. 

ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ: ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ Ή ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

 Στη συνέντευξή του στις 22/6/2026 ο κ. Αναστασιάδης, ένας υποψήφιος για ποινικά αδικήματα με βάση την έκθεση της Αρχής κατά της Διαφθοράς,  είπε πολλά και διάφορα. Δεν θα επικεντρωθώ στη νομική πτυχή γιατί δεν υπάρχουν τα δεδομένα μπροστά μας για να αξιολογήσουμε αυτά που είπε. Θα επικεντρωθώ μόνο σε μια αναφορά του που φανερώνει και την όλη φιλοσοφία του  σε σχέση με την προσέγγιση της πραγματικότητας. Η αναφορά του είναι η ακόλουθη: "θέλουμε κράτος δικαίου ή το κράτος του διαδικτύου;" Αυτή η αναφορά είναι από τις λίγες που ξεφεύγουν από τη νομικίστικη προσέγγιση Αναστασιάδη και φανερώνει τον τρόπο σκέψης αυτού του ανθρώπου.

Τι σημαίνει κράτος δικαίου για τον κ. Αναστασιάδη;

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΑΠΑΤΗ

12/2/2013 Δήλωση Αναστασιάδη παραμονές προεδρικών εκλογών : "Δεν θα δεχθώ κούρεμα καταθέσεων".

16/12/2017 ΔΗΚΟ: "Ο Αναστασιάδης εξαπάτησε τον λαό στο "κούρεμα" του 2013". "Το κούρεμα των καταθέσεων κάτω των 100,000 ευρώ ήταν εισήγηση Αναστασιάδη." "Ο κ. Αναστασιάδης έλεγε επί σκοπού ψέματα  στη βουλή και στον κυπριακό λαό τον Μαρτιο του 2013". 

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΛΟΓΙΚΉ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Αναστασιάδης ; " Μας έβαλαν το πιστόλι στο κρόταφο", " Εφάτσιησα τα χέρια μου στο τραπέζι".

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

16/3/2013 Η Κύπρος κυρύσσεται από τον κ. Αναστασιάδη σε κατάσταση "έκτακτης ανάγκης". Αναστέλλεται η λειτουργία του συντάγματος και η κυβέρνηση εκδίδει διατάγματα, όπως σε μια στρατιωτική δικτατορία της δεκαετίας του 1970. Επιβάλλεται η τροϊκανή κυριαρχία και η κυβέρνηση Αναστασιάδη λειτουργεί ως τοποτηρητής των συμφερόντων της.

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ

16/7/2013 Συζήτηση στη βουλή για τις παράνομες προσλήψεις στο προεδρικό και σε κάθε υπουργείο με συμβούλους, συνεργάτες, εμπειρογνώμονες. Τις προσλήψεις τελικά ρύθμισε νόμος που ψηφίστηκε το 2024!!!

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

2013 Η οικονομική κρίση κτυπά αλύπητα την κυπριακή κοινωνία και ο κ. Αναστασιάδης αυξάνει την κρατική χορηγία προς τα κόμματα κατά 3,000,000 ευρώ

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΜΕ ΧΑΡΤΆΚΙΑ

2013 Ο κ. Αναστασιάδης κυκλοφορεί τη χάρτα δεοντολογίας για να αντιμετώπισει "τη σήψη και τη διαφθορά" των πολιτικών 

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΑΠΑΤΗ

2013 Αναστασιάδης :" Θα οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης οι ένοχοι της οικονομικής καταστροφής"

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΥΠΟΣΚΑΨΗ ΘΕΣΜΩΝ

Στις 15/4/2015 ο τότε Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης  κατήγγειλε ότι " οι κατηγορούμενοι μετατρέπονται  σε  κατήγορους με τη συνδρομή του Ανώτατου Άρχοντα της χώρας"  αναφερόμενος στην υποστήριξη που παρείχε ο κ. Αναστασιάδης στον παυθέντα και καταδικασθέντα Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα Ρίκκο Ερωτοκρίτου.

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

11/7/2015 Παραιτήθηκε ο Προϊστάμενος της ΚΥΠ  Αντρέας Πενταράς λόγω του σκανδάλου με τις παρακολουθήσεις.

1/3/2019 ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ

Έκθεση ερευνητικής Επιτροπής για την κατάρρευση του Συνεργατισμού:"Οι ευθύνες του Υπουργού Οικονομικών (Χάρης Γεωργιάδης) υπήρξαν βαρύτατες για την κατάρρευση του ΣΠΤ."

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟΥ

10/2/2020 Καταγγελίες Γενικού Ελεγκτή στη Βουλή για πολιτικογράφησεις. Ο βουλευτής Γ. Περδίκης δηλώνει :" Οι κυβερνώντες πλέουν σε πελάγη παρανομίας".

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

2020 Νέα έκτακτη ανάγκη ( κορωνοϊός) δίνει την ευκαρία στην κυβέρνηση για δεύτερη φορά να κυβερνά με διατάγματα και να στερεί τις ελευθερίες των πολιτών για το "καλό " τους.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο Κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΌΠΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΘΑ ΉΤΑΝ ΦΥΛΑΚΗ ΕΦ΄ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ.

Το δεύτερο ερώτημα που τίθεται είναι τι εννοεί ο κ. Αναστασιάδης όταν βάζει το δίλημμα "

κράτος δικαίου ή το κράτος του διαδικτύου;"

Το διαζευκτικό "ή" είναι αταίριαστο και μη λογικό γιατί οι δυο επιλογές δεν είναι αντίθετες.

Δηλαδή αν κάποιος βάλει το δίλημμα " κράτος δικαίου ή γραφειοκρατικό κράτος"  είναι ανεδαφικό γιατί το κράτος μπορεί να είναι και δικαίου και γραφειοκρατικό.

Το κράτος του διαδικτύου στο οποίο αναφέρεται ο κύριος Αναστασιάδης υποδηλώνει σίγουρα την αλλαγή του επικοινωνιακού συστήματος της εποχής μας ( από το γραπτό λόγο στην τεχνοδικτυακή επικοινωνία με άλλα χαρακτηριστικά) στην οποία προσπαθεί να προσαρμοστεί το κράτος με τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας.

Λογικά είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος τι ενννοεί με το κράτος του διαδικτύου πέρα από το να ειρωνευτεί αυτούς που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο. Αλλά και η ειρωνεία είναι μη λογική με την έννοια ότι είναι το νέο επικοινωνιακό σύστημα στο οποίο όλοι θα πρέπει να προσαρμοστούν. Εντάξει, ο ΔΗΣΥ θέλει να ελέγξει αυτό το επικοινωνιακό σύστημα με τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων , τις κάμερες και τέτοια , γιατί για κάποιο λόγω φοβούνται το άγνωστο και το ανεξέλεγκτο και επιθυμούν να διασφαλίσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Δικαίωμά τους.

Ουσιαστικά το ερώτημα είναι: μπορεί να υπάρξει στο μέλλον ένα κράτος διαδικτύου; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι. Με την ολοκλήρωση του επικοινωνιακού συστήματος , που βρίσκεται στις απαρχές του τώρα, το κράτος ως σύστημα θα καταργηθεί. Αυτό που φοβάσαι θα γίνει είτε σου αρέσει κύριε Αναστασιάδη είτε όχι. Άνοιξε και κανένα βιβλίο να διαβάσεις πέρα από τα επικοινωνιακά που βαρεθήκαμε.

Βασικά το δίλημμα  που θέτει  ο κ. Αναστασιάδης ως πραγματικό αφορά πράγματα που είναι ανύπαρκτα, .δηλαδή ούτε κράτος δικαίου υπάρχει ούτε κράτος διαδικτύου

Η επανεμφάνιση του κ. Αναστασιάδη ήταν ανούσια και έγινε μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν τα συστημικά ΜΜΕ.