Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 Ο Μπιλ Γκέιτς  σε ένα εκτενές κείμενό του -εκτενή αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν στα ΜΜΕ στις 26/8/2026- αναφέρεται και στην απώλεια θέσεων εργασίας λόγω της τεχνητής νοημοσύνης και των ρομπότ που βασίζονται σε αυτή. Και σημειώνει ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως σχέδιο για τις τεράστιες ανατροπές που θα επιφέρει. 

Η λεγόμενη κοινωνία της εργασίας της νεοτερικότητας  πιέζεται ποικιλότροπα στις μέρες μας. 

-Η ίδια η τεχνολογία δημιουργεί νέες αυτόνομες θέσεις εργασίας και όχι εξαρτημένες.

- Η τεχνητή νοημοσύνη και τα ρομπότ σταδιακά θα εκτοπίζουν από την εργασία όλο και μεγαλύτερο αριθμό μισθωτών.

- Εκτός από την τεχνολογία πίεση,  στην εργασία στις μέρες μας ασκείται και από την μετανάστευση η οποία όχι μόνο δεν θα περιοριστεί αλλά και θα αυξηθεί. Ήδη η μαζική μετανάστευση οδήγησε στην απαξίωση ορισμένων επαγγελμάτων από τις τοπικές κοινωνίες.

Αυτές οι εξελίξεις είναι τεράστιας σημασίας για το μέλλον της ανθρωπότητας, Στο παρόν στάδιο δημιουργούν αβεβαιότητα και ανασφάλεια γιατί ακριβώς δεν υπάρχει κανέναν σχέδιο.. Για παράδειγμα στην Κύπρο συζητούν για εξόφληση του κρατικού χρέους προς το ΤΚΑ σε 40 χρόνια!!! Είναι για να γελάς.

Η αβεβαιότητα  του παρόντος συνδέεται και με τις γνωσιολογικές μας βεβαιότητες που δεν μπορούν να δώσουν απαντήσεις στις προκλήσεις του παρόντος. ΄Ετσι διαβάζουμε ότι στις ΗΠΑ μια πρόταση είναι η καταβολή μισθού σε κάθε πολίτη χωρίς να εργάζεται!!!

Η γνώση της νεοτερικότητας  στην οικονομική επιστήμη στηρίζεται στην αρχή ότι το σύστημα ανήκει στην ιδιοκτησία. Για παράδειγμα η ιδιοκτησία επί των μέσων παραγωγής αποτέλεσε το συγκρουσιακό στοιχείο του φιλελευθερισμού - ιδιωτική ιδιοκτησία- και του σοσιαλισμού -κρατική ιδιοκτησία.

Για παράδειγμα στη φεουδαρχία  ο ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής ταυτίζεται με τον ιδιοκτήτη του . συστήματος της παραγωγής. Έτσι συμπεριέλαβε στην ιδιοκτησία του και τον φορέα της εργασίας και τον μετέβαλε σε δουλοπάροικο.. Η  μετα-φεουδαλική νεοτερικότητα το μόνο που έκανε ήταν να περιορίσει την ιδιοκτησία στην εργασία που παρεχόταν για συγκεκριμένο χρόνο, ώστε να διασωθεί η ατομική ελευθερία του φορέα της εργασίας. Γι αυτό δημιουργήθηκε η σύμβαση εργασίας σύμφωνα με την οποία ο φορέας της εργασίας εκχωρούσε την εργασιακή του δύναμη έναντι αμοιβής. Αυτά είναι τα δεδομένα της νεοτερικότητας.

Το πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που οι γνώσεις είναι ελλιπείς, άρα δεν μπορούν να προσφέρουν  κάποιο σχέδιο για το μέλλον. Για παράδειγμα:

- δεν γίνεται στις μέρες μας καμία διάκριση της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και της ιδιοκτησίας του συστήματος είτε συνολικά είτε στα πλαίσια μιας επιχείρησης. Η διάκριση ενέχει τεράστια σημασία.

- δεν γίνεται κανένας λόγος για την κοινωνική ελευθερία που συνεπάγεται την απόρριψη της μισθωτής/εξαρτημένης εργασίας

- ούτε καν έχει καταπιαστεί η νεοτερικότητα με την μελέτη της διαχρονίας περιοριζόμενη στην στενοκεφαλιά της, Για παράδειγμα εκτός από την κοινωνία της εργασίας, υπάρχει εξελικτικά και η κοινωνία της σχόλης και ακόμα η εταιρική κοινωνία.

Την αβεβαιότητα , λοιπόν, στις μέρες μας την δημιουργεί σε μεγάλο βαθμό η γνωσιολογική μας ανεπάρκεια. Ανεπάρκεια η οποία δεν αφορά μόνο την εργασία αλλά και το πολιτικό σύστημα όπου και εκεί εφαρμόζεται η αρχή πως το σύστημα ανήκει στην ιδιοκτησία. Έτσι η πολιτική και η οικονομική ολιγαρχία θεωρούνται ιδιοκτήτες του πολιτικού και οικονομικού συστήματος  και αποφασίζουν και διατάσσουν ανέλεγκτα κατά το πρότυπο της φεουδαρχίας χωρίς να ντρέπονται. Αυτή η πραγματικότητα εμποδίζει τις κοινωνίες να προχωρήσουν στο μέλλον και δημιουργούν τις αβεβαιότητες

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (3): ΣΕΝΑΡΙΑ

 Ανεξάρτητα από τις συγκρούσεις που εκτυλίσσονται μπροστά μας  σε πγκόσμιο ή τοπικό επίπεδο  ο αυριανός κόσμος θα γεννηθεί από δύο σημαίνουσες αλλαγές.

Η πρώτη είναι η τεχνητή νοημοσύνη σε συνάρτηση με την έκπτωση του ανθρώπου από την οικονομική εργασία. Δεν είναι κάτο μακρινό αλλά κάτι μεσοπρόθεσμο. Ακόμα και αν ακολουθούνται πολιτικές επιβράδυνσης , δεν μπορεί να αποφευχθεί τελικά ή απαλλαγή του ανθρώπου  από τη δουλεία της μισθωτής εργασίας. 

Η δεύτερη αλλαγή αφορά τη χρήση των προσωπικών δεδομένων που συνδέεται με το νέο επικοινωνιακό σύστημα και που προσδίδει στον κάτοχό τους μεγάλη δύναμη. Επί του παρόντος υποβόσκει μια σύγκρουση των ολιγαρχών που ελέγχουν την κρατική εξουσία με  τους ολιγάρχες των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών. Αυτή η σύγκρουση θα είναι εξίσου θεμελιακή για το αύριο του πλανήτη.

Θα μπορούσε με ευκολία κάποιος να υποστηρίξει ότι η τυχόν  επικράτηση της παραδοσιακής ολιγαρχία; του κράτους θα έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή ενός ψηφιακού ολοκληρωτισμού, ενώ η επικράτηση των μεγάλων τεχνολογικών κολοσσών - των νέων  ολιγαρχών- θα οδηγούσε σε ιδιωτικά ψηφιακά φέουδα. Καμιά επιλογή είναι συμφέρουσα για την κοινωνία. 

Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που είναι πολύ ενδιαφέρουσα και αφορά την κοινωνία. Αν η σύγκρουση τους οδηγηθεί σε αδιέξοδο, τότε θα θελήσουν να πρσεταιριστούν την κοινωνία. Αυτοί που έχουν συμφέρον να το πράξουν είναι οι νέοι ολιγάρχες εναντίον των παραδοσιακών ολιγαρχών που υπερτερούν στη βία.. Σε αυτή την περίπτωση οι αλλαγές θα είναι τεράστιες και ένας νέος κόσμος θα δημιουργηθεί , τελείως διαφορετικός από τον υφιστάμενο. 

Σε ένα επόμενο κείμενο θα αναφερθώ και στην έκπτωση του ανθρώπου από την οικονομική εργασία, κάτι εξίσου σημαντικό από την άποψη της πλανητικής εξέλιξης.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ(2): ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

 Η απάτη των λεγόμενων προσωπικών δεδομένων είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη του κοσμοσυστήματος.  Τα προσωπικά δεδομένα αφορούν την ατομική/ιδωτική ζωή του ανθρώπου, ενώ οι ολιγάρχες της ΕΕ και τα τοπικά φερέφωνά τους συμπεριέλαβαν και τα κοινωνικά και τα πολιτικά δεδομένα.

Επομένως ,στο παρόντα χρόνο υπάρχουν δύο δρόμοι σε σχέση με τα ψηφιακά δεδομένα, που είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι υπάρχουν :  ο ένας δρόμος είναι τα κοινωνικά/οικονομικά /πολιτικά δεδομένα να ενταχθούν σε ένα περιβάλλον κοινωνικής διαφάνειας, ενώ ο άλλος δρόμος είναι να παραμείνουν κρυφά , όπως προωθεί σήμερα η διεθνής και η τοπική ολιγαρχία.

Αν υπερισχύσει  τελικά ο δρόμος της αδιαφάνειας της πολιτικής και παραδοσιακής ολιγαρχίας , τότε το μέλλον είναι ο ψηφιακός ολοκληρωτισμός. Πρότυπο θα είναι η Κίνα.

Γιατί αυτό; Γιατί τα λεγομενα "προσωπικά δεδομένα " είναι κρυφά για τους πολίτες αλλά ορατά για τους ολιγάρχες της εξουσίας. Δίνει μια τρομακτική δύναμη στους κατόχους αυτών των δεδομένων για επιβολή της καθολικής επιτήρησης αλλά και του αποκλεισμού με το πάτημα ενός κουμπιού. Απίστευτες δυνατότητες. Το "Πανοπτικον" του Φουκώ υλοποιείται στη ψηφιακή εποχή.

Για να γίνει πιο κατανοητό το ζήτημα να σκεφτούμε το λεγόμενο ψηφιακό ευρώ. Σε ένα σύστημα διαφάνειας  οι ιδωτικές εταιρείες δεν θα μπορούν να παίρνουν ανεξέλεγκτες προμήθειες ή να κλειδαμπαρώνουν οικονομικά δεδομένα και η διαφθορά με το μαύρο χρήμα των πολιτικών και των μαφιόζων θα εξαφανιστεί.

Αν μείνει  στα χέρια μιας ανεξέλεγκτης κομματικής εξουσίας, τότε θα οδηγήσει στον ψηφιακό ολκληρωτισμό. Ας μην ξεχνάμε τον "πόλεμο" κατά των μετρητών. Τα μετρητά διευκολύνουν το μαύρο χρήμα και την φοροδιαφυγή και το έγκλημα , λένε, τη στιγμή που με το παράθυρο των  offshore εταιρειών γίνονται ψηφιακές μεταφορές καθώς και με άλλα παραθυράκια που οι ίδιοι ψήφισαν. Ας μην ξεχνάμε τους περιορισμούς από τις τράπεζες στην ανάληψη των δικών σας χρημάτων.

Άρα, τα προσωπικά δεδομένα είναι μια εκπόρνευση των λέξεων που στοχεύει στην χειραγώγηση των πολιτών. Δεν είναι τυχαία αλλά προγραμματισμένη από τους δολοπλόκους ολιγάρχες. 

Αυτή τη στιγμή στην προώθηση της αδιαφανούς συλλογής δεδομένων για το κάθε άτομο ξεχωριστά  πρωτοστατούν οι πολιτικοί ολιγαρχία (κόμματα, κράτος) ,οι παραδοσιακοί ολιγάρχες των τραπεζών αλλά και οι νέοι ολιγάρχες , οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίες  (big tech).

Και οι πολίτες; Τίποτε, καμία αντίδραση. Γιατί "τα ευτυχισμένα παιδιά της Κίρκης" να αντιδράσουν; Όλα είναι πιο εύκολα.Έχουν επιλογές. Για παράδειγμα να ανησυχούν τι θα γίνει με τα προσωπικά τους δεδομένα ή να αντιδρούν στο γεγονός ότι το κράτος και οι τράπεζες και οι εταιρείες κατακρατούν δεδομένα τους. Ευκολία ή ελευθερία;

Επομένως για την εξέλιξη στο μέλλον σε ένα πρώτο επίπεδο ενέχει τεράστια σημασία η συνεργασίων των τριών ομάδων ολιγαρχών. Υπάρχουν τριβές αλλά όχι αδιέξοδα επί του παρόντος.

ΥΓ. Είναι γεγονός ότι η κομματική εξουσία ελέγχει τα δεδομένα. Όχι μόνο γιατί έχει ιδιωτικοποιηθεί η κρατικής εξουσία και υπηρετεί τα κόμματα αλλά και γιατί το ομολογούν οι ίδιοι. Στις  12/6/2008 ο βουλευτής Γ. Περδίκης δήλωνε δημόσια πως την  Επίτροπο Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων " την γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι"!!! Στις 10/9/2008 ενώπιον της επιτροπή νομικών της βουλής η Επίτροπος δήλωνε ότι "τα΄κόμματα όχι απλώς με γράφουν , αλλά με γράφουν κανονικότατα"!!! Στι ς18/11/2008 μιλώντας ενώπιον της βουλής κατήγγειλε  πολιτικούς, βουλευτές και κόμματα  παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα πολιτών!!! Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ στις 14/9/2008 καταγγέλλει ότι τα κόμματα που ψήφισαν τον νόμο γαι την προστασία των προσωπικών δεδομένων, την ίδια στιγμή τον παραβίαζουν!!! Υπάρχουν και άλλες αποδείξεις για το ρόλο των κομμάτων, αλλά σταματώ εδώ.

ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΕΙΣ ΛΕΞΕΩΝ : ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

 Συνήθης πρακτική των ολιγαρχικών είναι να αλλάζουν το νόημα των λέξεων, ώστε να ελέγχουν την σκέψη των ανθρώπων. Δεν δημσιουργούν οι ίδιοι τις λέξεις γιατί δεν υπάρχει τάτοια ανάγκη,  αλλά τις ποκτούν έτοιμες από τους αρχαίους συνήθως και δίνουν το περιεχόμενο που τους βολεύει με διάφορους ανόητους συλλογισμούς. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΗΜΟΣΙΟΣ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΧΟΥΝ ΕΚΠΟΡΝΕΥΤΕΊ Ως ΕΝΝΟΙΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ.

Σε αυτό το κείμενο θα ασχοληθώ με την εκπόρνευση της φράσης ¨προσωπικά δεδομένα" από την ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα. Αφορμή ήταν η καταγγελία ενός κυπατζή κατά του Μακάριου Δρουσίωτη για αποκάλυψη προσωπικών δεδομένων.

Προσωπικά δεδομένα είναι κάθε πληροφορία που αφορά έναν ζωντανό άνθρωπο και μπορεί να τον  δείξει ή να τον ξεχωρίσει από τους άλλους, λένε οι επίσημοι ορισμοί. Και στη συνέχεια η εξουσία αποφασίζει με παραδείγματα ποιες πληροφορίες εντάσσονται στα προσωπικά δεδομένα: 

- όνομα και επώνυμο Χορηγούνται στο πλαίσιο της διάκρισης της ατομικότητας σε μια κοινωνία ομοειδών. Το όνομα και το επώνυμο αφορούν την κοινωνική μου ζωή, δεν είναι προσωπικό δεδομένο.

- διεύθυνση: είναι το όνομα του σπιτιού μου στο κοινωνικό πλαίσιο, δεν είναιπροσωπικό δεδομένο.

- αριθμός τηλεφώνου: είναι προσωπικό δεδομένο με την έννοια ότι είναι το μέσο επικοινωνίας και η επικοινωνία αφορά την ιδιωτική μου ζωή.

- αριθμός:ταυτότητας; δεν είναι προσωπικό δεδομένο , είναι ένας αριθμός που εκδίδει η εξουσία του κράτους για δικούς της σκοπούς , είναι κρατικό δεδομένο και όχι προσωπικό και χρησιμοποιείται "ιδωτικά" από τα κόμματα

υγεία: είναι  προσωπικό δεδομένο γιατί αφορά την ατομική μου ζωή.

πολιτικές απόψεις: είναι όχι προσωπικό αλλά πολιτικό δεδομένο , δηλαδή αφορά ολόκληρη την κοινωνία, όπως και η ψήφος

εργασία, φορολογία, ιδιοκτησία : είναι κοινωνικά δεδομένα και όχι προσωπικά. 

Τι είναι ττα προσωπικά δεδομένα; Είναι κάθε τι που αφορά την ατομική/ ιδιωτική μου ζώή. Τίποτε άλλο.  Η κοινωνική μας ζωή και η πολιτική μας ζωή δεν είναι προσωπικό δεδομένο , όπως μας τα τσουβαλιάζει όλα η ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα. Πιο απλά η ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα αποφάσισαν ότι δεν είναι αποδεκτή  η διάκριση της ζωής σε ατομική , κοινωνική και πολιτική και την ενοποίησαν προοικονομώντας την αυριανή μας δουλεία!!!

Σε ορισμένες χώρες τα εισοδήματα, η περιουσία, η φορολογία είναι δημόσια και υπάρχει κοινωνικός έλεγχος . Αν κάποιοι θέλουν να τα κρύψουν είναι γιατί έχουν λόγους που δεν σχετίζονται με το κοινό μας καλό.

Ο κυπατζής που κατήγγειλε τον Μακάριο Δρουσιώτη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων στηρίχθηκε στις στρεβλώσεις που επέβαλε η ΕΕ ενάντια σε κάθε λογική,ότι  το επάγγελμα και ειδικά κυπατζής είναι προσωπικό δεδομένο. Αν ήταν προσωπικό δεδομένα θα έπρεπε να ζει στην κορυφή ενός βουνού μόνος σου. 

Αλλή περίπτωση η Πρόεδρος της βουλής που υποστήριξε ότι η βιντεογράφηση στη βουλή μπορεί να παραβιάζει προσωπικά δεδομένα. Υποτίθεται ότι η βουλή είναι δημόσιος χώρος της πολιτικής, δηλαδή που αφορά ολόκληρη την κοινωνία, πώς γινέται στον συγκεκριμένο χώρο να υπάρχουν προσωπικά δεδομένα;

Αυτά , λοιπόν, που ονομάζει η ΕΕ "προσωπικά δεδομένα" δεν είναι τέτοια, αλλά είναι στοιχεία ολοκληρωτικού ελέγχου του ανθρώπου που συνάδουν με ολοκληρωτικά καθεστώτα  που σταδιακά και ύπουλα προωθούν μισάνθρωπες αντιλήψεις.

ΤΟ "ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ" ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 Η τακτική του "διάιρει και βασίλευε" είναι γνωστή στους Κύπριους καθώς η αγγλική αποικιοκρατική πολιτική στην Κύπρο συνδέθηκε με το διαίρει και βασίλευε. Η τακτική αυτή χρησιμοποιείται από τους κατόχους της εξουσίας στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό με σκοπό της ανεμπόδιστη άσκηση της εξουσίας του. Παρεμποδίζεται η ενότητα κάποιων , ώστε να διαιωνιστεί η εξουσία του κατόχου.

Δεν θα αναφερθώ στο διαίρει και βασίλευε στις διεθνείς σχέσεις. Θα περιοριστώ στο διαίρει και βασίλευε στην εσωτερική πολιτική. Αυτή η τακτική στο εσωτερικό μιας χώρας μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν υπάρχει  εξουσιαστικό πολίτευμα του ενός ή των λίγων σε όλες τις παραλλαγές. Στο εσωτερικό μιας χώρας δεν εφαρμόζεται το διαίρει και βασίλευε μόνο στη δημοκρατία. Γιατί είναι μη λογικό η κοινωνία να διαιρεί τον εαυτό της για να μην έχει την εξουσία!!! Φυσικά το πολίτευμα που έχουμε σήμερα δεν είναι δημοκρατία, αλλά εκλόγιμη μοναρχία. Γι αυτό και εφαρμόζεται ποικολότροπα η τακτική του διαίρει και βασίλευε  από τους ολιγαρχικούς, ώστε ο λαός ποτέ να μην ενωθεί και να αποτελέσει κίνδυνο για την εξουσία τους.

Η κύρια αντίθεση που διαπερνά τη ζωή του κυπριακού κράτους είναι κληρονομιά σε μεγάλο βαθμό της αποικιοκρατίας και είναι η διάιρεση που επικράτησε στις μέρες μας με την ονομασία  "Ελληνοκύπριοι- Τουρκοκύπριοι". Είναι αποτελέσμα εξωτερικών επεμβάσεων αλλά και αποτέλεσμα επιλογών της άρχουσας τοπικής τάξης. Αν ήταν αυτόνομες επιλογές των ντόπιων ή λειτουργούσαν ως φερέφωνα  της διεθνούς τάξης  είναι ένα ζήτημα.

Παράλληλα και εντός των Ελληνοκυπρίων αναπτύχθησαν πολλές διαιρέσεις από την ηγετική τάξη. Τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας κυριαρχούσαν οι διαρέσεις "δεξιός-αριστερός", "μακαριακός -γριβικός", ενωτικός -ανεξαρτησιακός". Μετά το 1974 κάποιες διαρέσεις εξαφανίστηκαν  και άλλες μεταλλάχθηκαν και άλλες δημιουργήθηκαν.

Μετά το 1974 και σταδιακά επικράτησε στη κοινωνία και σήμερα είναι επικρατούσα η κομματική διάιρεση. Οι ολιγαρχικοί διαιρούν την κοινωνία σε ομάδες ώστε να κατοχυρώσουν ότι η εξουσία τους δεν θα κινδυνεύσει. Περίπου 50 % της κοινωνίας ακολουθεί την τακτική του διάιρει και βασίλευε των ολιγαρχικών. Είναι οι λεγόμενοι εθελόδουλοι που αποτελούν το πιο συντηρητικό και αντιδραστικό στοιχείο της κοινωνίας. Το υπόλοιπο 50% δεν υιοθετεί το διαίρει και βασίλευε των ολιγαρχικών κομμάτων.

Αυτή είναι η πιο σοβαρή διαίρεση σήμερα της κυπριακής κοινωνίας. Και είναι πολλαπλή κατοχυρώνοντας ότι δεν θα επηρεαστεί η εξουσία των ολιγαρχικών: ναι ή όχι στη διαίρεση σε κόμματα και στη συνέχεια άλλη διαίρεση  των μελών της κοινωνίας για επιλογή συγκεκριμένου κομμάτος. Αν η δουλειά του εξουσιαστή είναι να εξουσιάζει, η δουλειά του εξουσιαζόμενου ποια είναι;

Φυσικά οι ολιγαρχικοί εξουσιαστές  εφευρίσκουν συνεχώς διαιρέσεις ώστε η κοινωνία να μην ενωθεί ποτέ της. Αυτή είναι η δουλειά τους και αυτό μόνο ξέρουν να κάνουν.

Για παράδειγμα μόλις μια ομάδα εργαζομένων σηκώσει κεφάλι και διεκδικήσει κάτι, οι ολιγαρχικοί αμέσως θα φροντίσουν να στρέψουν την υπόλοιπη κοινωνία εναντίον της με ανόητα επιχειρήματα μεν, αλλά που υιοθετούν πολλοί αφελείς. Βασικά οι ολιγαρχικοί επικαλούνται την κοινωνία για να ακυρώσουν τις όποιες διεκδικήσεις.

Άλλο παράδειγμα είναι η λεγόμενη woke agenda  που συνδέθηκε με τον λεγόμενο δικαιωματισμό. Από μια άποψη η διεθνής ολιγαρχία και τα τοπικά φερέφωνά της κατήργησαν μονομερώς εργασιακά δικαιώματα και προώθησαν τον δικαιωματισμό ως μέσο αποπροσανατολισμού - γιατί το δικαίωμα δεν είναι ελευθερία- και διαίρεσης της κοινωνίας. 

Το αποτέλσμα είναι η συνεχής απώλεια και δικαωμάτων και στέρηση ελευθεριών στα μέλη της κοινωνίας.

Αυτές οι διαιρέσεις αν δεν ξεπεραστούν, οι ολιγαρχικοί θα συνεχίσουν το πάρτι τους σε βάρος των κοινωνιών. Οι κοινωνίες θα υποδουλωθούν σε ένα νέο σχέδιο ψηφιακού ολοκληρωτισμού. Και τα σημάδια συνεχώς εντείνονται.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

1. Πρωταγωνιστής  της γενικευμένης σύγκρουσης των τελευταίων ημερών είναι το ΔΗΚΟ. Θυμήθηκε το ένδοξο παρελθόν του και ζητούσε από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη επιπλέον θέσεις υπουργών και ακόμα διορισμό στα ΔΣ των ημοκρατικών ατόμων που δεν έκαναν αίτηση στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο.

2. Παράξενο ήταν το γεγονός πως ο Γενικός Εισαγγελέας δεν παρενέβη να ασκήσει ποινικές διώξεις. Γιατί με βάση τον ποινικό κώδικα (ΑΡΘΡΟ 105Α) υπήρξε ολοφάνερη προσπάθεια επηρεασμού αρχής για διορισμό ημετέρων, αυτό που λέμε ρουσφέτι. Ποινικό αδίκημα διέπραξαν τόσο ο Πρόεδρος του  ΔΗΚΟ όσο και ο Γενικός Γραμματέας με βάση τα  όσα διέρρεαν στον τύπο καθημερινά. Ποινικό αδίκημα διέπραξε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τους ,γιατί έπρεπε εντός τριών ημερών να καταγγείλει στην αστυνομία την προσπάθεια επηρεασμού του.

3.Τελικά , το "συγκυβερνών ΔΗΚΟ" (ποιο άρθρο του συντάγματος ή νόμου επιτρέπει να υπάρχει κάτι που λέγεται συγκυβερνών κόμμα) ικανοποιήθηκε και στο επίπεδο διορισμού Υπουργών και στο επίπεδο διορισμού μελών ΔΣ ημικρατικών. 

4. Το πρόβλημα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις όταν διαρρέει στον τύπο πως μόνο 74 από τα 95 μέλη ΔΣ προτάθηκαν από το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο. Τα υπόλοιπα 21 μέλη διορίστηκαν εκτός της ακολουθούμενης διαδικασίας. Η κυβέρνηση είχε υποχρέωση να το δηλώσει ευθύς αμέσως και να το δικαιολογήσει αλλά "έπαιξε πελλόν".

5. Τα κόμματα ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΑΛΜΑ κατηγορούν την κυβέρνηση για ρουσφέτια και η κυβέρνηση ανταπαντά διάφορα. Ότι η κατάσταση τώρα είναι καλύτερη από τον καιρό του ΔΗΣΑΚΕΛκαι το πάρτι των δυο κομμάτων τέλειωσε (ο Πρόεδρος νιώθει περήφανος που προέρχεται από το ΔΗΣΥ που έκανε πάρτι στους διορισμούς παλαιότερα).Ότι για κάποιους οργανισμούς δεν υπήρχε αρκετό ενδιαφέρον. Αυτό είναι ψέμα γιατί δημοσιοποιήθηκαν οι αιτήσεις ανά οργανισμό και είναι υπεραρκετές. Εξάλλου η κυβέρνηση μπορούσε να δημοσιοποιήσει, ως όφειλε , τον κατάλογο των 21 για να το υποστηρίξει, κάτι που δεν έκανε μέχρι σήμερα. 

6. Η έκπληξη ήταν ο Πρόεδρος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου και ειδικός σύμβουλος της κυβέρνησης σε θέματα δεοντολογίας Γιώργος  Αρέστη που δήλωσε "Γίνεται αυτή η φασαρία για το 20%;" Είναι ο ίδιος άνθρωπος που στις 12/10/2023 άλλα έλεγε εξυμνώντας τη διαφάνεια που επέφερε η κυβέρνηση στους διορισμούς ,γιατί αν δεν έκανε δεκτές τις εισηγήσεις του Γνωμοδοτικού  " θα πρέπει να δημοσιεύσουν αυτή την απόφασή τους και να δώσουν λόγους γιατί αποκλίνουν από τις εισηγήσεις". Τα ξέχασε όλα και τώρα μιλά για "φασαρία" κοροιδεύοντας τους πολίτες  αυτός ο συνταξιούχος δικαστής. Φυσικά ούτε αυτός παραιτήθηκε και έγινε ο κύριος διαφάνεια και αξιοκρατία 80%.

7. Η σύγκρουση δείχνει ότι πολιτικοί και κόμματα είναι αδίστακτοι στην προώθηση των συμφερόντων τους και δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Για παράδειγμα όλοι οι ολιγαρχικοί υποστηρίζουν με πάθος (εγώ λέω βλακωδώς) ότι με τις εκλογές αποδίδεται δικαιοσύνη. Εφόσον στις τελευταίες εκλογές έχασαν οι υποψήφιοι ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ και κέρδισε ο κύριος Χριστοδουλίδης σημαίνει ότι απονεμήθηκε και δικαιοσύνη για τις αμαρτίες των αποτυχόντων και κλείει το θέμα. Ποιο το νόημα να το επαναφέρει ο Χριστοδουλίδης το θέμα του ρουσφετιού του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ; Οι πολίτες τους τιμώρησαν και τώρα κρίνεται μόνο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.  

Φυσικά όλοι έχουν αντιληφθεί ότι το διακύβευμα της σύγκρουσης δεν είναι ούτε τα ρουσφέτια ούτε οι διαδικασίες, το διακύβευμα είναι μόνο οι προεδρικές εκλογές του 2028 ή ποιος ξεδιάντροπος θα καθίσει στη θέση του μονάρχη εν έτει 2028. 

Η ΒΟΥΛΗ ΩΣ ΠΡΟΑΓΩΓΟΣ ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

 Το πιο κάτω κείμενο είναι απότοκος της παρακολούθησης μιας συνεδρίασης της κυπριακής βουλής, οπόταν και μου γεννήθηκαν πολλές απορίες.

Δεν μπόρεσα να αντιληφθώ γιατί οι βουλευτές μιλούν στις συνεδριάσεις της ολομέλειας κατά την ψήφιση νομοθεσιών. Ο διάλογος έχει νόημα μόνο στην περίπτωση που με επιχειρήματα  προσπαθεί κάποιος να πείσει για την ορθότητα της θέσης του ή για τη δική του αλήθεια. Διάλογος χωρίς πειθώ είναι σπατάλη χρόνου και φθορά της φαιάς ουσίας. Από τη στιγμή που κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων οι θέσεις όλων των βουλευτών είναι προαποφασισμένες και κανένας δεν αλλάζει τη θέση του γιατί άκουει τα επιχειρήματα του άλλου, τότε γιατί μιλούν οι βουλευτές ; Ποιο νόημα έχει ένας διάλογος κωφών;

Κάποιος μπορεί να πει ότι μιλούν για να τους ακούσει ο λαός μέσα από τα διάφορα μέσα. Μα και αυτό είναι γελοίο. Μπορεί ο καθένας με ένα βίντεο που θα κυκλοφορεί να λέει τη θέση του. Δεν χρειάζεται να μιλούν στις συνεδριάσεις της βουλής.

Κάποιος θα πει ότι στη συνεδρίαση της βουλής υποβάλλονται τροποποιήσεις σε μια νομοθεσία. Ναι, αλλά το αποτέλεσμα είναι γνωστό από πριν, κατά τη συνεδρία μιας Επιτροπής.Δηλαδή δεν υπάρχει λόγος να επιχειρηματολογήσει κάποιος. 

Ένα τέτοιο σκηνικό είναι παντελώς ανούσιο και κυριολεκτικά αυτοί που μιλούν είναι αξιολύπητοι. Το μόνο "ενδιαφέρον" σε τέτοιο σκηνικό είναι κάποια ένταση άνευ ουσίας για να γίνει ανεκτή η μίζερη ζωή των βουλευτών. Σε ένα τέτοιο σκηνικό δεν χρειάζεται κάποιος να έχει προσόντα για να γίνει βουλευτής, αρκεί να σηκώνει το χέρι του ή να πατά ένα κουμπί κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας. Θέλω να πω ότι δεν χρειάζεται ένας βουλευτής να είναι οξυδερκής ή ετοιμόλογος ή γνωστικός ή κάτοχος της γλώσσας στα πλαίσια μιας ρητορικής αντιπαράθεσης.  Αυτά είναι περιττά. Το μεγαλύτερο προσόν είναι να είσαι πιστός υπηρέτης του κόμματος ή του αρχηγού του.

Σέ ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας τι κάνει ο Πρόεδρος της βουλής ; Τίποτε απολύτως. Είναι τόσο τυποποιημένες οι διαδικασίες (ποιος θα μίλήσει για το τίποτε, πόσο θα μιλήσει, ποιος θα δευτερολογήσει) που την εργασία αυτή θα μπορούσε να την αναλάβει άνετα ένα ρομπότ. Άλλο να συντονίζεις μια συζήτηση που αναζητά την αλήθεια και απαιτούνται τρομερές ικανότητες, και άλλο να συντονίζεις μια τυποποιημένη διαδικασία προαναγγελθέντος αποτελέσματος άνευ οποιασδήποτε ουσίας. Θέλω να πως ότι το επίπεδο της βουλής έχει ως κύριο, χαρακτηριστικό την υποβάθμιση των απαιτήσεων σε τέτοιο βαθμό που η απέχθεια του κόσμου δικαιολογείται απόλυτα. 

Το ερώτημα παραμένει: γιατί μιλούν οι βουλευτές στην ολομέλεια και εκτίθενται τόσο πολύ -όχι με τις δημιουργικές τους ικανότητες -αλλά με τη πονηριά; Η αυτοϋποβάθμιση είναι κατάντια για το ανθρώπινο γένος. Φυσικά , οι ολιγαρχικοί ουδέποτε ανησύχησαν για την πτώση του επιπέδου τους, αφού η κύρια φροντίδα τους είναι ο πλούτος, τα προνόμια και η εξουσία τους. ΟΣΟ ΤΑ ΚΑΤΕΧΟΥΝ , ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ .

ΥΓ. ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΕΊΝΑΙ Η ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ. ΟΣΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟΝ ΌΡΟ "ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ" ΠΙΣΤΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ.

ΝΕΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΠΑΛΙΕΣ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΕΣ

 Η απόφαση του Υπουργείο Εσωτερικών να διαφοροποιήσει τις νέες ταυτότητες με την αφαίρεση στοιχείων του πατέρα και μητέρας  προκάλεσε  δικαιολογημένες αντιδράσεις.

Δικαιολογημένες γιατί η κυβέρνηση είχε υποχρέωση να ενημερώσει τους πολίτες και όχι στα κρυφά, στα μουλωχτά, να δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος των πολιτών. Δεν γίνεται τη διαφάνεια να τη θυμόμαστε  όποτε μας συμφέρει.

Δεν θα σταθώ στις αντιδράσεις κάποιων κομμάτων γιατί δεν είδα καμία απολύτως επιχειρηματολογία. Δηλαδή , η διαδικασία επιβολής του κράτους συνοδευόταν από τη διαδικασία αντίδρασης κάποιων κομμάτων είτε θετικά είτε αρνητικά

Κάποια επιχειρηματολογία από την πλευρά της κρατικής προσέγγισης προέβαλε σε ανάρτηση του (29/7/2026) ο Α. Αιμιλιανίδης, Πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών. Το κείμενο γράφτηκε για να υποστηρίξει τις αλλαγές στις ταυτότητες. Ποια επιχειρηματολογία προβάλλει;

1. "Η ταυτότητα είναι δημόσιο έγγραφο" ενώ σε άλλο σημείο υποστηρίζει ότι είναι "κρατικό έγγραφο". Σίγουρα ορθό είναι το δεύτερο. Δημόσιο είναι το αναφερόμενο στο δήμο, όμως δήμος στις μέρες μας δεν υπάρχει, δηλαδή θεσμικό όργανο που συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και αποφασίζει. Γι αυτό και δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία. Η χρήση των λέξεων "δημόσιο" και "δημοκρατία" συνιστά εκπόρνευση των λέξεων για εξαπάτηση του λαού.

2."Συνιστά άσκηση κρατικής εξουσίας δηλαδή επιβολής και όχι σχέση ισοτιμίας". Η πιο πάνω αναφορά είναι αυτονόητη. Εξάλλου σημειώνεται και στην ταυτότητα: " υπηκοότητα - κυπριακή". Είμαστε υπήκοοι, δηλαδή πολιτικά δούλοι και όχι πολίτες του κράτους. Γιατί τόση έμφαση σε μια ασημάντοτητα; Φυσικά στην ιστορία πάντοτε υπήρχαν οι εθελόδουλοι που η δουλειά τους ήταν να υπηρετούν τους άφεντές τους και εκείνοι που διεκδικούν κάτι καλύτερο. Γιατί λοιπόν ένας επιστήμονας προβάλλει κάτι αυτονόητο για την εξουσία του κράτους; Σίγουρα δεν είναι σχέσεις ισοτιμίας . Ισότιμοι οι άνθρωποι είναι μόνο στη δημοκρατία και όχι στην εκλόγιμη μοναρχία. Και αυτό αυτονόητο.

3."'Οπως σε όλες τις σχέσεις κρατικής εξουσίας, όσο λιγότερες οι υποχρεώσεις του πολίτη για δημόσια αναφορά προσωπικών  του στοιχείων τόσο το καλύτερο". Φυσικά η πιο πάνω αναφορά είναι προπαγανδιστική , είναι η γλώσσα της εξουσίας που παραποιεί τα γεγονότα κατά πως την βολεύει. Η έκδοση του δελτίου ταυτότητας δεν σχετίζεται με τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του υπηκόου. Είναι μονομερής πράξη επιβολής της κρατικής εξουσίας με την οποία ο πολίτης εξαναγκάζεται έκων-άκων σε τακτά χρονικά διαστήματα να πληρώνει υπερβολικά ποσά για να αποκτήσει το χαρτί. Δεύτερο, το έγγραφο δεν κοινοποιείται σε όλους για να θεωρηθεί έστω "δημόσιο". Τρίτο,το σημαντικό δεν είναι τα στοιχεία που κοινοποιούνται, αλλά τα στοιχεία που έχει συσσωρευμένα το κράτος και με διασυνδέσεις μπορεί κυριολεκτικά να σε επιτηρεί , όπως ένας τύραννος. Φυσικά ο κ. Αιμιλιανίδης μπορεί να πιστεύει ότι θα τους επιτηρεί όλους το κράτος εκτός από τον ίδιο.

4. "Η ταυτότητα δεν είναι έγγρ αφο αυτοπροσδιορισμού αλλά ετεροπροσδιορισμού". Πρέπει να εκφράζουμε σωστά τα νοήματα: "Το δελτίο ταυτότητας σήμερα δεν είναι έγγραφο αυτοπροσδιορισμού αλλά ετεροπροσδιορισμού". Υποστηρίζει , δηλαδή, ότι το δελτίο ταυτότητας δεν είναι έκρφραση ελευθερίας αλλά εξάρτησης. Σωστό, το ανέφερες και προηγουμένως. Είπαμε προπαγάνδα, αλλά να μην το παρατραβούμε με λεκτικές ακροβασίες. Ο άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται μόνο στη δημοκρατία και όχι στην εκλόγιμη μοναρχία.  Η διαφωνία μας είναι πως εσύ υποστηρίζεις πως ο άνθρωπος ετεροπροσδιορίζεται στη δημοκρατία και επιχειρηματολογείς!!! 

5." δημιουργείται αυτονόητα δυσμενής διάκριση σε όσους δεν θέλουν να αποκαλυφθούν τα στοιχεία". Υποστηρίζει ότι αν επιτραπεί επιλογή,  θα είναι δυσμενής διάκριση σε όσους θα επιλέξουν να μην υπάρχει το όνομα πατέρα-μητέρας. Γιατί όμως; Γράφει ένα αυτονόητα και ξεμπέρδεψε. Όμως η πιο πάνω θέση έρχεται σε αντίθεση με τη δική του αναφορά πως είναι καλύτερο να υπάρχουν λιγότερα στοιχεία για δημόσια αναφορά. Τελικά ποιο είναι το καλύτερο πέρα από τη σύγχυση που προσπαθεί να προκαλέσει ως υμνωδός της κρατικής εξουσίας;

Όλα τα πιο πάνω είναι στήρικτες θέσεις από άνθρώπους του συστήματος που δεν τολμούν να πουν την αλήθεια,γιατί υπηρετούν άλλες καταστάσεις. Είναι γεγονός ότι οι φορείς της κρατικής εξουσίας σήμερα και οι διάφοροι συγκατανευσιφάγοι  τους, που υπηρετούν τη διεθνή ολιγαρχία ως νομάρχες, δεν θέλουν να ακούσουν ούτε για έθνος ούτε για οικογενεία, αλλά μόνο για άτομο. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια. Τα άλλα όλα είναι παραμύθια. Και δεν είχαν ποτέ το θάρρος να προβάλουν την επιχειρηματολογία τους αλλά ως μηρυκαστικά αναμασούν τα της διεθνούς ολιγαρχίας.

Απέναντι σε αυτή την κατάντια του κυπριακού κράτους κάθε αντίδραση κρατά σε αυτή τη φάση ζωντανή μια λέξη, ελευθερία. Δεν συνιστά πρόοδο να προωθείς την όποια θέση εν αγνοία των πολιτών.

.

ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ;

 Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη εντείνει τις προσπάθειές της για ψηφιακό έλεγχο της κοινωνίας και με διάφορα προσχήματα. Ειδικότερα:

3/7/2026 Δήλωση Γενικού Εισαγγελέα στη Βουλή για προώθηση νομοθεσίας για τα Fakenews

3/7/2026 Δήλωση Γενικού Εισαγγελέα στη Βουλή για προώθηση της τροποποίηση του συντάγματος για παρακολουθήσεις τηλεφώνων από την ΚΥΠ χωρίας άδεια δικαστή.

7/7/2036 Ανακοίνωση αρχηγείου αστυνομίας  για τοποθέτηση καμερών τεχνητής νοημοσύνης για εντοπισμό οδηγών που χρησιμοποιούν κινητά

9/7/2026 προώθηση του CHAT CONTROL 1.0  από την κυπριακή προεδρία της ΕΕ με την οποία απόφαση δίνεται στις εταιρείες το δικαίωμα να σαρώνουν τις ιδιωτικές συνομιλίες των πολιτών και με πρόσχημα  την προστασία των παιδιών από σεξουαλική κακοποίηση. Είναι σύστημα γενικευμένης επιτήρησης στη ΕΕ , αυταρχικό και ανελεύθερο.

Αν συνυπολογίσουμε και την προώθηση του ψηφιακού ευρώ , ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ποιο είναι το όραμα της σημερινής ηγεσίας της ΕΕ Μια Ευρώπη  ούτε των λαών ούτε των δικαιωμάτων ούτε της ελευθερίας, αλλά μια Ευρώπη του αυταρχισμού , του ελέγχου και της επιτήρησης, του ολοκληρωτισμού με την έννοια ότι θέλουν να ελέγχουν ολοκληρωτικά τη ζωή των πολιτών.

Όταν άνθρωποι μισάνθρωποι και μισελεύθεροι πάρουν εξουσία, αντί να επιδιώκουν τη διεύρυνση της ελευθερίας του πολίτη με τη χρήση τηςτεχνολογίας, επιχειρούν το αντίθετο, δηλαδή ξεδιάντροπα να την περιορίσουν. 

Και επειδή οι αλλαγές γίνονται λίγο-λίγο , ανεπαίσθητα για να μην προκαλούνται αντιδράσεις, θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα διερωτώμαστε, αλλά θα είναι αργά.

"Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω". Κ. Καβάφης.

       

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΩΣ ΜΟΝΑΡΧΗΣ

 Αντίθετα από τα παραμύθια που πλασάρουν οι  ολιγαρχικοί και τα φερέφωνά τους, το πολίτευμα στην Κύπρο δεν έχει κάποια σχέση με τη δημοκρατία, είναι εκλόγιμη μοναρχία. Αυτό το πολίτευμα είναι συνδεδεμένο με την εξελεκτική πορεία της Δύσης από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική κληρονομική μοναρχία και τώρα στην εκλόγιμη μοναρχία. Στην Κύπρο αυτό το σύστημα επιβλήθηκε λόγω της παρουσίας των Άγγλων (Κυβερνήτης, Ύπατος Αρμοστής) και υιοθετήθηκε από τον Μακάριο. Δηλαδή η Κύπρος δεν ακολούθησε την εξελεκτική πορεία της Δύσης. 

Όπως ο Άγγλος κυβερνήτης  έλεγχε όλη την εξουσία ως εντολοδόχος της βασίλισσας και του Υπουργού Αποικιών, έτσι και ο Πρόεδρος ελέγχει όλη την εξουσία αλλά με εκλογική διαδικασία. Η θέση των υπηκόων δεν άλλαξε με την αλλαγή. Και επί Άγλλων και επί Προέδρου  έχουμε την ατομική ελευθερία και κάποια κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα( ψήφος). Σίγουρα η απομάκρυνση των ξένων κατακτητών γέννησε ελπίδες γιατί την εξουσία την καταλάμβανε ένας ομοεθνής. Όμως , ο χρόνος έδειξε ότι η ελπίδα ήταν κούφια με την έννοια ότι η καταπίεση, ο έλεγχος , η λεηλασία των πολιτών συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό και γιγαντώθηκε στις μέρες μας.

Ποιε είναι οι αρμοδιότητες του Προέδρου- μονάρχη της Κύπρου;

Ελέγχει τη λεγόμενη εκτελεστική εξουσία. Διορίζει Υπουργούς και Υφυπουργούς (16) και στα πλαίσια του επιτελικού κράτους έχουν διακοσμητικό κυρίως ρόλο, δηλαδή υποβαθμίστηκαν σε πουρκούς, βοηθούς και υπηρέτες του Προέδρου.

Διορίζει και κάμποσους αυλικούς στο Προεδρικό για να τον βοηθούν.

Διορίζει επιτρόπους(16), αρχές, αξιωματούχους, Δ.Σ. ημικρατικών και πάει λέγοντας, ολόκληρος στρατός.(βαρέθηκα να  μετρήσω τους συγκατανευσιφάγους).

Υπέρκειται της νομοθετικής εξουσίας με την έννοια ότι υπογράφει και δημοσιεύει τους νόμους, αναπέμπει τους νόμους  ή κάνει αναφορά στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστηρίο, που διορίζει ο ίδιος. Παράλληλα, καταργήθηκε η διάκριση των εξουσιών μέσω των κομμάτων και γίνεται κυριολεκτικά πάρτι σε βάρος του λαού ( κυβερνώντα, συγκυβερνώντα , αντιπολιτευόμενα κόμματα). Έτσι ο Πρόεδρος ελέγχει πιο άμεσα τη νομοθετική εξουσία.

Υπέρκειται και της δικαστικής εξουσίας  αφού διορίζει τους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, διορίζει ποινικούς ανακριτές, εισαγγελείς και , επιπλέον, ακυρώνει αποφάσεις δικαστηρίων με μείωση, αναστολή, μετατροπή ποινής.

Μπορέι ακόμα να δίνει και κατά παρέκκλιση πολεοδομική άδεια, Έλεος!!!

Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει ότι για να εντοπίσεις το είδος του πολιτεύματος πρέπει να ρωτήσεις "τι το κύριον", ποιος είναι ο κυρίαρχος της εξουσίας. Στην Κύπρο είναι  ο Πρόεδρος. Γι αυτό και όλα τα κόμματα επιδιώκουν την Προεδρία. Αυτό το πολίτευμα λέγεται εκλόγιμη μοναρχία. 

Δεν υπάρχει ούτε ένα λογικό επιχείρημα ότι το πολίτευμα είναι δημοκρατία και λέγεται  από τους ολιγαρχικούς για εξαπάτηση του κόσμου. Αν ο κόσμος πιστεύει τις ανοησίες των ολιγαρχικών είναι θέμα νοημοσύνης και δεν μπορεί κανένας να κάνει κάτι.

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΩΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

 Με το τέλος της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου, άρχισαν τα πανηγύρια και οι φιέστες για την τεράστια επιτυχία . Κόμματα, εφημερίδες, ξένοι ειδικοί και ανειδίκευτοι ύμνησαν δεόντως της κυπριακή προεδρία. Σε αυτά τα πλαίσια του κλίματος γενικευμένης επιτυχίας η κυβέρνηση προσπάθησε να περάσει μια εξάμηνη παράταση της θητείας της κ. Ραουνά, αλλά δεν της βγήκε, ανέτρεψε τους σχεδιασμούς της επιτυχίας και προκάλεσε εκνευρισμό στον Πρόεδρο. Γενική εκτίμηση κάθε ολιγαρχικού είναι πως η κυπριακή προεδρία ως εκπρόσωπος της τοπικής ολιγαρχίας αντεπεξήλθε επιτυχώς. Όμως άλλο η επιτυχία για τους ολιγάρχες και άλλο η επιτυχία για την κοινωνία.

Στις 7/4/2026 υποστήριξα σε κείμενό μου ότι ο κ. Χριστοδουλίδης είναι εχθρός της κοινωνίας. Η κυπριακή προεδρία το επιβεβαιώνει. Ειδικότερα:

1.Η κυπριακή προεδρία, σύμφωνα με δημόσιες δηλώσεις στις 9/7/2026 προώθησε την οδηγία chat. control. 1.0  που με πρόσχημα την προστασία των παιδιών από την σεξουαλική κακοποίηση , έδωσε το δικαίωμα στις εταιρίες να παρακολουθούν τα δεδομένα όλων των πολιτών μέχρι το 2028  παραβιάζοντας την ιδιωτικότητα και την ελευθερία. Μάλιστα, η κυπριακή προεδρία γι αυτό το κατάπτυστο κείμενο επαίρεται κιόλας μιλώντας για "σπουδαίο επίτευγμα",  "βασική προτεραιότητα" , εντατικές διαπραγματεύσεις". Είναι επιτυχία η προώθηση της  υποδούλωσης των πολιτών; ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΣΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ.

2. Η κυπριακή προεδρία προώθησε και την υπογραφή της συμφωνίας  Mercosur  (17/1/2026) παρακάμπτοντας το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Η συμφωνία επηρεάζει αρνητικά εκατομμύρια αγρότες της ΕΕ, οι οποίοι αντιδρούν για αθέμιτο ανταγωνισμό αφού η παραγωγή γεωργικών προϊόντων στη Λατινική Αμερική δεν έχει τους περιορισμόυς που υπάρχουν στην ΕΕ.

3. Επί κυπριακής προεδρίας το Συμβούλιο ενέκρινε  στις 21/4/2026 τη νομοθετική πρόταση για τα μεταλλαγμένα φυτά (NGTs). Η νομοθετική πρόταση ψηφίστηκε από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στις 17/6/2026 παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των οργανώσεων καταναλωτών, περιβαλλοντικών οργανώσεων, καλλιεργητών και επιστημόνων. Έτσι καταργείται η σήμανση στις ετικέτες για τα γενετικά τροποποιημένα με αποτέλσμα οι καταναλωτές να αγνοούν τι αγοράζουν. Η ρύθμιση αυτή προωθεί το συμφέρον των εταιρειών βιοτεχνολογίας.

4. Η Ιρλανδία, η χώρα που διαδέχεται την Κύπρο στην προεδρία του Συμβουλίου, από τον Νοέμβρη του 2025 προχώρησε σε ανοικτή διαβούλευση με την κοινωνία για να καθοριστούν οι προτεραιότητες της ιρλανδικής προεδρίας. Αιώνες μπροστά από την Κύπρο από την άποψη μιας δημοκρατικής προσέγγισης της πραγματικότητας. Εδώ υμνολογούμε ακόμα τον μονάρχη και τους αυλικούς στην δήθεν επιτυχημένη προεδρία τους.

Ανέφερα ενδεικτικά μια απόφαση που άπτεται της ενελευθερίας, μια απόφαση που πλήττει τους γεωργούς και τους καταναλωτές και ακόμα μια απόφαση που πλήττει τους καταναλωτές και μια διαδικασία που δεν ακολούθησε η πετυχημένη κυπριακή προεδρία. Αυτά πρόλαβα σε λίγο χρόνο. Αν υπήρχαν συγκεντρωμένες οι επιτυχίες , η κριτική θα ήταν πιο ολοκληρωμένη. ΌΜΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗ ΛΕΞΗ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ. ΕΠΕΙΔΗ ΜΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΗΛΙΘΙΟΥΣ.

 

ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ

 Στις 3 Απριλίου 2026 ο Γενικός Εισαγγελέας με αφορμή την επίθεση εναντίον ενός δικηγόρου της Νομικής Υπηρεσίας δήλωσε: " Δεν πάμε καλά, η κοινωνία μας δεν πάει κάλα, είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό περιστατικό". 

Στις 8/7/2026 ενώπιον της Επιτροπής Νομικών της Βουλής ο Γενικός Εισαγγελέας υποστήριξε διάφορα, άξια σχολιασμού κάποια.

1.Αυτοεξαίρεθηκε από την ποινική ανάκριση για το ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΦΙΑ για λόγους αντικειμενικής αμεροληψίας. "Αν κάναμε το αντίθετο ήταν να μας κρεμάσουν",είπε. Στη συνέχεια για την αποφυλάκιση Χάρμπουγκερ τόνισε " την ώρα που παίρνουμε τις αποφάσεις μας απομονώνουμε την οποιαδήποτε κοινή γνώμη". Δεν γίνεται τη μια να υποστηρίζει ότι η κοινή γνώμη εν να σε γκρεμάσει και να αποφασίζει ανάλογα και την άλλη να λέει ότι δεν λαμβάνει υπόψη την κοινή γνώμη , όταν αποφασίζει. Κάποιο λάθος υπάρχει στην σκέψη, κάτι δεν πάει καλά.

2. Για τις προτεραιότητες της Γενικής Εισαγγελείας υποστήριξε " θέλουμε να πατάξουμε τη διαφθορά, δεν μπορούμε χωρίς τις παρακολουθήσεις. Το θέμα των παρακολουθήσεων είναι κάτι που πρέπει να προχωρήσει, αν θέλουμε να κτυπήσουμε τη διαφθορά." Μέχρι τώρα η παρακολούθηση τηλεφώνων συνδεόταν με την εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά , την πορνογραφία. Τώρα για πρώτη φορά συνδέεται με τη διαφθορά. Δηλαδή τον Αναστασιάδη που διερευνούσε η Αρχή κατά της Διαφθοράς  ο Γενικός Εισαγγελέας προτείνει να μπορεί να παρακολουθείται και το τηλέφωνό του; Κάτι δεν παέι καλά.

3.Η δεύτερη προτεραιότητα της Γενικής Εισαγγελείας είναι η προώθηση νομοθεσίας για τα fake news στα ΜΚΔ "για περιορισμό της ασυδοσίας, είναι περιορισμός του να κάθεται κάποιος πίσω από ένα πληκτρολόγιο και να βρίζει". Δώσε μας εξήγηση γιατί σε απασχολούν οι ψευδείς ειδήσεις στα ΜΚΔ και όχι στα συστημικά ΜΜΕ,γιατί σε απασχολεί το ψέμα ενός χρήστη του διαδικτύου και όχι το ψέμα ενός πολιτικού που είναι πολλαπλάσιου μεγέθους αφού εξαπατά μια ολόκληρη κοινωνία, γιατί σε απασχολεί η βρισιά του κάθε άσχετου και όχι η συστηματική βρισιά , μεθοδευμένη, πληρωμένη του κάθε κομματικού τρόλ; Κάτι δεν πάει καλά.

Δικαιολογημένα ο κάθε πολίτης μπορεί σίγουρα να πει: " Δεν πάμε καλά, η γενική εισαγγελεία δεν πάει καλά, οι δηλώσεις του Γενικου Εισαγγελέα ενώπιον της Επιτροπής Νομικών της Βουλής είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα."

ΟΙ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

 Στις  18/6/2026 ο Α. Αιμιλιανίδης , δικηγόρος του Ν. Αναστασιάδη,  με την Τ. Σταυρινού (Ο φιλελεύθεροςς) συζήτησαν, εντελώς τυχαία, για τις ψευδείς ειδήσεις , τη συκοφαντία τη δυσφήμιση στο διαδίκτυο. Στις 23/6/2026 σε συνέντευξη τύπου ο κ. Αναστασιάδης και με αφορμή το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς  αναφέρθηκε και σε αυτό το θέμα τονίζοντας: "ενοχλεί η λάσπη και η δολοφονία χαρακτήρα". Ο κύριος Αιμιλιανίδης μιλούσε ως ειδικός και ο  κύριος Αναστασιάδης ως πρώην πολιτικός.

Η προσέγγιση και των δύο ήταν αποσπασματική και υποκριτική και παραπλανητική. 

Ποιοι εισήγαγαν το ψέμα στη δημόσια σφαίρα; Οι πάτρωνες της ψευδολογίας είναι οι πολιτικοί από τα αρχαία χρόνια ως τις μέρες μας. Είναι αστείο κάποιοι πολιτικοί ή οι δικηγόροι τους να συζητούν για τα ψέματα στα ΜΚΔ και να αγνοούν το πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα που είναι τα ψέματα των πολιτικών, Και είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα γιατί οι πολιτικοί εξαπατούν ολόκληρες κοινωνίες χωρίς να έχουν καμία απολύτως συνέπεια, ενώ κάτι δημοκράτες ζητούν την κεφάλη επί πίνακι ,αν ψευδολογείς στο διαδίκτυο. Ακόμα και τώρα αν ανατρέξεις στο διαδίκτυο θα βρείς πληθώρα τίτλων βιβλίων για τις ψευδολογίες των πολιτικών:John J. Mearsheimer "Γιατί οι πολιτικοί λένε ψέματα", H. Arendt "Τα ψέματα στην πολιτική".

Ο κύριος Αναστασιάδης είναι προκλητικός όταν καταδικάζει το ψέμα, τη λάσπη, τη συκοφαντία, κλπ. Γιατί; Πόσους δημοσιογράφους διόρισε παράνομα στο Προεδρικό , όταν έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Για να λένε την αλήθεια; Χρειάζεσαι συμβούλους για την αλήθεια που είναι μόνο μία και μπορεί ο καθένας να την πει; 

O J.J. Courtine στην εισαγωγή του στο βιβλίο του J, Swift "Η τέχνη  της πολιτικής ψευδολογίας" (1733) αναφέρει και τα εξής: "Ποιος έχει δικαίωμα να  επινοεί "σωτήρια ψεύδη"; Μονοπώλιο της αλήθειας, ναι, αλλά και δημοκρατική συμμετοχή στο ψέμα: αποξενωμένος από την αλήθεια ο λαός έχει σε αντάλλαγμα απαραβίαστο δικαίωμα στο ψέμα, "προνόμιο δίκαιο" το οποίο εύλογα προσδοκά να ασκήσει και προς το οποίο εξάλλου δείχνει μια "επίμονη προσήλωση".  Όλος ο κόσμος ψεύδεται: οι υπουργοί εξαπατούν το λαό για να τον κυβερνήσουν, ο λαός διαδίδει συκοφαντικούς ψιθύρους για να απαλλαγεί από αυτούς".

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:Οι πολιτικοί και οι συγκατανευσιφάγοι ως θιασώτες και πάτρωνες του ψεύδους , ειδικά αυτοί, δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να κατηγορούν για ψέμα τον οιονδήποτε. Είναι αστείο " αυτοί που εξόρυξαν τα μάτια των ανθρώπων να τους μέμφονται γιατί είναι  τυφλοί"(J. Milton, 1642).

ΥΓ. Για χάρη της γνωσιολογίας και μόνο ,εκτός από το συκοφαντικό ψέμα, υπάρχουν και το "προσθετικό" ψέμα και το "διαβιβαστικό" ψέμα. Για να γίνουν κατανοητά θυμηθείτε τις πυρκαγιά στην ορεινή Λεμεσό: διαβίβαζαν την ευθύνη στην Υπουργό Γεωργίας που δεν αποφάσιζε τίποτε απολύτως με σκοπό να απαλλαγεί ο Πρόεδρος (διαβιβαστικό ψέμα) και την ίδια στιγμή προβαλλόταν ο Πρόεδρος ως άτομο με πολλές ικανότητες στα μέτρα στήριξης των πληγέντων (προσθετικό ψέμα).

Η προσέγγιση και των δύο ήταν υποκριτική.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

 Κάτω από ποιες συνθήκες λειτουργίας του πολιτεύματος εκδηλώθηκε η περίπτωση Αναστασιάδη είτε  ως αρχηγός κόμματος είτε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε μια κατάσταση που υποδηλώνει εκτεταμένη διαφθορά; Τέτοια περίπτωση εκτεταμένης διαφθοράς γιατί δεν υπάρχει σε άλλα κράτη της ΕΕ;

Σε όλη την Ε.Ε. το πολιτικό σύστημα είναι το ίδιο, δηλαδή εκλόγιμη μοναρχία με τον μανδύα του Προέδρου ή του Πρωθυπουργού. Δηλαδή, όλη σχεδον η εξουσία είναι συγκεντρωμένη στα χέρια ενός ο οποίος  ελέγχει τη Βουλή ( κυβερνώντα, συγκυβερνώντα κόμματα, συμπολίτευση/αντιπολίτευση) αλλά και τη δικαιοσύνη αφού διορίζει τον Γενικό Εισαγγελέα και τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επιπλέον, έχει δικαίωμα να ακυρώνει αποφάσεις δικαστηρίων απονέμοντας χάρη σε κατάδικους ως ανώτατος δικαστής.Η λεγόμενη διάκριση των εξουσιών δεν υπάρχει αφού η εξουσία έχει ενοποιηθεί και ο αυταρχισμός έχει ενισχυθεί. Στην ΕΕ οι θεσμοί , όμως ,εξακολουθούν να λειτουργούν και η διαφθορά είναι περιορισμένη.

Στην Κύπρο η εξέλιξη του κράτους από την ίδρυσή του ήταν διαφορετική. Αρχικά πρόσωπα και μετά τα κόμματα ιδιοποιήθηκαν τους θεσμούς, δηλαδή τον δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικοποίησαν με αποτελέσμα σήμερα αντί τα κόμματα να υπηρετούν τους θεσμούς, οι θεσμοί να υποταχθούν στις ανάγκες των κομμάτων. Σήμερα στην Κύπρο δεν υπάρχει κράτος με θεσμούς ,υπάρχουν μόνο κόμματα. Αυτή η υποταγή των θεσμών στα κόμματα είναι και η βάση για γιγάντωση της διαφθοράς. Μιας διαφθοράς που είναι εκτεταμένη και κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποκαλυφθούν  και άλλες να αποκρύπτονται ή να συγκαλύπτονται.

Το εκτροφείο της  διαφθοράς είναι τα κόμματα και το κράτος είναι ένα απέραντο διαφθορείο.

Όταν λοιπόν ακούω κόμματα να εκφράζουν πύρινους λόγους καταδίκης του Αναστασιάδη κυριολεκτικά γελώ και από την άλλη οργίζομαι με την υποκρισία τους. Γιατί αν υπάρχει διαφθορά Αναστασιάδη, αυτοί που του έδωσαν το δικαίωμα και το δίνουν ως τις μέρες μας είναι τα κόμματα. Το δε σύστημα Αναστασιάδη δεν μπορεί να ξηλωθεί με τίποτε γιατί είναι συμφυές με τη λειτουργία του συστήματος. Ας σταματήσουν κάποιοι να κοροϊδεύουν τον κόσμο.ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΕΥΡΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ Ή ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΔΡΟΥΣΙΏΤΗ.

Και για του λόγου το αληθές ένας Πρόεδρος δήλωνε "το κράτος είμαι εγώ"( ιδιωτικοποίηση του κράτους) και άλλος Πρόεδρος δήλωνε "τα κόμματα είναι τα πιο θεσμικά όργανα που υπάρχουν"(υποταγή των θεσμών στα κόμματα). 

Και ενώ όταν δημιουργείται μια υπηρεσία τα κόμματα νομοθετούν με δεκάδες σελίδες λεπτομερώς, για τον εαυτό τους όρισαν σε πέντε γραμμές τι είναι κόμμα και αυτές οι γραμμμές δυσνόητες ώστε να μην μπορεί κανείς να τους ελέγξει. Το συστημα αυτό , της κομματοκρατίας, δεν υπάρχει παντού, είναι προνόμιο της Κύπρου, όπως και η διαφθορά. ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ.

Τα κόμματα λοιπόν, δεν δικαιούνται να κατηγορούν τον Αναστασιάδη γιατί αυτά εξέθρεψαν το φαινόμενο και το συντηρούν ως τις μέρες μας.Οι πολίτες φυσικά και έχουν δικαίωμα, κυρίως στα ΜΚΔ που έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται. 

ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ: ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ Ή ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

 Στη συνέντευξή του στις 22/6/2026 ο κ. Αναστασιάδης, ένας υποψήφιος για ποινικά αδικήματα με βάση την έκθεση της Αρχής κατά της Διαφθοράς,  είπε πολλά και διάφορα. Δεν θα επικεντρωθώ στη νομική πτυχή γιατί δεν υπάρχουν τα δεδομένα μπροστά μας για να αξιολογήσουμε αυτά που είπε. Θα επικεντρωθώ μόνο σε μια αναφορά του που φανερώνει και την όλη φιλοσοφία του  σε σχέση με την προσέγγιση της πραγματικότητας. Η αναφορά του είναι η ακόλουθη: "θέλουμε κράτος δικαίου ή το κράτος του διαδικτύου;" Αυτή η αναφορά είναι από τις λίγες που ξεφεύγουν από τη νομικίστικη προσέγγιση Αναστασιάδη και φανερώνει τον τρόπο σκέψης αυτού του ανθρώπου.

Τι σημαίνει κράτος δικαίου για τον κ. Αναστασιάδη;

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΑΠΑΤΗ

12/2/2013 Δήλωση Αναστασιάδη παραμονές προεδρικών εκλογών : "Δεν θα δεχθώ κούρεμα καταθέσεων".

16/12/2017 ΔΗΚΟ: "Ο Αναστασιάδης εξαπάτησε τον λαό στο "κούρεμα" του 2013". "Το κούρεμα των καταθέσεων κάτω των 100,000 ευρώ ήταν εισήγηση Αναστασιάδη." "Ο κ. Αναστασιάδης έλεγε επί σκοπού ψέματα  στη βουλή και στον κυπριακό λαό τον Μαρτιο του 2013". 

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΛΟΓΙΚΉ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Αναστασιάδης ; " Μας έβαλαν το πιστόλι στο κρόταφο", " Εφάτσιησα τα χέρια μου στο τραπέζι".

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

16/3/2013 Η Κύπρος κυρύσσεται από τον κ. Αναστασιάδη σε κατάσταση "έκτακτης ανάγκης". Αναστέλλεται η λειτουργία του συντάγματος και η κυβέρνηση εκδίδει διατάγματα, όπως σε μια στρατιωτική δικτατορία της δεκαετίας του 1970. Επιβάλλεται η τροϊκανή κυριαρχία και η κυβέρνηση Αναστασιάδη λειτουργεί ως τοποτηρητής των συμφερόντων της.

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ

16/7/2013 Συζήτηση στη βουλή για τις παράνομες προσλήψεις στο προεδρικό και σε κάθε υπουργείο με συμβούλους, συνεργάτες, εμπειρογνώμονες. Τις προσλήψεις τελικά ρύθμισε νόμος που ψηφίστηκε το 2024!!!

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

2013 Η οικονομική κρίση κτυπά αλύπητα την κυπριακή κοινωνία και ο κ. Αναστασιάδης αυξάνει την κρατική χορηγία προς τα κόμματα κατά 3,000,000 ευρώ

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΜΕ ΧΑΡΤΆΚΙΑ

2013 Ο κ. Αναστασιάδης κυκλοφορεί τη χάρτα δεοντολογίας για να αντιμετώπισει "τη σήψη και τη διαφθορά" των πολιτικών 

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΑΠΑΤΗ

2013 Αναστασιάδης :" Θα οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης οι ένοχοι της οικονομικής καταστροφής"

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΥΠΟΣΚΑΨΗ ΘΕΣΜΩΝ

Στις 15/4/2015 ο τότε Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης  κατήγγειλε ότι " οι κατηγορούμενοι μετατρέπονται  σε  κατήγορους με τη συνδρομή του Ανώτατου Άρχοντα της χώρας"  αναφερόμενος στην υποστήριξη που παρείχε ο κ. Αναστασιάδης στον παυθέντα και καταδικασθέντα Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα Ρίκκο Ερωτοκρίτου.

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

11/7/2015 Παραιτήθηκε ο Προϊστάμενος της ΚΥΠ  Αντρέας Πενταράς λόγω του σκανδάλου με τις παρακολουθήσεις.

1/3/2019 ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ

Έκθεση ερευνητικής Επιτροπής για την κατάρρευση του Συνεργατισμού:"Οι ευθύνες του Υπουργού Οικονομικών (Χάρης Γεωργιάδης) υπήρξαν βαρύτατες για την κατάρρευση του ΣΠΤ."

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟΥ

10/2/2020 Καταγγελίες Γενικού Ελεγκτή στη Βουλή για πολιτικογράφησεις. Ο βουλευτής Γ. Περδίκης δηλώνει :" Οι κυβερνώντες πλέουν σε πελάγη παρανομίας".

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

2020 Νέα έκτακτη ανάγκη ( κορωνοϊός) δίνει την ευκαρία στην κυβέρνηση για δεύτερη φορά να κυβερνά με διατάγματα και να στερεί τις ελευθερίες των πολιτών για το "καλό " τους.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο Κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΌΠΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΘΑ ΉΤΑΝ ΦΥΛΑΚΗ ΕΦ΄ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ.

Το δεύτερο ερώτημα που τίθεται είναι τι εννοεί ο κ. Αναστασιάδης όταν βάζει το δίλημμα "

κράτος δικαίου ή το κράτος του διαδικτύου;"

Το διαζευκτικό "ή" είναι αταίριαστο και μη λογικό γιατί οι δυο επιλογές δεν είναι αντίθετες.

Δηλαδή αν κάποιος βάλει το δίλημμα " κράτος δικαίου ή γραφειοκρατικό κράτος"  είναι ανεδαφικό γιατί το κράτος μπορεί να είναι και δικαίου και γραφειοκρατικό.

Το κράτος του διαδικτύου στο οποίο αναφέρεται ο κύριος Αναστασιάδης υποδηλώνει σίγουρα την αλλαγή του επικοινωνιακού συστήματος της εποχής μας ( από το γραπτό λόγο στην τεχνοδικτυακή επικοινωνία με άλλα χαρακτηριστικά) στην οποία προσπαθεί να προσαρμοστεί το κράτος με τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας.

Λογικά είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος τι ενννοεί με το κράτος του διαδικτύου πέρα από το να ειρωνευτεί αυτούς που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο. Αλλά και η ειρωνεία είναι μη λογική με την έννοια ότι είναι το νέο επικοινωνιακό σύστημα στο οποίο όλοι θα πρέπει να προσαρμοστούν. Εντάξει, ο ΔΗΣΥ θέλει να ελέγξει αυτό το επικοινωνιακό σύστημα με τις παρακολουθήσεις τηλεφώνων , τις κάμερες και τέτοια , γιατί για κάποιο λόγω φοβούνται το άγνωστο και το ανεξέλεγκτο και επιθυμούν να διασφαλίσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Δικαίωμά τους.

Ουσιαστικά το ερώτημα είναι: μπορεί να υπάρξει στο μέλλον ένα κράτος διαδικτύου; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι. Με την ολοκλήρωση του επικοινωνιακού συστήματος , που βρίσκεται στις απαρχές του τώρα, το κράτος ως σύστημα θα καταργηθεί. Αυτό που φοβάσαι θα γίνει είτε σου αρέσει κύριε Αναστασιάδη είτε όχι. Άνοιξε και κανένα βιβλίο να διαβάσεις πέρα από τα επικοινωνιακά που βαρεθήκαμε.

Βασικά το δίλημμα  που θέτει  ο κ. Αναστασιάδης ως πραγματικό αφορά πράγματα που είναι ανύπαρκτα, .δηλαδή ούτε κράτος δικαίου υπάρχει ούτε κράτος διαδικτύου

Η επανεμφάνιση του κ. Αναστασιάδη ήταν ανούσια και έγινε μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν τα συστημικά ΜΜΕ.

 

Η ΔΙΑΜΑΧΗ ΩΣ ΧΟΜΠΥ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ

 Η διαμάχη -  Αναστασιάδη - Δρουσιώτη συνεχίζεται κανονικά. Όμως  είναι μια σύγκρουση ανάμεσα σε ολιγαρχικούς, μέρος του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος. Και όταν συγκρούονται οι ολιγαρχικοί δεν γνωρίζεις ποτέ αν η σύγκρουση είναι πραγματική ή εικονική. Από τα αρχαία χρόνια οι ολιγαρχικοί είχαν ως κύριο χαρακτηριστικό την απάτη.

Το  κοινό του στοιχείο είναι το κράτος μαφία , το οποίο υπηρέτησαν και οι δυο. Γιατί το κράτος μαφία δεν εμφανίστηκε με το βιβλίο του κ. Δρουσιώτη αλλά προϋπήρχε. Και ο κ. Δρουσίωτης , υποστηρικτής του κ. Αναστασιάδη στις εκλογές του 2013 , ανταμοίφθηκε με το διορισμό του ως σύμβούλου στο προεδρικό γραφείο.Το 2014 ο  Πρόεδρος ζήτησε την παραίτησή του και εγκατέλειψε πρόωρα το προεδρικό. Αλλά στη συνέχεια, κατά παράδοξο τρόπο, βρέθηκε στο γραφείο του  Χρήστου Στυλιανίδη που ήταν κυβερνητικός εκπρόσωπος του Αναστασιάδη και έγινε Επίτροπος της ΕΕ (2014-2019). Στη συνέχεια ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Volt to 2024  και υποψήφιος βουλευτής το 2026.

Και οι δυο είναι αδιαμφίσβητητα μέρη του υφιστάμενου ολιγαρχικού συτήματος και του μαφιόζικου κράτους. Γιατί αυτός που καταγγέλλει δεν σημαίνει ότι είναι αθώος. Είναι συνήθης πρακτική των ολιγαρχικών. Δηλαδή κλέφτουν και φωνάζουν ότι πρέπει να συλλάβουμε τους κλέφτες ή δρούν στα σκοτείνα και νυχθημερόν υμνούν τη διαφάνεια και άλλες τέτοιες βλακείες.

Αν η σύγκρουση τους είναι πραγματική ,τότε δικαίως θα μπορούσε να πει κάποιος ότι και δυο έχουν έλλειψη ορθής κρίσης αφού επέλεξαν ο ένας τον άλλο για συνεργασία. Αν η σύγκρουσή τους είναι εικονική και για κάποιο λόγο θέλουν οπωσδήποτε να υποβαθμίσουν την έννοια του κράτους στην Κύπρο, θα πρέπει να περιμένουμε τις εξελίξεις.

Η διαμάχη απέκτησε νέο περιεχόμενο με την έκδοση του πορίσματος της Αρχής κατά της Διαφθοράς σε σχέση με το βιβλίο του κυρίου Δρουσιώτη και από το οποίο θεωρείται  πιθανό να διέπραξαν ποινικά αδικήμτα 15 άτομα, ανάμεσα τους και ο τότε Πρόεδρος Αναστασιάδης.

Η συνέχεια ανέδειξε έντονες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σττα ολιγαρχικά κόμματα. 

Το ΑΛΜΑ εισηγείται τροποποιήσεις στο νόμο ώστε η ποινική έρευνα και το κατηγορητήριο να γίνουν από την Αρχή κατά της Διαφθοράς. Για το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι μια λογική επιλογή από την πλευρά της εύρυθμης λειτουργίας του συστήματος. Η πρόταση εξομαλύνει κάπως την πίεση στο σύστημα.

Το ΑΚΕΛ  ακολουθεί πιο σκληρή γραμμή: να ξηλωθεί το κράτος Αναστασιάδη, να παραιτηθούν οι δυο Εισαγγελείς. Ο κάθε νοήμων άνθρωπος σίγουρα θα ήθελε να ξηλωθεί το κράτος Αναστασιάδη και να παραιτηθούν οι Εισαγγελείς. Όλοι ξέρουμε τι δεν θέλουμε. Και αυτό είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι να συμφωνήσουμε τι θέλουμε. Γιατι αν θα διώξουμε τους κακούς για να έλθουν οι καλοί, αυτό το παιγνίδι έχει παιχτεί άπειρες φορές και ο μόνος ζημιωμένος ήταν ο λαός. Το κράτος -μαφία είναι το κράτος της διαφθοράς στο οποίο ανήκουν όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα και οι πολιτικοί.  Και υπάρχουν άπειρα παραδειγμάτα.

Επομένως, αν κάποιος ολιγαρχικός έχει να προτείνει κάτι για να μην έχουμε ξανά τέτοια ρεζιλίκια, ευχαρίστως να τον ακούσουμε. Και κανένας μέχρι στιγμής προτείνει κάτι. Επομένως η σύγκρουση προσώπων και κομμάτων έχει το χαρακτήρα του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών ανάμεσα σε μαφιόζικες ομάδες και ουδόλως εξυπηρετεί το κοινό συμφέρον, παρά μόνο τους ολιγαρχικούς.

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ , ΑΜΕΣΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ

 Το ερώτημα που θέτω είναι το εξής: Γιατί τα κόμματα και τα ΜΜΕ δεν άσκησαν κριτική στο κόμμα ΑΔΚ για τις αναφορές της σε δύο επιλογές, την εφαρμογή agora και το πολιτικό σύστημα της  άμεσης δημοκρατίας. Και τα δυο ήταν  νεοφανή και παρόλα αυτά τα αγνόησαν προκλητικά. 

Και όσο αφορά την εφαρμογή μπορεί να υποστηρίξει κάποιος πως τα κόμματα αυτορυθμίζονται, άρα δεν δικαιολογείται καμία παρέμβαση στα εσωτερικά άλλων κομμάτων. Φυσικά μια τέτοια απάντηση περιέχει πολλή υποκρισία γιατί έχουμε άπειρες περιπτώσεις παρεμβάσεων στα πλαίσια του ανταγωνισμού των κομμάτων. Τα ΜΜΕ όμως;

Σε σχέση με την εφαρμογή agora, που πολυδιαφημίζεται από την ΑΔΚ, δεν έχουν απαντηθεί βασικά ερωτήματα:

- ποιος είναι ο ιδιοκτήτης;

-ποιος είναι  ο υπεύθυνος ελέγχου της λειτουργίας της; Δηλαδή γίνεται ένας υποψήφιος να είναι και ο ελεγκτής της εφαρμογής και να ελέγχει τις εγγραφές και τα αποτελέσματα;

-υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες λειτουργίας ; 

Δηλαδή γίνεται να εγγράφονται χρήστες ενώ διεξάγεται ψηφοφορία; Γίνεται ένας χρήστης να είναι και μέλος άλλου κόμματος; Τότε ποια η σημασία του μέλους; Η αλήθεια είναι πως ο νόμος δεν υποχρεώνει τα κόμματα να εγγράφουν μέλη, άρα ο καθένας μπορεί να γραφτεί σε όσα κόμματα θέλει χωρίς κανένα πρόβλημα.

Θέλω να πω πως ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πως αν ο ιδιοκτήτης της εφαρμογής είναι ο Φ. Παναγιώτου, ο ελεγκτής της εφαρμογής είναι ο Φ. Παναγιώτου και ο μοναδικός εκλεγμένος αξιωματούχος του κόμματος είναι ο Φ. Παναγιώτου , υπάρχει ένα πρόβλημα σοβαρό σε σχέση με μια στοιχειωδώς φιλελεύθερη λειτουργία του κόμματος. Γιατί αν ισχύουν τα πιο πάνω, μιλούμε για ολοκληρωτισμό, κάτι επικίνδυνο για ολόκληρη την κοινωνία. Και κάτι πολύ παράξενο έως ακατανόητο, αυτά συμβαίνουν και με τη σύμφωνη γνώμη των 56 υποψηφίων βουλευτών!!! Κάτι δεν κολλάει  σε αυτή την ιστορία.

Θα πει κάποιος πως η έλλειψη κανονιστικού  πλαισίου οφείλεται στο γεγονός ότι είναι η πρωτοεμφανιζόμενη η συγκεκριμένη αναφορά. Δεν νομίζω, γιατί και νόμος περί κομμάτων ουσιαστικά δεν ρυθμίζει και τίποτε πέρα από το χρήμα!

Σε σχέση με το δεύτερο θέμα , δηλαδή το ευαγγέλιο του πολιτικού συστήματος της άμεσης δημοκρατίας, πάλι η σιωπή των κομμάτων ήταν εκκωφαντική. Αλλά εδώ η σιωπή των κομμάτων ήταν σε κάποιο βαθμό και δικαιολογημένη. Γιατί από τη στιγμή που το κόμμα της ΑΔΚ προωθούσε την άμεση δημοκρατία, ταυτόχρονα αποδεχόταν ότι το υφισταμενο σύστημα είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία, και αυτό ικανοποιούσε τα άλλα κόμματα. Ή αν θέλετε, η ΑΔΚ έδινε ένα συμπληρωματικό περιεχόμενο στην εκπόρνευση της λέξης  δημοκρατία, κάτι ακίνδυνο για το σύστημα προκαταβολικά. Όλοι μαζί ουσιαστικά καθόριζαν το ίδιο περιεχόμενο στην έννοια της δημοκρατίας για εξαπάτηση και έλεγχο της κοινωνίας.

Και μη αντίδραση των άλλων κομμάτων σε σχέση με την προώθηση της άμεσης δημοκρατίας  μπορεί να ήταν και αποτέλσμα μελέτης του ορισμού της έννοιας από την ΑΔΚ. Για παράδειγμα ο κύριος Λαούρης υποστήριξε σε ανάρτησή του στα ΜΚΔ στις 7/6/2026 ότι " αρχές της άμεσης δημοκρατίας εφαρμόστηκαν τέσσερις φορές μέχρι τώρα, στην υποβολή υποψηφιοτήτων, στην εκλογή υποψηφίων βουλευτών, στην εκλογή Προέδρου και στον καθορισμό προτεραιοτήτων".

Είναι φανερό πως οι της ΑΔΚ πιστεύουν πως κάθε φορά που χρησιμοποιείται η εφαρμογή είναι και άμεση δημοκρατία!!! Αυτό είναι βλακώδες. Δηλαδή, αν σε κάποιο κόμμα ένας υποβάλλει υποψηφιότητα προφορικά , σε άλλο γραπτά και σε άλλο ψηφιακά, μόνο στο τελευταίο είναι άμεση δημοκρατία ενώ στα άλλα είναι τι; Δηλαδή η χρήση του επικοινωνιακού μέσου καθορίζει αν είναι ένα πολιτικό σύστημα άμεση δημοκρατία; Τον ίδιο προβληματισμό μπορεί να αναφέρεις και για την εκλογή των 56 υποψηφίων, δηλαδή η επιλογή ψηφιακά είναι άμεση δημοκρατία ενώ με το ψηφοδέλτιο είναι τι; Και αν επιλέγεις Πρόεδρο ψηφιακά ,που έχει ολες τις εξουσίες μόνο αυτός, είναι άμεση δημοκρατία(!!!) ενώ αν ψηφίζει με το χαρτάκι 20 αξιωματούχους είναι τι; Ο κάθε λογικός άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί ότι όλα αυτά είναι υπερμεγέθεις ανοησίες. 

Ή αν εξετάσουμε τον καθορισμό προτεραιοτήτων, κάλεσαν τους χρήστες της εφαρμογής να δηλώσουν ποιες θεωρούν προτεραιότητές τους για προώθηση. Στη συνέχεια, κάποιοι άγνωστοι σε μας, τις  ταξινόμησαν/ομαδοποίησαν και στη συνέχεια πάλι κάποιοι άγνωστοι τις συγκεκριμενοποίησαν σε αιτήματα. Πιο απλά , έγραψαν οι χρήστες ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η στέγη και ήρθαν κάποιοι και είπαν να κτιστούν 10.000 νέες κατοικίες. Και αυτό το ονομάζουν άμεση δημοκρατία!!! Φυσικά θα τους είναι άγνωστο ότι η πολιτική λειτουργία περιλαμβάνει τα στάδια της διαβούλευσης , εισήγησης , απόφασης, εκτέλεσης διαδοχικά. Αυτό που έκαναν στην έφαρμογή ποιο στάδιο είναι ή κάμνουν ό,τι τους κατέβει στο μυαλό;

Φυσικά τα παραδοσιακά κόμματα είναι ένοχα για την κατάντια του τόπου μας. Αλλά και το κόμμα της ΑΔΚ αποδείχτηκε ανίκανο να εισπράξει τη δυσαρέσκεια των πολιτών γιατί ακριβώς οι πολίτες, έστω διαισθητικά ,αντιλαμβάνονται το μέγεθος της εξαπάτησης. Γι αυτό και η πλειονότητα του εκλογικού σώματος δεν τους νομιμοποίησε στην εξουσία της βουλής.

Τα ΜΜΕ έδειξαν ότι είναι πολύ χαμηλού επιπέδου και ούτε συμπληρώματα της εξουσίας δεν μπορεί να είναι. Φυσικά ούτε λόγος για αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών. Γι αυτό και η άνοδος των ΜΚΔ.

ΥΓ. Ο  Αριστοτέλης θα του έλεγε πως αρχές της δημοκρατίας είναι " έκαστος ζην ως βούλεται" και " μηδείς άρχεσθαι υπό μηδενός". Άκου το να ψηφίζεις Πρόεδρο ψηφιακά είναι αρχή της δημοκρατίας! Και δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να διερωτηθεί "μήπως δεν είναι έτσι;" Αυτή είναι γενική κατάντια.

Οι ολιγαρχικοί λατρεύουν τη χορήγηση επιδομάτων

 Γνήσιος ολιγαρχικός είναι ο κομματικός που έχει πλήρη συνείδηση ότι με τις επιλογές του εξυπηρετεί τα συμφέροντα της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας σε βάρος της κοινωνίας.Μπορεί φυσικά να είσαι και συγχυσμένος και να υπηρετείς το ολιγαρχικό σύστημα αλλά στο λόγο σου να το αποκρύπτεις με μια ρητορική που φυσικά συγχύζει και το ακροατηρίο. Συνειδητά ή μη από τη στιγμή που λειτουργεί το σύστημα  και δεν αμφισβητείται ο καθένας έχει τη συνεισφορά του.

Ποιες είναι οι επιλογές ενός γνήσιου ολιγαρχικού σήμερα;

1. ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ

Οι ολιγαρχικοί αντί να σκέφτονται τη τεχνολογία και το νέο επικοινωνιακό σύστημα σε συσχετισμό με την πρόοδο του ανθρώπου, τους προβληματίζει μόνο η χρήση του για έλεγχο του ανθρώπου , ώστε να μην κινδυνεύουν τα οικονομικά και πολιτικά πλεονεκτήματα της ολιγαρχίας . Σε αυτά τα πλαίσια θεωρούν ότι η χρήση των καμερών στους δρόμους και η παρακολούθηση της τηλεφωνικής επικοινωνίας είναι ουσιώδη για επιτήρηση της κοινωνίας και πρόληψη από κάθε κινδυνο/ απειλή για την οικονομική/πολιτική ολιγαρχία. Φυσικά για να τα προωθήσουν μιλούν για εγκλήματα , ναρκωτικά, παιδική πορνογραφία και άλλες ανοησίες που στοχεύουν στον εκφοβισμό των πολιτών. Γενικά οι ολιγαρχικοί θεωρούν τους πολλούς όχλο , δηλαδή κατώτερους ανθρώπους. Γι αυτό και τους αντιμετωπίζουν ανάλογα. Αυτά τα μέτρα επιτήρησης σίγουρα  υποστηρίζουν η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη ( κατέθεσε σχετικό  νομοσχέδιο) και ο ΔΗΣΥ( βλέπε 31 θεματικές ενότητες).

2. ΦΤΩΧΕΙΑ

Η οικονομική τους πολιτική στοχεύει και στη δημιουργία των πτωχών, ώστε αυτές οι οικογένειες να μην έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τίποτε άλλο παρά με την επιβίωσή τους. Έτσι  το τμήμα του λαού που λόγω της φτώχειας του θα μπορούσε να ριζοσπαστικοποιηθεί, αναλώνεται στην εξασφάλιση του επιούσιου. Δεν είναι τυχαίο αποτέλεσμα  η ύπαρξη ενός αριθμού 167.000 ατόμων ή ποσοστό 17.1% του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι συνειδητή επιλογή της οικονομικής πολιτικής των ολιγαρχικών. Φτωχοποιούν αρκετούς και στέλλουν μήνυμα και σε άλλους τόσους. Για τον ολιγαρχικό προέχει ο δικός του πλούτος και όχι η φτώχεια του άλλου. Αυτή την εκτεταμένη φτώχεια στην Κύπρο τη δημιούργησαν οι κυβερνήσεις Αναστασιάδη, Χριστοδουλίδη και οι δυο παιδιά του ΔΗΣΥ.

3. ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ

Ο ολιγαρχικός λατρεύει τη χορήγηση επιδομάτων  σε όλους τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας! Δημιουργούν πρώτα τη στέρηση και μετά προσπαθούν - όχι να λύσουν το πρόβλημα- να απαλύνουν τον πόνο των στερημένων με ποικίλα επιδόματα. Ο στόχος των ολιγαρχικών είναι διπλός: από τη μια να μην οδηγηθούν σε ακραίες αντιδράσεις οι στερημένοι και από την άλλη να οδηγήσουν τους  στερημένους σε εξάρτηση από το κράτος, δηλαδή απομειώνοντας περαίτερω την ελευθερία τους και οδηγώντας στην πλήρη υποταγή στο κράτος. Τα επιδόματα στην Κύπρο τα υποστηρίζουν γνήσιοι ολιγαρχικοί:σίγουρα η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, το ΔΗΚΟ , ο ΔΗΣΥ και εσχάτως ο συνομιλητής του ΔΗΣΥ η Άμεση Δημοκρατία χωρίς να ντρέπεται.  Λέω χωρίς να ντρέπεται γιατί ένας αμεσοδημοκράτης δεν θα υποστηρίζε ποτέ επιδόματα/εξαρτήσεις από το κράτος, γιατί κυρίαρχη αξία του είναι η ελευθερία. Και αυτό το κείμενο γράφτηκε με αφορμή τα έργα και ημέρες  της ΑΔΚ.

ΥΓ. Υποστήριξαν οι χρήστες της εφαρμογής της ΑΔΚ ότι είναι πρόβλημα η ακρίβεια, η στέγη και ο Φειδίας ,για να είναι αποτελεσματικός ,το μετέφρασε σε επιδόματα. Έλεος.

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΔΚ ΤΟΥ ΦΕΙΔΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

 Πολλή συζήτηση προκάλεσε η απόφαση της Άμεσης Δημοκρατίας να ψηφίσει την Αννίτα Δημητρίου για την Προεδρία της Βουλής. Φυσικά η συζήτησή ήταν αναμενόμενη γι αυτούς που περίμεναν κάτι άλλο ή σε κάθε περίπτωση δεν περίμεναν αυτή την επιλογή.

Γιατί , λοιπόν , οι της ΑΔΚ πήραν τη συγκεκριμένη απόφαση;

1ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Οι της ΑΔΚ υποστήριξαν ότι " ο λαός στήριξε τον ΔΗΣΥ και πήρε 27%", " ήρθε πρώτο κόμμα", "ο κόσμος μίλησε στην κάλπη και θέλει τον ΔΗΣΥ να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη Βουλή". Μάλιστα ο Πρόεδρος της ΑΔΚ υποστήριξε ότι "σε πολλές χώρες το πρώτο κόμμα παίρνει την προεδρία της βουλής".

Ο πρώτος λόγος που επέλεξαν να συνεργαστούν με το ΔΗΣΥ ήταν γιατί ήταν το πρώτο κόμμα. Και αυτό το επιχείρημα προέβαλλε και ο ΔΗΣΥ για τον εαυτό του ώστε να δικαιολογήσει τη διεκδίκηση της Προεδρίας της Βουλής. Μόνο ένας εθελόδουλος αποδέχεται απροβλήματιστα την εικόνα που προωθεί ένας ισχυρός για τον εαυτό του.

Φυσικά σε κανένα κράτος του πλανήτη δεν υπάρχει νόμος που να λέει ότι το πρώτο κόμμα σε ψήφους  παίρνει την προεδρία της βουλής. Αυτά είναι ανοησίες. Σε κάποιες χώρες υπάρχουν  ιδιαιτερότητες, αλλά γενικά εάν οι ψήφοι του πρώτου κόμματος αρκούν, αποφασίζει μόνο του, εάν δεν αρκούν, τότε γίνονται συνεργασίες.

Η ουσία είναι ότι η ΑΔΚ σέβεται την απόφαση των ψηφοφόρων να κατατάξουν στην πρώτη θέση το ΔΗΣΥ. Άρα , αυτό που αναμένεται στη συνέχεια είναι ότι θα έχει μια συνεχή συνεργασία η ΑΔΚ με τον ΔΗΣΥ και αυτή η αντίληψη που προβάλλει δεν είναι ευκαιριακή για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. 

Θα πει κάποιος ότι αυτό δεν ισχύει και ότι ο σεβασμός υπάρχει μόνο για την Προεδρία της Βουλής και ότι στη συνέχεια θα κάνει άλλες επιλογές.

Αν ο σεβασμός της ΑΔΚ στην απόφαση του λαού αφορά μόνο την Προεδρία της Βουλής, τότε γιατί δεν την ψήφισε χωρίς όρους και προϋποθέσεις;

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ  ΣΥΝΙΣΤΑΜΙΑ ΥΠΕΡΜΕΓΕΘΗ ΑΠΑΤΗ Ή ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ.

2ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Το επόμενο επιχείρημα που προνλήθηκε είναι πως η Α. Δημητρίου δεσμεύτηκε να προωθήσει τα τρία αιτήματα της ΑΔΚ, δηλαδή το επίδομα τέκνου, τη σύνταξη και την ανέγερση κατοικιών. Και τα τρία είναι αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας. Ποια είναι η σημασία της δέσμευσης του οποιούδηποτε για κάτι η υλοποίηση τουοποίου δεν εξαρτάται από τον ίδιο; Φαντάζομαι η κ. Δημητρίου δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να δεσμευτεί. Ο κ. Λαούρης θα πει πως είναι και το βίντεο. Σε τι άλλαζει την κατάσταση το βίντεο από τη στιγμή που η υλοποίηση δεν εξαρτάται από την ίδια αλλά την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη;

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΘΥΜΙΖΕΙ ΕΝΤΟΝΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΑΛΛΑ ΕΠΙ ΤΟ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟΝ.

3ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Αποκλείσαμε τον Στ. Στεφάνου- λένε- γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να εκλεγεί. Το δίλημμα ήταν ανάμεσα στην Α. Δημητρίου και Ν. Παπαδόπουλο ,που μπορούσαν να εκλεγούν με τις ψήφους της ΑΔΚ.

Αυτό το επιχείρημα έχει μια λογική που τρομάζει, ότι η ΑΔΚ είναι το κόμμα των νικητών και με τους νικητές και όχι των ηττημένων. Δηλαδή σε κάθε ψηφοφορία θα βλέπει ποιος κερδίζει και θα πηγαίνει μαζί του;

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΕΚΛΕΞΑΤΕ ΤΗΝ Α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΡΑΤΕ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. 

4ο ΑΝΤΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Αφού νοιάζεστε να προωθήσετε, όπως λέτε, τα αιτήματα που μόνοι σας φτιάξατε και φαντασιώνεστε ότι είναι του κόσμου, γιατί δεν συνεργαστήκατε με το ΔΗΚΟ που ολοφάνερα στηρίζει την κυβέρνηση για να τα προωθήσει; Και αν ο Χριστοδουλίδης αποφασίσει κάποια στιγμή να κάνει κάτι, θα φροντίσει το όφελος να το καρπωθεί η ΑΔΚ και η Α. Δημητρίου. Έλεος.

ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗς ΑΔΚ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ  ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗς ΨΗΦΙΣΗΣ ΤΗΣ Α, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗς ΒΟΥΛΗΣ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ 4 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΓΙΑΤΙ Ο Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΟΝΑΡΧΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ.

Ολοκλήρωση της πορείας της κυπριακής εκκλησίας προς τη δεσποτεία

Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε στις 20/5/2026 την αλλαγή του καταστατικού χάρτη της εκκλησίας της Κύπρου ώστε η εκλογή επισκόπων να γίνεται απευθείας από την Ιερά Σύνοδο χωρίς την εμπλοκή λαϊκών. Οι αλλαγές στοχεύουν στη μείωση των εντάσεων , των αντιπαραθέσεων και του φανατισμού, όπως υποστηρίζουν οι ιερείς.

Η απόφαση αυτή είναι η συνέχεια μιας άλλης απόφασης της Ιεράς Συνόδου που λήφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 και με την οποία αποκλείστηκε το λαϊκό στοιχείο από τη διαδικασία εκλογής ιεράρχη.

Είναι φανερό ότι τα μέλη της ιεράς συνόδου επαναρυθμίζουν τις σχέσεις εκκλησίας και κοινωνίας. Και αντί να διευερύνουν τη δημοκρατική βάση της εκκλησίας με τη μεγαλύτερη εμπλοκή πιστών στα της εκκλησίας, επιχειρούν το αντίθετο, δηλαδή να εξαφανίσουν κάθε σχέση κοινωνίας και εκκλησίας προς μια δεσποτική προσέγγιση της πραγματικότητας ή ένας ζήλος στο να επιβλήθεί το παπικό μοντέλο. Η οπισθοδρόμηση είναι ολοφάνερη. Και συνδέεται η δεσποτοποίηση της εκκλησίας με τις ευρύτερες πολιτικές δεσποτοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα τοπικά και διεθνώς. Ή είναι μια προσρμογή της εκκλησίας στο κοσμοσυστημικό γίγνεσθαι. 

Το ερώτημα που ανακύπτει φυσικά είναι το εξής: πώς γίνεται σε παλαιότερους χρόνους η παρουσία της κοινωνίας στα της εκκλησίας να είναι έντονη και με δικαίωμα ανάκλησης κάποιου ιεράρχη, ενώ τώρα που υποτίθεται ότι προοδεύσαμε θεωρείται ξεπερασμένη η συμμετοχή της κοινωνίας στα της εκκλησίας; Μήπως δεν προοδεύσαμε όπως μας σερβίρουν;

Συμπέρασμα: Οι ιεράρχες "είτε επιτήδειοι είτε ανεπιτήδειοι περί των πολιτικών και πνευματικών" από τη δεκαετία του 1920   έβαλαν χέρι σταδιακά στην εκκλησιαστική περιουσία των κοινοτήτων και υφάρπαξαν την περιουσία τους και στις μέρες μας τους πέταξαν κυριολεκτικά έξω από τη διοίκηση της εκκλησίας!!!  Σήμερα είναι όνομα και πράμα δεσπότες,ξένοι στις ανθρωποκεντρικές καταβολές της κυπριακής εκκλησίας.

Για την ιστορία επικεφαλής του παραμερισμού της κοινωνίας από την εκκλησία ήταν οι Αρχιεπίσκοποι Χρυσόστομος Β΄και Γεώργιος. 

ΥΓ. Τις εντάσεις και τους φανατισμούς δεν τους προκαλούσε η κοινωνία αλλά μια μερίδα φανατικών ολιγαρχικών που ήταν οργανωμένοι σε κάτι ομάδες που λέγονταν κόμματα και ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία σε σχέση με το σύνολο των πιστών. Αν γι αυτούς αποφασίσατε να οπισθοδρομήσετε  την ανθρωποκεντρική βάση της εκκλησίας, αυτό σημαίνει ότι είστε ανεπιτήδειοι και στα πολιτικά και στα πνευματικά και έπρεπε να πάτε όλοι σπίτι σας, αντί να ταπαιπωρείτε με την παρουσία σας  την κυπριακή κοινωνία.

Πάλι το παραμύθι των "πολλαπλών συντάξεων" αξιωματούχων

 Κάθε τρεις και λόγο επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα των αξιωματούχων που λαμβάνουν και μισθούς και συντάξεις ταυτοχρόνως. Τώρα με τις βουλευτικές εκλογές πάλι επανήλθε το ζήτημα  και κάποιοι βουλευτές δήλωσαν με επιστολή τους στον Υπουργό Οικονομικών ότι αποποιούνται τη σύνταξη και κάποιο άλλοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να την λαμβάνουν , αλλά θα τη δωρίζουν σε ιδρύματα. Και το πανηγύρι συνεχίζεται με κάθε σοβαρότητα.

Και γιατί η βουλή δεν μπορεί να νομοθετήσει ότι αξιωματούχος δεν θα λαμβάνει σύνταξη κατά τη διάρκεια της θητείας του; Εδώ αρχίζουν τα βαρύγδουπα για λαϊκή κατανάλωση. Υπάρχει νομολογία, η σύνταξη είναι ιδιοκτησία και προστατεύεται από το άρθρο 23 του συντάγματος. Κανένας δεν μπορεί να αγγίξει τη σύνταξη, λένε. Γι αυτό και η Βουλή το 2025 ψήφισε νόμο για αποποίηση σύνταξης σε εθελοντική βάση.

Για παράδειγμα ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δικαιούται  τον μισθό του βουλευτή που είναι 7.660.00 ευρώ ( 5466.00 ευρώ καθαρά). Δικαιούται και σύνατξη 2270.00 ευρώ και με βάση το νόμο έστειλε επιστολή και αποποιήθηκε τη σύνταξή του.

Τούτο το ζήτημα επικράτησε να ονομάζεται " πρόβλημα των πολλαπλών συντάξεων", κάτι που διαστρεβλώνει προκαταβολικά το πρόβλημα. Το αν κάποιοι παίρνουν πολλές συντάξεις είναι ένα ζήτημα. Το άλλο ζήτημα  είναι η ταυτόχρονή καταβολή σε ένα αξιωματούχο  μισθού και σύνταξης. Μόλις αρχίσει να συζητείται στη βουλή το ζήτημα ,όλοι βρίσκουν επιχειρήματα για να μην αλλάξει τίποτε, κόμματα και κυβέρνηση. Και ενώ όλοι θεωρούν  απαράδεκτο το φαινόμενο , όλοι με τη στάση τους το συντηρούν σκόπιμα γιατί κανένα δεν θέλει να  απωλέσει τα κεκτημένα του. Και κυριολεκτικά κοροϊδεύουν τους πολίτες.

Ας  εξετάσουμε λογικά το ζήτημα της ταυτόχρονης καταβολής  σύνταξης και μισθού σε ένα αξιωματούχο. Λένε οι κουτοπόνηροι οι βουλευτές είναι πρόβλημα σύνταξης, κανείς δεν μπορεί να την αγγίξει, άρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε!!! Αυτό είναι το σκεπτικό των 56 βουλευτών και της κυβέρνησης.

Απάντηση: Αν δεν μπορείτε να αγγίξετε τη σύνταξη, τότε αγγίξετε το μισθό, ποιο είναι το πρόβλημα; Για παράδειγμα κανένας να μην αποποιείται τίποτε, εφόσον είναι ιδιοκτήσιά του η σύνταξη. Αλλά ο μισθός θα ορίζεται με βάση και το γεγονός ότι παίρνεις σύνταξη. Δηλαδή , ο κύριος Οδυσσέας Μιχαηλίδης παίρνει σύνταξη 2270.00 ευρώ. Ο μισθός του βουλευτή είναι. 

Υπάρχει λύση. Αλλά μόλις την αναφέρεις θα σου πούνε" δεν γίνεται κάτι τέτοιο, ίση αμοιβή για ίση εργασία" και άλλα παραμύθια.

Οι ολιγαρχικοί έχουν ένα χαρακτηριστικό, την απληστία. Μην αγγίξεις την τσέπη τους. Για δεκαετίες πάλεψαν με συνέπεια ληστεύοντας την κοινωνία προς όφελός τους. Και θα συνεχίσουν, γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν. Και να εξαπατούν. Και  επιβιώνουν περήφανοι γαιτί υπάρχουν αφελείς που τους πιστεύουν.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΣ

 Εθελόδουλος  είναι αυτός που με τη δική του βούληση επιλέγει να είναι δούλος. Εθελόδουλοι σήμερα υπάρχουν μόνο στον πολιτικό τομέα. Άνθρωποι επιλέγουν να είναι δούλοι κάποιων άλλων με την έννοια ότι εκείνοι με τις αποφάσεις τους θα καθορίζουν τη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι είναι κατά κύριο λόγο οπαδοί κομμάτων. Έχουν εκπαιδευτεί ,κυρίως από την οικογένειά τους, να υποστηρίζουν φανατικά ένα κόμμα και συχνά να πολεμούν ένα άλλο. Είναι έντονα ανταγωνιστικοί  σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους: φανατικοί με το κόμμα, φανατικοί με την ποδοσφαιρική ομάδα, φανατικοί με το σωματείο. Είναι φανατικοί και με πρόσωπα του κόμματος και δεν δέχονται μύγα στο σπαθί τους. Τα υπερασπίζονται μέχρι τελικής πτώσεως.

Ο φανατισμός τους τυφλώνει και αδυνατούν να διαλεχθούν με την πραγματικότητα. Η μερική πραγματικότητα τους είναι η ζωή τους όλη. Δεν τους ενδιαφέρει να ξέρουν κάτι άλλο. Επιμένουν δογματικά στο μερικό και αδυνατούν να κατανοήσουν το όλον. Βλέπουν πάντα το δέντρο και ποτέ το δάσος. Ω ςγνήσιοι οπαδοί των ολιγαρχικών  μιλούν με στόμφο γαι τα οικονομικά ζητήματα. Η ελευθερία δεν τους ενδιάφερει, εκτός και αν είναι η εθνική. Η πολιτική ελευθερία τους είναι παντελώς άγνωστη. 

 Ο διάλογος μαζί τους είναι σπατάλη χρόνου. Δεν ακούν τα επιχειρήματα του άλλου παρά μόνο πετάνε συνεχώς ωσάν από μαγνητόφωνο αυτό που τους έμπηξαν στον εγκεφάλο τους η οικογένειά τους και το κόμμα. Αν και υστερούν και στο διάλογο και στη γνώση, αρέσκονται να αυτοπαρουσιάζονται ως δημοκρατικοί, ενώ από τους  φασίστες τους χωρίζει μια λεπτή γραμμή. Έτσι με ταχυδακτυλουργίες νιώθουν καλά με τον εαυτό τους.

Οι εθελόδουλοι δεν θέλουν να σκέφτονται, θέλουν να σκέφτεται το κόμμα ή ο ηγέτης για κείνους. Αμέσως παπαγαλίζουν τη θέση του κόμματος και νιώθουν καλά με τον εαυτό τους γιατί νομίζουν ότι μπορούν και σκέφτονται. Αν το κόμμα καθυστερήσει να πάρει μια θέση και νιώθουν εκτεθειμένοι, είναι η μοναδική φορά που μπορεί να εξοργιστούν με το κόμμα γιατί τους άφησε χωρίς θέση απέναντι στους αντιπάλους.

Η ζωή τους αναζωογονείται όποτε υπάρχουν εκλογές. Γιατί τότε τους προσεγγίζει η ιεραρχία του κόμματος και νιώθουν σπουδαίοι. Αν πάνε και σε κάποια κομματική σύναξη, τότε αγαλλιάζονται κυριολεκτικά γιατί συμμετέχουν στις διαβουλεύσεις.  Η αίσθηση ότι συμμετέχουν ενεργά στον προεκλογικό αγώνα κυριολεκτικά τους απογειώνει, δίνει άλλο νόημα στην άχαρη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι στις δημοσκόπησεις αποτυπώνονται με το βαθμό συσπείρωσης του κόμματος. Είναι οι δεδομένοι εθελόδουλοι του κάθε ολιγαρχικού κομματάρχη.. Τη μέρα των εκλογών συνήθως ακολουθούν μια άλλη ιεροτελεστία, διαφορετική από την καθημερινότητά τους. Ο εαυτός τους αναβιβάζεται στο κέντρο των εξελίξεων Είναι πρωταγωνιστής στις εκλογές. Οι εκλογές είναι η γιορτή της ολιγαρχίας αλλά κυρίως των εθελόδουλων.

Και αφού εκχωρήσει το δικαίωμα ψήφου εν λευκώ σε ένα άλλο μετατρέποντας τον εαυτό του σε πολιτικά δούλο, αναμένει εναγωνίως το αποτέλεσμα των εκλογών. Το κόμμα φροντίζει για κάποιο λόγο να βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στους νικητές και έτσι δίνει την ευκαιρία στους εθελόδουλους να πανηγυρίσουν για την καταντιά τους. 

Οι ολιγαρχικοί των κομμάτων μαζί με τους εθελόδουλους είναι οι στυλοβάτες δύο πολιτευμάτων, της μοναρχίας και της ολιγαρχίας και των εκτροπών της, τυραννία, δικτατορία. Στην Κύπρο όλοι αυτοί, σύμφωνα με τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου είναι μια μειονότητα του εκλογικού σώματος. Καιρός να σκεφτούμε πως θα τους ξεφορτωθούμε για να δούμε άσπρη μέρα.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΉ

 Κάποια συμπεράσματα για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου 2026.

1. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν 51 βουλευτές, ενώ τα κόμματα 5. Λογικά τα κόμματα με την αλαζονεία τους και την ολιγαρχική ιδεολογία τους μπορεί να ζητήσουν περισσότερους βουλευτές να εκλέγονται από τα κόμματα. Φτιάχνουν ένα ψεύτικο σενάριο και το πλασάρουν στον κόσμο, έτσι κάνουν πάντοτε.
2. Η βουλή δεν έχει τη νομιμοποίηση από την πλειονότητα του εκλογικού σώματος. Μόλις 318289 έγκυρα ψηφοδέλτια νομιμοποίησαν τους βουλευτές ή ποσοστο 44.25% .
3. Η αποχή ήταν πάρα πολύ μεγάλη (33.09% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων), αν αναλογιστεί κάποιος ότι υπάρχαν 19 κομματικοι σχηματισμοί και 753 υποψήφιοι βουλευτές.
4. Οι χορηγοί χρήματος και δημοσιότητας ενίσχυσαν ολοφάνερα τα παραδοσιακά κόμματα προβάλλοντας μια συνθηματική κενολογία (σταθερότητα, ασφάλεια, ανάπτυξη). Τα νέα κόμματα δεν κατόρθωσαν να προβάλουν ακι να πείσουν ότι έχουν μια πρόταση για αλλαγή του συστήματος, ώστε να συσπειρώσουν τον κόσμο. Γι αυτό στο τέλος απέτυχαν παταγωδώς, αν αναλογιστεί κανείς τη δυσαρέκεια που υπήρχε απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα. Ουσιαστικά τα νέα κόμματα έδωσαν το φιλί της ζωής στους μελλοθάνατους και ακύρωσαν τις όποιες προοπτικές στο παρόν.
5. Την ερχόμενη πενταετία η ζωή των πολιτών θα χειροτερέψει εξαιτίας της απληστίας  και εξουσιολαγνίας των ολιγαρχικών κομμάτων. Δεν ξέρουν κάτι άλλο ούτε και υπάρχει από κάπου πρόταση γαι αλλαγή του υφιστάμενου συστήματος. Δηλαδή η σχέση της κοινωνίας με την πολιτική δεν θα αλλάξει ούτε και η ομολογημένη κομματική λογική για υπηρεσία στην αγορά.
6. Η διαφθορά των κομμάτων  ή με τη νόμιμη διαφορά( χορηγία, συνεργάτες, παχυλοί μισθοί για μερική εργασία, εφάπαξ, συντάξεις, ασυλία) ή παράνομη (μίζες). Κανένα κόμμα ή υποψήφιος απορρίπτε αυτά τα σκανδαλώδη προνόμια.

Γενικά οι εθελόδουλοι οπαδοί των κομμάτων που ψηφίζουν από φανατισμό τους καταστροφείς τους και τους ληστές τους δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι στον τόπο. Αυτή την πενταετία οι συσχετισμοί δύναμης θα ανατραπούν στην κοινωνία οριστικά και οι ολιγαρχικοί θα αναγκαστουν σε μεγάλες υποχωρήσεις για να επιβίωσουν.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΟΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή καιρός να ανησυχούμε

1.Το χορό των παρακολούθησεων άνοιξε η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη που προσπάθησε να περάσει με τη μορφή του επείγοντος τροποποίηση του συντάγματος ώστε η ΚΥΠ να παρακολουθεί όποιο θέλει χωρίς να απαιτείται άδεια από δικαστήριο. Παρά τις εντατικές προσπάθειες του Προέδρου της Επιτροπής Νομικών της Βουλής Νίκου Τορναρίτη , ΔΗΣΥ, οι αγωνιώδεις προσπάθειες δεν τελεσφόρησαν και θα επανέλθουν μετά τις εκλογές. Προσωπικά δεν κατάλαβα το βίτσιο των ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΊΔΗ, ΦΥΤΙΡΗ, ΤΟΡΝΑΡΙΤΗ να έχουν μανία με την παρακολούθηση των πολιτών. 

2. Προεκλογικά είχαμε και δεύτερο κρούσμα παρακολουθησιομανίας. Στις 20/5/2026 ένας υποψήφιος του ΕΛΑΜ έγραψε πως αν εκλεγεί βουλευτής, θα προτείνει τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης αρχής προστασίας του συντάγματος η οποία θα θέτει άμεσα υπό παρακολούθηση κόμματα και οργανώσεις  που αποτελούν σαφή απειλή. Ενώ η κυβέρνηση επιθεμεί η ΚΥΠ να παρακολουθεί πολίτες, το ΕΛΑΜ στοχεύει αλλού, κόμματα και οργανώσεις. Υπάρχει μια δυσκολία στην πράξη τέτοια παρακολούθηση αλλα το πρόβλημα είναι αλλού, τι κάθεται και σκαρφίζεται ο νους του ανθρώπου.

3. Η κορύφωση της προεκλογικής παρακολουθησιομανίας είναι νομίζω το ποικίλο και λιτό πρόγραμμα του ΔΗΣΥ με τις 31 θεματικές ενότητες. Στην 27η με τίτλο " Ασφάλεια-Αντιμετώπιση οργανωμένου εγκλήματος"  και σε σύνολο 5 γραμμών ,οι 2 τελευταίες γραμμές αναφέρουν κατά λέξη: " Σε ένα σωστό πλαίσιο θα πρέπει να δοθεί στις διωκτικές αρχές το εργαλείο των παρακολουθήσεων καθώς  και της τοποθέτησης καμερών σε πολυσύχναστους δρόμους". Ο πιο προωθημένος στις απόψεις του είναι σίγουρα ο ΔΗΣΥ. Εκτός από τις παρακολουθήσεις θέλεις και κάμερες  στους πολυσύχναστους δρόμους!!!

Υποτίθεται ότι οι πιο πάνω νοιάζονται για το κοινό μας καλό, όμως δεν είναι έτσι. Γιατί αν γνοιάζονταν για το κοινό μας καλό θα χρησιμοποιούσαν το νου τους να βρουν τρόπους με τη χρήση της τεχνολογίας να διευρύνουν την ελευθερία μας  και όχι να την περιορίσουν.

Το επιχείρημα πως είναι γαι το οργανωμένο έγκλημα και την ασφάλεια του πολίτη που ενδιαφέρονται είναι εκτός πραγματικότητας. Εδώ καθημερινά ενημερώνεται όλη η Κύπρος για τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος από την  Anna Alexui  και σεις θέλετε παρακολουθήσεις για να μάθετε αυτά που ξέρει όλη η Κύπρος. Ποιον κοροϊδεύετε;

Και να τελειώνουμε με τις βιτσιοπαρακολουθήσεις σας. Στην ιστορία ένιωθαν φόβο και προωθούσαν τις παρακολουθήσεις όσοι κατείχαν παράνομα εξουσία ή πλούτο. Και ο φόβος τους ήταν ο λαός. Αυτό θέλετε να παρακολουθείτε και κανένα άλλο.

Αν τώρα την παρακολουθησιομανία  τη συνδέσουμε με τη συνεχόμενη έκφραση ανησυχίας για τη σύνθεση της νέας βουλής από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, την Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, τον πρώην του ΔΗΣΥ Ν Αναστασιάδη, τότε ως κοινωνία οφείλουμε να ανησυχούμε από την ανησυχία τους.Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το 2013 και το 2020 η κυβέρνηση Αναστασιάδη κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης , κυβερνούσε με διατάγματα σε βάρος της ελευθερίας των πολιτών. Σε κυβερνητικό επίπεδο οι πιο έμπειροι σε ανελεύθερα καθεστώτα είναι οι του ΔΗΣΥ και όχι το ΕΛΑΜ.

ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙ Ο ΑΒΕΡΩΦ ΣΤΟΝ ΦΕΙΔΙΑ

 Ο Φειδίας της ΑΜΚ βρήκε τους όπου γης ολιγαρχικούς να τον συμβουλεύουν για να προωθήσει -φαντάζομαι- την άμεση δημοκρατία! Και τους δηλώνει δημόσια μέσα στη αφέλειά του για να προσδώσει κύρος στον εαυτό του γιατί ο ίδιος τους θεωρεί σπουδαίους! 

Από τους πολιτικούς επέλεξε σύμβουλο τον Αβέρωφ Νεοφύτου!!! Μπορείς αμέσως να αντιληφθείς την ποιότητα του ανδρός. Δήλωσε λοιπον ο Φειδίας: " Με τον Αβέρωφ έχουμε μια πολλά καλή σχέση. Ο Αβέρωφ επειδή είναι από τους πιο έμπειρους πολιτικούς στην Κύπρο, έπιασα και ρώτησα για να μάθω πράματα".

Ο Αβέρωφ είναι έμπειρός κομματικός, όχι πολιτικός. Δηλαδή έχει μια μερική γνώση της πραγματικότητας, όχι καθολική γνώση. Αυτό συμβαίνει με όλα τα ολιγαρχικά κόμματα. Επομένως με τον Αβέρωφ μπορεί να μάθεις πολιτικές όχι πολιτική. Δηλαδή, πολιτικά θα στραβωθείς και θα κάμνεις και χαρά.

Προσωπικά εκτιμώ πως το καλύτερο μάθημα που θα σου έκανε ο Αβέρωφ είναι ο χειρισμός  των γεγονότων του 2013, που τον χάραξε ως κομματικό ηγέτη.

ΜΑΘΗΜΑ 1ο

Όταν ο κόσμος είναι συναισθηματικά φορτισμένος, οργισμένος, αγανακτισμένος τότε πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός τι λες. Ταυτίζεσαι μαζί με τον όχλο και τους λες αυτό που θέλει να ακούσει.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Την τρόικα την έφεραν τα λάθη και οι παραλείψεις μας, ..., την φέραμε όλοι  εμείς οι πολιτικοί,....".( Δηλώσεις Αβερωφ 14/11/2013)

-"Πρέπει να ζητήσουμε ένα μεγάλο συγγνώμη για τα λάθη του πολιτικού συστήματος" (Δηλώσεις Αβέρωφ 18/12/2013) 

ΜΑΘΗΜΑ 2ο 

Ταυτόχρονα να παρουσιάζεσαι δυναμικός αποφασιστικός. Ο όχλος θέλει αίμα.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Σε υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής όμως, η ανοχή μας είναι μηδενική". ( Δηλώσεις Αβέρωφ 10/11/2013)

-"Η αξίωσή μας παραμένει πως όσοι ευθύνονται θα πρέπει να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης". (6/12/2013)

ΜΑΘΗΜΑ 3ο

Μερικούς μήνες μετά την κρίση ο κόσμος κουράζεται, όσο περισσότερο τον βομβαρδίζεις με ανοησίες ,τότε πιο γρήγορα θα κουραστεί και πρέπει να του δείξεις , εσύ ο πολιτικός, ότι  τον νιώθεις και έχει έτοιμη την λύση. ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Πρέπει να σταματήσουμε ένα πόλεμο πολιτικό πινγκ-πονγκ ποιος φταίει και ποιος δεν φταίει, να τραβήξουμε μια γραμμή και να κοιτάξουμε μπροστά". (Δηλώσεις Αβέρωφ 5/12/2013)

ΑΥΤΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ Ο ΦΕΙΔΙΑΣ ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΤΟΝ ΕΜΠΕΙΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΦΕΙΔΙΑ. ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ , ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΜΠΡΟΣΤΑ.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΉ ΠΑΡΩΧΟΛΟΓΙΑ Ή ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ/ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗΣ

 Η οικονομική κατάσταση στην Κύπρο έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την ανισότητα. Το πλουσιότερο 1%  κατέχει το 33% του συνολικού πλούτου. Αυτό το 1% το 2000 κατείχε το 12.8% του πλούτου ή σχεδόν τριπλασιάστηκε ο πλούτος τους σε λίγα χρόνια με τη βοήθεια της κυβερνητικής πολιτικής. Την ίδια χρονική στιγμή το φτωχότερο 50% κατέχει μόλις το 4% του πλούτου. Το 17.1% του πληθυσμού ή 167.000 άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (2025).

Ποιος έχει την ευθύνη γι αυτά τα δεδομένα; Φυσικά οι κυβερνώντες την τελευταία δεκαπενταετία, δηλαδή οι κυβερνήσεις Αναστασιάδη και Χριστοδουλίδη που αποδείχτηκαν πολύ ικανοί στην προαγωγή της ανισότητας. Διαφημίζουν με έπαρση το ρυθμό ανάπτυξης που είναι στο 3%. Πράγματι το 3% δηλώνει αύξηση του παραγόμενου πλούτου , αλλά το ερώτημα είναι ποιος τον καρπώνεται. Και η πολιτική ολιγαρχία τον παραχωρεί στην οικονομικη ολιγαρχία. Γι αυτό και αυξάνονται οι ανισότητες. Επομένως οι διακηρύξεις του ΔΗΚΟ και του ΔΗΣΥ για ανάπτυξη, σταθερότητα,σοβαρότητα είναι κενολογίες για εξαπάτηση των πολιτών. Η οικονομική πολιτική που ακολούθησαν φτωχοποίησε την κοινωνία. Το ΔΗΚΟ προβάλλει έντονα την άποψη πως πρέπει να σκεφτόμαστε πού είμασταν το 2013 και τι βήματα προόδου έχουν γίνει. Το επιχείρημα είναι γελοίο γιατί την οικονομική καταστροφή του 2013 ποιος την έφερε; Εκτός και αν κάποιοι πιστεύουν πως η δουλειά των πολιτικών είναι πρώτα να μας καταστρέφουν και μετά να μας στηρίζουν!!! Αυτά είναι σοφιστείες.

Απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση με κύρια χαρακτηριστικά τη φτώχεια, την ακρίβια, τα ακριβά ενοίκια, την αδυναμία των νέων να εγκαταλείψουν το σπίτι των γονιών τους και να κάνουν οικογένεια τι πρτείνουν προεκλογικά τα κόμματα;

Όλα τα κόμματα, ως ολιγαρχικοί μηχανισμοί, είναι φυσικό να μη θέλουν να αλλάξει τίποτε απολύτως. Γι αυτό και παρατηρούμε ότι όλα τα κόμματα επικεντρώνονται σε προτάσεις είτε να δώσει το κράτος( επιδόματα και παροχές) είτε να εισπράξει το κράυος ( φόρος τραπεζών, πλουσίων). Αυτή η προσέγγιση ειναι το ευαγγέλιο των ολιγαρχικών. Δηλδή η οικονομία θα  παραμείνει υπό τον πλήρη έλεγχο των ολιγαρχώ του κράτους που ωσάν μαφιόζος εισπράττει τέλη επί των εσόδων των ολιγαρχών. Αυτό το τρισάθλιο σύστημα οικονομικής πολιτικής είναι αυτονόητο ότι παράγει φτώχεια και εξαθλίωση, είναι γνωστό. Γι αυτό έρχεται το κράτος να απαμβλύνει τα κακά που παράγει η οικονομική πολιτική των ολιγαρχών, ως αληθινός υπηρέτης τους: ελάχισταεγγυημένα  εισοδήματα, επιδόματα, παροχές. Γι αυτό και η σημερινή τρισάθλια κατάσταση θα συνεχιστεί . Αυτό θα εφαρμόσουν όλα τα κόμματα. Κανένας δεν τολμά να τα βάλει με την ολιγαρχία. 

Αυτή την ολιγαρχική πολιτική στην οικονομία είναι φυσικό να τη στηρίζουν τα ολιγαρχικά κόμματα. Φυσικά σε μια δημοκρατία η οικονομική πολιτική θα θεωρούνταν πετυχημένη στο βαθμό που δημιουργεί ελάχιστη φτώχεια. Και φυσικά σε μια δημοκρατία δεν τίθεται θέμα κρατικών παροχών γιατί συνιστούν εξάρτηση από το κράτος/κόμματα, άρα απώλεια της ελευθερίας του πολίτη. Και στη δημοκρατία η πιο σημαντική αξία δεν είναι το χρήμα, όπως στην ολιγαρχία, αλλά η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτή η προοπτική στις μέρες μας έχει απομακρυνθεί περαιτέρω με την εμφάνιση κομμάτων που ενίσχύουν σημαντικά το ποσοστό νομιμοποίησης του υφιστάμενου τρισάθλιου ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος. Άρα απομακρυνέται η προοπτική αλλαγής του.

Απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση