ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΕΙΣ ΛΕΞΕΩΝ : ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

 Συνήθης πρακτική των ολιγαρχικών είναι να αλλάζουν το νόημα των λέξεων, ώστε να ελέγχουν την σκέψη των ανθρώπων. Δεν δημσιουργούν οι ίδιοι τις λέξεις γιατί δεν υπάρχει τάτοια ανάγκη,  αλλά τις ποκτούν έτοιμες από τους αρχαίους συνήθως και δίνουν το περιεχόμενο που τους βολεύει με διάφορους ανόητους συλλογισμούς. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΗΜΟΣΙΟΣ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΧΟΥΝ ΕΚΠΟΡΝΕΥΤΕΊ Ως ΕΝΝΟΙΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ.

Σε αυτό το κείμενο θα ασχοληθώ με την εκπόρνευση της φράσης ¨προσωπικά δεδομένα" από την ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα. Αφορμή ήταν η καταγγελία ενός κυπατζή κατά του Μακάριου Δρουσίωτη για αποκάλυψη προσωπικών δεδομένων.

Προσωπικά δεδομένα είναι κάθε πληροφορία που αφορά έναν ζωντανό άνθρωπο και μπορεί να τον  δείξει ή να τον ξεχωρίσει από τους άλλους, λένε οι επίσημοι ορισμοί. Και στη συνέχεια η εξουσία αποφασίζει με παραδείγματα ποιες πληροφορίες εντάσσονται στα προσωπικά δεδομένα: 

- όνομα και επώνυμο Χορηγούνται στο πλαίσιο της διάκρισης της ατομικότητας σε μια κοινωνία ομοειδών. Το όνομα και το επώνυμο αφορούν την κοινωνική μου ζωή, δεν είναι προσωπικό δεδομένο.

- διεύθυνση: είναι το όνομα του σπιτιού μου στο κοινωνικό πλαίσιο, δεν είναιπροσωπικό δεδομένο.

- αριθμός τηλεφώνου: είναι προσωπικό δεδομένο με την έννοια ότι είναι το μέσο επικοινωνίας και η επικοινωνία αφορά την ιδιωτική μου ζωή.

- αριθμός:ταυτότητας; δεν είναι προσωπικό δεδομένο , είναι ένας αριθμός που εκδίδει η εξουσία του κράτους για δικούς της σκοπούς , είναι κρατικό δεδομένο και όχι προσωπικό και χρησιμοποιείται "ιδωτικά" από τα κόμματα

υγεία: είναι  προσωπικό δεδομένο γιατί αφορά την ατομική μου ζωή.

πολιτικές απόψεις: είναι όχι προσωπικό αλλά πολιτικό δεδομένο , δηλαδή αφορά ολόκληρη την κοινωνία, όπως και η ψήφος

εργασία, φορολογία, ιδιοκτησία : είναι κοινωνικά δεδομένα και όχι προσωπικά. 

Τι είναι ττα προσωπικά δεδομένα; Είναι κάθε τι που αφορά την ατομική/ ιδιωτική μου ζώή. Τίποτε άλλο.  Η κοινωνική μας ζωή και η πολιτική μας ζωή δεν είναι προσωπικό δεδομένο , όπως μας τα τσουβαλιάζει όλα η ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα. Πιο απλά η ΕΕ και τα τοπικά της φερέφωνα αποφάσισαν ότι δεν είναι αποδεκτή  η διάκριση της ζωής σε ατομική , κοινωνική και πολιτική και την ενοποίησαν προοικονομώντας την αυριανή μας δουλεία!!!

Σε ορισμένες χώρες τα εισοδήματα, η περιουσία, η φορολογία είναι δημόσια και υπάρχει κοινωνικός έλεγχος . Αν κάποιοι θέλουν να τα κρύψουν είναι γιατί έχουν λόγους που δεν σχετίζονται με το κοινό μας καλό.

Ο κυπατζής που κατήγγειλε τον Μακάριο Δρουσιώτη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων στηρίχθηκε στις στρεβλώσεις που επέβαλε η ΕΕ ενάντια σε κάθε λογική,ότι  το επάγγελμα και ειδικά κυπατζής είναι προσωπικό δεδομένο. Αν ήταν προσωπικό δεδομένα θα έπρεπε να ζει στην κορυφή ενός βουνού μόνος σου. 

Αλλή περίπτωση η Πρόεδρος της βουλής που υποστήριξε ότι η βιντεογράφηση στη βουλή μπορεί να παραβιάζει προσωπικά δεδομένα. Υποτίθεται ότι η βουλή είναι δημόσιος χώρος της πολιτικής, δηλαδή που αφορά ολόκληρη την κοινωνία, πώς γινέται στον συγκεκριμένο χώρο να υπάρχουν προσωπικά δεδομένα;

Αυτά , λοιπόν, που ονομάζει η ΕΕ "προσωπικά δεδομένα" δεν είναι τέτοια, αλλά είναι στοιχεία ολοκληρωτικού ελέγχου του ανθρώπου που συνάδουν με ολοκληρωτικά καθεστώτα  που σταδιακά και ύπουλα προωθούν μισάνθρωπες αντιλήψεις.

ΤΟ "ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ" ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 Η τακτική του "διάιρει και βασίλευε" είναι γνωστή στους Κύπριους καθώς η αγγλική αποικιοκρατική πολιτική στην Κύπρο συνδέθηκε με το διαίρει και βασίλευε. Η τακτική αυτή χρησιμοποιείται από τους κατόχους της εξουσίας στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό με σκοπό της ανεμπόδιστη άσκηση της εξουσίας του. Παρεμποδίζεται η ενότητα κάποιων , ώστε να διαιωνιστεί η εξουσία του κατόχου.

Δεν θα αναφερθώ στο διαίρει και βασίλευε στις διεθνείς σχέσεις. Θα περιοριστώ στο διαίρει και βασίλευε στην εσωτερική πολιτική. Αυτή η τακτική στο εσωτερικό μιας χώρας μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν υπάρχει  εξουσιαστικό πολίτευμα του ενός ή των λίγων σε όλες τις παραλλαγές. Στο εσωτερικό μιας χώρας δεν εφαρμόζεται το διαίρει και βασίλευε μόνο στη δημοκρατία. Γιατί είναι μη λογικό η κοινωνία να διαιρεί τον εαυτό της για να μην έχει την εξουσία!!! Φυσικά το πολίτευμα που έχουμε σήμερα δεν είναι δημοκρατία, αλλά εκλόγιμη μοναρχία. Γι αυτό και εφαρμόζεται ποικολότροπα η τακτική του διαίρει και βασίλευε  από τους ολιγαρχικούς, ώστε ο λαός ποτέ να μην ενωθεί και να αποτελέσει κίνδυνο για την εξουσία τους.

Η κύρια αντίθεση που διαπερνά τη ζωή του κυπριακού κράτους είναι κληρονομιά σε μεγάλο βαθμό της αποικιοκρατίας και είναι η διάιρεση που επικράτησε στις μέρες μας με την ονομασία  "Ελληνοκύπριοι- Τουρκοκύπριοι". Είναι αποτελέσμα εξωτερικών επεμβάσεων αλλά και αποτέλεσμα επιλογών της άρχουσας τοπικής τάξης. Αν ήταν αυτόνομες επιλογές των ντόπιων ή λειτουργούσαν ως φερέφωνα  της διεθνούς τάξης  είναι ένα ζήτημα.

Παράλληλα και εντός των Ελληνοκυπρίων αναπτύχθησαν πολλές διαιρέσεις από την ηγετική τάξη. Τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας κυριαρχούσαν οι διαρέσεις "δεξιός-αριστερός", "μακαριακός -γριβικός", ενωτικός -ανεξαρτησιακός". Μετά το 1974 κάποιες διαρέσεις εξαφανίστηκαν  και άλλες μεταλλάχθηκαν και άλλες δημιουργήθηκαν.

Μετά το 1974 και σταδιακά επικράτησε στη κοινωνία και σήμερα είναι επικρατούσα η κομματική διάιρεση. Οι ολιγαρχικοί διαιρούν την κοινωνία σε ομάδες ώστε να κατοχυρώσουν ότι η εξουσία τους δεν θα κινδυνεύσει. Περίπου 50 % της κοινωνίας ακολουθεί την τακτική του διάιρει και βασίλευε των ολιγαρχικών. Είναι οι λεγόμενοι εθελόδουλοι που αποτελούν το πιο συντηρητικό και αντιδραστικό στοιχείο της κοινωνίας. Το υπόλοιπο 50% δεν υιοθετεί το διαίρει και βασίλευε των ολιγαρχικών κομμάτων.

Αυτή είναι η πιο σοβαρή διαίρεση σήμερα της κυπριακής κοινωνίας. Και είναι πολλαπλή κατοχυρώνοντας ότι δεν θα επηρεαστεί η εξουσία των ολιγαρχικών: ναι ή όχι στη διαίρεση σε κόμματα και στη συνέχεια άλλη διαίρεση  των μελών της κοινωνίας για επιλογή συγκεκριμένου κομμάτος. Αν η δουλειά του εξουσιαστή είναι να εξουσιάζει, η δουλειά του εξουσιαζόμενου ποια είναι;

Φυσικά οι ολιγαρχικοί εξουσιαστές  εφευρίσκουν συνεχώς διαιρέσεις ώστε η κοινωνία να μην ενωθεί ποτέ της. Αυτή είναι η δουλειά τους και αυτό μόνο ξέρουν να κάνουν.

Για παράδειγμα μόλις μια ομάδα εργαζομένων σηκώσει κεφάλι και διεκδικήσει κάτι, οι ολιγαρχικοί αμέσως θα φροντίσουν να στρέψουν την υπόλοιπη κοινωνία εναντίον της με ανόητα επιχειρήματα μεν, αλλά που υιοθετούν πολλοί αφελείς. Βασικά οι ολιγαρχικοί επικαλούνται την κοινωνία για να ακυρώσουν τις όποιες διεκδικήσεις.

Άλλο παράδειγμα είναι η λεγόμενη woke agenda  που συνδέθηκε με τον λεγόμενο δικαιωματισμό. Από μια άποψη η διεθνής ολιγαρχία και τα τοπικά φερέφωνά της κατήργησαν μονομερώς εργασιακά δικαιώματα και προώθησαν τον δικαιωματισμό ως μέσο αποπροσανατολισμού - γιατί το δικαίωμα δεν είναι ελευθερία- και διαίρεσης της κοινωνίας. 

Το αποτέλσμα είναι η συνεχής απώλεια και δικαωμάτων και στέρηση ελευθεριών στα μέλη της κοινωνίας.

Αυτές οι διαιρέσεις αν δεν ξεπεραστούν, οι ολιγαρχικοί θα συνεχίσουν το πάρτι τους σε βάρος των κοινωνιών. Οι κοινωνίες θα υποδουλωθούν σε ένα νέο σχέδιο ψηφιακού ολοκληρωτισμού. Και τα σημάδια συνεχώς εντείνονται.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

1. Πρωταγωνιστής  της γενικευμένης σύγκρουσης των τελευταίων ημερών είναι το ΔΗΚΟ. Θυμήθηκε το ένδοξο παρελθόν του και ζητούσε από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη επιπλέον θέσεις υπουργών και ακόμα διορισμό στα ΔΣ των ημοκρατικών ατόμων που δεν έκαναν αίτηση στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο.

2. Παράξενο ήταν το γεγονός πως ο Γενικός Εισαγγελέας δεν παρενέβη να ασκήσει ποινικές διώξεις. Γιατί με βάση τον ποινικό κώδικα (ΑΡΘΡΟ 105Α) υπήρξε ολοφάνερη προσπάθεια επηρεασμού αρχής για διορισμό ημετέρων, αυτό που λέμε ρουσφέτι. Ποινικό αδίκημα διέπραξαν τόσο ο Πρόεδρος του  ΔΗΚΟ όσο και ο Γενικός Γραμματέας με βάση τα  όσα διέρρεαν στον τύπο καθημερινά. Ποινικό αδίκημα διέπραξε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τους ,γιατί έπρεπε εντός τριών ημερών να καταγγείλει στην αστυνομία την προσπάθεια επηρεασμού του.

3.Τελικά , το "συγκυβερνών ΔΗΚΟ" (ποιο άρθρο του συντάγματος ή νόμου επιτρέπει να υπάρχει κάτι που λέγεται συγκυβερνών κόμμα) ικανοποιήθηκε και στο επίπεδο διορισμού Υπουργών και στο επίπεδο διορισμού μελών ΔΣ ημικρατικών. 

4. Το πρόβλημα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις όταν διαρρέει στον τύπο πως μόνο 74 από τα 95 μέλη ΔΣ προτάθηκαν από το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο. Τα υπόλοιπα 21 μέλη διορίστηκαν εκτός της ακολουθούμενης διαδικασίας. Η κυβέρνηση είχε υποχρέωση να το δηλώσει ευθύς αμέσως και να το δικαιολογήσει αλλά "έπαιξε πελλόν".

5. Τα κόμματα ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΑΛΜΑ κατηγορούν την κυβέρνηση για ρουσφέτια και η κυβέρνηση ανταπαντά διάφορα. Ότι η κατάσταση τώρα είναι καλύτερη από τον καιρό του ΔΗΣΑΚΕΛκαι το πάρτι των δυο κομμάτων τέλειωσε (ο Πρόεδρος νιώθει περήφανος που προέρχεται από το ΔΗΣΥ που έκανε πάρτι στους διορισμούς παλαιότερα).Ότι για κάποιους οργανισμούς δεν υπήρχε αρκετό ενδιαφέρον. Αυτό είναι ψέμα γιατί δημοσιοποιήθηκαν οι αιτήσεις ανά οργανισμό και είναι υπεραρκετές. Εξάλλου η κυβέρνηση μπορούσε να δημοσιοποιήσει, ως όφειλε , τον κατάλογο των 21 για να το υποστηρίξει, κάτι που δεν έκανε μέχρι σήμερα. 

6. Η έκπληξη ήταν ο Πρόεδρος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου και ειδικός σύμβουλος της κυβέρνησης σε θέματα δεοντολογίας Γιώργος  Αρέστη που δήλωσε "Γίνεται αυτή η φασαρία για το 20%;" Είναι ο ίδιος άνθρωπος που στις 12/10/2023 άλλα έλεγε εξυμνώντας τη διαφάνεια που επέφερε η κυβέρνηση στους διορισμούς ,γιατί αν δεν έκανε δεκτές τις εισηγήσεις του Γνωμοδοτικού  " θα πρέπει να δημοσιεύσουν αυτή την απόφασή τους και να δώσουν λόγους γιατί αποκλίνουν από τις εισηγήσεις". Τα ξέχασε όλα και τώρα μιλά για "φασαρία" κοροιδεύοντας τους πολίτες  αυτός ο συνταξιούχος δικαστής. Φυσικά ούτε αυτός παραιτήθηκε και έγινε ο κύριος διαφάνεια και αξιοκρατία 80%.

7. Η σύγκρουση δείχνει ότι πολιτικοί και κόμματα είναι αδίστακτοι στην προώθηση των συμφερόντων τους και δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Για παράδειγμα όλοι οι ολιγαρχικοί υποστηρίζουν με πάθος (εγώ λέω βλακωδώς) ότι με τις εκλογές αποδίδεται δικαιοσύνη. Εφόσον στις τελευταίες εκλογές έχασαν οι υποψήφιοι ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ και κέρδισε ο κύριος Χριστοδουλίδης σημαίνει ότι απονεμήθηκε και δικαιοσύνη για τις αμαρτίες των αποτυχόντων και κλείει το θέμα. Ποιο το νόημα να το επαναφέρει ο Χριστοδουλίδης το θέμα του ρουσφετιού του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ; Οι πολίτες τους τιμώρησαν και τώρα κρίνεται μόνο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.  

Φυσικά όλοι έχουν αντιληφθεί ότι το διακύβευμα της σύγκρουσης δεν είναι ούτε τα ρουσφέτια ούτε οι διαδικασίες, το διακύβευμα είναι μόνο οι προεδρικές εκλογές του 2028 ή ποιος ξεδιάντροπος θα καθίσει στη θέση του μονάρχη εν έτει 2028. 

Η ΒΟΥΛΗ ΩΣ ΠΡΟΑΓΩΓΟΣ ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

 Το πιο κάτω κείμενο είναι απότοκος της παρακολούθησης μιας συνεδρίασης της κυπριακής βουλής, οπόταν και μου γεννήθηκαν πολλές απορίες.

Δεν μπόρεσα να αντιληφθώ γιατί οι βουλευτές μιλούν στις συνεδριάσεις της ολομέλειας κατά την ψήφιση νομοθεσιών. Ο διάλογος έχει νόημα μόνο στην περίπτωση που με επιχειρήματα  προσπαθεί κάποιος να πείσει για την ορθότητα της θέσης του ή για τη δική του αλήθεια. Διάλογος χωρίς πειθώ είναι σπατάλη χρόνου και φθορά της φαιάς ουσίας. Από τη στιγμή που κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων οι θέσεις όλων των βουλευτών είναι προαποφασισμένες και κανένας δεν αλλάζει τη θέση του γιατί άκουει τα επιχειρήματα του άλλου, τότε γιατί μιλούν οι βουλευτές ; Ποιο νόημα έχει ένας διάλογος κωφών;

Κάποιος μπορεί να πει ότι μιλούν για να τους ακούσει ο λαός μέσα από τα διάφορα μέσα. Μα και αυτό είναι γελοίο. Μπορεί ο καθένας με ένα βίντεο που θα κυκλοφορεί να λέει τη θέση του. Δεν χρειάζεται να μιλούν στις συνεδριάσεις της βουλής.

Κάποιος θα πει ότι στη συνεδρίαση της βουλής υποβάλλονται τροποποιήσεις σε μια νομοθεσία. Ναι, αλλά το αποτέλεσμα είναι γνωστό από πριν, κατά τη συνεδρία μιας Επιτροπής.Δηλαδή δεν υπάρχει λόγος να επιχειρηματολογήσει κάποιος. 

Ένα τέτοιο σκηνικό είναι παντελώς ανούσιο και κυριολεκτικά αυτοί που μιλούν είναι αξιολύπητοι. Το μόνο "ενδιαφέρον" σε τέτοιο σκηνικό είναι κάποια ένταση άνευ ουσίας για να γίνει ανεκτή η μίζερη ζωή των βουλευτών. Σε ένα τέτοιο σκηνικό δεν χρειάζεται κάποιος να έχει προσόντα για να γίνει βουλευτής, αρκεί να σηκώνει το χέρι του ή να πατά ένα κουμπί κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας. Θέλω να πω ότι δεν χρειάζεται ένας βουλευτής να είναι οξυδερκής ή ετοιμόλογος ή γνωστικός ή κάτοχος της γλώσσας στα πλαίσια μιας ρητορικής αντιπαράθεσης.  Αυτά είναι περιττά. Το μεγαλύτερο προσόν είναι να είσαι πιστός υπηρέτης του κόμματος ή του αρχηγού του.

Σέ ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας τι κάνει ο Πρόεδρος της βουλής ; Τίποτε απολύτως. Είναι τόσο τυποποιημένες οι διαδικασίες (ποιος θα μίλήσει για το τίποτε, πόσο θα μιλήσει, ποιος θα δευτερολογήσει) που την εργασία αυτή θα μπορούσε να την αναλάβει άνετα ένα ρομπότ. Άλλο να συντονίζεις μια συζήτηση που αναζητά την αλήθεια και απαιτούνται τρομερές ικανότητες, και άλλο να συντονίζεις μια τυποποιημένη διαδικασία προαναγγελθέντος αποτελέσματος άνευ οποιασδήποτε ουσίας. Θέλω να πως ότι το επίπεδο της βουλής έχει ως κύριο, χαρακτηριστικό την υποβάθμιση των απαιτήσεων σε τέτοιο βαθμό που η απέχθεια του κόσμου δικαιολογείται απόλυτα. 

Το ερώτημα παραμένει: γιατί μιλούν οι βουλευτές στην ολομέλεια και εκτίθενται τόσο πολύ -όχι με τις δημιουργικές τους ικανότητες -αλλά με τη πονηριά; Η αυτοϋποβάθμιση είναι κατάντια για το ανθρώπινο γένος. Φυσικά , οι ολιγαρχικοί ουδέποτε ανησύχησαν για την πτώση του επιπέδου τους, αφού η κύρια φροντίδα τους είναι ο πλούτος, τα προνόμια και η εξουσία τους. ΟΣΟ ΤΑ ΚΑΤΕΧΟΥΝ , ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΑΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ .

ΥΓ. ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΕΊΝΑΙ Η ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ. ΟΣΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟΝ ΌΡΟ "ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ" ΠΙΣΤΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ.

ΝΕΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΠΑΛΙΕΣ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΕΣ

 Η απόφαση του Υπουργείο Εσωτερικών να διαφοροποιήσει τις νέες ταυτότητες με την αφαίρεση στοιχείων του πατέρα και μητέρας  προκάλεσε  δικαιολογημένες αντιδράσεις.

Δικαιολογημένες γιατί η κυβέρνηση είχε υποχρέωση να ενημερώσει τους πολίτες και όχι στα κρυφά, στα μουλωχτά, να δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος των πολιτών. Δεν γίνεται τη διαφάνεια να τη θυμόμαστε  όποτε μας συμφέρει.

Δεν θα σταθώ στις αντιδράσεις κάποιων κομμάτων γιατί δεν είδα καμία απολύτως επιχειρηματολογία. Δηλαδή , η διαδικασία επιβολής του κράτους συνοδευόταν από τη διαδικασία αντίδρασης κάποιων κομμάτων είτε θετικά είτε αρνητικά

Κάποια επιχειρηματολογία από την πλευρά της κρατικής προσέγγισης προέβαλε σε ανάρτηση του (29/7/2026) ο Α. Αιμιλιανίδης, Πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών. Το κείμενο γράφτηκε για να υποστηρίξει τις αλλαγές στις ταυτότητες. Ποια επιχειρηματολογία προβάλλει;

1. "Η ταυτότητα είναι δημόσιο έγγραφο" ενώ σε άλλο σημείο υποστηρίζει ότι είναι "κρατικό έγγραφο". Σίγουρα ορθό είναι το δεύτερο. Δημόσιο είναι το αναφερόμενο στο δήμο, όμως δήμος στις μέρες μας δεν υπάρχει, δηλαδή θεσμικό όργανο που συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και αποφασίζει. Γι αυτό και δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία. Η χρήση των λέξεων "δημόσιο" και "δημοκρατία" συνιστά εκπόρνευση των λέξεων για εξαπάτηση του λαού.

2."Συνιστά άσκηση κρατικής εξουσίας δηλαδή επιβολής και όχι σχέση ισοτιμίας". Η πιο πάνω αναφορά είναι αυτονόητη. Εξάλλου σημειώνεται και στην ταυτότητα: " υπηκοότητα - κυπριακή". Είμαστε υπήκοοι, δηλαδή πολιτικά δούλοι και όχι πολίτες του κράτους. Γιατί τόση έμφαση σε μια ασημάντοτητα; Φυσικά στην ιστορία πάντοτε υπήρχαν οι εθελόδουλοι που η δουλειά τους ήταν να υπηρετούν τους άφεντές τους και εκείνοι που διεκδικούν κάτι καλύτερο. Γιατί λοιπόν ένας επιστήμονας προβάλλει κάτι αυτονόητο για την εξουσία του κράτους; Σίγουρα δεν είναι σχέσεις ισοτιμίας . Ισότιμοι οι άνθρωποι είναι μόνο στη δημοκρατία και όχι στην εκλόγιμη μοναρχία. Και αυτό αυτονόητο.

3."'Οπως σε όλες τις σχέσεις κρατικής εξουσίας, όσο λιγότερες οι υποχρεώσεις του πολίτη για δημόσια αναφορά προσωπικών  του στοιχείων τόσο το καλύτερο". Φυσικά η πιο πάνω αναφορά είναι προπαγανδιστική , είναι η γλώσσα της εξουσίας που παραποιεί τα γεγονότα κατά πως την βολεύει. Η έκδοση του δελτίου ταυτότητας δεν σχετίζεται με τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του υπηκόου. Είναι μονομερής πράξη επιβολής της κρατικής εξουσίας με την οποία ο πολίτης εξαναγκάζεται έκων-άκων σε τακτά χρονικά διαστήματα να πληρώνει υπερβολικά ποσά για να αποκτήσει το χαρτί. Δεύτερο, το έγγραφο δεν κοινοποιείται σε όλους για να θεωρηθεί έστω "δημόσιο". Τρίτο,το σημαντικό δεν είναι τα στοιχεία που κοινοποιούνται, αλλά τα στοιχεία που έχει συσσωρευμένα το κράτος και με διασυνδέσεις μπορεί κυριολεκτικά να σε επιτηρεί , όπως ένας τύραννος. Φυσικά ο κ. Αιμιλιανίδης μπορεί να πιστεύει ότι θα τους επιτηρεί όλους το κράτος εκτός από τον ίδιο.

4. "Η ταυτότητα δεν είναι έγγρ αφο αυτοπροσδιορισμού αλλά ετεροπροσδιορισμού". Πρέπει να εκφράζουμε σωστά τα νοήματα: "Το δελτίο ταυτότητας σήμερα δεν είναι έγγραφο αυτοπροσδιορισμού αλλά ετεροπροσδιορισμού". Υποστηρίζει , δηλαδή, ότι το δελτίο ταυτότητας δεν είναι έκρφραση ελευθερίας αλλά εξάρτησης. Σωστό, το ανέφερες και προηγουμένως. Είπαμε προπαγάνδα, αλλά να μην το παρατραβούμε με λεκτικές ακροβασίες. Ο άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται μόνο στη δημοκρατία και όχι στην εκλόγιμη μοναρχία.  Η διαφωνία μας είναι πως εσύ υποστηρίζεις πως ο άνθρωπος ετεροπροσδιορίζεται στη δημοκρατία και επιχειρηματολογείς!!! 

5." δημιουργείται αυτονόητα δυσμενής διάκριση σε όσους δεν θέλουν να αποκαλυφθούν τα στοιχεία". Υποστηρίζει ότι αν επιτραπεί επιλογή,  θα είναι δυσμενής διάκριση σε όσους θα επιλέξουν να μην υπάρχει το όνομα πατέρα-μητέρας. Γιατί όμως; Γράφει ένα αυτονόητα και ξεμπέρδεψε. Όμως η πιο πάνω θέση έρχεται σε αντίθεση με τη δική του αναφορά πως είναι καλύτερο να υπάρχουν λιγότερα στοιχεία για δημόσια αναφορά. Τελικά ποιο είναι το καλύτερο πέρα από τη σύγχυση που προσπαθεί να προκαλέσει ως υμνωδός της κρατικής εξουσίας;

Όλα τα πιο πάνω είναι στήρικτες θέσεις από άνθρώπους του συστήματος που δεν τολμούν να πουν την αλήθεια,γιατί υπηρετούν άλλες καταστάσεις. Είναι γεγονός ότι οι φορείς της κρατικής εξουσίας σήμερα και οι διάφοροι συγκατανευσιφάγοι  τους, που υπηρετούν τη διεθνή ολιγαρχία ως νομάρχες, δεν θέλουν να ακούσουν ούτε για έθνος ούτε για οικογενεία, αλλά μόνο για άτομο. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια. Τα άλλα όλα είναι παραμύθια. Και δεν είχαν ποτέ το θάρρος να προβάλουν την επιχειρηματολογία τους αλλά ως μηρυκαστικά αναμασούν τα της διεθνούς ολιγαρχίας.

Απέναντι σε αυτή την κατάντια του κυπριακού κράτους κάθε αντίδραση κρατά σε αυτή τη φάση ζωντανή μια λέξη, ελευθερία. Δεν συνιστά πρόοδο να προωθείς την όποια θέση εν αγνοία των πολιτών.

.

ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ;

 Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη εντείνει τις προσπάθειές της για ψηφιακό έλεγχο της κοινωνίας και με διάφορα προσχήματα. Ειδικότερα:

3/7/2026 Δήλωση Γενικού Εισαγγελέα στη Βουλή για προώθηση νομοθεσίας για τα Fakenews

3/7/2026 Δήλωση Γενικού Εισαγγελέα στη Βουλή για προώθηση της τροποποίηση του συντάγματος για παρακολουθήσεις τηλεφώνων από την ΚΥΠ χωρίας άδεια δικαστή.

7/7/2036 Ανακοίνωση αρχηγείου αστυνομίας  για τοποθέτηση καμερών τεχνητής νοημοσύνης για εντοπισμό οδηγών που χρησιμοποιούν κινητά

9/7/2026 προώθηση του CHAT CONTROL 1.0  από την κυπριακή προεδρία της ΕΕ με την οποία απόφαση δίνεται στις εταιρείες το δικαίωμα να σαρώνουν τις ιδιωτικές συνομιλίες των πολιτών και με πρόσχημα  την προστασία των παιδιών από σεξουαλική κακοποίηση. Είναι σύστημα γενικευμένης επιτήρησης στη ΕΕ , αυταρχικό και ανελεύθερο.

Αν συνυπολογίσουμε και την προώθηση του ψηφιακού ευρώ , ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ποιο είναι το όραμα της σημερινής ηγεσίας της ΕΕ Μια Ευρώπη  ούτε των λαών ούτε των δικαιωμάτων ούτε της ελευθερίας, αλλά μια Ευρώπη του αυταρχισμού , του ελέγχου και της επιτήρησης, του ολοκληρωτισμού με την έννοια ότι θέλουν να ελέγχουν ολοκληρωτικά τη ζωή των πολιτών.

Όταν άνθρωποι μισάνθρωποι και μισελεύθεροι πάρουν εξουσία, αντί να επιδιώκουν τη διεύρυνση της ελευθερίας του πολίτη με τη χρήση τηςτεχνολογίας, επιχειρούν το αντίθετο, δηλαδή ξεδιάντροπα να την περιορίσουν. 

Και επειδή οι αλλαγές γίνονται λίγο-λίγο , ανεπαίσθητα για να μην προκαλούνται αντιδράσεις, θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα διερωτώμαστε, αλλά θα είναι αργά.

"Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω". Κ. Καβάφης.

       

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΩΣ ΜΟΝΑΡΧΗΣ

 Αντίθετα από τα παραμύθια που πλασάρουν οι  ολιγαρχικοί και τα φερέφωνά τους, το πολίτευμα στην Κύπρο δεν έχει κάποια σχέση με τη δημοκρατία, είναι εκλόγιμη μοναρχία. Αυτό το πολίτευμα είναι συνδεδεμένο με την εξελεκτική πορεία της Δύσης από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική κληρονομική μοναρχία και τώρα στην εκλόγιμη μοναρχία. Στην Κύπρο αυτό το σύστημα επιβλήθηκε λόγω της παρουσίας των Άγγλων (Κυβερνήτης, Ύπατος Αρμοστής) και υιοθετήθηκε από τον Μακάριο. Δηλαδή η Κύπρος δεν ακολούθησε την εξελεκτική πορεία της Δύσης. 

Όπως ο Άγγλος κυβερνήτης  έλεγχε όλη την εξουσία ως εντολοδόχος της βασίλισσας και του Υπουργού Αποικιών, έτσι και ο Πρόεδρος ελέγχει όλη την εξουσία αλλά με εκλογική διαδικασία. Η θέση των υπηκόων δεν άλλαξε με την αλλαγή. Και επί Άγλλων και επί Προέδρου  έχουμε την ατομική ελευθερία και κάποια κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα( ψήφος). Σίγουρα η απομάκρυνση των ξένων κατακτητών γέννησε ελπίδες γιατί την εξουσία την καταλάμβανε ένας ομοεθνής. Όμως , ο χρόνος έδειξε ότι η ελπίδα ήταν κούφια με την έννοια ότι η καταπίεση, ο έλεγχος , η λεηλασία των πολιτών συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό και γιγαντώθηκε στις μέρες μας.

Ποιε είναι οι αρμοδιότητες του Προέδρου- μονάρχη της Κύπρου;

Ελέγχει τη λεγόμενη εκτελεστική εξουσία. Διορίζει Υπουργούς και Υφυπουργούς (16) και στα πλαίσια του επιτελικού κράτους έχουν διακοσμητικό κυρίως ρόλο, δηλαδή υποβαθμίστηκαν σε πουρκούς, βοηθούς και υπηρέτες του Προέδρου.

Διορίζει και κάμποσους αυλικούς στο Προεδρικό για να τον βοηθούν.

Διορίζει επιτρόπους(16), αρχές, αξιωματούχους, Δ.Σ. ημικρατικών και πάει λέγοντας, ολόκληρος στρατός.(βαρέθηκα να  μετρήσω τους συγκατανευσιφάγους).

Υπέρκειται της νομοθετικής εξουσίας με την έννοια ότι υπογράφει και δημοσιεύει τους νόμους, αναπέμπει τους νόμους  ή κάνει αναφορά στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστηρίο, που διορίζει ο ίδιος. Παράλληλα, καταργήθηκε η διάκριση των εξουσιών μέσω των κομμάτων και γίνεται κυριολεκτικά πάρτι σε βάρος του λαού ( κυβερνώντα, συγκυβερνώντα , αντιπολιτευόμενα κόμματα). Έτσι ο Πρόεδρος ελέγχει πιο άμεσα τη νομοθετική εξουσία.

Υπέρκειται και της δικαστικής εξουσίας  αφού διορίζει τους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, διορίζει ποινικούς ανακριτές, εισαγγελείς και , επιπλέον, ακυρώνει αποφάσεις δικαστηρίων με μείωση, αναστολή, μετατροπή ποινής.

Μπορέι ακόμα να δίνει και κατά παρέκκλιση πολεοδομική άδεια, Έλεος!!!

Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει ότι για να εντοπίσεις το είδος του πολιτεύματος πρέπει να ρωτήσεις "τι το κύριον", ποιος είναι ο κυρίαρχος της εξουσίας. Στην Κύπρο είναι  ο Πρόεδρος. Γι αυτό και όλα τα κόμματα επιδιώκουν την Προεδρία. Αυτό το πολίτευμα λέγεται εκλόγιμη μοναρχία. 

Δεν υπάρχει ούτε ένα λογικό επιχείρημα ότι το πολίτευμα είναι δημοκρατία και λέγεται  από τους ολιγαρχικούς για εξαπάτηση του κόσμου. Αν ο κόσμος πιστεύει τις ανοησίες των ολιγαρχικών είναι θέμα νοημοσύνης και δεν μπορεί κανένας να κάνει κάτι.