ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ , ΑΜΕΣΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ

 Το ερώτημα που θέτω είναι το εξής: Γιατί τα κόμματα και τα ΜΜΕ δεν άσκησαν κριτική στο κόμμα ΑΔΚ για τις αναφορές της σε δύο επιλογές, την εφαρμογή agora και το πολιτικό σύστημα της  άμεσης δημοκρατίας. Και τα δυο ήταν  νεοφανή και παρόλα αυτά τα αγνόησαν προκλητικά. 

Και όσο αφορά την εφαρμογή μπορεί να υποστηρίξει κάποιος πως τα κόμματα αυτορυθμίζονται, άρα δεν δικαιολογείται καμία παρέμβαση στα εσωτερικά άλλων κομμάτων. Φυσικά μια τέτοια απάντηση περιέχει πολλή υποκρισία γιατί έχουμε άπειρες περιπτώσεις παρεμβάσεων στα πλαίσια του ανταγωνισμού των κομμάτων. Τα ΜΜΕ όμως;

Σε σχέση με την εφαρμογή agora, που πολυδιαφημίζεται από την ΑΔΚ, δεν έχουν απαντηθεί βασικά ερωτήματα:

- ποιος είναι ο ιδιοκτήτης;

-ποιος είναι  ο υπεύθυνος ελέγχου της λειτουργίας της; Δηλαδή γίνεται ένας υποψήφιος να είναι και ο ελεγκτής της εφαρμογής και να ελέγχει τις εγγραφές και τα αποτελέσματα;

-υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες λειτουργίας ; 

Δηλαδή γίνεται να εγγράφονται χρήστες ενώ διεξάγεται ψηφοφορία; Γίνεται ένας χρήστης να είναι και μέλος άλλου κόμματος; Τότε ποια η σημασία του μέλους; Η αλήθεια είναι πως ο νόμος δεν υποχρεώνει τα κόμματα να εγγράφουν μέλη, άρα ο καθένας μπορεί να γραφτεί σε όσα κόμματα θέλει χωρίς κανένα πρόβλημα.

Θέλω να πω πως ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί πως αν ο ιδιοκτήτης της εφαρμογής είναι ο Φ. Παναγιώτου, ο ελεγκτής της εφαρμογής είναι ο Φ. Παναγιώτου και ο μοναδικός εκλεγμένος αξιωματούχος του κόμματος είναι ο Φ. Παναγιώτου , υπάρχει ένα πρόβλημα σοβαρό σε σχέση με μια στοιχειωδώς φιλελεύθερη λειτουργία του κόμματος. Γιατί αν ισχύουν τα πιο πάνω, μιλούμε για ολοκληρωτισμό, κάτι επικίνδυνο για ολόκληρη την κοινωνία. Και κάτι πολύ παράξενο έως ακατανόητο, αυτά συμβαίνουν και με τη σύμφωνη γνώμη των 56 υποψηφίων βουλευτών!!! Κάτι δεν κολλάει  σε αυτή την ιστορία.

Θα πει κάποιος πως η έλλειψη κανονιστικού  πλαισίου οφείλεται στο γεγονός ότι είναι η πρωτοεμφανιζόμενη η συγκεκριμένη αναφορά. Δεν νομίζω, γιατί και νόμος περί κομμάτων ουσιαστικά δεν ρυθμίζει και τίποτε πέρα από το χρήμα!

Σε σχέση με το δεύτερο θέμα , δηλαδή το ευαγγέλιο του πολιτικού συστήματος της άμεσης δημοκρατίας, πάλι η σιωπή των κομμάτων ήταν εκκωφαντική. Αλλά εδώ η σιωπή των κομμάτων ήταν σε κάποιο βαθμό και δικαιολογημένη. Γιατί από τη στιγμή που το κόμμα της ΑΔΚ προωθούσε την άμεση δημοκρατία, ταυτόχρονα αποδεχόταν ότι το υφισταμενο σύστημα είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία, και αυτό ικανοποιούσε τα άλλα κόμματα. Ή αν θέλετε, η ΑΔΚ έδινε ένα συμπληρωματικό περιεχόμενο στην εκπόρνευση της λέξης  δημοκρατία, κάτι ακίνδυνο για το σύστημα προκαταβολικά. Όλοι μαζί ουσιαστικά καθόριζαν το ίδιο περιεχόμενο στην έννοια της δημοκρατίας για εξαπάτηση και έλεγχο της κοινωνίας.

Και μη αντίδραση των άλλων κομμάτων σε σχέση με την προώθηση της άμεσης δημοκρατίας  μπορεί να ήταν και αποτέλσμα μελέτης του ορισμού της έννοιας από την ΑΔΚ. Για παράδειγμα ο κύριος Λαούρης υποστήριξε σε ανάρτησή του στα ΜΚΔ στις 7/6/2026 ότι " αρχές της άμεσης δημοκρατίας εφαρμόστηκαν τέσσερις φορές μέχρι τώρα, στην υποβολή υποψηφιοτήτων, στην εκλογή υποψηφίων βουλευτών, στην εκλογή Προέδρου και στον καθορισμό προτεραιοτήτων".

Είναι φανερό πως οι της ΑΔΚ πιστεύουν πως κάθε φορά που χρησιμοποιείται η εφαρμογή είναι και άμεση δημοκρατία!!! Αυτό είναι βλακώδες. Δηλαδή, αν σε κάποιο κόμμα ένας υποβάλλει υποψηφιότητα προφορικά , σε άλλο γραπτά και σε άλλο ψηφιακά, μόνο στο τελευταίο είναι άμεση δημοκρατία ενώ στα άλλα είναι τι; Δηλαδή η χρήση του επικοινωνιακού μέσου καθορίζει αν είναι ένα πολιτικό σύστημα άμεση δημοκρατία; Τον ίδιο προβληματισμό μπορεί να αναφέρεις και για την εκλογή των 56 υποψηφίων, δηλαδή η επιλογή ψηφιακά είναι άμεση δημοκρατία ενώ με το ψηφοδέλτιο είναι τι; Και αν επιλέγεις Πρόεδρο ψηφιακά ,που έχει ολες τις εξουσίες μόνο αυτός, είναι άμεση δημοκρατία(!!!) ενώ αν ψηφίζει με το χαρτάκι 20 αξιωματούχους είναι τι; Ο κάθε λογικός άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί ότι όλα αυτά είναι υπερμεγέθεις ανοησίες. 

Ή αν εξετάσουμε τον καθορισμό προτεραιοτήτων, κάλεσαν τους χρήστες της εφαρμογής να δηλώσουν ποιες θεωρούν προτεραιότητές τους για προώθηση. Στη συνέχεια, κάποιοι άγνωστοι σε μας, τις  ταξινόμησαν/ομαδοποίησαν και στη συνέχεια πάλι κάποιοι άγνωστοι τις συγκεκριμενοποίησαν σε αιτήματα. Πιο απλά , έγραψαν οι χρήστες ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι η στέγη και ήρθαν κάποιοι και είπαν να κτιστούν 10.000 νέες κατοικίες. Και αυτό το ονομάζουν άμεση δημοκρατία!!! Φυσικά θα τους είναι άγνωστο ότι η πολιτική λειτουργία περιλαμβάνει τα στάδια της διαβούλευσης , εισήγησης , απόφασης, εκτέλεσης διαδοχικά. Αυτό που έκαναν στην έφαρμογή ποιο στάδιο είναι ή κάμνουν ό,τι τους κατέβει στο μυαλό;

Φυσικά τα παραδοσιακά κόμματα είναι ένοχα για την κατάντια του τόπου μας. Αλλά και το κόμμα της ΑΔΚ αποδείχτηκε ανίκανο να εισπράξει τη δυσαρέσκεια των πολιτών γιατί ακριβώς οι πολίτες, έστω διαισθητικά ,αντιλαμβάνονται το μέγεθος της εξαπάτησης. Γι αυτό και η πλειονότητα του εκλογικού σώματος δεν τους νομιμοποίησε στην εξουσία της βουλής.

Τα ΜΜΕ έδειξαν ότι είναι πολύ χαμηλού επιπέδου και ούτε συμπληρώματα της εξουσίας δεν μπορεί να είναι. Φυσικά ούτε λόγος για αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών. Γι αυτό και η άνοδος των ΜΚΔ.

ΥΓ. Ο  Αριστοτέλης θα του έλεγε πως αρχές της δημοκρατίας είναι " έκαστος ζην ως βούλεται" και " μηδείς άρχεσθαι υπό μηδενός". Άκου το να ψηφίζεις Πρόεδρο ψηφιακά είναι αρχή της δημοκρατίας! Και δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να διερωτηθεί "μήπως δεν είναι έτσι;" Αυτή είναι γενική κατάντια.

Οι ολιγαρχικοί λατρεύουν τη χορήγηση επιδομάτων

 Γνήσιος ολιγαρχικός είναι ο κομματικός που έχει πλήρη συνείδηση ότι με τις επιλογές του εξυπηρετεί τα συμφέροντα της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας σε βάρος της κοινωνίας.Μπορεί φυσικά να είσαι και συγχυσμένος και να υπηρετείς το ολιγαρχικό σύστημα αλλά στο λόγο σου να το αποκρύπτεις με μια ρητορική που φυσικά συγχύζει και το ακροατηρίο. Συνειδητά ή μη από τη στιγμή που λειτουργεί το σύστημα  και δεν αμφισβητείται ο καθένας έχει τη συνεισφορά του.

Ποιες είναι οι επιλογές ενός γνήσιου ολιγαρχικού σήμερα;

1. ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ

Οι ολιγαρχικοί αντί να σκέφτονται τη τεχνολογία και το νέο επικοινωνιακό σύστημα σε συσχετισμό με την πρόοδο του ανθρώπου, τους προβληματίζει μόνο η χρήση του για έλεγχο του ανθρώπου , ώστε να μην κινδυνεύουν τα οικονομικά και πολιτικά πλεονεκτήματα της ολιγαρχίας . Σε αυτά τα πλαίσια θεωρούν ότι η χρήση των καμερών στους δρόμους και η παρακολούθηση της τηλεφωνικής επικοινωνίας είναι ουσιώδη για επιτήρηση της κοινωνίας και πρόληψη από κάθε κινδυνο/ απειλή για την οικονομική/πολιτική ολιγαρχία. Φυσικά για να τα προωθήσουν μιλούν για εγκλήματα , ναρκωτικά, παιδική πορνογραφία και άλλες ανοησίες που στοχεύουν στον εκφοβισμό των πολιτών. Γενικά οι ολιγαρχικοί θεωρούν τους πολλούς όχλο , δηλαδή κατώτερους ανθρώπους. Γι αυτό και τους αντιμετωπίζουν ανάλογα. Αυτά τα μέτρα επιτήρησης σίγουρα  υποστηρίζουν η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη ( κατέθεσε σχετικό  νομοσχέδιο) και ο ΔΗΣΥ( βλέπε 31 θεματικές ενότητες).

2. ΦΤΩΧΕΙΑ

Η οικονομική τους πολιτική στοχεύει και στη δημιουργία των πτωχών, ώστε αυτές οι οικογένειες να μην έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τίποτε άλλο παρά με την επιβίωσή τους. Έτσι  το τμήμα του λαού που λόγω της φτώχειας του θα μπορούσε να ριζοσπαστικοποιηθεί, αναλώνεται στην εξασφάλιση του επιούσιου. Δεν είναι τυχαίο αποτέλεσμα  η ύπαρξη ενός αριθμού 167.000 ατόμων ή ποσοστό 17.1% του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι συνειδητή επιλογή της οικονομικής πολιτικής των ολιγαρχικών. Φτωχοποιούν αρκετούς και στέλλουν μήνυμα και σε άλλους τόσους. Για τον ολιγαρχικό προέχει ο δικός του πλούτος και όχι η φτώχεια του άλλου. Αυτή την εκτεταμένη φτώχεια στην Κύπρο τη δημιούργησαν οι κυβερνήσεις Αναστασιάδη, Χριστοδουλίδη και οι δυο παιδιά του ΔΗΣΥ.

3. ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ

Ο ολιγαρχικός λατρεύει τη χορήγηση επιδομάτων  σε όλους τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας! Δημιουργούν πρώτα τη στέρηση και μετά προσπαθούν - όχι να λύσουν το πρόβλημα- να απαλύνουν τον πόνο των στερημένων με ποικίλα επιδόματα. Ο στόχος των ολιγαρχικών είναι διπλός: από τη μια να μην οδηγηθούν σε ακραίες αντιδράσεις οι στερημένοι και από την άλλη να οδηγήσουν τους  στερημένους σε εξάρτηση από το κράτος, δηλαδή απομειώνοντας περαίτερω την ελευθερία τους και οδηγώντας στην πλήρη υποταγή στο κράτος. Τα επιδόματα στην Κύπρο τα υποστηρίζουν γνήσιοι ολιγαρχικοί:σίγουρα η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, το ΔΗΚΟ , ο ΔΗΣΥ και εσχάτως ο συνομιλητής του ΔΗΣΥ η Άμεση Δημοκρατία χωρίς να ντρέπεται.  Λέω χωρίς να ντρέπεται γιατί ένας αμεσοδημοκράτης δεν θα υποστηρίζε ποτέ επιδόματα/εξαρτήσεις από το κράτος, γιατί κυρίαρχη αξία του είναι η ελευθερία. Και αυτό το κείμενο γράφτηκε με αφορμή τα έργα και ημέρες  της ΑΔΚ.

ΥΓ. Υποστήριξαν οι χρήστες της εφαρμογής της ΑΔΚ ότι είναι πρόβλημα η ακρίβεια, η στέγη και ο Φειδίας ,για να είναι αποτελεσματικός ,το μετέφρασε σε επιδόματα. Έλεος.

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΔΚ ΤΟΥ ΦΕΙΔΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

 Πολλή συζήτηση προκάλεσε η απόφαση της Άμεσης Δημοκρατίας να ψηφίσει την Αννίτα Δημητρίου για την Προεδρία της Βουλής. Φυσικά η συζήτησή ήταν αναμενόμενη γι αυτούς που περίμεναν κάτι άλλο ή σε κάθε περίπτωση δεν περίμεναν αυτή την επιλογή.

Γιατί , λοιπόν , οι της ΑΔΚ πήραν τη συγκεκριμένη απόφαση;

1ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Οι της ΑΔΚ υποστήριξαν ότι " ο λαός στήριξε τον ΔΗΣΥ και πήρε 27%", " ήρθε πρώτο κόμμα", "ο κόσμος μίλησε στην κάλπη και θέλει τον ΔΗΣΥ να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη Βουλή". Μάλιστα ο Πρόεδρος της ΑΔΚ υποστήριξε ότι "σε πολλές χώρες το πρώτο κόμμα παίρνει την προεδρία της βουλής".

Ο πρώτος λόγος που επέλεξαν να συνεργαστούν με το ΔΗΣΥ ήταν γιατί ήταν το πρώτο κόμμα. Και αυτό το επιχείρημα προέβαλλε και ο ΔΗΣΥ για τον εαυτό του ώστε να δικαιολογήσει τη διεκδίκηση της Προεδρίας της Βουλής. Μόνο ένας εθελόδουλος αποδέχεται απροβλήματιστα την εικόνα που προωθεί ένας ισχυρός για τον εαυτό του.

Φυσικά σε κανένα κράτος του πλανήτη δεν υπάρχει νόμος που να λέει ότι το πρώτο κόμμα σε ψήφους  παίρνει την προεδρία της βουλής. Αυτά είναι ανοησίες. Σε κάποιες χώρες υπάρχουν  ιδιαιτερότητες, αλλά γενικά εάν οι ψήφοι του πρώτου κόμματος αρκούν, αποφασίζει μόνο του, εάν δεν αρκούν, τότε γίνονται συνεργασίες.

Η ουσία είναι ότι η ΑΔΚ σέβεται την απόφαση των ψηφοφόρων να κατατάξουν στην πρώτη θέση το ΔΗΣΥ. Άρα , αυτό που αναμένεται στη συνέχεια είναι ότι θα έχει μια συνεχή συνεργασία η ΑΔΚ με τον ΔΗΣΥ και αυτή η αντίληψη που προβάλλει δεν είναι ευκαιριακή για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. 

Θα πει κάποιος ότι αυτό δεν ισχύει και ότι ο σεβασμός υπάρχει μόνο για την Προεδρία της Βουλής και ότι στη συνέχεια θα κάνει άλλες επιλογές.

Αν ο σεβασμός της ΑΔΚ στην απόφαση του λαού αφορά μόνο την Προεδρία της Βουλής, τότε γιατί δεν την ψήφισε χωρίς όρους και προϋποθέσεις;

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ  ΣΥΝΙΣΤΑΜΙΑ ΥΠΕΡΜΕΓΕΘΗ ΑΠΑΤΗ Ή ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ.

2ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Το επόμενο επιχείρημα που προνλήθηκε είναι πως η Α. Δημητρίου δεσμεύτηκε να προωθήσει τα τρία αιτήματα της ΑΔΚ, δηλαδή το επίδομα τέκνου, τη σύνταξη και την ανέγερση κατοικιών. Και τα τρία είναι αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας. Ποια είναι η σημασία της δέσμευσης του οποιούδηποτε για κάτι η υλοποίηση τουοποίου δεν εξαρτάται από τον ίδιο; Φαντάζομαι η κ. Δημητρίου δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να δεσμευτεί. Ο κ. Λαούρης θα πει πως είναι και το βίντεο. Σε τι άλλαζει την κατάσταση το βίντεο από τη στιγμή που η υλοποίηση δεν εξαρτάται από την ίδια αλλά την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη;

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΘΥΜΙΖΕΙ ΕΝΤΟΝΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΑΛΛΑ ΕΠΙ ΤΟ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟΝ.

3ο ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Αποκλείσαμε τον Στ. Στεφάνου- λένε- γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να εκλεγεί. Το δίλημμα ήταν ανάμεσα στην Α. Δημητρίου και Ν. Παπαδόπουλο ,που μπορούσαν να εκλεγούν με τις ψήφους της ΑΔΚ.

Αυτό το επιχείρημα έχει μια λογική που τρομάζει, ότι η ΑΔΚ είναι το κόμμα των νικητών και με τους νικητές και όχι των ηττημένων. Δηλαδή σε κάθε ψηφοφορία θα βλέπει ποιος κερδίζει και θα πηγαίνει μαζί του;

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΕΚΛΕΞΑΤΕ ΤΗΝ Α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΡΑΤΕ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. 

4ο ΑΝΤΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

Αφού νοιάζεστε να προωθήσετε, όπως λέτε, τα αιτήματα που μόνοι σας φτιάξατε και φαντασιώνεστε ότι είναι του κόσμου, γιατί δεν συνεργαστήκατε με το ΔΗΚΟ που ολοφάνερα στηρίζει την κυβέρνηση για να τα προωθήσει; Και αν ο Χριστοδουλίδης αποφασίσει κάποια στιγμή να κάνει κάτι, θα φροντίσει το όφελος να το καρπωθεί η ΑΔΚ και η Α. Δημητρίου. Έλεος.

ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗς ΑΔΚ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ  ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗς ΨΗΦΙΣΗΣ ΤΗΣ Α, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗς ΒΟΥΛΗΣ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ 4 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΓΙΑΤΙ Ο Φ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΟΝΑΡΧΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ.

Ολοκλήρωση της πορείας της κυπριακής εκκλησίας προς τη δεσποτεία

Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε στις 20/5/2026 την αλλαγή του καταστατικού χάρτη της εκκλησίας της Κύπρου ώστε η εκλογή επισκόπων να γίνεται απευθείας από την Ιερά Σύνοδο χωρίς την εμπλοκή λαϊκών. Οι αλλαγές στοχεύουν στη μείωση των εντάσεων , των αντιπαραθέσεων και του φανατισμού, όπως υποστηρίζουν οι ιερείς.

Η απόφαση αυτή είναι η συνέχεια μιας άλλης απόφασης της Ιεράς Συνόδου που λήφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 και με την οποία αποκλείστηκε το λαϊκό στοιχείο από τη διαδικασία εκλογής ιεράρχη.

Είναι φανερό ότι τα μέλη της ιεράς συνόδου επαναρυθμίζουν τις σχέσεις εκκλησίας και κοινωνίας. Και αντί να διευερύνουν τη δημοκρατική βάση της εκκλησίας με τη μεγαλύτερη εμπλοκή πιστών στα της εκκλησίας, επιχειρούν το αντίθετο, δηλαδή να εξαφανίσουν κάθε σχέση κοινωνίας και εκκλησίας προς μια δεσποτική προσέγγιση της πραγματικότητας ή ένας ζήλος στο να επιβλήθεί το παπικό μοντέλο. Η οπισθοδρόμηση είναι ολοφάνερη. Και συνδέεται η δεσποτοποίηση της εκκλησίας με τις ευρύτερες πολιτικές δεσποτοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα τοπικά και διεθνώς. Ή είναι μια προσρμογή της εκκλησίας στο κοσμοσυστημικό γίγνεσθαι. 

Το ερώτημα που ανακύπτει φυσικά είναι το εξής: πώς γίνεται σε παλαιότερους χρόνους η παρουσία της κοινωνίας στα της εκκλησίας να είναι έντονη και με δικαίωμα ανάκλησης κάποιου ιεράρχη, ενώ τώρα που υποτίθεται ότι προοδεύσαμε θεωρείται ξεπερασμένη η συμμετοχή της κοινωνίας στα της εκκλησίας; Μήπως δεν προοδεύσαμε όπως μας σερβίρουν;

Συμπέρασμα: Οι ιεράρχες "είτε επιτήδειοι είτε ανεπιτήδειοι περί των πολιτικών και πνευματικών" από τη δεκαετία του 1920   έβαλαν χέρι σταδιακά στην εκκλησιαστική περιουσία των κοινοτήτων και υφάρπαξαν την περιουσία τους και στις μέρες μας τους πέταξαν κυριολεκτικά έξω από τη διοίκηση της εκκλησίας!!!  Σήμερα είναι όνομα και πράμα δεσπότες,ξένοι στις ανθρωποκεντρικές καταβολές της κυπριακής εκκλησίας.

Για την ιστορία επικεφαλής του παραμερισμού της κοινωνίας από την εκκλησία ήταν οι Αρχιεπίσκοποι Χρυσόστομος Β΄και Γεώργιος. 

ΥΓ. Τις εντάσεις και τους φανατισμούς δεν τους προκαλούσε η κοινωνία αλλά μια μερίδα φανατικών ολιγαρχικών που ήταν οργανωμένοι σε κάτι ομάδες που λέγονταν κόμματα και ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία σε σχέση με το σύνολο των πιστών. Αν γι αυτούς αποφασίσατε να οπισθοδρομήσετε  την ανθρωποκεντρική βάση της εκκλησίας, αυτό σημαίνει ότι είστε ανεπιτήδειοι και στα πολιτικά και στα πνευματικά και έπρεπε να πάτε όλοι σπίτι σας, αντί να ταπαιπωρείτε με την παρουσία σας  την κυπριακή κοινωνία.

Πάλι το παραμύθι των "πολλαπλών συντάξεων" αξιωματούχων

 Κάθε τρεις και λόγο επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα των αξιωματούχων που λαμβάνουν και μισθούς και συντάξεις ταυτοχρόνως. Τώρα με τις βουλευτικές εκλογές πάλι επανήλθε το ζήτημα  και κάποιοι βουλευτές δήλωσαν με επιστολή τους στον Υπουργό Οικονομικών ότι αποποιούνται τη σύνταξη και κάποιο άλλοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να την λαμβάνουν , αλλά θα τη δωρίζουν σε ιδρύματα. Και το πανηγύρι συνεχίζεται με κάθε σοβαρότητα.

Και γιατί η βουλή δεν μπορεί να νομοθετήσει ότι αξιωματούχος δεν θα λαμβάνει σύνταξη κατά τη διάρκεια της θητείας του; Εδώ αρχίζουν τα βαρύγδουπα για λαϊκή κατανάλωση. Υπάρχει νομολογία, η σύνταξη είναι ιδιοκτησία και προστατεύεται από το άρθρο 23 του συντάγματος. Κανένας δεν μπορεί να αγγίξει τη σύνταξη, λένε. Γι αυτό και η Βουλή το 2025 ψήφισε νόμο για αποποίηση σύνταξης σε εθελοντική βάση.

Για παράδειγμα ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δικαιούται  τον μισθό του βουλευτή που είναι 7.660.00 ευρώ ( 5466.00 ευρώ καθαρά). Δικαιούται και σύνατξη 2270.00 ευρώ και με βάση το νόμο έστειλε επιστολή και αποποιήθηκε τη σύνταξή του.

Τούτο το ζήτημα επικράτησε να ονομάζεται " πρόβλημα των πολλαπλών συντάξεων", κάτι που διαστρεβλώνει προκαταβολικά το πρόβλημα. Το αν κάποιοι παίρνουν πολλές συντάξεις είναι ένα ζήτημα. Το άλλο ζήτημα  είναι η ταυτόχρονή καταβολή σε ένα αξιωματούχο  μισθού και σύνταξης. Μόλις αρχίσει να συζητείται στη βουλή το ζήτημα ,όλοι βρίσκουν επιχειρήματα για να μην αλλάξει τίποτε, κόμματα και κυβέρνηση. Και ενώ όλοι θεωρούν  απαράδεκτο το φαινόμενο , όλοι με τη στάση τους το συντηρούν σκόπιμα γιατί κανένα δεν θέλει να  απωλέσει τα κεκτημένα του. Και κυριολεκτικά κοροϊδεύουν τους πολίτες.

Ας  εξετάσουμε λογικά το ζήτημα της ταυτόχρονης καταβολής  σύνταξης και μισθού σε ένα αξιωματούχο. Λένε οι κουτοπόνηροι οι βουλευτές είναι πρόβλημα σύνταξης, κανείς δεν μπορεί να την αγγίξει, άρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε!!! Αυτό είναι το σκεπτικό των 56 βουλευτών και της κυβέρνησης.

Απάντηση: Αν δεν μπορείτε να αγγίξετε τη σύνταξη, τότε αγγίξετε το μισθό, ποιο είναι το πρόβλημα; Για παράδειγμα κανένας να μην αποποιείται τίποτε, εφόσον είναι ιδιοκτήσιά του η σύνταξη. Αλλά ο μισθός θα ορίζεται με βάση και το γεγονός ότι παίρνεις σύνταξη. Δηλαδή , ο κύριος Οδυσσέας Μιχαηλίδης παίρνει σύνταξη 2270.00 ευρώ. Ο μισθός του βουλευτή είναι. 

Υπάρχει λύση. Αλλά μόλις την αναφέρεις θα σου πούνε" δεν γίνεται κάτι τέτοιο, ίση αμοιβή για ίση εργασία" και άλλα παραμύθια.

Οι ολιγαρχικοί έχουν ένα χαρακτηριστικό, την απληστία. Μην αγγίξεις την τσέπη τους. Για δεκαετίες πάλεψαν με συνέπεια ληστεύοντας την κοινωνία προς όφελός τους. Και θα συνεχίσουν, γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν. Και να εξαπατούν. Και  επιβιώνουν περήφανοι γαιτί υπάρχουν αφελείς που τους πιστεύουν.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΣ

 Εθελόδουλος  είναι αυτός που με τη δική του βούληση επιλέγει να είναι δούλος. Εθελόδουλοι σήμερα υπάρχουν μόνο στον πολιτικό τομέα. Άνθρωποι επιλέγουν να είναι δούλοι κάποιων άλλων με την έννοια ότι εκείνοι με τις αποφάσεις τους θα καθορίζουν τη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι είναι κατά κύριο λόγο οπαδοί κομμάτων. Έχουν εκπαιδευτεί ,κυρίως από την οικογένειά τους, να υποστηρίζουν φανατικά ένα κόμμα και συχνά να πολεμούν ένα άλλο. Είναι έντονα ανταγωνιστικοί  σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους: φανατικοί με το κόμμα, φανατικοί με την ποδοσφαιρική ομάδα, φανατικοί με το σωματείο. Είναι φανατικοί και με πρόσωπα του κόμματος και δεν δέχονται μύγα στο σπαθί τους. Τα υπερασπίζονται μέχρι τελικής πτώσεως.

Ο φανατισμός τους τυφλώνει και αδυνατούν να διαλεχθούν με την πραγματικότητα. Η μερική πραγματικότητα τους είναι η ζωή τους όλη. Δεν τους ενδιαφέρει να ξέρουν κάτι άλλο. Επιμένουν δογματικά στο μερικό και αδυνατούν να κατανοήσουν το όλον. Βλέπουν πάντα το δέντρο και ποτέ το δάσος. Ω ςγνήσιοι οπαδοί των ολιγαρχικών  μιλούν με στόμφο γαι τα οικονομικά ζητήματα. Η ελευθερία δεν τους ενδιάφερει, εκτός και αν είναι η εθνική. Η πολιτική ελευθερία τους είναι παντελώς άγνωστη. 

 Ο διάλογος μαζί τους είναι σπατάλη χρόνου. Δεν ακούν τα επιχειρήματα του άλλου παρά μόνο πετάνε συνεχώς ωσάν από μαγνητόφωνο αυτό που τους έμπηξαν στον εγκεφάλο τους η οικογένειά τους και το κόμμα. Αν και υστερούν και στο διάλογο και στη γνώση, αρέσκονται να αυτοπαρουσιάζονται ως δημοκρατικοί, ενώ από τους  φασίστες τους χωρίζει μια λεπτή γραμμή. Έτσι με ταχυδακτυλουργίες νιώθουν καλά με τον εαυτό τους.

Οι εθελόδουλοι δεν θέλουν να σκέφτονται, θέλουν να σκέφτεται το κόμμα ή ο ηγέτης για κείνους. Αμέσως παπαγαλίζουν τη θέση του κόμματος και νιώθουν καλά με τον εαυτό τους γιατί νομίζουν ότι μπορούν και σκέφτονται. Αν το κόμμα καθυστερήσει να πάρει μια θέση και νιώθουν εκτεθειμένοι, είναι η μοναδική φορά που μπορεί να εξοργιστούν με το κόμμα γιατί τους άφησε χωρίς θέση απέναντι στους αντιπάλους.

Η ζωή τους αναζωογονείται όποτε υπάρχουν εκλογές. Γιατί τότε τους προσεγγίζει η ιεραρχία του κόμματος και νιώθουν σπουδαίοι. Αν πάνε και σε κάποια κομματική σύναξη, τότε αγαλλιάζονται κυριολεκτικά γιατί συμμετέχουν στις διαβουλεύσεις.  Η αίσθηση ότι συμμετέχουν ενεργά στον προεκλογικό αγώνα κυριολεκτικά τους απογειώνει, δίνει άλλο νόημα στην άχαρη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι στις δημοσκόπησεις αποτυπώνονται με το βαθμό συσπείρωσης του κόμματος. Είναι οι δεδομένοι εθελόδουλοι του κάθε ολιγαρχικού κομματάρχη.. Τη μέρα των εκλογών συνήθως ακολουθούν μια άλλη ιεροτελεστία, διαφορετική από την καθημερινότητά τους. Ο εαυτός τους αναβιβάζεται στο κέντρο των εξελίξεων Είναι πρωταγωνιστής στις εκλογές. Οι εκλογές είναι η γιορτή της ολιγαρχίας αλλά κυρίως των εθελόδουλων.

Και αφού εκχωρήσει το δικαίωμα ψήφου εν λευκώ σε ένα άλλο μετατρέποντας τον εαυτό του σε πολιτικά δούλο, αναμένει εναγωνίως το αποτέλεσμα των εκλογών. Το κόμμα φροντίζει για κάποιο λόγο να βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στους νικητές και έτσι δίνει την ευκαιρία στους εθελόδουλους να πανηγυρίσουν για την καταντιά τους. 

Οι ολιγαρχικοί των κομμάτων μαζί με τους εθελόδουλους είναι οι στυλοβάτες δύο πολιτευμάτων, της μοναρχίας και της ολιγαρχίας και των εκτροπών της, τυραννία, δικτατορία. Στην Κύπρο όλοι αυτοί, σύμφωνα με τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου είναι μια μειονότητα του εκλογικού σώματος. Καιρός να σκεφτούμε πως θα τους ξεφορτωθούμε για να δούμε άσπρη μέρα.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΉ

 Κάποια συμπεράσματα για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου 2026.

1. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν 51 βουλευτές, ενώ τα κόμματα 5. Λογικά τα κόμματα με την αλαζονεία τους και την ολιγαρχική ιδεολογία τους μπορεί να ζητήσουν περισσότερους βουλευτές να εκλέγονται από τα κόμματα. Φτιάχνουν ένα ψεύτικο σενάριο και το πλασάρουν στον κόσμο, έτσι κάνουν πάντοτε.
2. Η βουλή δεν έχει τη νομιμοποίηση από την πλειονότητα του εκλογικού σώματος. Μόλις 318289 έγκυρα ψηφοδέλτια νομιμοποίησαν τους βουλευτές ή ποσοστο 44.25% .
3. Η αποχή ήταν πάρα πολύ μεγάλη (33.09% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων), αν αναλογιστεί κάποιος ότι υπάρχαν 19 κομματικοι σχηματισμοί και 753 υποψήφιοι βουλευτές.
4. Οι χορηγοί χρήματος και δημοσιότητας ενίσχυσαν ολοφάνερα τα παραδοσιακά κόμματα προβάλλοντας μια συνθηματική κενολογία (σταθερότητα, ασφάλεια, ανάπτυξη). Τα νέα κόμματα δεν κατόρθωσαν να προβάλουν ακι να πείσουν ότι έχουν μια πρόταση για αλλαγή του συστήματος, ώστε να συσπειρώσουν τον κόσμο. Γι αυτό στο τέλος απέτυχαν παταγωδώς, αν αναλογιστεί κανείς τη δυσαρέκεια που υπήρχε απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα. Ουσιαστικά τα νέα κόμματα έδωσαν το φιλί της ζωής στους μελλοθάνατους και ακύρωσαν τις όποιες προοπτικές στο παρόν.
5. Την ερχόμενη πενταετία η ζωή των πολιτών θα χειροτερέψει εξαιτίας της απληστίας  και εξουσιολαγνίας των ολιγαρχικών κομμάτων. Δεν ξέρουν κάτι άλλο ούτε και υπάρχει από κάπου πρόταση γαι αλλαγή του υφιστάμενου συστήματος. Δηλαδή η σχέση της κοινωνίας με την πολιτική δεν θα αλλάξει ούτε και η ομολογημένη κομματική λογική για υπηρεσία στην αγορά.
6. Η διαφθορά των κομμάτων  ή με τη νόμιμη διαφορά( χορηγία, συνεργάτες, παχυλοί μισθοί για μερική εργασία, εφάπαξ, συντάξεις, ασυλία) ή παράνομη (μίζες). Κανένα κόμμα ή υποψήφιος απορρίπτε αυτά τα σκανδαλώδη προνόμια.

Γενικά οι εθελόδουλοι οπαδοί των κομμάτων που ψηφίζουν από φανατισμό τους καταστροφείς τους και τους ληστές τους δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι στον τόπο. Αυτή την πενταετία οι συσχετισμοί δύναμης θα ανατραπούν στην κοινωνία οριστικά και οι ολιγαρχικοί θα αναγκαστουν σε μεγάλες υποχωρήσεις για να επιβίωσουν.