Πάλι το παραμύθι των "πολλαπλών συντάξεων" αξιωματούχων

 Κάθε τρεις και λόγο επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα των αξιωματούχων που λαμβάνουν και μισθούς και συντάξεις ταυτοχρόνως. Τώρα με τις βουλευτικές εκλογές πάλι επανήλθε το ζήτημα  και κάποιοι βουλευτές δήλωσαν με επιστολή τους στον Υπουργό Οικονομικών ότι αποποιούνται τη σύνταξη και κάποιο άλλοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να την λαμβάνουν , αλλά θα τη δωρίζουν σε ιδρύματα. Και το πανηγύρι συνεχίζεται με κάθε σοβαρότητα.

Και γιατί η βουλή δεν μπορεί να νομοθετήσει ότι αξιωματούχος δεν θα λαμβάνει σύνταξη κατά τη διάρκεια της θητείας του; Εδώ αρχίζουν τα βαρύγδουπα για λαϊκή κατανάλωση. Υπάρχει νομολογία, η σύνταξη είναι ιδιοκτησία και προστατεύεται από το άρθρο 23 του συντάγματος. Κανένας δεν μπορεί να αγγίξει τη σύνταξη, λένε. Γι αυτό και η Βουλή το 2025 ψήφισε νόμο για αποποίηση σύνταξης σε εθελοντική βάση.

Για παράδειγμα ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δικαιούται  τον μισθό του βουλευτή που είναι 7.660.00 ευρώ ( 5466.00 ευρώ καθαρά). Δικαιούται και σύνατξη 2270.00 ευρώ και με βάση το νόμο έστειλε επιστολή και αποποιήθηκε τη σύνταξή του.

Τούτο το ζήτημα επικράτησε να ονομάζεται " πρόβλημα των πολλαπλών συντάξεων", κάτι που διαστρεβλώνει προκαταβολικά το πρόβλημα. Το αν κάποιοι παίρνουν πολλές συντάξεις είναι ένα ζήτημα. Το άλλο ζήτημα  είναι η ταυτόχρονή καταβολή σε ένα αξιωματούχο  μισθού και σύνταξης. Μόλις αρχίσει να συζητείται στη βουλή το ζήτημα ,όλοι βρίσκουν επιχειρήματα για να μην αλλάξει τίποτε, κόμματα και κυβέρνηση. Και ενώ όλοι θεωρούν  απαράδεκτο το φαινόμενο , όλοι με τη στάση τους το συντηρούν σκόπιμα γιατί κανένα δεν θέλει να  απωλέσει τα κεκτημένα του. Και κυριολεκτικά κοροϊδεύουν τους πολίτες.

Ας  εξετάσουμε λογικά το ζήτημα της ταυτόχρονης καταβολής  σύνταξης και μισθού σε ένα αξιωματούχο. Λένε οι κουτοπόνηροι οι βουλευτές είναι πρόβλημα σύνταξης, κανείς δεν μπορεί να την αγγίξει, άρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε!!! Αυτό είναι το σκεπτικό των 56 βουλευτών και της κυβέρνησης.

Απάντηση: Αν δεν μπορείτε να αγγίξετε τη σύνταξη, τότε αγγίξετε το μισθό, ποιο είναι το πρόβλημα; Για παράδειγμα κανένας να μην αποποιείται τίποτε, εφόσον είναι ιδιοκτήσιά του η σύνταξη. Αλλά ο μισθός θα ορίζεται με βάση και το γεγονός ότι παίρνεις σύνταξη. Δηλαδή , ο κύριος Οδυσσέας Μιχαηλίδης παίρνει σύνταξη 2270.00 ευρώ. Ο μισθός του βουλευτή είναι. 

Υπάρχει λύση. Αλλά μόλις την αναφέρεις θα σου πούνε" δεν γίνεται κάτι τέτοιο, ίση αμοιβή για ίση εργασία" και άλλα παραμύθια.

Οι ολιγαρχικοί έχουν ένα χαρακτηριστικό, την απληστία. Μην αγγίξεις την τσέπη τους. Για δεκαετίες πάλεψαν με συνέπεια ληστεύοντας την κοινωνία προς όφελός τους. Και θα συνεχίσουν, γιατί μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν. Και να εξαπατούν. Και  επιβιώνουν περήφανοι γαιτί υπάρχουν αφελείς που τους πιστεύουν.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΣ

 Εθελόδουλος  είναι αυτός που με τη δική του βούληση επιλέγει να είναι δούλος. Εθελόδουλοι σήμερα υπάρχουν μόνο στον πολιτικό τομέα. Άνθρωποι επιλέγουν να είναι δούλοι κάποιων άλλων με την έννοια ότι εκείνοι με τις αποφάσεις τους θα καθορίζουν τη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι είναι κατά κύριο λόγο οπαδοί κομμάτων. Έχουν εκπαιδευτεί ,κυρίως από την οικογένειά τους, να υποστηρίζουν φανατικά ένα κόμμα και συχνά να πολεμούν ένα άλλο. Είναι έντονα ανταγωνιστικοί  σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους: φανατικοί με το κόμμα, φανατικοί με την ποδοσφαιρική ομάδα, φανατικοί με το σωματείο. Είναι φανατικοί και με πρόσωπα του κόμματος και δεν δέχονται μύγα στο σπαθί τους. Τα υπερασπίζονται μέχρι τελικής πτώσεως.

Ο φανατισμός τους τυφλώνει και αδυνατούν να διαλεχθούν με την πραγματικότητα. Η μερική πραγματικότητα τους είναι η ζωή τους όλη. Δεν τους ενδιαφέρει να ξέρουν κάτι άλλο. Επιμένουν δογματικά στο μερικό και αδυνατούν να κατανοήσουν το όλον. Βλέπουν πάντα το δέντρο και ποτέ το δάσος. Ω ςγνήσιοι οπαδοί των ολιγαρχικών  μιλούν με στόμφο γαι τα οικονομικά ζητήματα. Η ελευθερία δεν τους ενδιάφερει, εκτός και αν είναι η εθνική. Η πολιτική ελευθερία τους είναι παντελώς άγνωστη. 

 Ο διάλογος μαζί τους είναι σπατάλη χρόνου. Δεν ακούν τα επιχειρήματα του άλλου παρά μόνο πετάνε συνεχώς ωσάν από μαγνητόφωνο αυτό που τους έμπηξαν στον εγκεφάλο τους η οικογένειά τους και το κόμμα. Αν και υστερούν και στο διάλογο και στη γνώση, αρέσκονται να αυτοπαρουσιάζονται ως δημοκρατικοί, ενώ από τους  φασίστες τους χωρίζει μια λεπτή γραμμή. Έτσι με ταχυδακτυλουργίες νιώθουν καλά με τον εαυτό τους.

Οι εθελόδουλοι δεν θέλουν να σκέφτονται, θέλουν να σκέφτεται το κόμμα ή ο ηγέτης για κείνους. Αμέσως παπαγαλίζουν τη θέση του κόμματος και νιώθουν καλά με τον εαυτό τους γιατί νομίζουν ότι μπορούν και σκέφτονται. Αν το κόμμα καθυστερήσει να πάρει μια θέση και νιώθουν εκτεθειμένοι, είναι η μοναδική φορά που μπορεί να εξοργιστούν με το κόμμα γιατί τους άφησε χωρίς θέση απέναντι στους αντιπάλους.

Η ζωή τους αναζωογονείται όποτε υπάρχουν εκλογές. Γιατί τότε τους προσεγγίζει η ιεραρχία του κόμματος και νιώθουν σπουδαίοι. Αν πάνε και σε κάποια κομματική σύναξη, τότε αγαλλιάζονται κυριολεκτικά γιατί συμμετέχουν στις διαβουλεύσεις.  Η αίσθηση ότι συμμετέχουν ενεργά στον προεκλογικό αγώνα κυριολεκτικά τους απογειώνει, δίνει άλλο νόημα στην άχαρη ζωή τους.

Οι εθελόδουλοι στις δημοσκόπησεις αποτυπώνονται με το βαθμό συσπείρωσης του κόμματος. Είναι οι δεδομένοι εθελόδουλοι του κάθε ολιγαρχικού κομματάρχη.. Τη μέρα των εκλογών συνήθως ακολουθούν μια άλλη ιεροτελεστία, διαφορετική από την καθημερινότητά τους. Ο εαυτός τους αναβιβάζεται στο κέντρο των εξελίξεων Είναι πρωταγωνιστής στις εκλογές. Οι εκλογές είναι η γιορτή της ολιγαρχίας αλλά κυρίως των εθελόδουλων.

Και αφού εκχωρήσει το δικαίωμα ψήφου εν λευκώ σε ένα άλλο μετατρέποντας τον εαυτό του σε πολιτικά δούλο, αναμένει εναγωνίως το αποτέλεσμα των εκλογών. Το κόμμα φροντίζει για κάποιο λόγο να βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στους νικητές και έτσι δίνει την ευκαιρία στους εθελόδουλους να πανηγυρίσουν για την καταντιά τους. 

Οι ολιγαρχικοί των κομμάτων μαζί με τους εθελόδουλους είναι οι στυλοβάτες δύο πολιτευμάτων, της μοναρχίας και της ολιγαρχίας και των εκτροπών της, τυραννία, δικτατορία. Στην Κύπρο όλοι αυτοί, σύμφωνα με τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου είναι μια μειονότητα του εκλογικού σώματος. Καιρός να σκεφτούμε πως θα τους ξεφορτωθούμε για να δούμε άσπρη μέρα.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΉ

 Κάποια συμπεράσματα για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαίου 2026.

1. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν 51 βουλευτές, ενώ τα κόμματα 5. Λογικά τα κόμματα με την αλαζονεία τους και την ολιγαρχική ιδεολογία τους μπορεί να ζητήσουν περισσότερους βουλευτές να εκλέγονται από τα κόμματα. Φτιάχνουν ένα ψεύτικο σενάριο και το πλασάρουν στον κόσμο, έτσι κάνουν πάντοτε.
2. Η βουλή δεν έχει τη νομιμοποίηση από την πλειονότητα του εκλογικού σώματος. Μόλις 318289 έγκυρα ψηφοδέλτια νομιμοποίησαν τους βουλευτές ή ποσοστο 44.25% .
3. Η αποχή ήταν πάρα πολύ μεγάλη (33.09% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων), αν αναλογιστεί κάποιος ότι υπάρχαν 19 κομματικοι σχηματισμοί και 753 υποψήφιοι βουλευτές.
4. Οι χορηγοί χρήματος και δημοσιότητας ενίσχυσαν ολοφάνερα τα παραδοσιακά κόμματα προβάλλοντας μια συνθηματική κενολογία (σταθερότητα, ασφάλεια, ανάπτυξη). Τα νέα κόμματα δεν κατόρθωσαν να προβάλουν ακι να πείσουν ότι έχουν μια πρόταση για αλλαγή του συστήματος, ώστε να συσπειρώσουν τον κόσμο. Γι αυτό στο τέλος απέτυχαν παταγωδώς, αν αναλογιστεί κανείς τη δυσαρέκεια που υπήρχε απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα. Ουσιαστικά τα νέα κόμματα έδωσαν το φιλί της ζωής στους μελλοθάνατους και ακύρωσαν τις όποιες προοπτικές στο παρόν.
5. Την ερχόμενη πενταετία η ζωή των πολιτών θα χειροτερέψει εξαιτίας της απληστίας  και εξουσιολαγνίας των ολιγαρχικών κομμάτων. Δεν ξέρουν κάτι άλλο ούτε και υπάρχει από κάπου πρόταση γαι αλλαγή του υφιστάμενου συστήματος. Δηλαδή η σχέση της κοινωνίας με την πολιτική δεν θα αλλάξει ούτε και η ομολογημένη κομματική λογική για υπηρεσία στην αγορά.
6. Η διαφθορά των κομμάτων  ή με τη νόμιμη διαφορά( χορηγία, συνεργάτες, παχυλοί μισθοί για μερική εργασία, εφάπαξ, συντάξεις, ασυλία) ή παράνομη (μίζες). Κανένα κόμμα ή υποψήφιος απορρίπτε αυτά τα σκανδαλώδη προνόμια.

Γενικά οι εθελόδουλοι οπαδοί των κομμάτων που ψηφίζουν από φανατισμό τους καταστροφείς τους και τους ληστές τους δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι στον τόπο. Αυτή την πενταετία οι συσχετισμοί δύναμης θα ανατραπούν στην κοινωνία οριστικά και οι ολιγαρχικοί θα αναγκαστουν σε μεγάλες υποχωρήσεις για να επιβίωσουν.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΟΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή καιρός να ανησυχούμε

1.Το χορό των παρακολούθησεων άνοιξε η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη που προσπάθησε να περάσει με τη μορφή του επείγοντος τροποποίηση του συντάγματος ώστε η ΚΥΠ να παρακολουθεί όποιο θέλει χωρίς να απαιτείται άδεια από δικαστήριο. Παρά τις εντατικές προσπάθειες του Προέδρου της Επιτροπής Νομικών της Βουλής Νίκου Τορναρίτη , ΔΗΣΥ, οι αγωνιώδεις προσπάθειες δεν τελεσφόρησαν και θα επανέλθουν μετά τις εκλογές. Προσωπικά δεν κατάλαβα το βίτσιο των ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΊΔΗ, ΦΥΤΙΡΗ, ΤΟΡΝΑΡΙΤΗ να έχουν μανία με την παρακολούθηση των πολιτών. 

2. Προεκλογικά είχαμε και δεύτερο κρούσμα παρακολουθησιομανίας. Στις 20/5/2026 ένας υποψήφιος του ΕΛΑΜ έγραψε πως αν εκλεγεί βουλευτής, θα προτείνει τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης αρχής προστασίας του συντάγματος η οποία θα θέτει άμεσα υπό παρακολούθηση κόμματα και οργανώσεις  που αποτελούν σαφή απειλή. Ενώ η κυβέρνηση επιθεμεί η ΚΥΠ να παρακολουθεί πολίτες, το ΕΛΑΜ στοχεύει αλλού, κόμματα και οργανώσεις. Υπάρχει μια δυσκολία στην πράξη τέτοια παρακολούθηση αλλα το πρόβλημα είναι αλλού, τι κάθεται και σκαρφίζεται ο νους του ανθρώπου.

3. Η κορύφωση της προεκλογικής παρακολουθησιομανίας είναι νομίζω το ποικίλο και λιτό πρόγραμμα του ΔΗΣΥ με τις 31 θεματικές ενότητες. Στην 27η με τίτλο " Ασφάλεια-Αντιμετώπιση οργανωμένου εγκλήματος"  και σε σύνολο 5 γραμμών ,οι 2 τελευταίες γραμμές αναφέρουν κατά λέξη: " Σε ένα σωστό πλαίσιο θα πρέπει να δοθεί στις διωκτικές αρχές το εργαλείο των παρακολουθήσεων καθώς  και της τοποθέτησης καμερών σε πολυσύχναστους δρόμους". Ο πιο προωθημένος στις απόψεις του είναι σίγουρα ο ΔΗΣΥ. Εκτός από τις παρακολουθήσεις θέλεις και κάμερες  στους πολυσύχναστους δρόμους!!!

Υποτίθεται ότι οι πιο πάνω νοιάζονται για το κοινό μας καλό, όμως δεν είναι έτσι. Γιατί αν γνοιάζονταν για το κοινό μας καλό θα χρησιμοποιούσαν το νου τους να βρουν τρόπους με τη χρήση της τεχνολογίας να διευρύνουν την ελευθερία μας  και όχι να την περιορίσουν.

Το επιχείρημα πως είναι γαι το οργανωμένο έγκλημα και την ασφάλεια του πολίτη που ενδιαφέρονται είναι εκτός πραγματικότητας. Εδώ καθημερινά ενημερώνεται όλη η Κύπρος για τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος από την  Anna Alexui  και σεις θέλετε παρακολουθήσεις για να μάθετε αυτά που ξέρει όλη η Κύπρος. Ποιον κοροϊδεύετε;

Και να τελειώνουμε με τις βιτσιοπαρακολουθήσεις σας. Στην ιστορία ένιωθαν φόβο και προωθούσαν τις παρακολουθήσεις όσοι κατείχαν παράνομα εξουσία ή πλούτο. Και ο φόβος τους ήταν ο λαός. Αυτό θέλετε να παρακολουθείτε και κανένα άλλο.

Αν τώρα την παρακολουθησιομανία  τη συνδέσουμε με τη συνεχόμενη έκφραση ανησυχίας για τη σύνθεση της νέας βουλής από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, την Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, τον πρώην του ΔΗΣΥ Ν Αναστασιάδη, τότε ως κοινωνία οφείλουμε να ανησυχούμε από την ανησυχία τους.Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το 2013 και το 2020 η κυβέρνηση Αναστασιάδη κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης , κυβερνούσε με διατάγματα σε βάρος της ελευθερίας των πολιτών. Σε κυβερνητικό επίπεδο οι πιο έμπειροι σε ανελεύθερα καθεστώτα είναι οι του ΔΗΣΥ και όχι το ΕΛΑΜ.

ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΕΙ Ο ΑΒΕΡΩΦ ΣΤΟΝ ΦΕΙΔΙΑ

 Ο Φειδίας της ΑΜΚ βρήκε τους όπου γης ολιγαρχικούς να τον συμβουλεύουν για να προωθήσει -φαντάζομαι- την άμεση δημοκρατία! Και τους δηλώνει δημόσια μέσα στη αφέλειά του για να προσδώσει κύρος στον εαυτό του γιατί ο ίδιος τους θεωρεί σπουδαίους! 

Από τους πολιτικούς επέλεξε σύμβουλο τον Αβέρωφ Νεοφύτου!!! Μπορείς αμέσως να αντιληφθείς την ποιότητα του ανδρός. Δήλωσε λοιπον ο Φειδίας: " Με τον Αβέρωφ έχουμε μια πολλά καλή σχέση. Ο Αβέρωφ επειδή είναι από τους πιο έμπειρους πολιτικούς στην Κύπρο, έπιασα και ρώτησα για να μάθω πράματα".

Ο Αβέρωφ είναι έμπειρός κομματικός, όχι πολιτικός. Δηλαδή έχει μια μερική γνώση της πραγματικότητας, όχι καθολική γνώση. Αυτό συμβαίνει με όλα τα ολιγαρχικά κόμματα. Επομένως με τον Αβέρωφ μπορεί να μάθεις πολιτικές όχι πολιτική. Δηλαδή, πολιτικά θα στραβωθείς και θα κάμνεις και χαρά.

Προσωπικά εκτιμώ πως το καλύτερο μάθημα που θα σου έκανε ο Αβέρωφ είναι ο χειρισμός  των γεγονότων του 2013, που τον χάραξε ως κομματικό ηγέτη.

ΜΑΘΗΜΑ 1ο

Όταν ο κόσμος είναι συναισθηματικά φορτισμένος, οργισμένος, αγανακτισμένος τότε πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός τι λες. Ταυτίζεσαι μαζί με τον όχλο και τους λες αυτό που θέλει να ακούσει.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Την τρόικα την έφεραν τα λάθη και οι παραλείψεις μας, ..., την φέραμε όλοι  εμείς οι πολιτικοί,....".( Δηλώσεις Αβερωφ 14/11/2013)

-"Πρέπει να ζητήσουμε ένα μεγάλο συγγνώμη για τα λάθη του πολιτικού συστήματος" (Δηλώσεις Αβέρωφ 18/12/2013) 

ΜΑΘΗΜΑ 2ο 

Ταυτόχρονα να παρουσιάζεσαι δυναμικός αποφασιστικός. Ο όχλος θέλει αίμα.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Σε υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής όμως, η ανοχή μας είναι μηδενική". ( Δηλώσεις Αβέρωφ 10/11/2013)

-"Η αξίωσή μας παραμένει πως όσοι ευθύνονται θα πρέπει να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης". (6/12/2013)

ΜΑΘΗΜΑ 3ο

Μερικούς μήνες μετά την κρίση ο κόσμος κουράζεται, όσο περισσότερο τον βομβαρδίζεις με ανοησίες ,τότε πιο γρήγορα θα κουραστεί και πρέπει να του δείξεις , εσύ ο πολιτικός, ότι  τον νιώθεις και έχει έτοιμη την λύση. ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

-"Πρέπει να σταματήσουμε ένα πόλεμο πολιτικό πινγκ-πονγκ ποιος φταίει και ποιος δεν φταίει, να τραβήξουμε μια γραμμή και να κοιτάξουμε μπροστά". (Δηλώσεις Αβέρωφ 5/12/2013)

ΑΥΤΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ Ο ΦΕΙΔΙΑΣ ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΤΟΝ ΕΜΠΕΙΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΦΕΙΔΙΑ. ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ , ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΜΠΡΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΜΠΡΟΣΤΑ.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΉ ΠΑΡΩΧΟΛΟΓΙΑ Ή ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ/ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗΣ

 Η οικονομική κατάσταση στην Κύπρο έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την ανισότητα. Το πλουσιότερο 1%  κατέχει το 33% του συνολικού πλούτου. Αυτό το 1% το 2000 κατείχε το 12.8% του πλούτου ή σχεδόν τριπλασιάστηκε ο πλούτος τους σε λίγα χρόνια με τη βοήθεια της κυβερνητικής πολιτικής. Την ίδια χρονική στιγμή το φτωχότερο 50% κατέχει μόλις το 4% του πλούτου. Το 17.1% του πληθυσμού ή 167.000 άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (2025).

Ποιος έχει την ευθύνη γι αυτά τα δεδομένα; Φυσικά οι κυβερνώντες την τελευταία δεκαπενταετία, δηλαδή οι κυβερνήσεις Αναστασιάδη και Χριστοδουλίδη που αποδείχτηκαν πολύ ικανοί στην προαγωγή της ανισότητας. Διαφημίζουν με έπαρση το ρυθμό ανάπτυξης που είναι στο 3%. Πράγματι το 3% δηλώνει αύξηση του παραγόμενου πλούτου , αλλά το ερώτημα είναι ποιος τον καρπώνεται. Και η πολιτική ολιγαρχία τον παραχωρεί στην οικονομικη ολιγαρχία. Γι αυτό και αυξάνονται οι ανισότητες. Επομένως οι διακηρύξεις του ΔΗΚΟ και του ΔΗΣΥ για ανάπτυξη, σταθερότητα,σοβαρότητα είναι κενολογίες για εξαπάτηση των πολιτών. Η οικονομική πολιτική που ακολούθησαν φτωχοποίησε την κοινωνία. Το ΔΗΚΟ προβάλλει έντονα την άποψη πως πρέπει να σκεφτόμαστε πού είμασταν το 2013 και τι βήματα προόδου έχουν γίνει. Το επιχείρημα είναι γελοίο γιατί την οικονομική καταστροφή του 2013 ποιος την έφερε; Εκτός και αν κάποιοι πιστεύουν πως η δουλειά των πολιτικών είναι πρώτα να μας καταστρέφουν και μετά να μας στηρίζουν!!! Αυτά είναι σοφιστείες.

Απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση με κύρια χαρακτηριστικά τη φτώχεια, την ακρίβια, τα ακριβά ενοίκια, την αδυναμία των νέων να εγκαταλείψουν το σπίτι των γονιών τους και να κάνουν οικογένεια τι πρτείνουν προεκλογικά τα κόμματα;

Όλα τα κόμματα, ως ολιγαρχικοί μηχανισμοί, είναι φυσικό να μη θέλουν να αλλάξει τίποτε απολύτως. Γι αυτό και παρατηρούμε ότι όλα τα κόμματα επικεντρώνονται σε προτάσεις είτε να δώσει το κράτος( επιδόματα και παροχές) είτε να εισπράξει το κράυος ( φόρος τραπεζών, πλουσίων). Αυτή η προσέγγιση ειναι το ευαγγέλιο των ολιγαρχικών. Δηλδή η οικονομία θα  παραμείνει υπό τον πλήρη έλεγχο των ολιγαρχώ του κράτους που ωσάν μαφιόζος εισπράττει τέλη επί των εσόδων των ολιγαρχών. Αυτό το τρισάθλιο σύστημα οικονομικής πολιτικής είναι αυτονόητο ότι παράγει φτώχεια και εξαθλίωση, είναι γνωστό. Γι αυτό έρχεται το κράτος να απαμβλύνει τα κακά που παράγει η οικονομική πολιτική των ολιγαρχών, ως αληθινός υπηρέτης τους: ελάχισταεγγυημένα  εισοδήματα, επιδόματα, παροχές. Γι αυτό και η σημερινή τρισάθλια κατάσταση θα συνεχιστεί . Αυτό θα εφαρμόσουν όλα τα κόμματα. Κανένας δεν τολμά να τα βάλει με την ολιγαρχία. 

Αυτή την ολιγαρχική πολιτική στην οικονομία είναι φυσικό να τη στηρίζουν τα ολιγαρχικά κόμματα. Φυσικά σε μια δημοκρατία η οικονομική πολιτική θα θεωρούνταν πετυχημένη στο βαθμό που δημιουργεί ελάχιστη φτώχεια. Και φυσικά σε μια δημοκρατία δεν τίθεται θέμα κρατικών παροχών γιατί συνιστούν εξάρτηση από το κράτος/κόμματα, άρα απώλεια της ελευθερίας του πολίτη. Και στη δημοκρατία η πιο σημαντική αξία δεν είναι το χρήμα, όπως στην ολιγαρχία, αλλά η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτή η προοπτική στις μέρες μας έχει απομακρυνθεί περαιτέρω με την εμφάνιση κομμάτων που ενίσχύουν σημαντικά το ποσοστό νομιμοποίησης του υφιστάμενου τρισάθλιου ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος. Άρα απομακρυνέται η προοπτική αλλαγής του.

Απέναντι σε αυτή την τραγική κατάσταση 

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΤΙΜΙΑ Ή ΑΧΝΟΧΑΡΑΖΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

Εκτός από  τα υλικά αγαθά, υπάρχουν και τα πολιτικά αγαθά, "οι τιμές". Ο όρος "τιμή" στους Έλληνες ταυτίζεται με τα δημόσια αξιώματα. Ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του αναφέρει:" τιμάς γαρ λέγομεν είναι τας αρχάς". Τόσο τα οικονομικά όσο και τα πολιτικά αγαθά δημιουργούν αδικίες  και εξεγείρουν τις διάφορες κοινωνικές ομάδες. Στα αρχαία χρόνια παροιμιώδης ήταν η αναφορά του Ομήρου ότι   όποιος δεν μετέχει στις τιμές είναι όπως τον ¨ατίμητον μετανάστην",  που δεν μετέχει στα δημόσια αξιώματα. Αυτός , όμως, αποκρύπτεται για εξαπάτηση των συνοικούντων.

Αφόρμηση γι αυτή την εισαγωγή είναι το γεγονός ότι στην Κύπρο υπέβαλαν υποψηφιότητα για τις  βουλευτικές εκλογές της  24ης Μαίου 753 υποψήφιοι και 19 κόμματα.. Μέχρι τώρα μονοπωλούσαν το αξίωμα του βουλευτή 5-6 κόμματα, ολιγαρχικές μερίδες.  Για πρώτη φορά τόσα πολλά κόμματα και τόσοι πολλοί υποψήφιι διεκδικούν συμμετοχή στα πολιτικά αγαθά. ή αμφισβητούν την μονοπώληση των πολιτικών αγαθών από συγκεκριμένες ολιγαρχικές ομάδες. Φυσικά στο πολιτικό σύστημα της Κύπρου η  συμμετοχή στα  δημόσια αξιώματα επιφέρει και οικονομικά αγαθά για άτομα και κόμματα. Οπόταν δεν είναι σαφές το κίνητρο, δηλαδή σε σχέση με τα οικονομικά και πολιτικά αγαθά. Σε κάθε περίπτωση, το πλήθος των υποψηφίων δημιουργεί μια νέα πργματικότητα  με χαρακτηριστικό πως πιο πολλοί πολίτες διεκδικούν συμμετοχή στα δημόσια αξιώματα, στις τιμές.

Ποιοι είναι αυτοί που διεκδικούν δημόσια αξιώματα, πέρα από τα γνωστά κόμματα, δηλαδή την παγιωμένη τάξη των ολιγαρχικών; Δέν έχει γίνει κάποια μελέτη για να έχουμε κάποια ασφαλή συμπεράσματα. Όμως άτομα που ήταν εκτός πολιτικού συστήματος τώρα διεκδικούν να καταλάβουν δημόσια αξιώματα. Και αυτό είναι το νέο στοιχείο. Δεν είναι οι πτωχοί, αλλά αμφισβητούν το μονοπώλιο των παραδοσιακών κομμάτων.  Στόχος του δεν φαίνεται να είναι τα υλικά αγαθά αλλλά το κύρος και η πολιτική ελευθερία.Και αυτό το δεδομένο δεν μπορεί να ανακοπεί. Είναι κάτι νέο στη λειτουργία του συστήματος που θα συνεχιστεί. Φυσικά αυτή η τάση δεν αλλάζει σε τίποτε το πολιτικό σύστημα,αλλά μόνο τα πρόσωπα. Επομένως τα αδιέξοδα του συστήματος θα συνεχιστούν και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση. Ή οι συγκρούσεις θα είναι πολύ πιο έντονες. Από τη μια η απουσία προοπτικής για αλλαγή στο πολιτικό σύστημα και από την άλλη οι οξυμένες συγκρούσεις των ολιγαρχικών θα δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό μείγμα με ορατό τον κίνδυνο της οπισθοδρόμησης του πολιτικού συστήματος, έστω και προσωρινά.

Οι ολιγαρχικοί είναι αυτοί που επιδιώκουν στην κοινωνία τόσο τα υλικά οφέλη όσο και τα δημόσια αξιώματα. Επιδιώκουν κύρος, δόξα και πολιτική ελευθερία. Και θεωρούν ότι τα δημόσια αξιώματα  ουσιαστικά τους ανήκουν. Αυτό εύκολα το διαπιστώνει κανείς με τις αντιδράσεις των παραδοσιακών κομμάτων απέναντι στα νέα. Από την  άλλη οι ακραιφνείς ολιγαρχικοί διεκδικούν συνεχώ; να είναι βουλευτές έστω και αν με αυτό τον τρόπο αποκλείουν άτομα της δικής τους τάξης να συμμετέχουν στις τιμές. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και κάποιοι αρχηγοί κομμάτων που  η εξουσιομανία τους είναι τόση που θέλουν να καταλαμβάνουν το αξίωμα χωρίς εκλογή!!! Είναι τόσο τυφλοί που δεν μπορούν να αντιληφθούν πού οδηγούν οι επιλογές τους.

ΦΥΣΙΚΑ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ  ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΓΑΘΆ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΓΑΘΑ. Σημαντικό θα είναι αυτό που θα βαρύνει στη συνείδησή τους, το κέρδος ή οι τιμές; Αυτοί δε που νομίζουν ότι ελέγχουν το σύστημα θα αρχίσουν να συνειδητοποιούν ότι έχουν μαύρα μεσάνυκτα.

  

ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΡΥΠΑΝΣΗ

  Για δεκαεπτά (17) χρόνια οι πολίτες πληρώνουν τον πρόστιμο της Ε.Ε. για τους ρύπους λόγω της χρήσης μαζούτ από την ΑΗΚ. Για να γλυτώσουμε το πρόστιμο θα έπρεπε η ΑΗΚ να προχωρήσει στη χρήση φυσικού αερίου.Τούτο το πρόβλημα υπάρχει για 17 χρόνια.

Την 1/6/2009 όλοι οι καταναλωτές της ΑΗΚ είδαμε τους λογαριασμούς του ρεύματος να αυξάνονται κατά 3% λόγω της επιβολής του προστίμου από την ΕΕ.

Ποιοι είχαν την ευθύνη για την επιβολή του προστίμου; Οι πολιτικοί φυσικά. Όμως είναι όπως τους φεουδάρχες, ό,τι αποφασίσουν είναι ελέω θεού, δεν μπορεί να τους αγγίξει χέρι ανθρώπου. Γι αυτό υποχρέωσαν τους δούλους να πληρώνουν τη ζημιά. Από το 2009 ως το 2026. Μόνο τα τελευταία οκτώ χρόνια πληρώσαμ εοι καταναλωτές 1, 3 δις!!!

Καλά θα πει κάποιος, για 17 χρόνια δεν έκαναν τίποτε; Τόσο ανίκανοι είναι; 

Γιατί να το κάνουν; το πρόστιμο κάθε χρόνο δεν το εισέπραττε η ΕΕ, αλλά η κυπριακή κυβέρνηση!!! Η ΕΕ είναι ένα απέραντο τρελλοκομείο. Οι πολιτικοί δεν φέρνουν φυσικό αέριο, η ΕΕ βάζει πρόστιμο και τιμωρεί τους πολίτες που δεν φταίνε σε τίποτε και τα χρήματα τα εισπράττει αυτός που ευθύνεται για το πρόβλημα!!! Αυτή είναι μια σοβαρή προσέγγιση.

Λένε οι φιλευρωπαιστές πως οι ΕΕ δεν θέλει να τιμωρήσει τους πολίτες με το πρόστιμο αλλά να ασκήσει πίεση στις κυβερνήσεις να περιορίσουν τους ρύπους. Στη φαντασία των ευρωπαιολάγνων  μπορεί να ισχύει, αλλά στην πράξη οι πολιτικοί βρήκαν ακόμα ένα τρόπο να γαλεύκουν το λαό με τις ευλογίες της ΕΕ.

Οι πολιτικοί , λοιπόν, έκαναΝ την  πάπια, η ΕΕ έβαλλε πρόστιμο για τους αιώνιους ρύπους ,ο λαός πλήρωνε και η κυβέρνηση εισέπραττε αυξάνοντας τα έσοδα τους κράτους. Η τέλεια κλοπή!!! Ούτε μαφιόζοι δεν σκέφτονται τέτοιες λύσεις.

Το 2019 η κυβέρνηση Αναστασιάδη αποφάσισε να δώσει σε μια κινέζικη εταιρία το έργο της κατασκευής στο Βασιλικό για την έλευση υγροποιημένου φυσικού αερίου.  Νομίζαμε οι αφελείς ότι ήταν για το καλό μας. Η απόφαση λήφθηκε σε σύσκεψη στο προεδρικό από Αναστασιάδη και παρουσία  ονομαστων πολιτικών(Γεωργιάδης, Λακκοτρύπης, Παμπορίδης)  και παρά τις αντιρρήσεις της ελεγκτικής υπηρεσίας και του γενικού λογιστηρίου. Το αποτέλεσμα το έργο έμεινε ατέλειωτο και οι Κινέζοι έφυγαν, η ΕΕ ζήτησε πίσω τα 67 εκ.  που χρηματοδότησε το έργο και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει έρευνα για ποινικές  ευθύνες!!! 

Έτσι συνεχίζεται ομαλά η επιβολή προστίμου για 17 χρόνια.

Αυτοί οι επονομαζόμενοι πολιτικοί είναι παντελώς ανίκανοι να επιλύσουν ένα απλό πρόβλημα , το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο παράς, τίποτε άλλο.

Γιατί ενεργούν έτσι; Γιατί δεν υπάρχει πολιτικό δίκαιο για να δικάζονται και να πληρώνουν για τα εγκλήματά τους. Και γιατί υπάρχουν πολίτες που τους ψηφίζουν εν λευκώ δίνοντάς τους το δικαίωμα ακόμα και να τους καταστρέφουν ή να τους ληστεύουν χωρίς καμία απολύτως συνέπεια. ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΓΓΥΩΜΑΙ ΌΤΙ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. ΗΒΡΑΝ ΤΖΑΙ ΚΑΜΝΟΥΝ ΟΙ ΡΥΠΟΓΟΝΟΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ.

 

 ευρωαπιολάγνων μπορεί

ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΛΗΣΤΕΙΑΣ Η ΝΟΜΙΜΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ

 "Η κατάχρηση  εξουσίας  για ίδιον όφελος" είναι ο πιο συνήθης ορισμός της διαφθοράς. Κατάχρηση μπορεί να γίνει και νόμιμα, ιδιαίτερα από το νομοθετικό σώμα που ψηφίζει κατά  το δοκούν.

Το πιο τρανταχτό παράδειγμα νόμιμης διαφθοράς είναι οι απολαβές βουλευτών, κομμάτων και τα προνόμιά τους. Όλα έργο της βουλής ή και σε συνεργασία με την κυβέρνηση ή ακόμα και άλλους αξιωματούχους. 

Έχουν 115 συνεργάτες και επιλέγουν όποιους θέλουν και τους πληρώνει το κοινωνικό σύνολο. Ποσα; Όχι πολλά, μόνο 6,5 εκατομμύρια. Κάθε βουλευτής δικαιούται δύο συνεργάτες. Και γιατί; Επειδή δεν έχουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντά τους μόνοι τους. Όπως ακριβώς ο Φειδίας που υποστηρίζει ότι ως πολιτικός δεν χρειάζεται να τα ξέρεις όλα, το μυστικό είναι να επιλέγεις τους κατάλληλους συμβούλους!!! Η διαφορά είναι ότι ο Φειδίας το παραδέχεται, ενώ οι άλλοι προσποιούνται τους πάνσοφους.

Κανόνισαν τα καλά μας τα κόμματα να παίρνουν και 7 εκατομμύρια ετήσια επιχορήγηση για λειτουργικά έξοδα!!! Οργανώνουν το κόμμα τους με τέτοιο τρόπο και έχουν έξοδα και καλείται το κοινωνικό σύνολο να τους πληρώνει χωρίς να έχει σχέση με το κόμμα!!! "Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει".

Θα πει καποιος: Γιατί να μην πληρώνουν τα μέλη τους; Φρόντισαν τα κόμματα στο νόμο για τον ορισμό του κόμματος να μην γίνεται αναφορά σε μέλη για να συντηρούνται από το πάγιο ταμείο!!! ΑΥΤΉ ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΓΝΉΣΙΑ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΉ ΙΔΕΟΛΟΓΊΑ. (Ο νόμος για τα κόμματα δεν προβλέπει την ύπαρξη μελών-πολιτών!!!)

Το τι γίνεται με το μισθό τους είναι απερίγραπτο. Το σύνταγμα του 1960 προέβλεπε αποζημίωση για μερική απασχόληση.Από το 1960 μονομερώς αύξησαν την αποζημίωσή τους γιατί λένε είχαν πολύ δουλειά με πρωτοστάτη τον τότε Πρόεδρο της Βουλής Γλαύκο Κληρίδη.Μετά, λίγο- λίγο για να μην προκαλούν το δημόσιο αίσθημα πρόσθεταν αυξήσεις , επιδόματα, συντάξεις χωρίς να πληρώνουν κοινωνικές ασφαλίσεις, φιλοδωρήματα. Χρονολογία σταθμός στα κατορθώματα της βουλής είναι το 2019  , όταν αποφάσισαν με νόμο, μιμούμενοι τους δικαστές, ότι η βουλή θα έχει οικονομική αυτονομία και θα συντάσσει το δικό της προϋπολογισμό.Έτσι πέτυχαν το ακατόρθωτο. Σε 7 χρόνια αύξησαν το μισθό τους από 4.108 ευρώ σε 5.466 ευρώ!!! Αυτοί που γνοιάζονται γαι την κοινωνία με 167.000 στα όρια της φτώχειας. Περίπου 6 εκατομμύρια δαπανώνται για τις απολαβές των βουλευτών!!!

Μόνο αυτά; Όχι, 314,000 για τις κομματικές νεολαίες και κάτι ακόμα για γυναικείες οργανώσεις ή καμιά συνδρομή σε ευρωπαϊκά κόμματα. Όλο και κάτι προβλέπεται.

Αυτοί, λοιπόν , οι άνθρωποι σας λένε ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα σας. Σας κοροϊδεύουν όλοι τους. Σας ληστεύουν, σας φτωχοποιούν και μετά σοβαρά σας λένε πως θα σας σώσουν!!! ΚΑΛΗ ΣΩΤΗΡΙΑ.

ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Ο ΛΑΟΣ , ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

 Η κοροίδια των πολιτών συνεχίζεται ομαλά εν όψει των βουλυετικών ολιγαρχικών εκλογών της 24ης Μαίου 2026. Σήμερα, με την υποβολή των υποψηφιότητων, άρχισε επίσημα η μεγάλη γιορτή των ολιγαρχικών στην Κύπρο.

Ειδικά σήμερα ακούεις ο κάθε νοήμονας πολίτης απίστευτα πράγματα και διερωτάται σε ποιο τόπο ζει και τον πιάνει απελπισία. Μονοσήμαντα όλα τα κόμματα προβάλλουν την αντίληψη ότι οι εκλογές σημαίνει δημοκρατία!!!

Ο Πρόεδρος της ΑΔΚ Φειδίας Παναγιώτου δήλωσε: " μέσω του application της Άμεσης  Δημοκρατίας ...εκλέξαμε άμεσα δημοκρατικά τους 56 υποψήφιους βουλευτές μας".

Ο Πρόεδρος των Οικολόγων κ. Στ. Παπαδούρης "χαρακτήρισε τη σημερινή μέρα ως την έναρξη μιας όμορφης γιορτής, της Γιορτής της Δημοκρατίας".

Η υποψήφια του ΑΚΕΛ στη Λεμεσό Δανάη Χρίσου υποστήριξε πως "'όταν αποφασίζει ο λαός , είναι δημοκρατία".

Η προπαγάνδα ότι οι εκλογές είναι δήμοκρατία δεν αφορά μόνο δηλώσεις. Η CYPRUS REPUBLIC (ΚΥΠΡΙΑΚΉ ΠΟΛΙΤΕΙΑ) μετατρέπεται ταχυδακτυλουργικά σε κυπριακή δημοκρατία και τα κόμματα είναι οι κράχτες της δημοκρατίας: Δημοκρατικό Κόμμα, Δημοκρατικός Συναγερμός. Έτσι ο κάθε ολιγαρχικός βιώνει μια δημοκρατία στα λόγια και αυτοϊκανοποιείται.

Θα απαντήσω σε κάποια θεμελιώδη ερωτήματα σε σχέση με τις κενολογίες των ολιγαρχικών.

Ερώτημα 1: Όταν αποφασίζει ο λαός, είναι δημοκρατία;

Εξαρτάται. Ο λαός αποφασίζει με την ψήφο του. Όταν ο λαός ψηφίζει δε σημαίνει ότι είναι δημοκρατία.  Γιατί τα είδη της ψήφου του λαού είναι τρία. Είναι η εκλογική ψήφος όταν νομιμοποιείς κάποιο πρόσωπο σε κάποια θέση εξουσίας ή όπως λέγεται η νομιμοποιητική ψήφος. Αυτή η ψήφος υπάρχει μόνο στην εκλόγιμη μοναρχία και ολιγαρχία και όχι στη δημοκρατία όπου αποφασίζει το θεσμικό όργανο που λέγεται δήμος και συμμετέχουν όλοι οι πολίτες. Είναι ακόμα η αντιπροσωπευτική ψήφος στην οποία εκλέγεις κάποιο σε θέση εξουσίας και έχεις επιπλέον το δικαίωμα να τον ελέγχεις ως εντολέας. Και αυτή η ψήφος αφορά την εκλόγιμη μοναρχία και ολιγαρχία.Μόνο που εδώ ο πολίτης είναι μέλος της πολιτείας , όχι υπήκοος όπως σήμερα, με δικαίωμα ελέγχου, ανάκλησης και τιμωρίας των πολιτικών του αντιπροσώπων. Δημοκρατική ψήφος υπάρχει μόνο στο πολίτευμα της δημοκρατίας. Αυτή η ψήφος είναι αποφασιστική για κάποιο θέμα και γίνεται από ένα θεσμικό όργανο που λέγεται δήμος και στο οποίο συμμμετέχουν όλοι οι πολίτες.

ΕΡΩΤΗΜΑ 2: Η εκλογή βουλευτών ή υποψηφίων βουλευτών είναι άμεση δημοκρατία;

Κατηγορηματικά όχι. Είναι νομιμοποιητική ψήφος, Στη δημοκρατία δεν εκλέγονται βουλευτές!!! Είναι φτηνή προπαγάνδα. Αν εκλέγει τους βουλευτές με τη γραφή ή ψηφιακά δεν αλλάζει το σύστημα. Αλλάζει το μέσο.

ΕΡΩΤΗΜΑ 3: Είναι οι εκλογές γιορτή της δημοκρατίας;

Φυσικά και όχι. Είναι γιορτή της ολιγαρχίας. Και δικαίως γιορτάζουν οι ολιγαρχικοί και οι αφελείς οπαδοί τους. Επιτυγχάνουν οι ολιγαρχικοί κάτι πολύ σπουδαίο. Κάθε 5 χρόνια οι πολίτες εκχωρούν τα πολιτικά τους δικαιώματα στους ολιγαρχικούς αφέντες τους και οι ίδιοι γίνονται δούλοι . Και φυσικά οι ολιγαρχικοί τους εκμεταλλεύονται ασύστολα γιατι ο σκοπός της ολιγαρχίας είναι  το χρήμα και η απληστία των λίγων που ικανοποιούνται από τους πολλούς. 

ΕΡΩΤΗΜΑ 4:Τελικά η Κύπρος είναι πολιτεία ή δημοκρατία;

Η Κύπρος είναι πολιτεία πράγματι με την έννοια ότι  αναγνωρίζει κατ΄ελάχιστο την ατομική ελευθερία των πολιτών και κάποια δικαιώματα. Αυτό το είδος της ελευθερίας υπάρχει στην εκλόγιμη μοναρχία και την ολιγαρχία. Στη δημοκρατία οι πολίτες κατέχουν την πλήρη ελευθερία, ατομική, κοινωνική και πολιτική. Σήμερα στην Κύπρο στον κοινωνικό και πολιτικό τομέα είμαστε δούλοι. Δημοκρατία δεν υπάρχει αλλά ούτε μπορεί να υπάρξει στο κοντινό μέλλον.

                                              :