Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Γ. Λαμάρης, το προεκλογικό ευαγγέλιο και η γεροντοκρατία ή βλέπουμε φαντάσματα

Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Γιάννης Λαμάρης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ στις 11/7/2009 για το θέμα των διορισμών των ΔΣ των ημικρατικών οργανισμών , ανέφερε και τα εξής:
«Το ζήτημα είναι να καταφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να βάλει στα ΔΣ των ημικρατικών ανθρώπους μακριά από το κατεστημένο, να αποφύγει την ανακύκλωση προσώπων από το παρελθόν και να δώσει τη δυνατότητα σε νέους ανθρώπους που είναι φορείς νέων αντιλήψεων, να προσφέρουν. Αυτά ήταν οι προεκλογικές διακηρύξεις του Προέδρου και αυτά πιστεύουμε θα γίνουν πράξη με τους επικείμενους διορισμούς».

Τρία κριτήρια θέτει ως βασικά ο κ. Λαμάρης για τους διορισμούς: όχι στο κατεστημένο, όχι στην ανακύκλωση, όχι στη γεροντοκρατία.
Καλά και πρεπούμενα μίλησε ο κ. Λαμάρης. Όμως άλλο τα λόγια και άλλο οι πράξεις. Και τα λόγια του κ. Λαμάρη διαψεύδονται πανηγυρικά από τους μέχρι τώρα διορισμούς του κ. Χριστόφια. Αδιάψευστη μαρτυρία των κενολογιών του κ. Λαμάρη αποτελούν τα «έργα και ημέραι» του Πρόεδρου της Δημοκρατίας. Ας φρεσκάρουμε τη μνήμη του κ. Λαμάρη ο οποίος απευθύνεται στους «ιθαγενείς» λές και είναι ούφο:
3/12/2008
Πρόεδρος της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών διορίζεται ο Ζαχαρίας Τουλούρας, πρώην βουλευτής του ΔΗΚΟ και αργότερα υποψήφιος βουλευτής του ΑΚΕΛ
Διορίζεται ο Νίκος Πιττοκοπίτης ως μέλος της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών. Ήταν για χρόνια βουλευτής του ΔΗΚΟ και Αντιπρόεδρός του , όταν διορίστηκε στο ΔΣ της Αρχής.
3/12/2008
Ο Πόλυς Μιχαηλίδης διορίζεται νέος ρυθμιστής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων. Ήταν Διευθυντής του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης και θα έβγαινε σε σύνταξη το Μάρτιο του 2009. «Χρεώθηκε» στην ΕΔΕΚ, όπως και ο προηγούμενος Ρυθμιστής Β. Πύργος
31/7/2008
Διορισμός ΔΣ της ΑΗΚ
Επαναδιορίζονται 5 από τα 9 μέλη του ΔΣ.
Πρόεδρος ο Χάρης Θράσου, πρώην Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων. Διορίστηκε στην Προεδρία όταν ο Προεδρος της ΑΗΚ Χαρίλαος Σταυράκης διορίστηκε ως Υπουργός Οικονομικών.
Τα 4 νέα μέλη:
Σώτος Σιάλαρος, Πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Αμμοχώστου
Κρίστης Ενωτιάδης, επιχειρηματίας, επικεφαλής της Πρωτοβουλίας Ελεύθεροι Πολίτες που αποχώρησε από το κόμμα Ελεύθεροι Πολίτες και στήριξε την υποψηφιότητα Χριστόφια
Λουκάς Λουκά, μέλος του πολιτικού γραφείου της Έπαλξης, υποψήφιος βουλευτής με το ΑΚΕΛ στις βουλευτικές εκλογές του 2006 . Στη συνέχεια διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης.
Γιάννος Ιωάννου, πρώην Πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ και μέλος του ΔΣ της ΑΗΚ και στο παρελθόν
1/7/2009
Διορισμός ΕΔΥ
Παύλος Παπαγεωργίου, Πρόεδρος,ΑΚΕΛ.
1982-1985 Υπουργός Εργασίας
1988-1991 Πρόεδρος της Αρχής Αδειών
1991- 1996 Βουλευτής ΑΚΕΛ
2003 -2009 Μέλος ΕΔΥ
2009-2015 Πρόεδρος ΕΔΥ
Χριστόφορος Χριστοφόρου, ΑΚΕΛ, Συνταξιούχος εκπαιδευτικός
Σοφοκλής Χατζηγιάννης, ΔΗΣΥ
1985-2001 Βουλευτής ΔΗΣΥ Αμμοχώστου
2003-2009 Μέλος ΕΔΥ
2009-2015 Μέλος ΕΔΥ
Κατερίνα Φλουρέντζου, ΕΔΕΚ, υποψήφια ευρωβουλευτής
Αντρέας Παπαδοπούλος, ΔΗΚΟ, Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Λεμεσού από το 1998

Άλλα παραδείγματα:
Τίτος Χριστοφίδης, υφυπουργός παρά τω προέδρω
Γιώργος Ιακώβου, ειδικός επίτροπος (οι κυβερνήσεις πέφτουνε και ο Γιωργάκης μένει)
Άκης Παπασάββας, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας(συνταξιούχος υπάλληλος της Νομικής Υπηρεσίας)
Κωστάκης Χριστοφόρου, Πρόεδρος της Επιτροπής Προστασίας Αναγωνισμού (Γενικός Διευθυντής της Βουλής ως τον Οκτώβριο του 2006. Τον Ιούλιο του 2006 με επιμονή Χριστόφια παρατάθηκαν οι υπηρεσίες του για 2 χρόνια. Αμέσως μετά διορίστηκε από τον Πρόεδρο Χριστόφια στη θέση του Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού ).

Τι μπορεί να παρατηρήσει κάποιος; Γεροντοκρατία, ανακύκλωση προσώπων, κατεστημένο!!!
Ο κ. Λαμάρης φαίνεται ότι ζει εκτός Κύπρου ή μιλά για κάποιον άλλο Πρόεδρο, κάποιο φάντασμα που μόνο ο ίδιος βλέπει.
Ο κ. Λαμάρης πουλά, όπως όλοι του κατεστημένου, φούμαρα στο λαό, ίσως καταφέρει να τον εξαπατήσει.
Τι ήθελες να επικαλεστείς κ. Λαμάρη και τις προεκλογικές εξαγγελίες του Προέδρου; Για να βιώσουμε πιο έντονα στο πετσί μας την κοροϊδία;
«Γνοιάζονται για τα κοινά μόνο με τα λόγια,
ενώ πασχίζουν να κερδίσουν πλεονεκτήματα
για τους εαυτούς τους.
Έτσι που κανένας δε σέβεται το δίκαιο και το σωστό
αλλά με ωραία και πρεπούμενα λόγια προσπαθούν
να σκεπάσουν ανόσιες πράξεις».
Θουκυδίδης Γ82

Κύριε Πρόεδρε. μα περιπαίζετε τον περήφανο κυπριακό λαό;

Έγινε ο διαμοιρασμός των λαφύρων ανάμεσα στα κόμματα με το διορισμό της πενταμελούς Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Ενδιαφέρον έχουν οι πανηγυρικοί που εκφωνήθηκαν μπροστά στα ΜΜΕ για κατανάλωση από το λαό.
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας λοιπόν μίλησε και ζήτησε από την ΕΔΥ «της εξάλειψης της παγιωμένης αντίληψης ότι αν ο πολίτης δεν έχει μέσο δεν μπορεί να διοριστεί ή να προαχθεί» και «να εμπεδώσουν πνεύμα αξιοκρατίας».
Οι πιο πάνω αναφορές του Προέδρου δεν πείθουν κανένα ούτε καν τον ίδιο που τα λέει. Γιατί χάνει την ώρα του με τέτοιες κενολογίες, δε γνωρίζω.
1.Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι δηλωμένος οπαδός του κομματικού ρουσφετιού. Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο με τα ραβασάκια των πολιτικών για ρουσφέτια στην Εθνική Φρουρά, δήλωε στην εφημερίδα Ο ΠΟΛΙΤΗΣ (19/11/2006): «Μα δεν είναι θεσμικά όργανα τα κόμματα; Δεν κατάλαβα. Τα κόμματα είναι τα πιο θεσμικά όργανα που υπάρχουν αν θέλετε και οι βουλευτές και ηγετικά στελέχη των κομμάτων βεβαίως είναι θεσμικοί παράγοντες»!!!Και στο ερώτημα δημοσιογράφου για το τι πρέπει να κάνουν όσοι δεν ανήκουν σε κόμματα.ο κ. Χριστόφιας τους παρέπεμψε στους βουλευτές της επαρχίας τους!!!
2.Από τη μια ο Πρόεδρος δηλώνει οπαδός του κομματικού μέσου, το οποίο θεωρεί και θεσμικό, και από την άλλη διακηρύττει ότι πρέπει να εξαλειφθεί η αντίληψη που ο ίδιος και το κόμμα του επέβαλαν!!! Το δούλεμα πάει κάπνος προς τους αφελείς πολίτες.
3.Ποιος θα εξαλείψει την αντίληψη ότι «αν δεν έχεις μέσο», τίποτε δε γίνεται; Τα μέλη της ΕΔΥ που διορίστηκαν με κομματικό μέσο!!! Θα μας τρελλάνουν οι άνθρωποι.
4.Και το κερασάκι είναι άλλη μια διακήρυξη περί αξιοκρατίας. Μα αφού κύριε Πρόεδρε, γνοιάζεσαι τόσο πολύ για την αξιοκρατία, γιατί δεν την εφάρμοσες πρώτος διορίζοντας άξιους στην ΕΔΥ; Ή το δόγμα σου είναι αναξιοκρατία για τους πάνω και αξιοκρατία για τους κάτω;
5.Τα μέλη της ΕΔΥ είναι αδύνατο να εφαρμόσουν την αξιοκρατία αφού οι ίδιοι είναι ευεργεθητέντες του κομματικού μέσου, το οποίο στη συνείδησή τους ταυτίζουν με την «αξιοκρατία», γιατί είναι αδύνατο κάποιος να υποτιμήσει τον εαυτό του λέγοντας «ναι, είμαι ανίκανος αλλά τα κατάφερα με το κομματικό ρουσφέτι».
6.Η αξιοκρατία, κύριε Πρόεδρε , δεν είναι κομματοκρατία. Και εσείς και οι διορισθέντες στην ΕΔΥ από εσάς, είστε δέσμιοι της κομματοκρατίας , δηλαδή με την προώθηση του κομματικού συμφέροντος σε βάρος του κοινωνικού συμφέροντος. Είναι αδύνατο για εσάς και τους διορισθέντες από εσάς να απεγκλωβιστείτε από την κομματική λογική και να αποκτήσετε μια συνολική αντίληψη της κοινωνίας, από την οποία θα επιλέξετε τους πιο ικανούς για να προωθήσουν τα συμφέροντά της.
7.Όσο για τη θέση σας πως «τα κόμματα είναι τα πιο θεσμικά όργανα», αν δεν είναι αποτέλεσμα άγνοιας, τότε είναι επικίνδυνη για όλους τους πολίτες.

Η καταλήστευση λοιπόν του δημόσιου πλούτου από τα κόμματα θα συνεχιστεί ομαλώς. Το έκαναν και παλαιότερα οι κυβερνήσεις, το κάνει και τώρα η κυβέρνηση Χριστόφια. Το μόνο που αλλάζει είναι ποιος νέμεται περισσότερο το δημόσιο πλούτο. Για τον πολίτη όμως τίποτε απολύτως δεν αλλάζει αφού είτε κλέφτει ο άλφα είτε ο βήτα, ο ίδιος είναι μονίμως το θύμα της κλοπής. Τα κόμματα λοιπόν είναι ίδια και απαράλλαχτα στη νομή του πλούτου και της εξουσίας σε βάρος των πολιτών. Οι ιδεολογικές διαφορές τους είναι προεκλογικές και εικονικές και απευθυνονται στους αφελείς. Είναι μια τάξη όλοι τους πολιτική, αντίστοιχη της οικονομικής ολιγαρχίας, που καταδυναστεύει, οπως κάθε κατακτητής – ντόπιος ή ξενος – ,το λαό.

Οι αρχές της καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου και τα προσόντα των ¨ληστών"

ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ: Η πίστη στις αρχές
Η συνεργασία ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ στην άσκηση της κρατικής εξουσίας αντιμετωπίζει στον παρόντα χρόνο νέες προκλήσεις. Οι κομματικές ηγεσίες υπό την «πεφωτισμένη» υπερ-ηγεσία του Δ. Χριστόφια βιώνουν πια ένα νέο φλερτ, στηριγμένοι όπως πάντοτε σε αρχές και αξίες. Γιατί αυτές οι αρχές και οι αξίες είναι που τους επιτρέπουν να κατέχουν την εξουσία και να προασπίζουν τα «δίκαια» του λαού. Ένας λαός που αναγνωρίζει τη θυσία των κομματικών ηγεσιών για χάρη του νομιμοποιώντας τες στην εξουσία.
Οι νέες προκλήσεις, που τίθενται μπροστά στις «δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις» του τόπου, δεν είναι το κυπριακό ούτε η εκπαίδευση ούτε η υγεία ούτε η εργασία ούτε η δημοκρατία, η δικαιοσύνη, η ελευθερία, η ισότητα. Οι νέες προκλήσεις αφορούν το διαμοιρασμό των προεδριών και των θέσεων στα ΔΣ των ημικρατικών οργανισμών!!! Αυτό το θέμα είναι το κυρίαρχο στα ΜΜΕ καθημερινά.

Το μέγα αυτό θέμα, που αγγίζει την ψυχή και την καρδιά κάθε Ελληνοκύπριου, άγγιξε αυτονόητα και τις κομματικές ευαισθησίες. Αυτό καταδεικνύει και το δημοκρατικό χαρακτήρα των κομμάτων, αφού λειτουργούν μόνο με βάση τις επιθυμίες των πολιτών.

Μέσα σε συνθήκες όπου οργιάζει το παρασκήνιο, η διαφθορά και η διαπλοκή «οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις» αγωνίζονται με σθένος να πετύχουν μια δίκαιη μοιρασιά. Το μέγα ζήτημα είναι ποιος θα καταληστεύσει σε μεγαλύτερο ποσοστό το δημόσιο πλούτο. Και είναι δίκαιο και σωστό. Γιατί ο δημόσιος πλούτος θα καταληστεύεται ούτως ή άλλως. Γιατί λοιπόν να κλέπτει ο άλφα και όχι ο βήτα;

Προσόντα υποψηφίων: α-φάνταστα;
Βασικό κριτήριο στη σύνταξη των λιστών καταλήστευσης, δηλαδή στον καθορισμό των αρπακτικών ονομάτων που θα υποβληθούν από τα κόμματα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για διορισμό,είναι η πείρα σε τέτοιες ευγενείς πράξεις!!!
Δηλαδή αν έχεις διατελέσει υπουργός, βουλευτής ή είσαι κομματικός στέλεχος, τότε έχεις την απαιτούμενη εμπειρία. Έχεις εξοικειωθεί με τη ληστεία του δημόσιου χρήματος και αποτελεί ένα σημαντικό προσόν για διορισμό. Πιο απλά πρέπει να ανήκεις στη «λίστα των ανακυκλωμένων» προσώπων, στην αρπακτική τάξη την εξοικειώμενη με την καταλήστευση των πολλών από τους λίγους.
Η μακρόχρονη λοιπόν θητεία σου στη ληστεία είναι καθοριστικό στοιχείο για διορισμό γιατί αποδεικνύει την πίστη σου και την εμπιστοσύνη σου στους θεσμούς που καταληστεύουν. Επίσης η μακροχρόνια επίδοση στην καταλήστευση του δημόσιου πλούτου περιορίζει την απληστία του υποψηφίου και επιτρέπει στους πάτρωνές του να καρπώνονται πιο πολλά.
Σημαντικό προσόν επίσης είναι και η αβουλία. Δεν πρέπει να έχεις δική σου θέληση. Πρέπει να αναγνωρίζεις ότι η δική σου θέληση είναι η θέληση του κομματικού πάτρωνα. Έτσι εξασφαλίζεται η απαιτούμενη εχεμύθεια και η κατοχύρωση ότι τα λάφυρα δε θα καταλήγουν όλα στη τσέπη του διορισμένου αρπακτικού. Το πνεύμα λοιπόν δουλοφροσύνης του υποψηφίου είναι βασικό προσόν για διορισμό. Γιατί είναι αδιανόητο ο διορισθείς να αυτονομηθεί στη συνέχεια απο το κόμμα και να «τρώει μόνος του».
Επίσης πρέπει να είσαι και ολίγον βλάξ. Δηλαδή να μην κατέχεις γνώσεις που ορθολογιστικά μπορείς να προβάλεις , όταν λαμβάνεται μια απόφαση στο ΔΣ του ημικρατικού οργανισμού. Η τυχόν γνώση του υποψηφίου τον καθιστά επικίνδυνο να αυτονομηθεί από τις κομματικές εντολές, δηλαδή η χρήση της γνώσης είναι επικίνδυνη. Γι αυτό αν κάποιος δεν είναι βλάκας, πρέπει οπωσδήποτε να έχει εξοικειωθεί με το ρόλο να προσποιείται ότι είναι βλάκας.
Η καθοριστική σημασία που ενέχουν τα ΔΣ των ημικρατικών οργανισμών στην προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής και στα πλαίσια μιας αξιοκρατικής επιλογής, επιβάλλουν και την κατόχη και άλλων προσόντων για διορισμό σε τέτοιες στρατηγικής σημασίας θέσεις.
Πρέπει να είσαι και ολίγον σχιζοφρενής. Δηλαδή πρέπει να έχεις εσωτερικεύσει μια λογική αναγκαία για τη διαιώνιση του συστήματος. Έτσι τη στιγμή που παίρνεις μια άδικη απόφαση, τη στιγμή που καταληστεύεις θα πρέπει να έχεις πείσει ήδη τον εαυτό σου ότι αγαθοεργείς, προσφέρεις στον άλλο και δεν τον ζημιώνεις. Πρέπει να έχεις πείσει τον εαυτό σου πως με την κλοπή ευεργετείς το θύμα σου. Ενώ είσαι μισ-άνθρωπος, να πιστεύεις ότι είσαι φιλ-άνθρωπος.
Και ακριβώς έτσι αναδεικνύονται και τα ηθικά προσόντα ενός υποψηφίου. Η ηθική υποστάθμη είναι αναγκαίο προσόν. Πρέπει απαραιτήτως να κάνεις το κακό και να νομίζεις ότι κάνεις το καλό. Και με αυτές τις ανόσιες πράξεις, δεν πρέπει να διακατέχεσαι από ενοχές. Οι τύψεις είναι ανορθολογιστικές. Πρέπει να κάνεις το κακό χωρίς τύψεις, πρέπει να είσαι αμοραλιστής μόνο στην πράξη. Θεωρητικά οφείλεις να είσαι πρότυπο ηθικού ακόμα και θρησκευόμενου ανθρώπου. Και αν εξομολογείσαι στον ιερέα, τότε εξασφαλίζεις και τη συναίνεση του ιερατείου στην ανηθικότητα.
Η καταλλήλοτητα και η ικανότητα στα παραπάνω δεν αποτελούν επαρκή στοιχεία για διορισμό. Εννοώ ότι δεν είναι αρκετό να είσαι βλαξ ή να προσποιείσαι ότι είσαι βλάξ. Πρέπει να θεωρείς και τους άλλους βλάκες. Μόνο έτσι μπορείς να εσωτερικεύσεις ότι η δική σου βλακεία δεν είναι βλακεία αλλά εξυπνάδα. Και αυτή η εσωτερική μετάλλαξη είναι καθοριστικής σημασίας, αποτελεί το κομβικό σημείο για νομιμοποίηση στην κοινωνία της επιλογής του υποψηφίου.

Γιατί αυτή η μετάλλαξη της βλακείας σε εξυπνάδα δικαίωνει το νόμο, το κόμμα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί αυτή η μετάλλαξη της βλακείας σε εξυπνάδα σε τελική ανάλυση δικαιώνει την αξιοκρατία, όπως την ορίζει ο νόμος και το προεκλογικό πρόγραμμα του κ. Χριστόφια

ΔΗΣΥ:Όταν η συμμετοχή γίνεται συνενοχή
Η απαίτηση του κ. Αναστασιάδη (ΔΗΣΥ) για συμμετοχή και ενός εκπροσώπου του κόμματος στα ΔΣ των ημικρατικών οργανισμών είναι όντως δίκαιη. Έτσι θα καταστεί δυνατό κάποιος να ελέγχει τους ληστές. Και επειδή το πιο πιθανό είναι και ο ελεγκτής των ληστών να παρασυρθεί και αυτός στη ληστεία, ο αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ Α. Νεοφύτου διαφοροποιήθηκε από τον αρχηγό του. Σε κείμενό του στην εφημερίδα Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ στις 27/6/2009 προβάλλει τη θέση «ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν πρέπει να εμπλακεί σ΄αυτήν τη διαδικασία ούτε να παραδώσει λίστες υποψηφίων».
Πολύ πιθανόν μόλις το διάβασε ο Χριστόφιας, να πήρε τηλέφωνο τον Αναστασιάδη και να του ζήτησε αμέσως λίστες υποψηφίων. Γιατί το διακύβευμα είναι μεγάλο. Κινδυνεύει η νομιμοποίηση της ληστείας!!!

Ο κ. Χριστόφιας και η αξιοκρατία ή μια απόπειρα κατανόησης του διορισμού του κ. Πιττοκοπίτη

Φαντάζομαι ότι ο κ. Χριστόφιας, όταν θα διορίσει κάποιον, ανοίγει το προεκλογικό του πρόγραμμα - το συμβόλαιό του με το λαό - , διαβάζει με προσοχή τις δεσμεύσεις του και τις υλοποιεί κατά γράμμα. Η πολιτική με ανθρωπιά, το όραμα της δίκαιης κοινωνίας δεν του αφήνουν άλλες επιλογές.
Έπρεπε λοιπόν ο Πρόεδρος να διορίσει τα μέλη της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών. Άνοιξε το πρόγραμμά του και διάβασε με προσοχή:
«Η σχέση μας θα βασίζεται σε αρχές, αξίες και ιδανικά» και στις αρχές «της δημοκρατίας, της ισοπολιτείας και της κοινωνικής δικαιοσύνης». (σελ. 8 )
«Η χρηστή διοίκηση και η αξιοκρατία θα είναι απαραίτητο συστατικό της κυβερνητικής πολιτικής». (σελ. 25)
Και στο κεφάλαιο του προεκλογικού προγράμματός του για τη νεολαία (σελ 99) αναφέρει: «Χρειάζεται μεγάλος αγώνας, χωρίς ταλαντεύσεις και ημίμετρα , προκειμένου να επέλθει η ποιοτική αλλαγή στον τομέα της αξιοκρατίας και των ίσων ευκαιριών. ...Βασική προϋπόθεση είναι να απαντάς στις αναξιοκρατικές πρακτικές με την πρόταξη αρχών και θεσμών. Το πιο σημαντικό όμως είναι η αποδεδειγμένη πολιτική μας βούληση για εφαρμογή αρχών στα ζητήματα αξιοκρατίας».
Στη συνέχει ο κ. Χριστόφιας ρώτησε τον εαυτό του – ο διορισμός είναι αποκλειστικό προνόμιο του Προέδρου - :
Ποιος πληρεί τα πιο πάνω κριτήρια;
Ποιου η επιλογή αναταποκρίνεται στο συμβόλαιό μου με το λαό;
Ποιου η επιλογή ανταποκρίνεται στις αρχές της ισοπολιτείας, της ίσης μεταχείρισης των πολιτών, των ίσων ευκαιριών , της χρηστής διοίκησης και της αξιοκρατίας;
Και τότε το μυαλό του κ. Προέδρου πήγε στον άνθρωπο που πληρούσε όλα αυτά τα προεκλογικά. Και το πρόσωπο αυτό ήταν ο κ. Πιττοκοπίτης. Έτσι ο Πρόεδρος διόρισε τον κ. Πιττοκοπίτη στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών με αντιμισθία 72 χιλιάδων ευρώ ετησίως.
Και στον κ. Χριστόφια έμεινε η απόφαση αρχών, ο λαός εισέπραξε τις προεκλογικές διακηρύξεις και οι νέοι ανακουφίζονται με την ελπίδα. Και το κατεστημένο με μεγάλη ικανοποίηση διαπιστώνει ότι ανακυκλώνεται στην κατοχή πλούτου, προνομίων και εξουσίας με τη μέγιστη δυνατή ομαλότητα.
Μεγάλη κουβέντα, τελικά, οι αρχές με ευελιξία: η ευελίξια είναι για τους πάνω και οι αρχές για τους κάτω.

Αναστασιάδης εναντίον Χριστόφια: κομματικοποίηση του κράτους ή ιδιωτικοποίηση της κρατικής εξουσίας;

Με αφορμή τις καταγγελίες του ΔΗΣΥ για ρουσφέτια από το ΑΚΕΛ προβλήθηκε και η θέση για προώθηση του φαινομένου της κομματοκρατίας ή για κομματικοποίηση του κράτους. Οι όροι αυτοί αν δεν αποσαφηνιστούν, δεν έχουν νόημα. Όπως και τόσοι άλλοι όροι,έτσι και αυτοί αποκτούν ένα νεφελώδες περιέχομενο που προσαρμόζεται στις αντιλήψεις του καθενός. Η ασάφεια φυσικά ευνοεί κατεξοχήν τους δυνατούς, δηλαδή τα κόμματα που έχουν τη δύναμη να τους αποδίδουν το "αληθινό" τους περιεεχόμενο.
Για να κατανοήσουμε αυτό που συμβαίνει σήμερα επί της διακυβέρνησης Χριστόφια πρέπει να ανασύρουμε τις αντιλήψεις του κ. Χριστόφια για το κόμμα και το ρουσφέτι.
Με αφορμή το σκάνδαλο που ξέσπασε στην Εθνική Φρουρά το Νοέμβριο του 2006, όταν η εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ δημοσίευσε καταλόγους με παρεμβασεις πολιτικών, ο κ. Χριστόφιας είχε τοποθετηθεί δημοσίως.
Η πρώτη τοποθέτησή του ήταν η εξής: « Μα δεν είναι θεσμικό όργανο ένα κόμμα; Τα κόμματα είναι τα πιο θεσμικά όργανα αν θέλετε και οι βουλευτές και ηγετικά στελέχη των κομμάτων βεβαίως είναι θεσμικοί παράγοντες».
Αυτή η αντίληψη του κ. Χριστόφια είναι σημαντική για την κατανόηση της διαχείρισης της κρατικής εξουσίας από μέρους του.
Με βάση την υπαρκτή πραγματικότητα τα όργανα που είναι επιφορτισμένα να παίρνουν αποφάσεις για το κοινό μας καλό και να τις επιβάλλουν σε όλη την κοινωνία είναι τα θεσμικά όργανα του κράτους, δηλαδή η εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία. Αυτοί οι θεσμοί είναι υποχρεωμένοι να ενεργούν στα πλαίσια του νόμου και όχι αυθαίρετα ώστε να μην καταπατούν τα δικαιώματα των πολιτών.
Τα κόμματα δεν είναι θεσμοί κρατικοί. Είναι θεσμοί διαμεσολάβησης ανάμεσα στην κοινωνία και το κράτος. Δεν έχουν καμία νομική υπόσταση, δηλαδή δεν είναι καν θεσμοθετημένα και λειτουργού εξω-θεσμικά και στη βάση κριτηρίων που μπορεί να είναι αντίθετα με τους θεσμούς της πολιτείας.
Τα κόμματα είναι κοινωνικοί θεσμοί που δημιουργούνται από πολίτες. Λειτουργούν εξω-θεσμικά και εκφράζουν τα συμφέροντα των μελών τους ή και ευρύτερα. Δεν έχουν καμία εξουσία. Εξουσία έχουν από τη στιγμή που θα νομιμοποιηθουν από τους πολίτες σε κάποιο από τους θεσμούς της κρατικής εξουσίας (κυβέρνηση, βουλή).
Αν λοιπόν ο κ. Χριστόφιας θεωρεί το κόμμα ως το πιο θεσμικό όργανο , αυτό υποδηλώνει ότι η κρατική εξουσία θα πρέπει να υποταχθεί στην κομματική αθέσμιτη εξουσία ή στην ιδιωτική κομματική δύναμη. Ή πιο σωστά η κρατική εξουσία θα μεταφερτεί στα κόμματα που δεν είναι ενταγμένα σε κάποιο θεσμικό πλαίσιο και ενεργούν με βάση ιδιωτικά συμφέροντα ή άλλα και στη λογική της δύναμης. Στην πράξη λοιπόν αυτό που γίνεται σήμερα είναι η απο-κρατικοποίηση της εξουσίας και η ενίσχυση της ιδιωτικοποίησής της. Μιας ιδιωτικοποίησης που θα λειτουργεί με βάση τους συχετισμούς δύναμης και τη σύνθεση των συμφερόντων.
Αυτή είναι η λογική του νεο-φιλελευθερισμού και της νέας τάξης που τόσο καταράζεται ο κ. Χριστόφιας!!!
Μια δεύτερη αντίληψη που διατύπωσε τότε ο κ. Χριστόφιας είναι πως «όσοι πολίτες δεν ανήκουν σε κόμματα θα πρέπει να αποτείνονται στους βουλευτές της επαρχίας τους», για να επιλύσουν τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζουν!!! Δηλαδή ο κ. Χριστόφιας θεωρεί ότι η έννοια του ρουσφετιού δεν υπάρχει, την ταυτίζει με τη φιλανθρωπία και την υποχρεωτική μεσολάβηση των κομμάτων στις συνναλλαγές των πολιτών με το διοικητισμό μηχανισμό του κράτους!!! Αυτή η θέση είναι συνεπής με την πρώτη του θέση, ότι τα κόμματα είναι τα πιο θεσμικά όργανα. Άρα και το ρουσφέτι είναι θεσμοθετημένο, στην ουσία δεν είναι ρουσφέτι αλλά θεσμοθετημένη διαμεσολάβηση των κομματαρχών!!!
Το ερώτημα είναι γιατί στους νόμους που ψηφίζει η βουλή και ισχύουν για όλους τους πολίτες δεν περιέχεται έστω και μια αναφορά για τις ευνοιοκρατικές παρεμβάσεις των κομμάτων; Γιατί δηλαδή δε νομιμοποιούν το ρουσφέτι και, αντιθέτως, φτιάχνουν νόμους που το ποινικοποιούν;
Με βάση τις αντιλήψεις λοιπόν του κ. Χριστόφια αυτό που γίνεται σήμερα και που αποδίδεται με τον όρο κομματοκρατία ή κομματικοποίηση, είναι η μεταφορά της εξουσίας του κράτους στα κόμματα, τα οποία δεν είναι θεσμοθετημένα και λειτουργούν κατά το δοκούν. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η οριοθετήμενη δύναμη του κράτους, που λειτουργεί σε ορισμένα κανονιστικά πλαίσια, μεταφέρεται σε ιδωτικούς φορείς. Το δρόμο της ιδιωτικοποίησης ή της απελευθέρωσης από το κράτος άνοιξε η οικονομία και η επικοινωνία. Τώρα είναι η σειρά της πολιτικής, δηλαδή των κομμάτων να υποταχθούν ή να ακολουθήσουν τον προσοδοφόρο δρόμο τους.
Εγκαθιδρύεται ένας είδος κομματικής «φεουδαρχίας». Η διαφορά από τη μεσαιωνική φεουδαρχία είναι πως τότε οι φεουδάρχες κατείχαν και τον πλούτο (γη) και την εξουσία. Σήμερα στα πλαίσια της κομματικής φεουδαρχίας τα κόμματα κατέχουν μόνο το μονοπώλιο της πολιτικής. Γι αυτό και είναι υποχρεωμένα στα πλαίσια της ιδιωτικής τους εξουσίας να συναλλάσονται με τους πραγματικούς κατόχους της δύναμης, οικονομικής και επικοινωνιακής –τα ΜΜΕ και το χρηματιστικό κεφάλαιο.Αυτοί είναι οι τρεις συνετελεστές της πολιτικής που ρυθμίζουν τις τύχες της κοινωνίας στο παρασκήνιο, εξω-θεσμικά. Είναι η λεγόμενη «διακυβέρνηση» που εγκαθίδρυσαν κατά κύριο λόγο οι κ. Χριστόφιας και Αναστασιάδης, και που τώρα διαγκωνίζονται για τα λάφυρα του κράτους.

Ιδιωτική εξουσία υπήρχε και στο μεσαίωνα, η ιδιωτική εξουσία του μονάρχη. Δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Μόνο που από τότε ο κόσμος εξελίχτηκε: από την ιδωτική δεσποτεία περάσαμε στην κρατική δεσποτεία (συνταγματική μοναρχία) και από εκεί στην κρατική ολιγαρχία (ολίγοι κατέχουν την εξουσία του κράτους). Τώρα περνάμε στην ιδιωτική ολιγαρχία με απομείωση της κρατικής εξουσίας και του νόμου. Το μόνο πρόβλημα είναι αν θα επικρατήσει ο νόμος της ζούγκλας στις σύγχρονες κοινωνίες. Ευτυχώς υπάρχει και η παράμετρος «κοινωνία», που δεν εξελίσσεται σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας, αλλά βιώνει τελείως διαφορετικά την πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση και η κοινωνία , έστω και αν αργά συνειδητοποιείται, θα ακολουθήσει το νόμο της δύναμης στην επίλυση των προβλημάτων της.

Η κομματική κωμωδία "Αξιοκρατία" ή η εκπόρνευση των λέξεων

Είναι γεγονός πως τα κόμματα εκλαμβάνουν την πολιτική ως θέατρο. Οι πολιτικοί αυτοαναγορεύονται σε πρωταγωνιστές από τους «θιασάρχες» -ιδιοκτήτες των ΜΜΕ και κάποιοι πολίτες «κόβουν εισητήριο»-τηλεθέαση για την απείρου κάλλους παράσταση των ατάλαντων «ηθοποιών».
Και πάλι προέκυψε θέμα αξιοκρατίας στο δημόσιο:Πρόβλημα στις προσλήψεις στο ΘΟΚ, ο Αναστασιάδης υπέβαλε υπόμνημα στον Πρόεδρο για τα ρουσφέτια , την ημετεροκρατία και την ΑΚΕΛοκρατία.
Η παράσταση είναι πλέον γελοία.
Τα κόμματα ως ένα σώμα και μια ψυχή, χωρίς ιδεολογικές ή άλλες ενστάσεις ψήφισαν το 2001 το νόμο 27 (1) που προβλέπει:

«Οποιοδήποτε πρόσωπο προσπαθεί με οποιοδήποτε τρόπο να επηρεάσει οποιαδήποτε αρχή, επιτροπή, συλλογικό όργανο ή οποιοδήποτε λειτουργό κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του σε σχέση με διαδικασία πρόσληψης, τοποθέτησης, μετάθεσης είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπέρβαινει τους 12 μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπέρβαινει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο ποινές».

Γιατί ψήφισαν το νόμο για ποινικοποίηση του ρουσφετιού;
Είναι αστείο να πει κάποιος ότι ψήφισαν ένα νόμο για να πατάξουν το ρουσφέτι. Είναι μη λογική αυτή η θέση. Γιατί οι φορείς του ρουσφετιού είναι τα κόμματα και οι πολιτικοί. Δηλαδή οι βουλευτές αποκλείεται να ψηφίσουν ένα νόμο που θα προβλέπει ότι θα πρέπει να τους κλείσουν φυλακή!!!

Γιατί ψήφισαν το νόμο για ποινικοποίηση του ρουσφετιού;
Σίγουρα όταν ψήφιζαν το νόμο οι βουλευτές και τα κόμματα ήταν απολύτως σίγουροι ότι οι ίδιοι αποκλείεται να μπουν φυλακή. Γιατί απολαμβάνουν ασυλίας , όπως λέει ο Γ. Εισαγγελέας.

Γιατί ψήφισαν το νόμο;
Για να νομιμοποιήσουν το ρουσφέτι!!!
Για επτά χρόνια ούτε ένας κατηγορήθηκε για ρουσφέτι. Άρα ο νόμος ήταν αποτελεσματικός και το ρουσφέτι ως διά μαγείας εξαφανίστηκε!!!

Ο κ. Αναστασιάδης λοιπόν όταν καταγγέλλει την ημετεροκρατία εννοεί ότι είναι άδικο να βολεύονται μόνο οι ημέτεροι . Εννοεί ότι πρέπει να υπάρχει μια αναλογικότητα στο βόλεμα, δηλαδή και «υμέτεροι» και «ημέτεροι».
Εξάλλου το πολιτικό σύστημα με όλες τις στρεβλώσεις του το έστησαν τα δύο μεγάλα κόμματα, το ΑΚΕΛ και το ΔΗΣΥ.
Με πληθώρα αντισυνταγματικών ρυθμίσεων προσάρμοσαν το πολιτικό σύστημα στις ανάγκες των κομμάτων τους. Χωρίς αντίληψη του κοινού συμφέροντος διαγκωνίζονται για τα ρουσφέτια και τα βολέματα παραγνωρίζοντας ότι καταργούν τη συνταγματική κατοχύρωση της ίσης μεταχείρισης των πολιτών. Το δόγμα του κάθε ρουσφετολόγου είναι σαφές: "΄μπορεί να είναι άθλιος αλλά είναι δικός μας"!!!

Ο κ. Αναστασιάδης λοιπόν διεκδικεί να σιτίζονται και «δικοί του» από τα λάφυρα του δημοσίου, να έχει και το κόμμα του τη δυνατότητα να δημιουργεί εξαρτήσεις για ψηφοθηρικούς λόγους. Τα οφέλη είναι τεράστια και ο ΔΗΣΥ δεν πρόκειται να αφήσει το μονοπώλιο του ρουσφετιού στο ΑΚΕΛ.

Σε αυτές τις συνθήκες οι αναφορές στην αξιοκρατία συνιστούν εκπόρνευση της λέξης. Τη γυρολογούν στα ΜΜΕ οι πολιτικοί για να χαϊδεύουν τα αυτιά των πολιτών. Το θέατρό τους δεν έχει τέλος.
Το μόνο θετικό σε όλη αυτή την κατάντια των πολιτικών στην Κύπρο είναι πως η λέξη αξιοκρατία σε κάποια μυαλά πολιτών, διατηρεί ακόμα το αληθινό της νόημα. Είναι αυτοί που δεν έχουν πειστεί ότι υπάρχει "προοδευτικό" και "συντηρητικό" ρουσφέτι.

Ο διορισμός του Δ.Σ. της Α.Η.Κ.: διαμοιρασμός λαφύρων ή καλά, εσύ μας ξέχασες νωρίς

Το Υπουργικό Συμβούλιο διόρισε στις 30/7/2008 το νέο Δ.Σ. της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου. Και αυτή τη φορά το σκηνικό που στήθηκε, είναι όπως ακριβώς πρίν τρία χρόνια. Δηλαδή τα κόμματα διαμοιράζουν τις θέσεις στα Δ. Σ.. Όποιος μένει απέξω κατηγορεί τους άλλους για διαμοιρασμό λαφύρων. Πρίν 3 χρόνια φώναζε ο ΔΗΣΥ, τώρα φωνάζουν το ΕΥΡΩΚΟ και οι Οικολόγοι!!!
Οι διορισμοί δεν έχουν καμία σχέση με την αξιοκρατία. Δηλαδή για να διοριστείς, δεν πρέπει να είσαι άξιος, κάτι να έχει να προσφέρεις από τη συγκεκριμένη θέση. Το κυρίαρχο προσόν είναι η κομματική ταυτότητα. Ούτε και έχει κάποια διάσταση ιδεολογικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στα κόμματα. Όλοι βολεύονται λίγο ή πολύ.
Οι διορισμοί είναι ταυτισμένοι με το σύστημα της κομματοκρατίας. Δηλαδή τα κόμματα κατέχουν το κράτος και το αξιοποιούν για πλούτο, προνόμια και εξουσία. Η σίτιση κομματικών στελεχών στον κρατικό ή ημικρατικό τόμεα είναι μια διάσταση της κομματοκρατίας.
Με βάση τους διορισμούς των μελών φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο κ. Χριστόφιας εισάκουσε τις προειδοποιήσεις του κ. Αναστασιάδη στις 11/5 και 18/5/2008 και συμπεριέλαβε και ένα εκπρόσωπο του ΔΗΣΥ στο Δ.Σ.. Έτσι εμπεδώθηκε η αξιοκρατία του κ. Αναστασιάδη!!!
Από την άλλη ο κ. Χριστόφιας φαίνεται ότι στη νομή της εξουσίας ακολουθεί τη νεοταξική λογική της ισχύος , δηλαδή διορίζει με βάση τους συσχετισμούς δύναμης και τη σύνθεση των συμφερόντων. Μια από τα ίδια δηλαδή.
Από την άποψη του πολίτη, η κομματοκρατία καταργεί την ίση μεταχείριση των πολιτών. Δηλαδή ικανοί πολίτες αποκλείονται με κριτήριο την κομματική ταυτότητα. Το σύνταγμα της κυπριακής δημοκρατίας δεν επιτρέπει διακρίσεις των πολιτών από την εξουσία με κριτήριο την κομματική ταυτότητα!!!
Από την άποψη της πολιτικής οι επιλογές των πολιτικών συμβάλλουν περαιτέρω στην απαξίωση των ιδίων και των κομμάτων τους. Και όπως τα κόμματα και οι φορείς τους κατανοούν και διεκδικούν το συμφέρον τους μέσω της πολιτικής, έτσι και ο πολίτης κάποτε οφείλει να αντιληφθεί ότι και ο κάθε πολίτης πρέπει να διεκδικεί το σύμφερον του μέσω της πολιτικής και της νομής της εξουσίας. Και όχι μόνο μια ολιγαρχία των δήθεν ειδικών, όπως γίνεται σήμερα.
Κύριε Χριστόφια, προεκλογικά μας έλεγες ότι θα είμαστε μαζί στην εξουσία. Γιατί μας ξέχασες τόσο νωρίς;

Ο κ. Αναστασιάδης και η αξιοκρατία

Ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ κ. Αναστασιάδης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» (11/5/2008 ) αλλά και με πληροφορίες που διοχέτευσε στην ίδια εφημερίδα στις 15/5/2008, θέτει επί τάπητος το θέμα της αξιοκρατίας.
Προειδοποιεί την κυβέρνηση, λοιπόν, ο κ. Αναστασιάδης ότι ο ΔΗΣΥ δίνει ιδιαίτερη σημασία στο θέμα της αξιοκρατίας. Δηλαδή;
Κατά το διορισμό των Διοικητικών Συμβουλίων των Ημικρατικών Οργανισμών τον προσεχή Ιούλιο δε θα ανεχθεί, λέει, τον παραγκωνισμό ατόμων που προέρχονται από το ΔΗΣΥ. Δηλαδή η αξιοκρατία εμπεδώνεται όταν συμμετέχουν άτομα από όλα τα κόμματα στα ΔΣ. των Ημικρατικών Οργανισμών. Όλοι , λοιπόν, οι άξιοι είναι μέσα στα κόμματα και οι ανάξιοι απέξω. Δηλαδή αξιοκρατία = κομματικό στέλεχος !!! Έτσι μας λέει ο κ. Αναστασιάδης που συγχίζει στη σκέψη του την αξιοκρατία με την κομματοκρατία !!!
Οι αντιδράσεις του ΔΗΣΥ έχουν χάσει προ πολλού κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Φτάνει να θυμηθεί κάποιος τι έλεγε το καλοκαίρι του 2006, όταν διορίστηκαν τα ΔΣ των Ημικρατικών Οργανισμών.
Τότε μιλούσε ΔΗΣΥ – κατηγορώντας τους συγκυβερνώντες – για διαμοιρασμό λαφύρων και προέβαλλε τη θέση για την ανάγκη συμμετοχής ενός εκπροσώπου του ΔΗΣΥ σε κάθε ΔΣ Ημικρατικού Οργανισμού. Άρα το πρόβλημα για το ΔΗΣΥ δεν είναι ο «διαμοιρασμός λαφύρων», αλλά το γεγονός ότι δεν συμμετείχε και ο ίδιος στη νομή των διαφόρων αξιωμάτων, στο «διαμοιρασμό των λαφύρων».
Φυσικά για την κοινωνία το πρόβλημα είναι άλλο: η λεηλασία του δημόσιου πλούτου από τα κόμματα και όχι αν αποκλείστηκε ο ΔΗΣΥ από το «διαμοιρασμό των λαφύρων»!!!