Στις 18/6/2026 ο Α. Αιμιλιανίδης , δικηγόρος του Ν. Αναστασιάδη, με την Τ. Σταυρινού (Ο φιλελεύθεροςς) συζήτησαν, εντελώς τυχαία, για τις ψευδείς ειδήσεις , τη συκοφαντία τη δυσφήμιση στο διαδίκτυο. Στις 23/6/2026 σε συνέντευξη τύπου ο κ. Αναστασιάδης και με αφορμή το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς αναφέρθηκε και σε αυτό το θέμα τονίζοντας: "ενοχλεί η λάσπη και η δολοφονία χαρακτήρα". Ο κύριος Αιμιλιανίδης μιλούσε ως ειδικός και ο κύριος Αναστασιάδης ως πρώην πολιτικός.
Η προσέγγιση και των δύο ήταν αποσπασματική και υποκριτική και παραπλανητική.
Ποιοι εισήγαγαν το ψέμα στη δημόσια σφαίρα; Οι πάτρωνες της ψευδολογίας είναι οι πολιτικοί από τα αρχαία χρόνια ως τις μέρες μας. Είναι αστείο κάποιοι πολιτικοί ή οι δικηγόροι τους να συζητούν για τα ψέματα στα ΜΚΔ και να αγνοούν το πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα που είναι τα ψέματα των πολιτικών, Και είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα γιατί οι πολιτικοί εξαπατούν ολόκληρες κοινωνίες χωρίς να έχουν καμία απολύτως συνέπεια, ενώ κάτι δημοκράτες ζητούν την κεφάλη επί πίνακι ,αν ψευδολογείς στο διαδίκτυο. Ακόμα και τώρα αν ανατρέξεις στο διαδίκτυο θα βρείς πληθώρα τίτλων βιβλίων για τις ψευδολογίες των πολιτικών:John J. Mearsheimer "Γιατί οι πολιτικοί λένε ψέματα", H. Arendt "Τα ψέματα στην πολιτική".
Ο κύριος Αναστασιάδης είναι προκλητικός όταν καταδικάζει το ψέμα, τη λάσπη, τη συκοφαντία, κλπ. Γιατί; Πόσους δημοσιογράφους διόρισε παράνομα στο Προεδρικό , όταν έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Για να λένε την αλήθεια; Χρειάζεσαι συμβούλους για την αλήθεια που είναι μόνο μία και μπορεί ο καθένας να την πει;
O J.J. Courtine στην εισαγωγή του στο βιβλίο του J, Swift "Η τέχνη της πολιτικής ψευδολογίας" (1733) αναφέρει και τα εξής: "Ποιος έχει δικαίωμα να επινοεί "σωτήρια ψεύδη"; Μονοπώλιο της αλήθειας, ναι, αλλά και δημοκρατική συμμετοχή στο ψέμα: αποξενωμένος από την αλήθεια ο λαός έχει σε αντάλλαγμα απαραβίαστο δικαίωμα στο ψέμα, "προνόμιο δίκαιο" το οποίο εύλογα προσδοκά να ασκήσει και προς το οποίο εξάλλου δείχνει μια "επίμονη προσήλωση". Όλος ο κόσμος ψεύδεται: οι υπουργοί εξαπατούν το λαό για να τον κυβερνήσουν, ο λαός διαδίδει συκοφαντικούς ψιθύρους για να απαλλαγεί από αυτούς".
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:Οι πολιτικοί και οι συγκατανευσιφάγοι ως θιασώτες και πάτρωνες του ψεύδους , ειδικά αυτοί, δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να κατηγορούν για ψέμα τον οιονδήποτε. Είναι αστείο " αυτοί που εξόρυξαν τα μάτια των ανθρώπων να τους μέμφονται γιατί είναι τυφλοί"(J. Milton, 1642).
ΥΓ. Για χάρη της γνωσιολογίας και μόνο ,εκτός από το συκοφαντικό ψέμα, υπάρχουν και το "προσθετικό" ψέμα και το "διαβιβαστικό" ψέμα. Για να γίνουν κατανοητά θυμηθείτε τις πυρκαγιά στην ορεινή Λεμεσό: διαβίβαζαν την ευθύνη στην Υπουργό Γεωργίας που δεν αποφάσιζε τίποτε απολύτως με σκοπό να απαλλαγεί ο Πρόεδρος (διαβιβαστικό ψέμα) και την ίδια στιγμή προβαλλόταν ο Πρόεδρος ως άτομο με πολλές ικανότητες στα μέτρα στήριξης των πληγέντων (προσθετικό ψέμα).
Η προσέγγιση και των δύο ήταν υποκριτική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου