Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε στις 20/5/2026 την αλλαγή του καταστατικού χάρτη της εκκλησίας της Κύπρου ώστε η εκλογή επισκόπων να γίνεται απευθείας από την Ιερά Σύνοδο χωρίς την εμπλοκή λαϊκών. Οι αλλαγές στοχεύουν στη μείωση των εντάσεων , των αντιπαραθέσεων και του φανατισμού, όπως υποστηρίζουν οι ιερείς.
Η απόφαση αυτή είναι η συνέχεια μιας άλλης απόφασης της Ιεράς Συνόδου που λήφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 και με την οποία αποκλείστηκε το λαϊκό στοιχείο από τη διαδικασία εκλογής ιεράρχη.
Είναι φανερό ότι τα μέλη της ιεράς συνόδου επαναρυθμίζουν τις σχέσεις εκκλησίας και κοινωνίας. Και αντί να διευερύνουν τη δημοκρατική βάση της εκκλησίας με τη μεγαλύτερη εμπλοκή πιστών στα της εκκλησίας, επιχειρούν το αντίθετο, δηλαδή να εξαφανίσουν κάθε σχέση κοινωνίας και εκκλησίας προς μια δεσποτική προσέγγιση της πραγματικότητας ή ένας ζήλος στο να επιβλήθεί το παπικό μοντέλο. Η οπισθοδρόμηση είναι ολοφάνερη. Και συνδέεται η δεσποτοποίηση της εκκλησίας με τις ευρύτερες πολιτικές δεσποτοποιήσεις που λαμβάνουν χώρα τοπικά και διεθνώς. Ή είναι μια προσρμογή της εκκλησίας στο κοσμοσυστημικό γίγνεσθαι.
Το ερώτημα που ανακύπτει φυσικά είναι το εξής: πώς γίνεται σε παλαιότερους χρόνους η παρουσία της κοινωνίας στα της εκκλησίας να είναι έντονη και με δικαίωμα ανάκλησης κάποιου ιεράρχη, ενώ τώρα που υποτίθεται ότι προοδεύσαμε θεωρείται ξεπερασμένη η συμμετοχή της κοινωνίας στα της εκκλησίας; Μήπως δεν προοδεύσαμε όπως μας σερβίρουν;
Συμπέρασμα: Οι ιεράρχες "είτε επιτήδειοι είτε ανεπιτήδειοι περί των πολιτικών και πνευματικών" από τη δεκαετία του 1920 έβαλαν χέρι σταδιακά στην εκκλησιαστική περιουσία των κοινοτήτων και υφάρπαξαν την περιουσία τους και στις μέρες μας τους πέταξαν κυριολεκτικά έξω από τη διοίκηση της εκκλησίας!!! Σήμερα είναι όνομα και πράμα δεσπότες,ξένοι στις ανθρωποκεντρικές καταβολές της κυπριακής εκκλησίας.
Για την ιστορία επικεφαλής του παραμερισμού της κοινωνίας από την εκκλησία ήταν οι Αρχιεπίσκοποι Χρυσόστομος Β΄και Γεώργιος.
ΥΓ. Τις εντάσεις και τους φανατισμούς δεν τους προκαλούσε η κοινωνία αλλά μια μερίδα φανατικών ολιγαρχικών που ήταν οργανωμένοι σε κάτι ομάδες που λέγονταν κόμματα και ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία σε σχέση με το σύνολο των πιστών. Αν γι αυτούς αποφασίσατε να οπισθοδρομήσετε την ανθρωποκεντρική βάση της εκκλησίας, αυτό σημαίνει ότι είστε ανεπιτήδειοι και στα πολιτικά και στα πνευματικά και έπρεπε να πάτε όλοι σπίτι σας, αντί να ταπαιπωρείτε με την παρουσία σας την κυπριακή κοινωνία.
