ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

 1.Στη δημοκρατία οι πολίτες δεν έχουν λόγο να διαδηλώσουν, γιατί οι ίδιοι απφασίζουν. Θα ήταν παράλογο να διαδηλώνει κάποιος εναντίον του εαυτού του!!!

Διαδηλώνουν οι άνθρωποι όταν άλλος είναι ο κάτοχος της εξουσίας και άλλος ο δικαιούχος της πολιτικής, όπως τα σημερινά πολιτικά συστήματα. Και μάλιστα, στα συστήματα που δεν είναι καν αντιπροσωπευτικά, οπόταν ο φορέας της εξουσίας μπορεί να παίρνει αποφάσεις εναντίον της κοινωνίας , γεγονός που προκαλεί την αντίδραση της κοινωνίας.

Οι πολίτες επιτέλους πρέπει να κατανοήσουν ότι το πολίτευμα που έχουμε δεν είναι δημοκρατία, είναι εκλόγιμη μοναρχία  με ολιγαρχική βάση. Δηλαδή τα κόμματα επιλέγουν το μονάρχη και επικυρώνεται από τους εθελόδουλους πολίτες. Μόνο αν οι πολίτες αποκαταστήσουν το αληθινό νόημα των εννοιών , θα μπορέσουν να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο.

2.Σήμερα σε πολλές χώρες της Ευρώπης γίνονται μαζικές διαδηλώσεις. Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά. Τα αιτήματα ποικίλουν  : ακρίβεια, στέγη, εκπαίδευση, συντάξεις. Πίσω από τις διαδηλώσεις και τα αιτήματα βρίσκεται η ίδια πάντοτε αιτία, η ανεπάρκεια των φορέων της πολιτικής εξουσίας να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας. Γι αυτό και τα μέλη της κοινωνίας αντιδρούν και διαδηλώνουν για να ασκήσουν πίεση στην εξουσία.

Η αντίδραση της εξουσίας δεν είναι η απολογία προς την κοινωνία και η προσπάθεια εξεύρεσης λύσεων. Η αντίδραση της εξουσίας είναι παντού η ίδια, χρήση βίας εναντίον των διαδηλωτών. Παλαιότερα οι εξουσιαστές κρατούσαν τα προσχήματα, δηλαδή προσπαθούσαν να στρέψουν το ένα κομμάτι της κοινωνιας εναντίον του άλλου στο πλαίσιο του "διαίρει και βασίλευε". Τώρα δείχνουν ολοφάνερα ότι θεωρούν εχθρό τους την κοινωνία και ασκούν κυνικά βία εναντίον της. 

3.Οι διαδηλώσεις , έτσι όπως τις μάθαμε στη νεοτερικότητα,  είναι τώρα τελείως αναποτελεσματικές για να αντιμετωπίσεις τη σημερινή κυνική ολιγαρχία των εξουσιαστών. Οι αποσπασματικές αντιδράσεις  και τα επιμέρους αιτήματα είναι ψωμοτύρι για την ολιγαρχία των εξουσιαστών. Όπως οι ολιγάρχες αναπροσαρμόζουν την τακτική τους απέναντι στην κοινωνία, έτσι πρέπει να πράξει και η κοινωνία.

Η αιτία του κακού είναι η ανεπάρκεια των πολιτικών. Γι αυτό και το αίτημα πρέπει να είναι να ελέγχουμε τους πολιτικούς. Εκτός από το να τους  ψηφίζουμε , να έχουμε το δικαίωμα του ελέγχειν και ευθύνειν τας αρχάς,  Σε αυτά το πλαίσιο απαιτείται μόνο η σύσταση ενός πολιτικού δικαστηρίου με κληρωτούς πολίτες ως δικαστές και στο οποίο θα μπορεί να προσφεύγει ο πολίτης εναντίον του πολιτικού σε περίπτωση που παίρνει αποφάσεις

- εναντίον του κοινού συμφέροντος

-παραβιάζοντας το σύνταγμα και τους νόμους

-χρησιμοποιεί την εξουσία για ίδιον όφελος(διαφθορά).

Οι ποινές που θα επιβάλλει το πολιτικό δικαστήριο θα είναι τρεις:

-έκπτωση από το αξίωμα (ανάκληση)

-δήμευση περιουσίας για αποκατάσταση ζημιών που προκάλεσε με τις αποφάσεις του

-εξορία, αν είναι επικίνδυνος για την πολιτεία.

Έτσι ο πολίτης θα πάψει να είναι υπήκοος και θα γίνει μέρος του πολιτικού συστήματος. Δεν θα περιμένει τις πανάθλιες αποφάσεις του κάθε ολιγαρχικού για να διαδηλώσει και να ασκήσει πίεση στον "αφέντη", αλλά έγκαιρα θα τον μηνύει στο δικαστήριο και ο ίδιος ο πολιτικός να αποδείξει την ορθότητα της όποιας επιλογής τους και να πείσει. Το πολιτικό σύστημα  δεν θα αλλάξει, αλλά με τη τον έλεγχο του πολίτη το σύστημα από ΠΡΟ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟ γίνεται ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟ. Είναι μια μικρή αλλαγή με τεράστια σημασία.

ΕΝΑ ΑΙΤΗΜΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΩΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ. 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΑΠΛΗΣΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ. 

ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΚΤΥΠΑΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΉ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.