Κάποτε διαδήλωναν οι πολίτες με στόχο να ασκήσουν πίεση στα κέντρα λήψης αποφάσεων για να ικανοποιήσουν κάποια αιτήματα. Και ευελπιστούσαν ότι θα έχουν την υποστήριξη των κομμάτων στις διεκδικήσεις τους. Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα άλλο στάδιο όπου οι διοργανωτές διαδηλώσεων έχουν γίνει τα κόμματα και δη τα αντιπολιτευόμενα.
Τι δηλώνει αυτή εξέλιξη;
Τα κόμματα δεν μπορούν πια να προωθήσουν τις θέσεις τους μέσω των θεσμών ή ο θεσμικός τους ρόλος έχει υποβαθμιστεί ή εξαφανιστεί. Και πράγματι στο πλαίσιο της διακυβέρνησης που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια ουσιαστικά η πολιτική λειτουργία έχει αλλάξει. Η κυβέρνηση συναποφασίζει με τις οργανώσεις της αγοράς και το κοινοβούλιο επικυρώνει τις αποφάσεις. Ουσιαστικά στο κοινοβούλιο δεν γίνονται πια συζητήσεις γιατί δεν υπάρχει λόγος, ο ρόλος του είναι μόνο επικυρωτικός των αποφάσεων κάποιων άλλων. Και ας και κόμμα αντιπολιτευόμενο ούτε η επικύρωση δεν σου αναλογεί με την έννοια ότι την έχουν τα συμπολιτευόμενα κόμματα. Ουσιαστικά μέσα στη βουλή ένα αντιπολιτευόμενο κόμμα δεν έχει κανένα ρόλο σήμερα ή θεσμικά δεν προσφέρει τίποτε απολύτως.
Εάν δεν μπορεί ένα κόμμα να λειτουργήσει πολιτικά εντός βουλής, τότε η άλλη επιλογή είναι ο δρόμος για να ασκήσουν πίεση αλλά και για να βρουν ένα τρόπο επανασύνδεσης με την κοινωνία. Τώρα αν βάλεις το ερώτημα; είναι σωστό ένα βουλευτής να αμείβεται με 6,000 μηνιαίως γαι να διαδηλώνει, τότε αναδεικνύονται οι παθογένειες του πολιτικού συστήματος.
Σε κάθε περίπτωση παρατηρείται το φαινόμενο ακόμα και σε συνθήκες εξευτελισμού των κομμάτων και των βουλευτών , δεν αποτολμάται η υποβολή προτάσεων για αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Ενώ εξόφθαλμα νοσεί το σύστημα, οι βουλευτές και τα κόμματα μένουν περιχαρακωμένοι στην ικανοποίηση της απληστίας τους, δηλαδή να καρπώνονται πλούτο και προνόμια. Το αποτέλεσμα θα είναι η επίταση του πολιτικού αδιεξόδου.
Σε λίγο καιρό θα διαδηλώνει στους δρόμους όλη η βουλή και τα κόμματα. Σε ένα επόμενο στάδιο θα διαδηλώνει και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πότε; Όταν η εκτελεστική εξουσία και η οικονομική ολιγαρχία θα επιβάλουν την επικύρωση των αποφάσεών τους και ο βουλευτής θα έχει μόνο μια δυνατότητα, να συμφωνεί άλαλος. Και ο Πρόεδρος θα διαδηλώνει ως νομάρχης της ΕΕ που δεν του δίνουν κονδύλια να ανακουφίσει το πλήθος εξαιτίας των εγκλημάτων του σε βάρος της κοινωνίας.
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ. ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟΥΣ. ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΑΘΜΙΑΙΑ ΤΗΝ ΧΑΝΟΥΝ.
ΥΓ. Όλοι ασχολούνται με τις προεδρικές εκλογές όχι γιατί υπάρχει κάποια πρόταση, αλλά τα κόμματα αντελήφθησαν ότι όποιος παίρνει την προεδρία , τα παίρνει όλα. Φυσικά κανένας υποψήφιος πρόεδρος δεν θα αλλάξει κάτι με την έννοια ότι θα συνεχίσει να είναι νομάρχης της ΕΕ, να υπηρετεί τις λεγόμενες αγορές( οικονομική ολιγαρχία) και να κάνει υποκλίσεις στην υπερδύναμη, όπως τον Γεραπετρίτη. Οι εθελόδουλοι κομματικοί, αληθινά, βρήκαν κάποιο νόημα στην άχαρη ζωή τους με αυτά τα πανηγύρια.
