Είναι γεγονός ότι υπάρχουν αναρίθμητες μελέτες και άρθρα που αποπειρώνται να ερμηνεύσουν το φαινόμενο της ανόδου της ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Προσωπικά κατανοώ το φαινόμενο πολιτικά, δηλαδή σε συνάρτηση με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και τις μεταλλάξεις του τις τελευταιες δεκαετίες.
Η λεγόμενη ακροδεξιά σε σύγκριση με τα παραδοσιακά κόμματα μέχρι τώρα είχε μια ομοιότητα και μια διαφορά σε σχέση με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Η ομοιότητα αφορά το ότι όλοι στηρίζουν το υφιστάμενο πολιτικό συστήμα με κύριο χαρακτηριστικό τον αποκλεισμό της κοινωνίας από την πολιτική. Η διαφορά τους είναι ότι μέχρι πρόσφατα η ακροδεξιά εμφανιζόταν πιο αυταρχική στη λειτουργία του πολιτικου συστήματος, ενώ τα παραδοσιακά κόμματα πιο φιλελεύθερα.
Αυτή η διαφορά όμως τείνει να εκμηδενιστεί καθώς τα παραδοσιακά κόμματα ρέπουν όλο και περισσότερο προς τον αυταρχισμό.
Το πρώτο τέτοιο παράδειγμα είναι η κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών, την οποία οι θεωρητικοί της πίστευαν ότι ήταν τον αντιδοτο στη αυθαιρεσία της εξουσίας του κράτους. Είναι εμφανές και στην Κύπρο τις τελευταίες δεκαετίες ότι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει:δημιουργήθηκαν κυβερνώντα και συγκυβερνώντα κόμματα , η δε δικαστική εξουσία διορίζεται από τον Πρόεδρο. Ουσιαστικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ελέγχει όλες τις εξουσίες, είναι ένας εκλεγμένος μονάρχης. Αυτή η νέα πραγματικότητα επιβλήθηκε από τα κόμματα λόγω εξουσιολαγνείας. Έτσι το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα έγινε στη συνείδηση του κόσμου πιο αυταρχικό και αποτελεί ευθύνη των κομμάτων. Παράλληλα, με την επιβολή της ενοποιημένης κρατικής εξουσίας στην κοινωνία, τα παραδοσιακά κόμματα απώλεσαν στα μάτια των πολιτών τον φιλελεύθερο χαρακτήρα τους και απογοητευμένοι οι πολίτες αναφωνούν το σύνηθες πια: "είναι όλοι τους ίδιοι".
Το δεύτερο παράδειγμα αφορά τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος στo πλαίσιo της λεγόμενης "κοινωνίας των πολιτών". Αυτή η αναφορά δεν αφορά την κοινωνία αλλα την πρακτική της εξουσίας να διαβουλεύεται με τις οργανώσεις που εξέχουν της κοινωνίας πριν τη λήψη μιας απόφασης. Με αυτό τον τρόπο τα κόμματα αποκόπηκαν πλήρως από την κοινωνία και διαλέγονται μόνο με τις διάφορες οργανώσεις , τις οποίες και χρηματοδοτούν!!! Με αυτή την ευφυή πρακτική δεν θεωρείται ότι εκπροσωπουν την κοινωνία και επιπλέον τοποθέτησαν ακόμα ένα εμπόδιο ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική ή αποξενώθηκαν από την κοινωνία.
Αν συνυπολόγισει κάποιος το γεγονός ότι η κρατική εξουσία χρησιμοποιεί τη σύγχρονη τεχνολογία όχι γαι να διευρύνει την ελευθερία, αλλά για να περιορίσει τα ατομικά δικαιώματα, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι η απόσταση ,σε επίπεδο πολιτικού συστήματος και όχι διακηρύξεων, ανάμεσα στα παραδοσιακά κόμματα και την ακροδεξιά έχει μικρύνει επικίνδυνα.
Δυστυχώς με αναθεματισμούς και κατάρες δεν λύονται τα πολιτικά προβλήματα. Στην Κύπρο σήμερα από τη μια ακούονται αναθεματισμοί και από την άλλη γίνεται προσπάθεια πλήρους ενσωμάτωσης της ακροδεξιάς στο υφιστάμενο.πολιτικό σύστημα. Οι αποστάσεις έχουν σμικρύνει τόσο που οι διαφορές στα μάτια τους φαίνονται ασήμαντες. Το τίμημα το πληρώνει ήδη βαρύ η κοινωνία κυρίως με τις επιλογές των παραδοσιακών κομμάτων: έχουν στρώσει το τραπέζι και για τα χειρότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου